Περιμένοντας τον Κόρμπιν, θυμόμαστε την Παπαδημιάδα

Ένα βιτριολικό σκίτσο του Βαγγέλη Χερουβείμ για εκείνες τις μέρες...

Παπαδημιάδα

Την Τετάρτη το απόγευμα, η παρέα πήγαμε στον Ευαγγελισμό, για να επισκεφθούμε μια φίλη. Φεύγοντας είδαμε κάμερες και αστυνομία. "Αρρώστησε κανένας επίσημος;", αναρωτηθήκαμε προς στιγμήν, αλλά η υγεία της φίλης μάς ενδιέφερε περισσότερο. Όταν επέστρεψα σπίτι, έμαθα για την παγιδευμένη επιστολή στον Λουκά Παπαδήμο.

Το γεγονός ότι το ίδιο πρωί τρεις φουκαράδες είχαν υποστεί εγκαύματα σε "εργατικό ατύχημα" ελάχιστους απασχόλησε στο διαδίκτυο. Την ίδια αδιαφορία έδειξαν και οι ραδιοφωνικοί σταθμοί. Τι κι αν πρόκειται για νέους ανθρώπους που η ζωή τους καταστράφηκε; Ποιος νοιάζεται αν θα μπορέσουν να εργαστούν ξανά;
Έκτοτε, το θέμα συντηρείται διαρκώς με δελτία ειδήσεων και αψιμαχίες στο διαδίκτυο, λες και έγινε επίθεση από τον ISIS.
Αυτό ισχύει και για τις δύο πλευρές: αυτούς που γράφουν ύμνους για τον "καλύτερο πρωθυπουργό της Μεταπολίτευσης"(!!!) και τους άλλους που κονταροχτυπιούνται διαιωνίζοντας την ψεύτικη είδηση ότι ο Ευαγγελισμός διέκοψε την εφημερία για να περιθάλψει τον Παπαδήμο και τους φρουρούς του.
Οι άκρως επικίνδυνοι για την παγκόσμια ειρήνη και την κλιματική αλλαγή χειρισμοί του Τραμπ, ο βομβιστής του Μάντσεστερ -που για μιά ακόμη φορά "ήταν γνωστός στην αστυνομία"-, η νέα χούντα στο χρεοκοπημένο Πουέρτο Ρίκο, ο Τεμέρ στη Βραζιλία που διαπραγματεύεται την έξοδό του και ο τρόμος που σκοτεινιάζει και εκφασίζει την Ευρώπη δεν απασχολούν κανέναν.

του Τάσου Αναστασίου (δεν είναι και τόσο άσχετο όσο νομίζετε)

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, είχαμε και τη μήνυση κατά του ειδικού γραμματέα της ΕΣΗΕΑ Γ.Φιλιππάκη από τον Γ.Στουρνάρα για το κείμενο που ανέβασε στα κοινωνικά δίκτυα. Σε αυτό, ο Φιλιππάκης αναφέρεται σε μυστική συνάντηση Παπαδήμου-Στουρνάρα, κάτι πολύ ενδιαφέρον.  Παραδόξως, δεν άκουσα να γίνεται λόγος για αυτή. Μόνο για τις λέξεις με τις οποίες "στόλισε" τους δύο τραπεζίτες, και για τη φράση "προσωπικά δεν θα με ενοχλούσε καθόλου αν έσκαγε μια βόμβα στα πόδια του Στουρνάρα".
Από την άλλη, ο ίδιος έγραψε ψευδώς ότι τον συνέλαβαν και κατέβασε την ανάρτηση. Κάτι που θα ήταν απλώς φαιδρό στο μακρινό παρελθόν. Καθώς, όμως, η δημοκρατία αποδομείται μέρα με τη μέρα, το ψέμα αυτό προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη ζημιά στην όποια ελευθερία του λόγου είχαμε μέχρι σήμερα. Έστω κι αν πολλές φορές ο λόγος αυτός γίνεται χυδαίος.

Συνέβη το αδιανόητο!

Ο Γ. Μπόμπολας, δημοσιογράφοι του και το Έθνος της Κυριακής καταδικάστηκαν για λασπολογία εναντίον του καρδιοχειρουργού στο Νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία Αντωνίου Καλλικούρδη, τον Οκτώβρη του 2011!
Εξαιτίας του συκοφαντικού δημοσιεύματος, το τμήμα καρδιοχειρουργικής του νοσοκομείου έκλεισε για 20 μήνες, με αποτέλεσμα να πεθάνουν 14 παιδιά.
Είναι η πρώτη φορά που ο εθνικός μας εργολάβος καταδικάζεται. Οι ευθύνες του τότε υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου θα αναζητηθούν μόλις χάσει τη βουλευτική του ιδιότητα. (εύχομαι λίαν συντόμως)
Μέχρι τότε, διαβάστε το ρεπορτάζ:
http://www.vachosradio.gr/?p=1409 

Προσδοκώντας την Ανάσταση

Οι άθεοι σαν κι εμένα δεν πιστεύουν στην Ανάσταση Κυρίου.

Άλλωστε, αν ο Χριστός είχε πράγματι πετάξει τότε κλωτσηδόν από το ναό τους εμπόρους, σκεφτείτε τι θα έκανε σήμερα, βλέποντας τα καμώματα (και τα εγκλήματα) των "εκπροσώπων" του επί της Γης! Την τράπεζα του Βατικανού, τους βιασμούς ανηλίκων, το Βατοπέδι, τα φωτοβολταϊκά στην Πεντέλη, την υποκρισία και την απίστευτη φιλοχρηματία τους.

Στον λεγόμενο "Τρίτο Κόσμο" (ή μήπως Κάτω Κόσμο;), άνθρωποι γεννιούνται και πεθαίνουν μέσα στη δυστυχία και την εξαθλίωση, χωρίς καμιά δυνατότητα επιλογής. Όλη τους η ζωή είναι ένας συνεχής αγώνας για να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαΐ και μια ήσυχη γωνιά για να κοιμηθούν. Δεν κάνουν όνειρα, δεν γνωρίζουν τίποτε άλλο εκτός από πείνα και πόλεμο.

Αυτοί δεν θα αναστηθούν.

Εκατομμύρια μικρά παιδιά δουλεύουν ατελείωτες ώρες, για να φτιάξουν τα παπούτσια που φοράμε στο γυμναστήριο ή τα μπλουζάκια που χαζεύουμε στη λαϊκή. Δεν θα πάνε σχολείο, δεν θα παίξουν στον υπολογιστή, δεν θα γκρινιάξουν επειδή θα φάνε φασολάκια και όχι κεφτεδάκια, δεν θα ονειρευτούν να γίνουν ποδοσφαιριστές, μοντέλα ή τηλεπαρουσιαστές.

Αυτά τα παιδάκια δεν βρίσκονται μόνο στην Ασία, αλλά και στην "πολιτισμένη" μας Ευρώπη. Δίπλα μας, στην Πορτογαλία και την Πολωνία. Στην Κοκκινιά και τη Σόφια.

Εκατοντάδες χιλιάδες άλλα, θα πουληθούν από τους γονείς τους για να γίνουν σεξουαλικοί σκλάβοι και θα πεθάνουν πριν καν ενηλικιωθούν, από αρρώστειες ή κακοποίηση.

Ούτε κι αυτά θα αναστηθούν.

Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, καραβάνια ολόκληρα με πρόσφυγες μετακινούνται από χώρα σε χώρα, κυνηγημένα από πολέμους. Κάποιοι θα καταφέρουν να φτάσουν μέχρι την Ελλάδα, πιστεύοντας ότι τα βάσανά τους έχουν τελειώσει. Και θα καταλήξουν στους δρόμους της Αθήνας, εμπορευόμενοι το κορμί τους ή τα ναρκωτικά που χρειάζονται άλλες δυστυχισμένες υπάρξεις

Στην καλύτερη περίπτωση, θα στριμωχτούν μαζί με δεκάδες άλλους σε κοτέτσια, δουλεύοντας σαν σκλάβοι στη Ζαχάρω, την Άρτα, ή στον κάμπο της Μακεδονίας. Στα μάτια των ντόπιων δεν είναι άνθρωποι, αλλά υποζύγια με εγκληματική προδιάθεση. Αναλώσιμοι. Που πάνω τους "ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι", όπως λέει ο Ποιητής.

Ποιος νοιάζεται να ακούσει τις ιστορίες τους; Πόσοι έμαθαν ότι στο Κρυονέρι δυο νέοι από το Πακιστάν παρασύρθηκαν από το τρένο επειδή έτρεξαν να σώσουν δυο γέρους Έλληνες που εγκλωβίστηκαν σε αυτοκίνητο;

Πόσοι ξέρουν ότι στον Άγιο Παντελεήμονα και στην Πλατεία Αττικής βγαίνουν τις νύχτες οι ύαινες για να ξυλοφορτώσουν ή να μαχαιρώσουν τρομοκρατημένους μετανάστες;

Πότε θα αναστηθούν αυτοί οι άνθρωποι;

Η χώρα μας καταρρέει. Ηθικά, πρωτίστως. Η ανεργία καλπάζει, οι μορφωμένοι φεύγουν, τα παιδιά πεινούν, η εκπαίδευση κι η περίθαλψη διαλύονται, οι γέροντες αντιμετωπίζονται ως πηγή εισοδήματος για την οικογένεια.

Η Ελλάδα ανεβαίνει, δυο χρόνια τώρα, τον δικό της Γολγοθά. Για να σταυρωθεί, χωρίς ελπίδα για Ανάσταση.

Ποιος φταίει; Οι πολιτικοί, λένε κάποιοι. Και τους γιουχάρουν, τους πετούν γιαούρτια, τους προπηλακίζουν. Αυτούς που κάποτε επευφημούσαν και τους κουνούσαν τα σημαιάκια. Προσδοκώντας το ρουσφετάκι, το διορισμό, το ρεύμα στο αυθαίρετο, τη ρεμούλα.

Οι μετανάστες, λένε κάποιοι άλλοι. Μας παίρνουν τις δουλειές και διαλύουν τις οικογένειες. Και χειροκροτούν τις ύαινες που βγαίνουν τις νύχτες.

Εν τέλει, η Χρυσή Αυγή είναι η μόνη που νεκραναστήθηκε. Χάρη στα ιδιωτικά κανάλια.

Σε λίγες μέρες θα ψηφίσουμε. Θα ασκήσουμε το δικαίωμα, για το οποίο οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν σκληρά. Για το οποίο πολλοί Αφρικανοί θα έδιναν και τη ζωή τους για να το κερδίσουν, όπως έλεγε τις προάλλες ο έλληνας δικηγόρος του Νέλσον Μαντέλα, Γιώργος Μπίζος.

Είναι οι πιο κρίσιμες εκλογές των τελευταίων δεκαετιών. Δυστυχώς, η Αριστερά δεν είναι αντάξια των καιρών. Το μεγαλύτερό της μέρος είναι οχυρωμένο στα ψηφαλάκια του και φοβάται να μιλήσει για εξουσία. Περιμένει την Επανάσταση. Που ίσως δεν θα γίνει ποτέ. Και αδιαφορεί για τη Δημοκρατία -που απειλείται.

Εμείς, όμως, ο "κυρίαρχος λαός", είμαστε έτοιμοι να αποτινάξουμε το ζυγό που μας φόρτωσαν "δικοί μας" και ξένοι; Θα αδιαφορήσουμε για τους εκβιασμούς; Θα φτύσουμε αυτούς που κάποτε προσκυνούσαμε ή απλώς ανεχόμασταν; Θα ψηφίσουμε κατά συνείδηση ή θα επιχειρήσουμε να τιμωρήσουμε τους χτεσινούς μας πάτρωνες, για να τους παλινορθώσουμε στην πρώτη ευκαιρία; Κανείς δεν ξέρει.

Η κάλπη είναι γκαστρωμένη. Ως ιστορικός, ζω μια συναρπαστική εποχή.

Ως άνθρωπος, προσδοκώ Ανάσταση Λαού.

Καλή Ανάσταση σε όλους.

Ο κύριος Δημήτρης Χ

(του Βαγγέλη Παπαβασιλείου. https://www.facebook.com/photo.php?fbid=329926143734391&set=a.116099678450373.15079.100001510247429&type=1&theater)

Από το μπλογκ Χαιρετίσματα στην Εξουσία (http://xairetismata-stin-exousia.blogspot.co.uk/2012/04/blog-post_05.html?spref=fb), αντιγράφω το κείμενο του Μίλτου Πασχαλίδη, που ήταν και γειτονάκι στους Αμπελόκηπους. Ούτως ή άλλως, πολλές  φορές κάποιοι άλλοι περιγράφουν καλύτερα αυτό που θα ήθελα να πω:

"4 Απρίλη 2012
Στο σχολείο μας έμαθαν ότι, για τους εκλιπόντες, δε λες ποτέ «Ο κύριος» ή «Η κυρία», αλλά αρχίζω να πιστεύω ότι στο σχολείο μάθαμε μόνο άχρηστα πράματα- άσε που σε λίγο δεν θα υπάρχουν καν σχολεία.
Τον κύριο Δημήτρη Χ. τον ήξερα από παιδί. Στην ίδια γειτονιά, στους Αμπελόκηπους, εγώ στην Αργολίδος, εκείνος στη Βελεστίνου.
Με την κόρη του ήμαστε συμμαθητές απ’ το Δημοτικό μέχρι τη Γ Λυκείου, φίλοι εγκάρδιοι, μεγαλώσαμε σαν αδέρφια, κολλητοί στη γειτονιά και στο σχολείο, παρέα στα πάρτι, σύντροφοι στις πορείες, μετά χαθήκαμε, εκτός από κάτι σποραδικά τηλέφωνα και καφέδες, αλλά πάντα με την επίγνωση ότι είμαστε παιδιά του ίδιου Θεού, σ’ ένα παρελθόν τόσο ακαθόριστα μακρινό που νομίζω ότι το έζησε άλλος.
Ο κύριος Δημήτρης Χ. είναι ο τελευταίος άνθρωπος που θα φανταζόμουν μ’ ένα όπλο στο χέρι.
Μειλίχιος, πράος, μ’ ένα αινιγματικό χαμόγελο στα χείλη, λες και ήξερε κάτι που εμείς αγνοούσαμε, μας αγαπούσε και μας καμάρωνε- δεν το λέω γιατί έφυγε, το λέω γιατί είναι η αλήθεια.
Ένας κοντός, μικροκαμωμένος ανθρωπάκος, λιπόσαρκος, μ’ ένα ανεπαίσθητο ψεύδισμα που τον έκανε ακόμα πιο συμπαθή, βαθιά καλλιεργημένος, βαθιά πολιτικοποιημένος, βαθιά τρυφερός- δεν μπορεί, κάπου πολύ βαθιά θα ‘χε κρυμμένα και τα κουσούρια του, αλλά εγώ δεν τα έβλεπα.
Με τον πατέρα μου ήταν συνάδελφοι, φαρμακοποιοί, είχαν πάντα έναν καλό λόγο ο ένας για τον άλλο- ο μπαμπάς μου δεν μπορεί να το χωνέψει.
Κανείς μας δεν μπορεί να το χωνέψει.
Ο κύριος Δημήτρης Χ. έγραψε στο τελευταίο του σημείωμα ότι «αν ένας Έλληνας έπαιρνε το καλάσνικοφ, ο δεύτερος θα ήμουν εγώ».
Ο κύριος Δημήτρης Χ. με καλάσνικοφ στο χέρι, είναι η απόλυτη ανορθογραφία.
Αν δεν είχε δώσει τέρμα στη ζωή του, στρέφοντας το όπλο στον εαυτό του στις 9 το πρωί στο Σύνταγμα, θα έλεγα ότι είναι μια απ’ τις πιο αστείες εικόνες που μπορώ να φανταστώ.
Κανείς δε γελάει.
Πως τα φέρνει η ζωή- αν υπάρχει Θεός, έχει πολύ κακό χιούμορ
Όταν έγραφα πριν δέκα μέρες για τα γερόντια που σαλτάρουν, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα επιβεβαιωνόμουν τόσο σύντομα- και μάλιστα από έναν «δικό μου» προσφιλή ηλικιωμένο.
Έχω να πω πολλά.
Δεν θα τα πω.
Μόνο ένα ερώτημα απευθύνω προς όλους εκείνους που, αφού πρώτα έστειλαν τους γονείς, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας στο φόβο, στην εξαθλίωση και την απόγνωση, έχουν και το θράσος να δηλώνουν συγκλονισμένοι απ’ το συμβάν: Ρε κουφάλες, ο καθρέφτης σας, έχει αρχίσει να σας φτύνει ή ακόμα το σκέφτεται;"

Ο θάνατος των αυτόχειρων στο λαιμό σας, χοντρά και υποκριτικά καθάρματα με τα απύλωτα στόματα!

Διότι, για να φτάσει κάποιος στην Ελλάδα να αυτοκτονήσει,

πρέπει να γκρεμίσει ταμπού αιώνων,

να αφήσει την οικογένειά του έρμαιο στα σχόλια οποιουδήποτε ανόητου ή φθονερού

και να μην τον ενδιαφέρει η Δευτέρα Παρουσία και οι απειλές των παπάδων.

Εν ολίγοις, να είναι απελπισμένος!

Και φταίτε όλοι εσείς, που ψηφίσατε τα μνημόνια, που συντάξατε τα μνημόνια, που εφαρμόζετε τα μνημόνια,

και μας κουνάτε το δάχτυλο, ενώ το άλλο σας χέρι σας είναι χωμένο μέχρι τον αγκώνα στο μέλι. 

Ακόμα και τώρα...

Θα το κάψεις, αγόρι μου!

Όλα μαζί τα θυμήθηκε ο Σερίφης. Ο εγκέφαλός του κάνει υπερωρίες!

Για να ξεχάσουμε την ανεργία, τις περικοπές, τα δάνεια, τα σχολεία που βγάζουν αγράμματους, τα νοσοκομεία που δεν έχουν ράμματα ούτε για τη γούνα μας, τους γέρους που έχασαν και τη στοιχειώδη αξιοπρέπεια, τους νέους που ξενιτεύονται, τις αυτοκτονίες. Μάνααααα, δεν μου κολλάν' τα ένσημα!

Για όλα φταίνε οι μετανάστες. Αυτοί έπαιρναν τις καλές δουλειές, αυτοί και τις συντάξεις. Να φύγουν όλοι οι βρομιάρηδες! Οι εγκληματίες. Προαγωγοί και πελάτες ταυτόχρονα, των ανήλικων Αφρικανίδων, που μολύνουν την Αγία Ελληνική Οικογένεια.

Το φίδι βγήκε από το αβγό. Και αποδείχτηκε Λερναία Ύδρα, με διασυνδέσεις παντού.

5% δίνει στα Χρυσά Αυγά η Public Issue. Στις εξαθλιωμένες περιοχές θα είναι μεγαλύτερο, υποθέτω. Εκεί όπου οι ψιλικατζήδες έχουν το τηλέφωνο των καλόπαιδων δίπλα στο ταμείο. Για να σπεύσουν, σε περίπτωση κινδύνου. Η αστυνομία κάνει τα στραβά μάτια. Γιατί να κουραστεί; Κάνουν άλλοι τη φασίνα.

Μέχρι στιγμής, το σχέδιο δείχνει πετυχημένο.

Όμως, η Τρόικα θέλει κι άλλα μέτρα:

Να παίρνουμε μόνο 14 μέρες το χρόνο άδεια.

Να καταργηθεί άλλος ένας μισθός.

Να επιμηκυνθεί το ωράριο. Μέχρι να πεθάνουμε.

Η κυβέρνηση θα τα εφαρμόσει, βέβαια. Τώρα που εμείς ασχολούμαστε με τις επιχειρήσεις σκούπα και τις εκλογές. Ως συνήθως.

Αν, όμως, το πάρουμε είδηση; Κι εδώ έρχεται ο Σερίφης, να ανακαλύψει την προκήρυξη της... "12ης Φλεβάρη", που αναλαμβάνει την ευθύνη για εκείνη τη γελοία "βόμβα" στο Μετρό. Που μόνο ατζαμήδες και άσχετοι μπορούσαν να τη φτιάξουν. Καταδικασμένη να μην εκραγεί, εκ γενετής!

Κι η προκήρυξη εξαφανίζεται το ίδιο ξαφνικά από τον ιστότοπο, όπως ακριβώς είχε εμφανιστεί! Τσα!

Ή, μήπως, είναι πρωταπριλιάτικο αστείο; Χαχαχα! Γελάσαμε πάλι, Μιχαλάκη.

Αιδώς, Γελοίοι!

Η σεπτή κυβέρνηση των τρομοκρατημένων εθελόδουλων επιβεβαίωσε ότι στο Σύνταγμα υπήρχαν σήμερα ελεύθεροι σκοπευτές! Εναντίον ποιων; Των καθηγητών, των φοιτητών και των γονέων;

Πριν από 68 χρόνια τους είχαν βάλει οι Άγγλοι. Σήμερα, ο σερίφης του Μπατσόκ και της Νέας Δικτατορίας. Ίδιος ο στόχος: ο Εχθρός Λαός

Λαέ, θυμήσου το μπροστά στις κάλπες. Παίζουν με τις ζωές μας. Μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται.

Ηγέτες των αριστερών κομμάτων, δεν θα έχετε δεύτερη ευκαιρία. Αν βγουν τα τανκς, θα χτυπάτε το κεφάλι σας στον τοίχο -των κελλιών σας.

Η σφυγμομέτρηση της VPRC για το περιοδικό Επίκαιρα το δείχνει καθαρά: οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ δίνουν ένα χλομό 78% στην Αλέκα και ένα 54% στον Τσίπρα! Οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν ένα ισχυρό 96% στον Τσίπρα και μόλις 40% στην Αλέκα. Δεύτερος ο Δημαράς. Ως λιγότερο φθαρμένος. (http://www.vprc.gr/uplds/File/teleytaia%20nea/Epikaira/Graphs_Political%20Conjuncture_Mar2012.pdf)

Ο Θόδωρος Πάγκαλος δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Τα ποντίκια εγκαταλείπουν το πλοίο που βουλιάζει. Είναι "διεφθαρμένο το πολιτικό σύστημα", απεφάνθη.

Το χαιρετίζω ως ένα βήμα προς την αυτογνωσία...

ΥΠΕΚΑ-ταστρέφει

Τον Οκτώβριο του 2009,  ο Τρίτος ο Μακρύτερος πήρε 43,9%, χαϊδεύοντας τα αφτιά των ανόητων με το σύνθημα "Λεφτά υπάρχουν". Μετά έκανε τον γύρο του κόσμου σε 7 μήνες και τερμάτισε στο Καστελόριζο τον Απρίλιο του 2010, για να ανακοινώσει ανέμελα ότι απωλέσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας. 

Προηγουμένως, τον Δεκέμβριο του 2009, ένας γυαλάκιας με ποντικίσιο μειδίαμα και Ολλανδή σύζυγο (καθόλου τυχαίο) δήλωσε σε τηλεοπτική εκπομπή ότι "δεν υπάρχει σάλιο", παγώνοντας το ακροατήριό του.

Στα δύο και κάτι χρόνια που πέρασαν από τότε, μισθωτοί και συνταξιούχοι δεχόμαστε τη μια σφαλιάρα πίσω από την άλλη, ενώ πληροφορηθήκαμε ότι ο Μακρύτερος είχε συμφωνήσει την υπαγωγή μας στο ΔΝΤ πριν από τις εκλογές, μας αποκαλούσε διεφθαρμένους σε κάθε ευκαιρία και, ΚΥΡΙΩΣ, μαγείρεψε μαζί με τον γυαλάκια τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για να παρουσιάσει το έλλειμμα μη βιώσιμο.

Τώρα, η πραγματική ανεργία ξεπερνά το 25%, οι αυτοκτονίες αυξάνονται, οι άστεγοι υπολογίζονται σε 25.000 και οι φτωχότεροι στήνονται στην ουρά για να πάρουν συσσίτιο. Κατά τις πρώτες μας κινητοποιήσεις, τρεις άνθρωποι κάηκαν στη Marfin, ενώ ξεκίνησε το γαϊτανάκι των καταστροφών στο κέντρο της Αθήνας.

Ο γυαλάκιας με το ποντικίσιο μειδίαμα, γνωστός και ως Γιώργος Παπακωνσταντίνου, απομακρύνθηκε από τη θέση του ένα χρόνο αργότερα και ανέλαβε το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής (ΥΠΕΚΑ), τέως ΥΠΕΧΩΔΕ,  που είχε φτιάξει ο θείος Καραμανλής το 1977 "για να παίζει ο Στέφανος Μάνος" -όπως έγραψε κάποτε το Ποντίκι.

Εκεί, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ανέπτυξε πρωτοβουλίες που δείχνουν ότι, όχι απλώς δεν παροπλίστηκε, αλλά αντίθετα συνεχίζει το έργο της καταστροφής της Ελλάδας με άλλα μέσα.  Μέχρι στιγμής, τα σπουδαιότερα κατορθώματά του είναι:

Παρέδωσε τα ορυχεία χρυσού της Χαλκιδικής για εκμετάλλευση, με μηδενικό κέρδος για το Δημόσιο και, κυρίως, χωρίς καμία προστασία για το περιβάλλον. 

Αντί να αυξήσει την ανακύκλωση και να φτιάξει επιτέλους Χώρους Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων, προωθεί την πανάκριβη και καταστροφική για την ατμόσφαιρα καύση. Ποιος θα είναι ο τυχερός; Ο εθνικός μας εργολάβος, φυσικά.

Σήμερα το πρωί, το Τεχνικό Επιμελητήριο (σύμβουλος της πολιτείας για θέματα πολεοδομίας) πληροφορήθηκε ότι ο συντελεστής δόμησης σε πόλεις με πληθυσμό άνω των 25.000 κατοίκων αυξήθηκε, χωρίς προηγουμένως να ερωτηθεί. Μάλιστα, τα κλιμακοστάσια και τα υπόγεια δεν θα υπολογίζονται πλέον στον συντελεστή. Δεδομένου ότι η οικοδομική δραστηριότητα έχει νεκρωθεί, οι ρυθμίσεις προφανώς δεν αφορούν κατοικίες, αλλά εμπορικά συγκροτήματα (Mall). Φαίνεται πως όσοι θεωρούσαν την υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας μεθοδευμένη, μάλλον δικαιώνονται.

Είναι φανερό πως κάποιοι εργάζονταν πυρετωδώς όσο εμείς ψάχναμε τον "βουλευτή" που έβγαλε ένα εκατομμύριο στο εξωτερικό, ακούγαμε τις υστερικές κραυγές των διαφόρων Μπαρόζο ή γελούσαμε με τα καμώματα των μνηστήρων του πασοκικού θρόνου.  

Η Κρίση κάποτε θα περάσει. Όποια κι αν είναι η μορφή των κρατών και του πολιτεύματος τότε, είτε θα υπάρχει είτε όχι η ΕΕ, η Ελλάδα θα είναι μια λεηλατημένη χώρα, με κατεστραμμένο φυσικό περιβάλλον. Και αυτό θα οφείλεται στον γυαλάκια με το ποντικίσιο μειδίαμα, που ακούει μόνο τις εντολές των αφεντικών του:

Τι μαγειρεύουν οι ΔΟΛ-ιοι;

Πριν από μία εβδομάδα, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε: «Μπορεί οι Ευρωπαίοι να λένε ότι είμαστε όλοι Έλληνες, αλλά μάλλον κάποιοι Έλληνες δεν είναι και τόσο Έλληνες. Αυτοί που μας κυβερνούν».

Ο κόσμος στις διαδηλώσεις το λέει πιο ωμά: "Αυτοί που ψήφισαν το Μνημόνιο είναι προδότες". Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο που τα τελευταία 2 χρόνια πρωθυπουργοί και υπουργοί μιλούν για μια πατρίδα που δεν κατονομάζουν. Φταίω εγώ αν υποψιάζομαι ότι ο καθένας άλλη πατρίδα εννοεί;

Αμέσως, όμως, ο δημοσιογράφος Γκάζμεντ Καπλάνι έγραψε στο μπλογκ του το εξής σχόλιο: "Η Αριστερά της «Ελληνομετρίας». Ο Ιωσήφ Σ. πάντως το έλεγε πιο καθαρά: «είναι Εβραίοι πράκτορες του Ιμπεριαλισμού!»"

Στην αρχή θεώρησα ότι χάθηκε στη μετάφραση και πίστεψε πως ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει τάσεις ρατσισμού. Μου φαινόταν αδιανόητο να επιτίθεται έτσι στο κόμμα που κατεξοχήν στήριξε από την πρώτη στιγμή τους μετανάστες, έφτιαξε σχολεία για αυτούς και αγωνίστηκε για τη νομιμοποίησή τους, παρόλο που γνώριζε το κόστος που θα είχε σε ψήφους -ιδίως στις υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας.

Ύστερα, όμως, είδα το άρθρο του Αντώνη Καρακούση στο Βήμα, με τίτλο "Και πιστοποιητικά εθνικοφροσύνης κ. Τσίπρα;" (http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=444696), όπου υπονοούσε ότι σε λίγο ο πρόεδρος του ΣΥΝ δεν θα διαφέρει από τους χρυσαυγίτες.

Και οι δύο δημοσιογράφοι εργάζονται στον ΔΟΛ. Τις προάλλες ο Γ. Καρατζαφέρης κινδυνολόγησε,  προφητεύοντας ότι η επόμενη βουλή θα έχει 130 βουλευτές αριστερών κομμάτων. Παραδόξως, δεν συμπλήρωσε ότι οι "κουμουνιστές θα μας πάρουν τα σπίτια"! Προφανώς επειδή θα τα πάρουν οι τράπεζες. Τα μεγάλα ιδιωτικά κανάλια (στα οποία ο ΔΟΛ είναι μέτοχος) έκαναν ό,τι μπορούσαν τον τελευταίο χρόνο για να προωθήσουν τον... μεστό λόγο του ΛΑΟΣ. Από τότε μάλιστα που έγινε υπουργός, ο Μ. Βορίδης είναι καθημερινός θαμώνας σε κάθε συζήτηση. Η άλλη τους μεγάλη αγάπη είναι, φυσικά, η ΔΗΜ.ΑΡ του Κουβέλη. Και την πλασάρουν ως καταφύγιο των απογοητευμένων πασόκων. Οι οποίοι, φυσικά, περιμένουν τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης για να λακίσουν προς τον σιτιστή τους -δεδομένου ότι η ΔΗΜ.ΑΡ δεν έχει ούτε τα στελέχη ούτε και το μηχανισμό για να στήσει πάρτι εξουσίας και μάσας.

Η δημοσκοπική άνοδος της Αριστεράς είναι ο χειρότερος εφιάλτης όλων αυτών. Και αφού δεν μπορούν να χτυπήσουν ένα κόμμα με σταλινική δομή όπως το ΚΚΕ, επιτίθενται εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος διαθέτει μεν ψηφοφόρους με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, αλλά είναι... κομματάκι χαλαρό και γι' αυτό ευάλωτο. Δεν είναι τυχαίο που τα ΜΑΤ του Παπουτσή επιτίθενται πάντα στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ.

Για το τέλος, σας έχω κάτι πολύ χαριτωμένο. Ο Άρης Δημοκίδης της LIFO περιγράφει πώς ανακάλυψε ότι η ιστοσελίδα του Ν. Χατζηνικολάου enikos.gr αναδημοσίευε τις προβλέψεις των ζωδίων και πώς αντιμετώπισε τη λογοκλοπή με χιούμορ: http://www.lifo.gr/team/bitsandpieces/29089

"Κατσαπλιάδες με λεφτά"

Ο πρόεδρος των ελλήνων εφοπλιστών Θεόδωρος Βενιάμης έκανε τις προάλλες μια συγκινητικότατη πρόταση:

Να προσφέρει κάθε εφοπλιστής 30.000 δολάρια (όχι ευρώ!) για τη σωτηρία της πατρίδας.

Δηλαδή να δώσει τα προσωπικά έξοδα μιας συνηθισμένης μέρας. Σαν να δίναμε εμείς 10 ευρώ. Τέτοια γενναιοδωρία δεν θα την αντέξουμε! 

Δεν θα περίμενα κάτι περισσότερο από αυτούς που πλήρωσαν για φόρους το 2010 λιγότερα από όσα έδωσαν οι μετανάστες για παράβολα άδειας παραμονής!

Από αυτούς που, δεκαετίες τώρα, εκβιάζουν διαρκώς το κράτος ότι θα πάρουν τις φελούκες τους και θα φύγουν αν αυξηθεί η φορολογία κατά μία μονάδα!

Από αυτούς, οι οποίοι στις αρχές του 21ου αιώνα χρησιμοποιούσαν ακόμη τάνκερ μονού τοιχώματος, με αποτέλεσμα τη ρύπανση των ακτών της Γαλικίας από το ναυάγιο του Prestige το 2002.

Κάποιοι νουνεχείς, βέβαια, αντιπρότειναν να δώσουν από ένα εκατομμύριο δολάρια, για να μην τους λοιδωρήσουμε -τουτέστιν, να μην "τους πάρουμε με τις πέτρες".

Ο Θ. Βενιάμης, σημειώνει ο Καρτέσιος, ήταν βασικός μέτοχος στη διαφημιστική εταιρεία mass, η οποία κήρυξε πτώχευση. (http://kartesios.com/?p=75459)

Αυτή τη γελοία υπόθεση θυμήθηκα χθες, διαβάζοντας στην Αυγή τη συνέντευξη του Βασίλη Παπαβασιλείου, που σκηνοθετεί στο Εθνικό Θέατρο το -δυστυχώς πάντα επίκαιρο- έργο του Ραγκαβή, Του Κουτρούλη ο γάμος.

Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης, ο σπουδαίος σκηνοθέτης λέει:

"Με τη μεταπολίτευση, οι Έλληνες έγιναν σχετικά περισσότερο υπεύθυνοι γι’ αυτό που είναι το πρόσωπο της Ελλάδας: «Η Ελλάδα στους Έλληνες», όπως έλεγε και το πιο χαρακτηριστικό σύνθημα της περιόδου. Δεν έχετε την αίσθηση ότι αυτή τη φάση θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε «ελλαδοκρατία»; Η Ελλάδα, και σε αυτή την περίοδο της «ελλαδοκρατίας», πλήρωσε τραγικό τίμημα για την ποιότητα της δήθεν άρχουσας τάξης της, που είναι απλώς κατσαπλιάδες με λεφτά, χωρίς καμία αστική συνείδηση, χωρίς καμία συνείδηση αποστολής. Από εκεί ξεκινά αυτό που εξελίσσεται σε νεοελληνική φάρσα, για να μην πούμε νεοελληνική τραγωδία."

(http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=670304)

Να θυμίσω ότι, μετά τη γέννηση του ελληνικού κράτους, κάποιοι Έλληνες, που είχαν  πλουτίσει στην αλλοδαπή, ίδρυσαν σχολεία και βιβλιοθήκες, ξέροντας πως μόνο η παιδεία βοηθάει μια χώρα να παραμείνει ελεύθερη.  

Σήμερα τα σχολεία κλείνουν και οι κατσαπλιάδες βγάζουν τα λεφτά τους έξω: δεν τους χρειάστηκε παιδεία για να τα αποκτήσουν! 

Μια ακόμα διαδήλωση έληξε άδοξα

Ύστερα από τόσα χρόνια, μπορώ συνήθως να "οσμιστώ" στην ατμόσφαιρα την ένταση που ανεβαίνει, καθώς ετοιμάζεται μια επίθεση, έστω κι αν, μέχρι τότε, η διαδήλωση ήταν απόλυτα ειρηνική.

Έτσι κι απόψε, λίγο πριν από τις 8, καθώς έκοβα βόλτες μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη και σκεφτόμουν να αποχωρήσω, παρατηρούσα τους διαδηλωτές: περπατούσαν χαλαρά, κάπνιζαν, συζητούσαν μπροστά στους ΜΑΤατζήδες, που ακουμπούσαν στις ασπίδες τους. Σκεφτόμουν μελαγχολικά ότι αυτές τις σκηνές τις είχα ξαναδεί τον Μάιο, με τους Αγανακτισμένους. 

Ωστόσο, υπήρχε κάτι ανησυχητικό, που δεν μπορούσα να εντοπίσω. Άφηνα πλέον το μνημείο, όταν είδα καμιά δεκαριά νεαρούς να ξεπροβάλλουν από τις σκιές, να ανεβάζουν τους... φερετζέδες και να ακολουθούν βιαστικά την αντίθετη πορεία από τη δική μου. Καθώς κατέβαινα την Πανεπιστημίου, άκουσα τον πρώτο κρότο.

Επιστρέφοντας σπίτι, έμαθα ότι έγιναν επεισόδια και έπεσαν χημικά.

Θυμήθηκα τη συνέντευξη του Χριστόφορου Βερναρδάκη -καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και επιστημονικό συνεργάτη της VPRC- στη σημερινή Αυγή. Μπορείτε να τη βρείτε στην ιστοσελίδα της εφημερίδας ή στο http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2012/02/blog-post_4547.html#more.

Θα ήθελα, όμως, να απομονώσω κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες φράσεις του:

• "Να μην ξεχνάμε επίσης πως το μαζικό κίνημα έχει σημειώσει μια μεγάλη επιτυχία, έχει διαλύσει τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες των δυο μεγάλων κομμάτων. Αν δε υπήρχε η κοινωνική πίεση κι αν δεν ήταν έντονη και σε κοινωνικό επίπεδο, οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες των δυο μεγάλων κομμάτων, αλλά και του ΛΑΟΣ θα ήταν πολύ πιο συνεκτικές. Συνεπώς έχουμε μια δευτερογενή, πολύ σημαντική, επίδραση του μαζικού κινήματος.
• Βέβαια, και στα συνδικάτα είχαν επίδραση οι μεγάλες κινητοποιήσεις, καθώς τα “εξανάγκασαν” σε τόσες γενικές απεργίες. Αν μάλιστα τα συνδικάτα δεν διαπερνώνταν από τη δομική κρίση τους των τελευταίων 20 χρόνων, ενδεχομένως θα είχαμε άλλη εξέλιξη των πραγμάτων.
• Είμαστε σε μακρά και αργόσυρτη πορεία της νέας μεταπολίτευσης. Γι' αυτό και οι επόμενες εκλογές δεν θα είναι αυτές που θα εκκαθαρίσουν οριστικά το πολιτικό σκηνικό για τα επόμενα χρόνια. Γι' αυτό θα έχουμε κι άλλες εκλογές, ενδιάμεσες, δεν ξέρω πόσες θα χρειαστούν για να ξεκαθαρίσει ο πολιτικός γεωγραφικός χάρτης. Συνεπώς οι επόμενες εκλογές θα είναι “προσωρινές” και “μεταβατικού χαρακτήρα”, κάτι δηλαδή σαν τις εκλογές του 1974.
• Πιστεύω ότι θα έχουμε τεράστιες εκρήξεις βίας. Σε κάθε έκφραση της κοινωνικής ζωής.
•  Όσο όμως τα ποσοστά των αριστερών κομμάτων θα μεγαλώνουν, τόσο θα καθίσταται έντονη η πίεση των «από κάτω» να διαμορφωθούν όροι μιας πολιτικής συμμαχίας που θα αναλάβει υπό την ευθύνη της τη διεύθυνση της χώρας. Όχι απλώς με όρους ανάληψης της κυβέρνησης, αλλά με όρους «κατάληψης της εξουσίας» όπως θα λέγαμε παλαιότερα, κάτι που όμως εμπεριέχει και την υλοποίηση ενός μίνιμουμ και σαφούς κυβερνητικού προγράμματος υπεράσπισης των λαϊκών και κοινωνικών αγαθών. Εάν τα κόμματα της αριστεράς δεν απαντήσουν σε αυτό το αίτημα των λαϊκών τάξεων στην Ελλάδα που πλήττονται δραματικά, τότε είναι σαν να αποδομούν κάθε έννοια και κάθε πυρήνα πολιτικής αντιπροσώπευσης. Θέλω να ελπίζω ότι δεν θα φτάσουν σε τέτοιο σημείο αυτοαναίρεσης."

Κι εγώ, κύριε Βερναρδάκη...

Υ.Γ. Και για να γελάσει λιγάκι τ' αχείλι σας, διαβάστε τα νέα κατορθώματα του ΓΑΠ: http://kartesios.com/?p=75704

Ενώ ο κόσμος καίγεται,

η Βουλή χτενίζεται!

Ευτυχώς, τουλάχιστον, μας συμπαρίστανται οι Μητέρες του Μάη από την Αργεντινή:

"Προς τον αγωνιζόμενο Ελληνικό λαό,

Παιδιά μας, εγγόνια μας, τα λίγα αυτά λόγια που θα ακούσετε είναι από τις μανάδες που χάσαμε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας στα χρόνια της δικτατορίας στην Αργεντινή. Εκείνα τα χρόνια, το Δ.Ν.Τ. βρισκόταν για πολλοστή φορά στη χώρα μας σπέρνοντας την μιζέρια, τη πείνα και την υποδούλωση του λάου μας. Το μόνο που έκαναν τα παιδιά μας ήταν να υπερασπίσουν το λαό μας. Αυτό ήταν το «έγκλημά» τους. Για τους λόγους αυτός έδωσαν ότι πολυτιμότερο είχαν, την ίδια της του ζωή.

Ο ηρωικός αγώνας σας σήμερα, σε διαφορετικές συνθήκες αλλά με τους ίδιους εχθρούς των λαών, δεν είναι διαφορετικός, κάνετε το αυτονόητο για να σώσετε τις επόμενες γενιές από την υποδούλωση. Σήμερα, αύριο και μεθαύριο, μην τα βάλετε κάτω, όσο και δύσκολο και ανυπέρβλητο να φαίνεται, θα τα καταφέρετε. Συνεχίστε έως τη τελική νίκη. Τώρα, τούτες τις ώρες, είμαστε και δίκες σας μάνες, η σκέψη μας και τα λόγια μας είναι μαζί σας.
Ξαναβλέπουμε, τα δικά μας παιδιά στους δρόμους της Αθήνας και της Ελλάδας, στους δρόμους του Καίρου, στους δρόμους της Λισαβόνας και της Μαδρίτης ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΚΟΥΝ!

Hasta la Victoria siempre!"

και ο βουλευτής του αργεντίνικου κινήματος «Ελεύθεροι του Νότου» Χόρχε Σεμπάγιος:

«Αδέλφια Έλληνες, σύντροφοι και φίλοι. Ο λαός μας παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα σας. Ο λαός της Αργεντινής ξαναζεί το δράμα, την τραγωδία της λεηλασίας και της ακραίας φτώχειας, βλέποντας και διαβάζονται για αυτά που συμβαίνουν στη Ελλάδα. Νιώσαμε αυτό που νιώθετε. Πονέσαμε όπως και εσείς. Κύλησαν τα δάκρια των μανάδων μας όταν τα παιδιά τους… έφυγαν μετανάστες στα πέτρινα χρόνια του Δ.Ν.Τ. Είδαμε τους γονείς μας, τα αδέλφια μας και τα παιδιά μας να βρίσκονται στην μακροχρόνια ανεργία. Μας λοιδόρησαν ως τεμπέληδες όπως τώρα χλευάζουν εσάς. Αγωνιστήκαμε όπως εσείς τώρα! Νικήσαμε όπως εσείς θα νικήσετε! VENCEREMOS»!

Υ.Γ. Αν οι μπάτσοι με τα χημικά δεν είχαν πιάσει δουλειά από τις 5, πόσοι περισσότεροι θα ήμαστε στο Σύνταγμα;

Ας τους σπρώξουμε λίγο ακόμα

Γιαούρτια, αλεύρι, βρισιές και δημοσκοπήσεις: Να τι φοβούνται οι "ταγοί του έθνους".

Δεν ανησυχούν για τη χώρα, διότι προφανώς δεν θα πέσουν μαζί της στον γκρεμό.

Δεν τρέμουν την υπερχρέωση, επειδή τόσα χρόνια που νέμονται την εξουσία έχουν φτιάξει γερό κομπόδεμα. 

Δεν χολοσκάνε για το μέλλον των παιδιών τους, αφού έχουν φροντίσει και για τα δισέγγονά τους.

Δεν ακούνε τις προσβολές που υφίστανται οι ξενιτεμένοι νέοι μας από τους "εργατικούς" βορειοευρωπαίους, διότι δεν έχουν τσίπα.

Δεν νιώθουν εξευτελισμένοι, επειδή φιλότιμο και αξιοπρέπεια είναι άγνωστες λέξεις γι' αυτούς.

Το μόνο που τους κόφτει είναι η πολιτική επίβίωση. Για αυτήν κατεβάζουν τα βρακιά απέναντι στον αρχηγό. Για αυτήν προσκυνούν την Τρόικα. Για αυτήν, θα ήταν διατεθειμένοι να δώσουν και την ψυχή τους -αν είχαν!

Όμως, πλέον, δεν μπορούν να χαρούν τα λεφτά τους εντός της χώρας ούτε να κόψουν κορδέλες και να εκφωνήσουν δεκάρικους: όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, τους κράζουν!

Ένα κόμμα πέφτει... πέεεεφτει / το κοιτάμε στο γκρεμό (ζητώ συγγνώμη από τον Γιώργο Σαμολαδά που αποδόμησα το υπέροχο τραγούδι του)

Γι' αυτό, αδέλφια, ας μαζευτούμε στο Σύνταγμα την Κυριακή, για να τους βγάλουμε από τη μιζέρια τους. Το οφείλουμε στα παιδιά μας. Ακόμα και όσοι ψηφίζατε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ τόσα χρόνια. Ταμάμ;

Παρεμπιπτόντως, μόλις διάβασα στο Έθνος (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63614916) ότι η Vodafone κάθε απόγευμα στέλνει τις εισπράξεις από τους 4.000.000 έλληνες συνδρομητές της σε βρετανικές τράπεζες, διότι δεν μας εμπιστεύεται. Οι οποίοι συνδρομητές ξέχασαν το περίφημο σκάνδαλο με τις υποκλοπές και την ανεξιχνίαστη "αυτοκτονία" του Κώστα Τσαλικίδη. 

Αντιθέτως, όπως υπενθυμίζει η δημοσιογράφος Μ. Λιλιοπούλου, ο πρόεδρος της Vodafone Ελλάδας, Νίκος Σοφοκλέους, διορίστηκε το 2010 από τον υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλο Γερουλάνο, στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΠΑΠ! 

Μήπως, εκτός από το εμπάργκο στα γερμανικά προϊόντα και τη στροφή στα ελληνικά, πρέπει να αντιδράσουμε και σε εταιρείες που βγάζουν έξω τα κέρδη τους ή δεν αποδίδουν καθόλου λογαριασμό όπως οι Vodafone και Lidl;

Σε άθλιο έργο θεατές

Ατάλαντοι ηθοποιοί, κάκιστο σενάριο με αφόρητα κλισέ, πλήρης έλλειψη σκηνοθετικής φαντασίας: αυτό ήταν το θεατρικό έργο "Σώστε μας, γιατί βουλιάζουμε", που είδαμε όλοι χθες βράδυ!

Και δεν μπορούσε να διασωθεί ούτε με τέσσερις ούτε με δεκατέσσερις drama queens. 

Κατεβάστε το αμέσως και δώστε μας πίσω τα λεφτά μας!

Το διπλό πρόσωπο του Ιανου[αρίου]

Αύριο τελειώνει ο πρώτος μήνας του 2012.

Παίρνει μαζί του τον Θόδωρο Αγγελόπουλο, με έναν τρόπο σχεδόν συμβολικό: ενώ ο σκηνοθέτης διάλεγε τα πλάνα για την ταινία που θα γύριζε για την Κρίση, παρασύρθηκε από διερχόμενη μοτοσυκλέτα που οδηγούσε όργανο της τάξης! Περίμενε 40 λεπτά αιμόφυρτος στο οδόστρωμα το ΕΚΑΒ, για να ξεψυχήσει τελικά σε ιδιωτική κλινική. Οι συνθήκες θανάτου του θα μπορούσαν άνετα να αποτελέσουν σενάριο για ταινία.

Στη Θεσσαλονίκη εξαρθρώθηκαν 4 (!) συμμορίες τοκογλύφων. Υπάρχουν ακόμα κάποιοι στην Αστυνομία, που τιμούν το αξίωμά τους. Αρκετοί άλλοι, όχι. Όπως αυτοί τους οποίους απειλεί ο Μάρκος Καραμπέρης, υποψήφιος αντιπεριάρχης του ΛΑΟΣ στην Ημαθία, άνθρωπος της νύχτας και αρχηγός της μιας από τις συμμορίες.

Συναντούσε, λέει, πολιτικούς, δικαστικούς, αστυνομικούς και εφοριακούς στον 5ο όροφο του γυάλινου (τυχαίο;) κτηρίου «Εγνατία», που βρίσκεται στη λεωφ. Δημοκρατίας 1 στη Θεσσαλονίκη. Βιντεοσκοπούσε τα ραντεβουδάκια αυτά. Και τώρα απειλεί ότι, αν δώσει τα βίντεο, "η Βουλή θα εξαφανιστεί"! Ναι, με κάτι τέτοια μπουμπούκια συγχρωτίζονται οι "ταγοί του έθνους". Για να μπορούν ανενόχλητοι να απομυζούν το δημόσιο χρήμα, εξασφαλίζοντας ευημερία και στα δισέγγονά τους.

(Σε όσους έπεσαν από τα σύννεφα, ο Ηρόστρατος του Δρόμου της Αριστεράς, συνιστά το εξαιρετικό βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου, Απόψε δεν έχουμε φίλους, εκδ. Μεταίχμιο)

Κοντά στους αιρετούς, όμως, σιτίζονται κι οι... σύμβουλοι. Ων ουκ έστιν αριθμός. Και των οποίων οι αμοιβές το 2010 αυξήθηκαν κατά 56,3%. Δηλαδή υπερέβησαν το κονδύλι του προϋπολογισμού κτά 109, 06 εκατομυριάκια!* Ο Αλέξης Τσίπρας κατέθεσε σχετική ερώτηση, ενώ το περιοδικό Επίκαιρα έδωσε όλα τα στοιχεία.

200.000 συνέλληνες δεν παραδειγματίστηκαν από τα κανόνια που έριξαν εταιρείες τηλεφωνίας όπως η Altec και άλλαξαν πάροχο ηλεκτρικού ρεύματος. Αποτέλεσμα; Τα σαΐνια των Energa και Hellas Power φέσωσαν τη ΔΕΗ με 120 εκατομμύρια, βούτηξαν και τα λεφτά που έδωσαν οι πελάτες τους για τα χαράτσια και πήγαν να φάνε ελβετικά φοντί! Όμορφος κόσμος ιδιωτικός, αγγελικά πλασμένος!

Απτόητος ο επιχειρηματίας Παναγιώτης Κουτσίκος, τέως σύζυγος της Μαριέτας Γιαννάκου, επαναλαμβάνει τη μεγαλοφυή πρόταση των Γερμανών για πώληση νησιών: «Δηλαδή εάν τα έχουμε σήμερα και δεν τα κάνουμε τίποτα, ενώ σε ένα νησί μπορεί να δημιουργηθεί μια πολύ μεγάλη ξενοδοχειακή υποδομή με γκολφ, να δημιουργηθούν δηλαδή όλα αυτά που μας λείπουν και προσελκύσει τουρισμό υψηλού επιπέδου…»** Δεν φαντάζομαι να εννοεί τη Ρω. Κάτι μεγαλύτερο του γυάλισε...

Η πλύση εγκεφάλου για το PSI συνεχίστηκε όλο το μήνα. Υπουργοί και βουλευτές μιλούν για κούρεμα αλλά όχι για την επικείμενη χρεοκοπία των ταμείων. Οι Γερμανοί και το ΔΝΤ προτείνουν χαμηλότερα επιτόκια για την Ελλάδα, ενώ ο πρωθυπουργός υπακούει στις τράπεζες όπως έχει συνηθίσει.

Από την άλλη, όμως, οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης εξαπλώνονται, οι πολίτες οργανώνονται στις γειτονιές -ενίοτε με τη στήριξη των δημοτικών αρχών- και οι προσφορές στους ασθενέστερους συνεχίζονται αμείωτες για την ώρα.

Στο αναγεννημένο παρκάκι στη συμβολή Πατησίων και Κύπρου, η Πρωτοβουλία κατοίκων γιόρτασε στις 26 του μήνα 3 χρόνια αγώνα. Το πάρκιν που ετοίμαζε ο Νικήτας δεν έγινε, τα δέντρα μεγαλώνουν και τα παιδιά εξακολουθούν να παίζουν εκεί. Τον Αύγουστο, ο απίθανος Καμίνης έκοψε το νερό, διότι το "έπαιρναν οι κάτοικοι για να ποτίζουν τους κήπους τους". Παραβλέπω τη συκοφαντία και ερωτώ: "Ποιους κήπους; Πού ζει αυτός ο άνθρωπος;"

Ένα χρόνο πριν, η απεργία των 300 μεταναστών στο μέγαρο Υπατία αναστάτωνε την Αθήνα. Σήμερα την έχουμε ξεχάσει, διότι η ύπαρξη χιλιάδων αστέγων, το ένα εκατομμύριο άνεργοι, οι ουρές για λίγα κρεμμύδια στο Σύνταγμα και τα χαράτσια που πέφτουν βροχή δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα. Έστω κι αν τα φασιστικά σκυλιά έχουν εντείνει τις νυχτερινές επιθέσεις τους εναντίον των μεταναστών με ή χωρίς χαρτιά.

Ένα χρόνο, όμως, συμπλήρωσε κι η μεγαλειώδης εξέγερση στην Πλατεία Ταχρίρ. Ο Μουμπάρακ έφυγε, αλλά ο στρατός παρέμεινε πανίσχυρος. Οι Αιγύπτιοι ξέρουν ότι τίποτε δεν τελείωσε, αφού υποδαυλίζονται οι θρησκευτικές έριδες, και ο Εμφύλιος παραμένει μια σκοτεινή απειλή. Και εξακολουθούν να μαζεύονται στη θρυλική πια πλατεία.

*(http://e-dromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=7488:%CE%B1%CF%80%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%80%CE%AD%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B1-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BC%CE%B2%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CF%8E%CE%BD&Itemid=67)

**(http://edromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=7439:%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%AF-%CE%BA%CE%B9-%CE%B1%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BA%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%BA%CE%BF%CE%B9&Itemid=51)

Μια κυβέρνηση σε μικρογραφία

Οι 4 τοκογλυφικές συμμορίες της Θεσσαλονίκης δάνειζαν σε επιχειρηματίες με επιτόκιο από 5 έως και 80% (!!) το μήνα. Και όσοι οφειλέτες καθυστερούσαν να εξοφλήσουν, δέχονταν την επίσκεψη φουσκωτών, οι οποίοι τους... πίεζαν λιγάκι.

Κάποιοι δεν άντεξαν την "πίεση" και αυτοκτόνησαν. Το σημείωμα ενός από τους αυτόχειρες έδωσε τα απαιτούμενα στοιχεία στην αστυνομία για την εξάρθρωση της μαφίας. Πολλά θύματά τους ακόμα και τώρα σιωπούν από φόβο.

Εκείνο που με εντυπωσιάζει, όμως, είναι η στελέχωση των συμμοριών:

Εγκέφαλος της μίας είναι επιχειρηματίας, ο οποίος υπήρξε υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του ΛΑΟΣ. Όπως έλεγε θεσσαλονικιά δημοσιογράφος χθες στο "Κόκκινο", ο Βελόπουλος τον διαφήμιζε ως αυτοδημιούργητο, που "δεν απομυζά το δημόσιο χρήμα". Ασφαλώς. Προτιμούσε το ιδιωτικό!

Στην άλλη, ο διευθυντής του ΣΔΟΕ Β. Ελλάδος, στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, και πρόσφατα διορισμένος στη θέση αυτή από τον ίδιο τον Ε. Βενιζέλο.

Όσο για τον Γ. Φερέτη τα είπαμε και χθες. Μόνο που, ακούγοντας τον Μπένυ να βρυχάται στη Βουλή λες και ήταν αμέτοχος στους διορισμούς, έμαθα ότι ο περί ου ο λόγος δημοσιογράφος είναι παράγων της "συντηρητικής παράταξης και της Εκκλησίας".

Τα τρία μνημονιακά κόμματα, λοιπόν, εκπροσωπούνται στις μαφιόζικες συμμορίες της συμπρωτεύουσας. Τα υπόλοιπα μέλη είναι αστυνομικοί, δικηγόροι, τραπεζικοί, εφοριακοί και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις. 

Μια μικρή κοινωνία, με μέλη υπεράνω πάσης υποψίας. Που δάνειζε με υπέρογκο επιτόκιο. τρομοκρατούσε, πουλούσε προστασία και ωθούσε σε αυτοκτονίες. Μήπως σας θυμίζει κάτι;

Τα ονόματα ανακοινώνονται με το σταγονόμετρο. Έτσι γίνεται όταν τα κόμματα εξουσίας έχουν τη φωλιά τους χεσμένη. 

Πιστωτικό γεγονός, kiss my ass!

"Πιστωτικό γεγονός είναι όταν χρεοκοπεί μια τράπεζα και όχι μια χώρα", εξηγεί στο ηχητικό αυτό απόσπασμα ο  Δημήτρης Καζάκης, που διευκρινίζει επίσης ποιοι απεργάζονται τη... "σωτηρία" της Ελλάδας:

http://kartesios.com/?p=71875

Τι ψηφίζετε, βρε ηλίθιοι;

Ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας Μάκης Νοδάρος (http://mnodaros.blogspot.com/)παραπέμπει στο άρθρο της Ζούγκλας σχετικά με τα κατορθώματα του Κίμωνα Κουλούρη: http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=449122&cid=4.

Ακούστε κυρίως το μονόλογο του μεγάλου ανδρός και θα καταλάβετε τον τίτλο της ανάρτησής μου.

Διότι ο τρόπος που οι περισσότεροι απέκτησαν εξουσία είναι... "παραλογικός" (όρος του περί ού ο λόγος γλωσσοπλάστη). Η έπαρσή τους πηγάζει από τη βεβαιότητα πως θα τυγχάνουν ισόβιας ατιμωρησίας. Και μέχρι στιγμής δικαιώνονται.

Παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, εξύβριση αστυνομικών, ληγμένο δίπλωμα οδήγησης, τραυματισμός νεαρού ειδικού φρουρού! Απλά πράγματα. Καθημερινά.

Για μια ακόμα φορά επιχειρούν να τα κουκουλώσουν. Θα τα καταφέρουν;

"Κυβέρνηση με καμπινέ"

Τον συγγραφέα Βασίλη Αλεξάκη τον εκτιμώ για τρεις κυρίως λόγους:
Επειδή είναι άθεος και αντικληρικός,
επειδή είναι καλός συγγραφέας,
και επειδή δεν προσποιείται ότι απέκτησε αξάν στα ελληνικά ή ότι ξεχνάει "πώς το λέτε εσείς εδώ, διότι ξέχασα πώς το λέμε εμείς εκεί" (αθάνατη "Θεία από το Σικάγο"!). Ο Βασίλης Αλεξάκης γράφει τα βιβλία του πότε στα γαλλικά και πότε στα ελληνικά και τα μεταφράζει μόνος του -όπως κι ο Πάνος Καρνέζης- αφού γνωρίζει άριστα και τις δύο γλώσσες, παρόλο που έχει ζήσει μισό αιώνα στη Γαλλία.
Χθες, λοιπόν, μιλώντας στο "Κόκκινο" για την κατάσταση στην Ελλάδα, πρότεινε την κατάληψη της Μητρόπολης, ώστε να αναγκαστεί η κυβέρνηση να απαντήσει γιατί δεν φορολογείται η τεράστια εκκλησιαστική περιουσία! Περιγράφοντας τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, είπε ότι του θυμίζει αυτόν που γκρεμίζει τους εσωτερικούς τοίχους του διαμερίσματός του για να το μεγαλώσει, αλλά γκρεμίζει και αυτόν της τουαλέτας. Συνεπώς, η κυβέρνηση Παπαδήμου είναι μια "κυβέρνηση με καμπινέ", κατέληξε.
Ολόκληρη η ολιγόλεπτη συνέντευξή του στο http://stokokkino.gr/fakeloi/prosopa/kybernisi-me-kampine-i-kybernisi-papadimoy/view.
Παρεμπιπτόντως, σήμερα το μεσημέρι ένας παπάς χτυπούσε τα κουδούνια της πολυκατοικίας, για να μας ευλογήσει! Δηλαδή, και τους μισθούς τους πληρώνουμε χωρίς περικοπές και την εκκλησιαστική περιουσία δεν φορολογούμε και δεν τους δικάζουμε για τα αμέτρητα σκάνδαλα, και απαιτούν να τους πληρώσουμε επιπλέον, για να κάνουν αυτά που οφείλουν!
Παρακολουθώ το ξεκατίνιασμα ΓΑΠ-Ψυχάρη και απορώ: πόσο χαμηλά μπορεί να πέσει κανείς; "Δεν του έδωσα δάνειο και με έριξε", λέει ο ένας, "Γιατί τότε με έβαλε από την πίσω πόρτα;" διερωτάται ο άλλος.  Σαν ζευγάρι που χωρίζει ύστερα από πολλά χρόνια και συναγωνίζονται ποιος θα βγάλει περισσότερα άπλυτα του άλλου στη φόρα!
Διότι στην Ελλάδα, η συγκατοίκηση της πρώτης με την τέταρτη εξουσία (λέγε με ΔΟΛ) κρατάει κοντά έναν αιώνα.
Και κλείνω με μια επιστολή του Νίκου Παπανδρέου -με την οποία υπερασπίζεται τον αδελφό του- γραμμένη σε ελληνικά απείρου κάλλους, που αναδημοσιεύει ο φίλος Χρίστος Βαρδάκας (http://christosvardakas.blogspot.com/2012/01/blog-post.html):
"Πρώτον
Είναι ο πρώτος και μοναδικός πρωθυπουργός από τότε που θυμάμαι έφυγε οικειοθελώς από την πρωθυπουργία. Παραιτήθηκε. Και το είχε προτείνει (να παραιτηθεί) και τον Ιούνιο αλλά για λόγους κακιάς διαχείρισης από πλευρά ΣΑΜΑΡΑ χάλασε - η θριαμβολογία της ΝΔ μόλις το πρότεινε ότι "αν είμαι ΕΓΩ το πρόβλημα, φεύγω" ακολούθησε με το "Ο Φαήλος έδιωξε τον Παπανδρέου" και έτσι χάλασε η πρόταση. Ουδεμία σχέση είχε με "οικογενειακές" παρεμβάσεις. Αυτά είναι του χαλιμά. Άρα προσφέρθηκε να παραιτηθεί αλλά ο μεγάλος διαπραγματευτής της δεξιάς Σαμαράς (αλήθεια, μπορείτε να μου πείτε μια επιτυχία του στα 30 χρόνια πολιτικής του ζωής;) δεν ήξερε πως να το χειριστεί.
Μετράν τα λόγια ή οι πράξεις; Παραιτήθηκε ή όχι από την πρωθυπουργία; Και έλεγε ο ΓΑΠ εξάρχής, δεν με ενδιαφέρει να ξαναβγώ, να σώσω τη χώρα από την χρεοκοπία θέλω. Το έχουμε ξαναδεί; Να μην υπολογίζει τα γκάλοπ; Και φυσικά το πακέτο το "προδοτικό" της 26 Οκτωβρίου το πέρασαν τα μήντια ως "καλό για τη χώρα" μόλις έφυγε ο ΓΑΠ. Το ίδιο πακέτο των 180 δις συν haircut.... Τόση υποκρισία έχουμε ξαναδεί; "Θα φύγει ο ΓΑΠ και θα πάρει τα μέτρα μαζί του" έλεγαν.. Αμ δε.
Δεύτερον, ως προς την δημοκρατία του; Πιο ελεύθερα πρωθυπουργός να αφήνει τους υπουργούς του, χωρίς ενδείξεις, αλλά περιμένοντας πρωτοβουλίες δικές τους, δεν έχει περάσει. ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΔΙΝΕ ΕΝΤΟΛΕΣ (Σε στυλ Καραμανλή και Ανδρέα) και γι' αυτό κατηγορήθηκε. Το αντίθετο. Λειτουργούσε με κλίμα συναίνεσης πάντα.. Ο ΓΑΠ περίμενε να αναλάβουν και πρωτοβουλίες οι υπουργοί τους.... το έκαναν όμως; Μεγαλύτερη δυνατότητα ανεξάρτητης δράσης υπουργών δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία μας. Τι έκαναν; Κρίνονται όλοι τους σήμερα.
Δημοκρατία στο μάξιμουμ. Αν οι περισσότεροι υπουργοί περίμεναν να κινηθούν ΜΟΝΟ με άνωθεν εντολές δείχνει ένα είδος ραγιαδισμού που φαίνεται το θέλουμε... Η υπερδημοκρατία του ΓΑΠ τον έφαγε και όχι το αντίθετο.
Το ότι δεν "παραιτείται" από αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τι σχέση έχει με την δημοκρατία; Επειδή το θέλουν τα μήντια; Έλεος.
Αυτά για σήμερα, μια μέρα πριν αλλάξει το έτος!
Ν. Τροτκσυ (παρατσούκλι).
Κατά κόσμον, Νίκος Παπανδρέου"