Ο πλανήτης των πλαστικών

Πάντα πίστευα πως χαμένη είναι μόνο η μάχη που δεν έδωσες. Κι οι μάχες σήμερα δεν δίνονται μόνο στους δρόμους. Όσο κι αν πολλοί το έχουν συκοφαντήσει, το πληκτρολόγιο έχει ακόμα μεγάλη δύναμη. Με αυτό πορούμε να υπογράψουμε διαμαρτυρίες, προτάσεις, μανιφέστα.
Κάποια από αυτά ίσως είναι άχρηστα ή και παραπλανητικά. Άλλα, όμως, μπορεί να σώσουν μια ζωή, να φρενάρουν ένα νομοσχέδιο, να κινητοποιήσουν αδρανείς υπηρεσίες.

Έχω ήδη ανεβάσει δύο αναρτήσεις για τις πολυεθνικές ενδυμάτων, οι οποίες εκμεταλλεύονται χώρες ολόκληρες για υπερκέρδη. Να, όμως, που οι συνδυασμένες πιέσεις οργανώσεων όπως η Greenpeace και οι υπογραφές χιλιάδων πολιτών τις ανάγκασαν να εξαγγείλουν δραστικές αλλαγές -τουλάχιστον για το περιβάλλον. Θα τις πραγματοποιήσουν; Εδώ θα είμαστε, για να τις παρακολουθούμε.

Νεκρό άλμπατρος με διάφορα κομμάτια πλαστικό στο στομάχι του

Αυτή την εποχή, δεκάδες εταιρείες δημοσιεύουν τις ετήσιες εκθέσεις βιωσιμότητάς τους. Δηλαδή τι έκαναν και τι προτίθενται να κάνουν για να ξεπλύνουν το όνομά τους, προστατεύοντας συγχρόνως το περιβάλλον. Η γερμανική Adidas, λοιπόν, θα χρησιμοποιήσει βαμβάκι από καλλιέργειες ορθής γεωργικής πρακτικής, αλλά και πλαστικά που ανασύρονται από τη θάλασσα για την κατασκευή προϊόντων της, μιμούμενη την ολλανδική G-Star Raw, ενώ η σουηδική H&M υποσχέθηκε να τριπλασιάσει τη χρήση ανακυκλωμένων ινών μέχρι το τέλος του χρόνου.

Περιοχές του πλανήτη με μάζες πλαστικών που ταξιδεύουν

Για όποιον δεν θυμάται, κάθε λογής πλαστικές συσκευασίες, μαζί με σακούλες, σχηματίζουν ήδη μια νέα ήπειρο στον Ειρηνικό. Την εποχή που αναζητούσαν το χαμένο αεροπλάνο των Μαλαισιανών Αερογραμμών, πολλές φορές νόμισαν ότι είχαν εντοπίσει κομμάτια του, που τελικά αποδεικνύονταν μάζες από πλαστικά απόβλητα!

Πηγή

Ενός λεπτού ντροπή!

Με ενός λεπτού σιγή, οι ευρωπαίοι ηγέτες (ή μήπως εντολοδόχοι;) ξεμπέρδεψαν με τις ευθύνες τους στην τεράστια τραγωδία που συντελείται στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Στη διάλυση χωρών, τη δολοφονία δεκάδων χιλιάδων αμάχων και τη μετατροπή της Μεσογείου σε υγρό τάφο.

του βραζιλιάνου Latuff

Και μετά συνέχισαν άνετοι να συζητούν για το πώς θα αναχαιτίσουν τα εκατομμύρια θύματά τους, ώστε να μην μαγαρίσουν την ανώτερη λευκή φυλή...

Του Καλαϊτζή από την ΕφΣυν

 Όταν έγραψα για τα sweatshop, δεν θυμόμουν πως χθες συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από την κατάρρευση του εργοστασίου Rana Plaza στο Μπαγκλαντές, που έθαψε 1.100 ανθρώπους -γυναίκες κυρίως- και σακάτεψε άλλες 2.500. Η διεθνής αλληλεγγύη έφερε σημαντική βελτίωση στα μέτρα ασφάλειας και υγιεινής, αλλά δεν κατόρθωσε ακόμα να πετύχει αύξηση μισθών και πλήρη αποζημίωση στις οικογένειες των θυμάτων.

Από τη χθεσινή διαμαρτυρία (TVXS)

Benetton, Primark, Mango, Gap, Walmart είναι μερικές από τις εταιρείες που προμηθεύονται τα κουρελάκια τους από τέτοια εργοστάσια, εις βάρος φτωχών ανθρώπων. Προσπαθήστε να μην τις ενισχύετε. Είναι σημαντικό να μην νιώθουν παντοδύναμες και ανεξέλεγκτες.

Πόσο κοστίζουν τα φθηνά μας ρούχα;

Η ιστοσελίδα Ecowatch γράφει για αλήθειες και ψέματα της H&M, με αφορμή το βιντεάκι των τριών νεαρών Νορβηγών, οι οποίοι πήγαν στην Καμπότζη για να δουν τις συνθήκες ζωής των εργατριών που φτιάχνουν τα "φθηνά" ρούχα της εταιρείας και επέστρεψαν συγκλονισμένοι.
Δωδεκάωρες βάρδιες, νέοι άνθρωποι καθηλωμένοι στις  θέσεις τους χωρίς διάλειμμα για τουαλέτα και φαγητό, μεροκάματα σχεδόν ανύπαρκτα που οδηγούν στη λιμοκτονία τις οικογένειές τους. Τα γνωστά sweatshops, που εξαπλώνονται διαρκώς, από το Μεξικό ώς το Βιετνάμ και από το Πακιστάν ώς την Καμπότζη, και χρησιμοποιούνται από πολλές αλυσίδες ενδυμάτων στη Δύση.

Τα φθηνά μας  ρούχα κοστίζουν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές κάθε χρόνο. Και φυσικούς πόρους. Και ρύπανση. Μήπως είναι καιρός να πιέσουμε με κάθε πρόσφορο τρόπο τις αλυσίδες μαζικής ένδυσης;

Αν τα αγγλικά σας είναι καλούτσικα, διαβάστε το άρθρο εδώ.