Habemus Prokopi

"Έχουμε Προκόπη", αγαπητοί συνέλληνες, για νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας.
Κάποιοι τα έβαψαν μαύρα. Στενοχωρήθηκαν, θύμωσαν, χλεύασαν, απογοητεύτηκαν. Ο δημοσιογράφος Μάκης Νοδάρος στο μπλογκ του γράφει για τη στήριξη που έχει δώσει ο Παυλόπουλος στον έκπτωτο και διεφθαρμένο δήμαρχο Ζαχάρως. Άλλοι θύμισαν τις εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις που έγιναν όσο ήταν υπουργός Εσωτερικών και την καταστολή τον Δεκέμβρη του 2008. Και άλλοι, χιουμοριστικά, το επεισόδιο με τον ξυλοδαρμό της Κανέλλη από τον Κασιδιάρη:

του @GregBatis

Κι εγώ απογοητεύτηκα. Προτιμούσα την Καρυστιάνη ή τον Δρεττάκη. Έντιμους, δημοκράτες και συνεπείς ανθρώπους. Όμως, ο συσχετισμός δυνάμεων δεν θα επέτρεπε την εκλογή τους πριν από την Παρασκευή. Ίσως ούτε τότε. Μην ξεχνάτε τον μαγικό αριθμό 36: τόσο ήταν το ποσοστό που ο λαός έδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ. Και αν τελευταία τον στηρίζει το 80% των πολιτών, αυτό είναι τόσο εφήμερο όσο η αποθέωση του Ρεχάγκελ και η πτώση του. Διότι είμαστε ανυπόμονοι, άστατοι, προπέτες, συντηρητικοί και συχνά πολύ ανόητοι. Δεν ψήφιζε ο Σόιμπλε τόσα χρόνια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Εμείς οι επιμηθείς τούς εκλέγαμε. Και τώρα που ψηφίσαμε ΣΥΡΙΖΑ, τσιφούτικα το κάναμε, περιμένοντας με μαζοχιστική χαιρεκακία την κωλοτούμπα. Σαν το ΚΚΕ ένα πράμα! Στις πλατείες κατέβηκε ένα ετερόκλητο πλήθος από όλο το ιδεολογικό ουράνιο τόξο. Καθένας με τις επιθυμίες και την ιδιοτέλειά του. Οι αληθινοί αριστεροί, έντιμοι, αλληλέγγυοι και πατριώτες, ήταν λίγοι.

Με 36%, λοιπόν, και με δεδομένη την έχθρα του ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να συνεργαστεί με τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι τουλάχιστον είναι αντιμνημονιακοί. Αυτό σημαίνει πως για κάθε κίνηση οφείλει να τους ρωτάει. Η Καρυστιάνη και ο Δρεττάκης πιθανότατα θα ψηφίζονταν μόνο από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην τρίτη ψηφοφορία της Παρασκευής -κι αυτό παίζεται. Ενώ ο κεντροδεξιός Παυλόπουλος ψηφίστηκε και από τη ΝΔ. Δεν είναι σοφό να φεύγεις για εκστρατεία και να αφήνεις ακάλυπτα τα νώτα σου, έτσι δεν είναι;

Το περίεργο είναι ότι, μέχρι προχθές, είχαμε σίγουρο υποψήφιο τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Τον άνθρωπο που λάμπρυνε με την αίγλη του Τίποτα όσα αξιώματα έλαβε. Και δεν έβλεπα σοβαρές αντιρρήσεις. Γιατί πέσαμε από τα σύννεφα όταν ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε το όνομα του Παυλόπουλου; Τουλάχιστον αυτός είναι καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και, ναι μεν ακολουθούσε την κομματική γραμμή, αλλά ψέλλιζε και κάποιες αντιρρήσεις. Δεν φαντάζομαι να χρειαστεί να υπογράψει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου όπως ο αλήστου μνήμης Παπούλιας. Όσο για το δημοψήφισμα, ας έρθει εκείνη η στιγμή και βλέπουμε.

Κάποιοι ζήτησαν να ψηφίζεται από τον λαό ο πρόεδρος. Μα, τότε το πολίτευμα θα μετατρεπόταν σε Προεδρική Δημοκρατία, όπως ισχύει στις ΗΠΑ, στην Αργεντινή, τη Γαλλία, την Κύπρο. Κι αυτό δεν γίνεται με το παρόν σύνταγμα.
Το αξίωμα στην Ελλάδα είναι διακοσμητικό. Ο Ανδρέας Παπανδρέου τού αφαίρεσε σχεδόν όλες τις αρμοδιότητες, εκτός από τις παρελάσεις. Ο Παπούλιας δεν αξιοποίησε ούτε καν το δικαίωμα τις αρνησικυρίας και της παραίτησης, υπέρ ενός λαού τον οποίο ποδοπατούσαν οι πάντες!. 

Λέγεται πως την υποψηφιότητα Αβραμόπουλου φρέναρε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, επειδή δεν ήθελε να του κατσικωθεί ένας αριστερός Επίτροπος Μετανάστευσης και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Λογικό, αφού οι στρατιές των προσφύγων αυξάνονται με τους νέους πολέμους της Δύσης. Τι θα το κάνουμε; American bar; Φαντάζεστε στη θέση αυτή π.χ. τον Λαφαζάνη;

Σας παραπέμπω στη δήλωση μέσω μπλογκ, ενός ανθρώπου που εκτιμώ: του Κώστα Λαπαβίτσα. Χωρίς περιττά λόγια και αριστερόμετρο, με κάλυψε πλήρως.

Κλείνοντας, εύχομαι Καλή Επιτυχία στην κυβέρνησή μας. Έχει μια πολύ δύσκολη αποστολή. Αφού η πλειοψηφία του λαού δεν επιθυμεί την έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ, οποιαδήποτε ελάφρυνση θα μας επιτρέψει να πάρουμε ανάσα και να επουλώσουμε κάποιες πληγές.
Όποιος έχει αντίρρηση, ας προσπαθήσει να πείσει τον κυρ Βαγγέλη ή την κυρα Δέσποινα ότι οι μισθοί και οι συντάξεις θα είναι το ίδιο χαμηλές σε οποιοδήποτε νόμισμα. Το διακύβευμα είναι μόνο η αξιοπρέπειά μας.

Έτσι είδε τις διαπραγματεύσεις στο Eurogroup ο φιλέλληνας βραζιλιάνος σκιτσογράφος Latuff

Πας ο αιτών λαμβάνει...

Στάθης, από τη χθεσινή Ελευθεροτυπία

Από το ένθετο "Ρεπορτάζ" της εφημερίδας Χτύπος του Νέου Ηρακλείου αλίευσα το εξής χαριτωμένο: Ένα ΑΤΜ της Βρετανίας τρελάθηκε και άρχισε να βγάζει χαρτονομίσματα των 20 £ αντί των 10! Για 5 ολόκληρες ώρες, οι ευτυχισμένοι πελάτες έπαιρναν τα διπλάσια από όσα ζητούσαν! Ως Βρετανοί, μάλιστα, που έχουν αναγάγει την «ουρά» σε επιστήμη , συμφώνησαν δημοκρατικά να κάνει ο καθένας 3 (!) αναλήψεις και να επιστρέφει στο τέλος της ουράς. Το συνολικό ποσό που έδωσε το μηχάνημα προτού χαθεί το όνειρο ήταν 15.000 £!!

Από το περιοδικό "Εικόνες" της εφημερίδας Έθνος της Κυριακής: Οι υπεύθυνοι για τις συναυλίες τρέμουν τις απαιτήσεις των ροκ σταρ. Οι Def Leppard, όμως, που θα εμφανιστούν στο Στάδιο Καραϊσκάκη την 1η Ιουλίου, ζήτησαν απλώς να υπάρχουν κάδοι ανακύκλωσης για χαρτί, γυαλί και πλαστικό στα καμαρίνια τους! Με αυτή την αφορμή, και σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, οι υπεύθυνοι θα εγκαταστήσουν τους μπλε κάδους ανακύκλωσης στο χώρο της συναυλίας! Εύγε, εύγε, εύγε!

Θα μάθατε ασφαλώς ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας τίμησε σπουδαίους Έλληνες και ξένους που προσέφεραν στην ανθρωπότητα. Ένας από τους τιμώμενους ήταν ο Θανάσης Βέγγος, που δήλωσε με πίκρα ότι «δεν υπάρχουν πια καλοί άνθρωποι»! Υπάρχουν Θανάση μου, απλώς μένουν στη σκιά, για να μην τους μαυρίσει ο ήλιος.

Για παράδειγμα, ο «Ρομπέν των φυλακών», αρχιμανδρίτης Γερβάσιος Ραπτόπουλος, ο οποίος 30 χρόνια τώρα οργώνει τις φυλακές στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο, την Αλβανία και το Ισραήλ και απελευθερώνει άπορους φυλακισμένους που δεν μπορούν να εξαγοράσουν την ποινή τους! Ο 77χρονος Θεσσαλονικιός ιερωμένος έχει απελευθερώσει ήδη 10.350 ανθρώπους και συνεχίζει!

Ή ο ελληνορώσος αστροναύτης Θεόδωρος Γιουρτσίχιν, που κρατάει μέσα στην καρδιά του την Ελλάδα σαν πολύτιμο διαμάντι και δεν την ευτελίζει «μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου», όπως λέει ο Ποιητής (ποιος ποιητής; Ντροπή!), έτσι όπως μόνο οι Έλληνες της διασποράς ξέρουν να κάνουν. Γιατί εμείς… άσε καλύτερα!

Ο αγαπητός Κάρολος τίμησε επίσης τον ελληνοαμερικανό πρώην Δημοκρατικό γερουσιαστή Paul Sarbanis, εισηγητή του νόμου Sarbanis-Oxley, ο οποίος θέσπισε το 2002 αυστηρό πλαίσιο για τη λειτουργία των επιχειρήσεων. Κύριε Σαρμπάνη μας, μια και συνταξιοδοτηθήκατε στις States, δεν έρχεστε προς τα δώθε… που σας χρειαζόμαστε για ένα πλαισιάκι; Έτσι, για να μην μπορεί κανείς να απασχολεί ανθρώπους χωρίς να τους πληρώνει! Ή, ακόμα καλύτερα, να πηγαίνει σπίτι του αν δεν πληρώνει τις εισφορές!

Τον φωτογράφο Αριστοτέλη Σαρρηκώστα που απαθανάτισε με την φωτογραφική του μηχανή τη νύχτα του Πολυτεχνείου και τον ολλανδό δημοσιογράφο και οπερατέρ Αlbert Coerant, στον οποίο οφείλεται η με κίνδυνο της ζωής του λήψη του μοναδικού κινηματογραφικού ντοκουμέντου από την είσοδο του τανκ στο Πολυτεχνείο. Η σκηνή έκανε το γύρο του κόσμου και ο ολλανδός ανταποκριτής την παραχώρησε στο ελληνικό κοινό χωρίς να κρατήσει δικαιώματα.

Τη Φατίμα Ελόγιεβα, καθηγήτρια του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης που, ως είθισται, μας αγαπά περισσότερο από όσο αγαπάμε εμείς τους εαυτούς μας.

Και να τελειώσω με κάτι χιουμοριστικό. Τιμήθηκαν με το Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής και δύο υπέροχοι σκιτσογράφοι: ο Κώστας Μητρόπουλος –οι πρώτες του γελοιογραφίες έχουν την ηλικία μου!- και ο Βασίλης Χριστοδούλου, ακόμα πιο… παλαίμαχος! Άξιοι!

Υ.Γ. Όλους τους τιμηθέντες θα βρείτε στο omogeneia.ana-mpa.gr