Στο μακρινό Μπακού

Όλες αυτές τις μέρες που εμείς παρακολουθούμε τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες αγωνιώντας, εξοργιζόμενοι ή διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους,
στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν οι αθλητές μας κερδίζουν μετάλλια στους πρώτους Ευρωπαϊκούς Αγώνες.

Έτσι, ο Δημήτρης Δημητρίου πήρε το ασημένιο στα 400 μέτρα ελεύθερη κολύμβηση,
τα κορίτσια και τα αγόρια μας πήραν το χάλκινο στο Πόλο,

Ο Λευτέρης Πετούνιας πήρε το χρυσό στους κρίκους,

Ο Βλάσης Μάρας το ασημένιο στο μονόζυγο,



Ο Γιώργος Τζάνος το ασημένιο στο καράτε,

Οι Κωνσταντίνος Μαλγαρινός και Άννα Κορακάκη πήραν το αργυρό μετάλλιο στη σκοποβολή,  

 όπως και οι Γιώργος Αχιλλέως και Άντρη Ελευθερίου από την Κύπρο.

Ίσως να παίρναμε και το χρυσό στη συγχρονισμένη κολύμβηση, αν ο παραγοντισμός και η έλλειψη αξιοκρατίας δεν έσπρωχνε την οικογένεια των δίδυμων αδελφών Αλεξανδρή στην Αυστρία, η οποία καρπώθηκε και το ασημένιο μετάλλιο!

Πριν από λίγο άκουσα τις μπασκετμπολίστριές μας να διαμαρτύρονται ότι δεν είχαν ενημερωθεί για τους βαθμούς που χρειάζονταν για να μην αποκλειστούν.
Αχ, Ελλάδα!

Ένα αλλιώτικο τουρνουά

Επειδή το θέμα ήταν στενόχωρο χθες, πιστεύω πως θα σας δώσω μια νότα αισιοδοξίας με το ρεπορτάζ της ΕΤ3 (των απολυμένων), που αλίευσα από  τον Πιτσιρίκο:

Oι "ανέγγιχτοι" του Χαλανδρίου

Πριν από λίγες μέρες έγραψα για τους δικούς μας "ανέγγιχτους", τους τσιγγάνους. Τους Ρομά, όπως αυτοαποκαλούνται. Που ζουν σε αυτή τη χώρα αιώνες, είναι Έλληνες πολίτες, υπηρετούν στο στρατό, ψηφίζουν, αλλά κανείς μας δεν θέλει να τους βλέπει, γιατί είναι βρόμικοι και αγράμματοι. Το γιατί είναι έτσι, μας αφήνει αδιάφορους. Θέλουμε απλώς να μαζέψουν τα κουρέλια τους και να εξαφανιστούν.

Σε λίγες ώρες,  οι μπουλντόζες της... Αποκεντρωμένης Διοίκησης θα κατεδαφίσουν τις παράγκες των Ρομά δίπλα στο Νομισματοκοπείο. Ζουν εκεί από τη δεκαετία του 1970, και τα παιδιά τους πάνε -όταν πάνε!- στα σχολεία του Χαλανδρίου. Ούτε ο Δήμος ούτε η άλλοτε Νομαρχία και σήμερα Περιφέρεια Αττικής σκοτίστηκαν ποτέ να βρουν κάποια ευρωπαϊκά κονδύλια για να τους κάνουν καλύτερη τη ζωή.

http://www.avgi.gr/article/4171788/gkremizoun-ton-kataulismo-ton-tsigganon-sto-nomismatokopeio-tin-triti

Και πού θα πάνε τώρα, μέσα στο χειμώνα; Αααα, μην ανησυχείτε, τους έχουν έναν ωραίο οικισμό στο όρος Πατέρα. Για την ακρίβεια, ο οικισμός είναι στα χαρτιά. Στην πραγματικότητα, οι οικίσκοι είναι στα μπετά, δίκτυα αποχέτευσης, νερού και ηλεκτρικού δεν υπάρχουν, για να έρθουν σε επαφή με άλλους ανθρώπους πρέπει να ταξιδέψουν χιλιόμετρα και, επιπλέον, οι Δήμοι Μεγάρων και Μάνδρας έχουν προσφύγει στο ΣτΕ, επειδή διαφωνούν με την εγκατάσταση αυτή!

Οι Ρομά, πολίτες του Χαλανδρίου και οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονταν χθες έξω από τα γραφεία της Διοίκησης, αλλά ο Γ.Γ. της Διοίκησης Μ..Αγγελάκας τούς γείωσε και εμμένει στην απόφαση.
Η νέα διοίκηση του Δήμου Χαλανδρίου -μία από αυτές που ο Κούλης Μητσοτάκης στέλνει στον Άρειο Πάγο επειδή αρνούνται να απολύσουν υπαλλήλους διά της "αξιολογήσεως"- διαφωνεί με την εκδίωξη αυτών των ταλαίπωρων ανθρώπων και προσπαθεί να την αναβάλει, μήπως και δεν ξεχειμωνιάσουν στο ύπαιθρο τόσα παιδάκια.
Ο δήμαρχος Σίμος Ρούσσος, που υποστηρίχτηκε από ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, έχει ήδη δύο τεράστια προβλήματα να αντιμετωπίσει. Ας ευχηθούμε να τα καταφέρει.

Και το πολιτικό τραγούδι Fire, που μου αρέσει πολύ. Το έγραψε η Ayo, η οποία γεννήθηκε από Νιγηριανό πατέρα και Ρομά μητέρα:

Οι δικοί μας "ανέγγιχτοι"

Συνυπάρχουμε αιώνες, μα κάνουμε πως δεν τους βλέπουμε -αν δεν τους κακοποιούμε κιόλας.
Αποδεχόμαστε την άθλια ζωή τους σε θλιβερά παραπήγματα, την ανύπαρκτη εκπαίδευση, την έλλειψη στοιχειώδους υγιεινής και περίθαλψης.
Τους βλέπουμε στα δικαστήρια να φωνάζουν και να τσακώνονται, μα δεν καταλαβαίνουμε τη γλώσσα τους. Είναι οι "άλλοι", οι βδελυροί. Οι έλληνες πολίτες τρίτης κατηγορίας. Που σπανίως θα βρουν το δίκιο τους.
Αν τα παιδιά τους πλησιάσουν τα παιδιά μας, διαμαρτυρόμαστε πως βρομάνε και θα τα κολλήσουν ψείρες.
"Ας πλυθούν λίγο".
"Μα δεν έχουν νερό".
"Ε, ας βρουν. Τι με νοιάζει;"
Πριν από λίγους μήνες παρακολουθήσαμε το σίριαλ της ξανθής Μαρίας, για την οποία τα παπαγαλάκια έλεγαν πως είχε απαχθεί από λευκούς γονείς. Το παιδί έγινε γρήγορα μπαλάκι μεταξύ των υπηρεσιών, για να καταλήξει τελικά στο Χαμόγελο του Παιδιού. Φυσικά, δεν ρωτήθηκε αν ήθελε να φύγει από τους θετούς γονείς της, οι οποίοι ήταν εξ ορισμού εγκληματίες.

"Οι γύφτοι φτιάξαν' τα καρφιά του Χριστού", έλεγαν οι γιαγιάδες μας, αφού οι σιδεράδες στα χωριά ήταν παραδοσιακά τσιγγάνοι. Σήμερα, σπανίως μπορούν να ασκήσουν ένα έντιμο επάγγελμα, εκτός από αυτό του ρακοσυλλέκτη.
Δόθηκαν πολλά λεφτά από την ΕΕ, που, αντί να βελτιώσουν τη ζωή τους, έγιναν πλατείες και φιέστες.
Διαδηλώσεις και δίκες για την κακοποίηση ζώων έγιναν φέτος στη χώρα μας -και σωστά.
Για αυτούς τους ανθρώπους, όμως, τους αποσυνάγωγους και απελπισμένους, πότε θα διαδηλώσουμε; Πότε θα δικαστούν αυτοί που τους αναγκάζουν να ζουν στις παρυφές του νόμου, χωρίς άλλες επιλογές;

Το TVXS ανέβασε ένα δεκάλεπτο ντοκιμαντέρ του άγγλου Sam Davis και της ομάδας του, με τίτλο Ρομά. Αξίζει λίγο από τον χρόνο σας.

Υπάρχουν Δάσκαλοι!

Στην Κρήτη δεν υπάρχουν μόνο τα Ζωνιανά, οι Μητσοτάκηδες, οι επιδοτήσεις και ο κροκόδειλος Σήφης  Λακοστάκης.
Υπάρχει και το Σχολείο της Φύσης και των Χρωμάτων στον Φουρφουρά, που έγινε πρόσφατα δεκτό στην παγκόσμια λίστα των εναλλακτικών σχολείων, δίπλα στα διάσημα Summerhill, Sudbury κ.ά.
Εκεί η εκπαίδευση είναι γιορτή. Δάσκαλοι και παιδιά λατρεύουν το σχολείο τους και καταφέρνουν να βγάλουν την ύλη χωρίς βαρυγκόμια. Σχεδόν χωρίς να το καταλάβουν.

Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη του δασκάλου Άγγελου Πατσιά στην Αναστασία Καλαφάτη (TVXS). Μιλά με κέφι για την εκπαιδευτική διαδικασία που συνήθως καταδικάζεται στη μιζέρια και την ανέχεια και εξηγεί πώς μια χούφτα άνθρωποι καταφέρνουν να αλλάξουν τον μικρόκοσμό τους.

Έχοντας κοπιάσει χρόνια και χρόνια για να βρω ένα ανθρώπινο σχολείο για τα παιδιά μου, δεν σας κρύβω πως ζηλεύω αυτό το μικρό σχολείο με τους υπέροχους δασκάλους του.

Τι λέει για αυτά ο Άνθιμος;

Εκτός από χρυσαύγουλα, φύονται και άλλα άνθη του κακού στην Ελληνική Αστυνομία.
Όπως δύο μπουμπούκια, τα οποία πλήρωναν για να βλέπουν σε απευθείας μετάδοση -και όχι "ζωντανά", βρε αγράμματοι δημοσιογράφοι!- βιασμούς ανήλικων Φιλιππινέζων!
Το πιο ιδεχθές έγκλημα. Αδιανόητο και ασυγχώρητο.

Μια ακόμα απόδειξη ότι το Υπουργείο Προ-Πο δεν ενδιαφέρεται ή απλώς δεν θέλει να περνούν οι αστυνομικοί από ψυχολογικά τεστ.
Προφανώς, επειδή ένας φυσιολογικός άνθρωπος, με φυσιολογική σεξουαλική ζωή, δεν θα συμμετείχε στον ξυλοδαρμό άμαχων διαδηλωτών και τον βασανισμό μεταναστών, ούτε θα συναινούσε στην καταπάτηση στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων.
Η λατρεία του machismo, της εξουσίας και της βίας υποδηλώνει ψυχικά τραύματα που δεν επέτρεψαν στο πληγωμένο παιδί να εξελιχθεί σε ελεύθερο ενήλικα, ο οποίος επιλέγει τη σεξουαλική του ταυτότητα, χωρίς σκοτεινά σημεία. Με σεβασμό προς τους άλλους.

Παρένθεση: για να είμαστε δίκαιοι, οφείλουμε να συγχαρούμε τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, η οποία επανειλημμένα έχει σώσει ανθρώπους, έχει διαλύσει κυκλώματα και έχει συλλάβει δολοφόνους, όπως τον σατανιστή τις προάλλες. Πολλές φορές αναρωτιέμαι με τι καρδιά αυτοί οι λειτουργοί επιστρέφουν στην οικογένειά τους και χαϊδεύουν τα παιδιά τους, ύστερα από όσα βλέπουν κάθε μέρα. Κλείνει η παρένθεση. 

Μιας και μιλάμε για σεξουαλική ταυτότητα, θυμάστε ποτέ τον λαλίστατο -για το gay pride- Άνθιμο να καταδικάζει βιαστές και παιδεραστές; Ζήτησε ποτέ την παραδειγματική τους τιμωρία; Ανέφερε έστω και μία φορά ότι ο βιασμός ανηλίκων ισοδυναμεί με δολοφονία της ίδιας της αθωότητας; Προσπάθησε ποτέ να απαλύνει τον πόνο των θυμάτων;
Θυμάστε κάποιον ιεράρχη να έβγαλε έστω κι έναν "δεκάρικο" για τη σεξουαλική κακοποίηση χιλιάδων ανηλίκων από καθολικούς παπάδες σε Ιρλανδία και ΗΠΑ;
Γιατί δεν την καταδίκασαν; Επειδή δεν ανακατεύονται στα εσωτερικά άλλων δογμάτων; Αντιθέτως, είναι μανούλες στο να διδάσκουν πόσο ανώτερη είναι η Ορθοδοξία σε σύγκριση με άλλα μαγαζιά του χριστιανισμού. 

Και η μπάλα θέλει τον αγιασμό της!

Γι' αυτό και οι εκπρόσωποί της ορκίζουν κυβερνήσεις, κάνουν αγιασμούς, κατακεραυνώνουν όποιον ξεφεύγει από τον "ορθό δρόμο", ξορκίζουν περικοπές στους μισθούς τους, ενώ μοιράζουν συσσίτια από τρόφιμα που προσφέρουν οι πολίτες στα καλάθια των σούπερ μάρκετ. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, παπά θα βρεις από κάτω.

Και τα αυτοκίνητα επίσης...

Μέσα στη φούρια τους, όμως, δεν βρίσκουν να πουν έστω και μια λέξη για αυτό το φρικτό έγκλημα που διαπράττεται χρόνια τώρα εναντίον των φτωχών παιδιών, τα οποία απάγονται ή πωλούνται για να βιαστούν και να δολοφονηθούν σε απευθείας μετάδοση.

Οι Εκκλησιάζουσες της Χαλκιδικής

Σήμερα, στο Χοντρό Δέντρο Χαλκιδικής, οι ατρόμητες γυναίκες που πρωτοστατούν στον αγώνα κατά της καταστροφικής εξόρυξης χρυσού έκαναν καθιστική διαμαρτυρία, για να εμποδίσουν τη διάνοιξη δασικών δρόμων από την εταιρεία Ελληνικός Χρυσός -τουτέστιν, την ολοκληρωτική καταστροφή του αρχέγονου δάσους.

Τα ΜΑΤ τις "περιποιήθηκαν" δεόντως: τις έσερναν από τα ρούχα, τις χτυπούσαν και τελικά προσήγαγαν δύο, ενώ έστειλαν τρεις ανθρώπους στο νοσοκομείο. Καταγγέλλεται ότι το νοσοκομειακό έκανε ώρες να φτάσει, παρόλο που ο ένας τραυματίας είναι καρδιοπαθής.

Οι φωτογραφίες από εδώ

Τον τελευταίο καιρό τα ΜΑΤ, τα οποία ανέκαθεν πληρώναμε για να μας χτυπάνε, τα πληρώνουμε και για να "προστατεύουν" ιδιωτικές επιχειρήσεις από απλήρωτους ή υπό απόλυση εργαζόμενους. Το τονίζω, για να μην το ξεχνάμε.

Ωστόσο, με όλα αυτά που συμβαίνουν κάθε μέρα, δεν έχω γράψει ακόμα για την κωμωδία του Αριστοφάνη Εκκλησιάζουσες, που ανέβασαν τον περασμένο μήνα στο κινηματοθέατρο Τριανόν οι κάτοικοι της Χαλκιδικής.
Πήγαμε να τη δούμε σε ένδειξη αλληλεγγύης και καταλήξαμε να γελάμε με την ψυχή μας. Οι ερασιτέχνες -με την πραγματική έννοια της λέξης- ηθοποιοί ήταν σε μεγάλα κέφια και έδειχναν να το διασκεδάζουν όσο κι εμείς. Το κείμενο είχε διασκευαστεί ελαφρώς, με αναφορές στον Πάχτα, στα μνημόνια και στις Σκουριές, ενώ τα κοστούμια και τα λιτά σκηνικά συνέβαλλαν στη διονυσιακή ατμόσφαιρα του αριστοφανικού έργου.
Υπόψη ότι η θεατρική ομάδα είναι πολύ παλιά.
Εύγε, παιδιά, πάντα τέτοια.

Μια και αναφέρομαι στους "Γαλάτες" της Χαλκιδικής, αναρωτιέμαι πώς είναι δυνατόν να μην ενοχλήθηκε κανένας εισαγγελέας από τις κατάπτυστες δηλώσεις του Χρήστου Πάχτα, δημάρχου Αριστοτέλη. Ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ, είπε πως, αν δεν βγει ξανά δήμαρχος, δεν αποκλείεται να καεί κάποιο χωριό από τους ανέργους της εταιρείας εξόρυξης και τότε "θα έχουμε ανθρώπινα θύματα"! Τέτοιες δηλώσεις παροτρύνουν σε πράξεις βίας. Δεν προειδοποιούν.

Από ό,τι θυμάμαι, όταν ο Πάνος Καμμένος, σε ιδιωτική συνομιλία με κατοίκους, τους παρότρυνε να λιντσάρουν τον Πάχτα, τα παπαγαλάκια των καναλιών είχαν πάθει υστερία! Τώρα; Μούγκα στη στρούγκα;

Χρυσάβγουλο πάει στην Ποταμιά!

Καλημέρα και Καλό Μήνα.
Θα ξεκινήσω τον μήνα με ελπιδοφόρες ειδήσεις:

Χθες, στο χωριό Ποταμιά της Θάσου, τα Χρυσάβγουλα επιχείρησαν να μοιράσουν τρόφιμα, με τον γνωστό ποντικίσιο τους τρόπο. Όμως, οι κάτοικοι το είχαν μάθει και τους περίμεναν με... βάγια:
Με συνθήματα «Ο φασισμός δεν θα περάσει. Μη γίνεσαι το ψάρι που σε ταΐζουν» και «Ο φασισμός νικιέται με αγώνες και όχι με ελεημοσύνες», κατάφεραν να τους διώξουν από το χωριό, το οποίο έχει αριστερή παράδοση.
 
Πριν από μία εβδομάδα, τα μέλη της Χ.Α. διένειμαν τρόφιμα και στα Λιμενάρια, όπου η "πελατεία" τους ήταν μόλις καμιά δεκαριά άτομα.

Μετά την ανακοίνωση ότι τρόφιμα θα μοιράσουν τις προσεχείς μέρες και στην κοινότητα Παναγίας, οι κάτοικοί της έχουν διαμηνύσει πως δεν πρόκειται να γίνουν δεκτοί ούτε οι ίδιοι ούτε τα προϊόντα τους!

Η ισχύς εν τη ενώσει: παλιά και διαχρονική αλήθεια, αδέλφια.

Και να μην ξεχάσω τα 15χρονα παιδιά του Γ΄Λυκείου Δεμενίκων Πάτρας, τα οποία έδωσαν τα λεφτά που είχαν μαζέψει για εκδρομή σε μαθητή του 11ου Γυμνασίου Πάτρας, ο οποίος έχει άμεση ανάγκη εγχείρισης στον εγκέφαλο! Σημαντική λεπτομέρεια: η οικονομική κρίση δεν επέτρεψε στα παιδιά να συγκεντρώσουν το αναγκαίο ποσόν για πενθήμερη και θα περιορίζονταν σε μονοήμερη. Ακόμα, όμως, και αυτά, τα έδωσαν αυθόρμητα για ένα άγνωστό τους παιδί! Ο διευθυντής του Λυκείου ήταν πολύ συγκινημένος μιλώντας σήμερα στην εκπομπή "Θηρία ενήμερα" από το Κόκκινο.



Στην ίδια εκπομπή άκουσα μια κυρία που έχει κατάστημα στο λιμάνι της Κιμώλου να λέει ότι εδώ και τέσσερις μέρες ξεκίνησαν έργα εκεί -κάτι που εξέπληξε ευχάριστα τους κατοίκους. Υποθέτω ότι κάποιο ρόλο έπαιξε το βιντεάκι που τράβηξε ο επιβάτης και το οποίο αναπαράγεται διαρκώς στο διαδίκτυο.

Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον του διαδικτύου -ή περίπου. 

Θύμησέ μου να μην πάω ποτέ στην Κίμωλο!

Μου έστειλαν βιντεάκι, που τράβηξε κάποιος από το κατάστρωμα του πλοίου "Αδαμάντιος Κοραής", καθώς αυτό προσπαθεί να δέσει στο λιμάνι της Κιμώλου.

Ποιο λιμάνι δηλαδη; Μια τσιμεντένια πλάκα που φλερτάρει ασύστολα με τη πρόσκρουση!

Τι κάνουν τόσα χρόνια οι κάτοικοι; Τι ψηφίζουν; Και αφού, μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης ουδέν λάθος αναγνωρίζεται, γιατί τους ξαναψηφίζουν; Γιατί δεν σκίζουν τα βιβλιάριά τους, μήπως τους θυμηθούν τα κανάλια και προβάλουν το δράμα τους;

Τριάντα χρόνια Πασοκοκρατίας, δεν βρέθηκε ποτέ ένα μεσογειακό πρόγραμμα, ένα ΕΣΠΑ, ένα βέσπα, για να φτιαχτούν λιμάνια; Έστω και υπερτιμολογημένα; 
Η μούντζα που ρίχνει η κοπέλα στο αυτοκίνητο που την κάνει λούτσα, θα έπρεπε κανονικά να δοθεί στους βουλευτές που τους κοροϊδεύουν τόσα χρόνια.
Είναι να απορεί κανείς πώς τέτοια νησιά έχουν ακόμα τουρισμό!

(Αν βαρεθείτε να βλέπετε το καράβι να πλησιάζει αργά, προχωρήστε το στο 04.56.)



Το δεύτερο βιντεάκι, από την ιστοσελίδα Econews, αναφέρεται στην αναβολή της εκδίκασης αγωγής, με την οποία η γνωστή εταιρεία αλλαντικών Creta Farm απαιτεί αποζημίωση 1.000.000 ευρώ από το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», τον διευθυντή του Ινστιτούτου Θοδωρή Τσιμπίδη και τον επικεφαλής του Εργαστηρίου Ανόργανης και Αναλυτικής Χημείας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, Στέλιου Λιοδάκη. Η αναβολή ζητήθηκε από την εταιρεία.

Το "Αρχιπέλαγος" αναφέρει ότι “επιδίωξη της συγκεκριμένης εταιρείας φαίνεται να είναι η παράταση του εκβιασμού, τόσο προς το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος, όσο και προς το Πολυτεχνείο, με στόχο την αναστολή της έρευνας αλλά και των κατηγοριών για εκτεταμένη ρύπανση που έχει προκαλέσει η χοιροτροφική μονάδα της στην περιοχή του Λατζιμά Ρεθύμνου“. Οι αναβολές αποτελούν “πάγια τακτική εκφοβισμού, και όχι μόνο, που ακολουθούν οι ρυπογόνες βιομηχανίες ανά τον πλανήτη, η οποία φαίνεται να εισάγεται «με ενθουσιασμό» ολοένα και περισσότερο και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια”.
Η αγωγή έγινε για συκοφαντική δυσφήμιση, επειδή το 2011 το Τριμελές Πρωτοδικείο Ρεθύμνου είχε καταδικάσει σε ένα χρόνο φυλάκιση τον πρόεδρο της Creta Farm Μανώλη Δομαζάκη και είχε επιβάλλει πρόστιμο 3.000 ευρώ, για ρύπανση του περιβάλλοντος με πρόθεση.

Το Ινστιτούτο "Αρχιπέλαγος" έδωσε στη δημοσιότητα το βιντεάκι που τράβηξε για να στηρίξει τις αιτιάσεις του στο δικαστήριο.

Τα καλά νέα πρέπει να διαδίδονται

Γράφεται και λέγεται συχνά ότι οι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι ενδιαφέρονται μόνο για τα συντεχνιακά τους, ότι έχουν σχέση εξάρτησης με τα κόμματα και πως, στην καλύτερη περίπτωση είναι αδιάφοροι για τους φοιτητές.

Ωστόσο, παρά τα προβλήματα και τις περικοπές, οι σχολές λειτουργούν αρκετά ομαλά, η έρευνα συνεχίζεται χάρη στο προσωπικό μεράκι κάποιων καθηγητών, οι φοιτητές καταρτίζονται, εν πολλοίς, σωστά.

Η είδηση ότι η Πρύτανης του Ιονίου Πανεπιστημίου αποφάσισε να σιτίζει με δικά της έξοδα τους Κύπριους φοιτητές που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρηματοδότησης αυτό τον καιρό, με συγκίνησε πολύ. Τη βρήκα στον Καρτέσιο, αλλά την αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου:
 

"Με πρωτοβουλία της Πρυτάνεως κ. Αναστασίας Σαλή – Παπασαλή, οι Κύπριοι φοιτητές του Ιονίου Πανεπιστημίου που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα - λόγω της δυσχερούς κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η Μεγαλόνησος - θα σιτίζονται ΔΩΡΕΑΝ στο φοιτητικό εστιατόριο για το τρέχον ακαδημαϊκό έτος.
Τη δαπάνη της χρηματοδότησης αυτής της πρωτοβουλίας, η Πρύτανις θα την καλύψει προσωπικά από τη μισθοδοσία της.

Ως εκ τούτου, οι Κύπριοι φοιτητές μας, καλούνται να προσέρχονται στο Τμήμα Φοιτητικής Μέριμνας από την Τρίτη 26 Μαρτίου, από τις 10:00 π.μ. μέχρι και τις 17:00 μ.μ. προκειμένου να καταγραφούν και να ξεκινήσει άμεσα η δωρεάν σίτισή τους."

Αναζήτησα βιογραφικό σημείωμα για την κυρία Παπασαλή: Πήρε το πτυχίο Αρχιτεκτονικής από το ΕΜΠ το 1973, αποφοίτησε με άριστα από το τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας του ΚΠΑ το 1986 και αρίστευσε επίσης στο διδακτορικό της από την ίδια σχολή. Έχει διδάξει Μουσειολογία, έχει δουλέψει στο Ακρωτήρι Σαντορίνης και αλλού και έχει γράψει πολλά βιβλία και άρθρα.

Ανήκει στην τόσο συκοφαντημένη γενιά του Πολυτεχνείου. Αποδεικνύει, όπως και άλλοι συνομήλικοί της πανεπιστημιακοί και επιστήμονες, ότι η γενιά αυτή δεν έβγαλε μόνο προβεβλημένα λαμόγια.

Υ.Γ Προτού διαβάσω την πιο πάνω είδηση, σκόπευα να γράψω για τις αθλιότητες της Χ.Α. έξω από το Μεγκάλο κανάλι -τις οποίες θα καθάρισε κάποια φουκαριάρα καθαρίστρια- και για την υποστήριξή της στους εργαζόμενους στις Σκουριές. Όμως, μόλις διαπίστωσα ότι ένας άλλος μπλόγκερ έγραψε ένα άρθρο που καλύπτει πλήρως το θέμα, με τίτλο Meligalicious.

Η μοναξιά των Ελλήνων ερευνητών

Στην ιστοσελίδα Καλά Νέα βρήκα άλλη μια επιτυχία ελλήνων ερευνητών, οι οποίοι βραβεύτηκαν από μεγάλο ίδρυμα του εξωτερικού:

Οι δύο ερευνητές-καθηγητές του ΤΕΙ Ηπείρου

Ο Αλέξανδρος Τζάλλας έχει πτυχίο Φυσικής και Διδακτορικό τίτλο Ιατρικής Φυσικής από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Είναι χρόνια Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και νεοεκλεγμένος Καθηγητής Εφαρμογών του ΤΕΙ Ηπείρου.
Ο Μάρκος Τσίπουρας έχει πτυχίο Πληροφορικής, Μεταπτυχιακό και Διδακτορικό τίτλο Πληροφορικής από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Είναι χρόνια Ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και Επιστημονικός Συνεργάτης του ΤΕΙ Ηπείρου.

Οι δύο ερευνητές δημιούργησαν δύο καινοτόμες συσκευές και σκοπός τους ήταν όχι μόνο να δώσουν μια ιδέα, η οποία θα παραμείνει σε θεωρητικό επίπεδο αλλά να βοηθήσουν ουσιαστικά τους ασθενείς με Πάρκινσον. Με τις πατέντες τους ατέκτησαν το βραβείο της πιο καινοτόμου ιδέας, καθώς και το βραβείο της καλύτερης διαχείρισης πόρων στο διαγωνισμό Health and Wellness Innovation του γνωστού αμερικανικού Πανεπιστημίου ΜΙΤ.

 Το βραβείο του ΜΙΤ δεν είναι η πρώτη διάκριση που πήραν. Το 2010 είχαν λάβει παγκόσμια διάκριση στο συνέδριο phealth στο Βερολίνο και πάλι για συσκευές που αφορούν το Πάρκινσον.
 «Ο συναγωνισμός ήταν μεγάλος. Είχαμε δουλέψει όμως πολύ πάνω σε αυτό. Πίσω από τις 11 μέρες που εργαστήκαμε εκεί κρύβεται η δουλειά και έρευνα ετών. Επιπλέον οι άνθρωποι που μας έκριναν ήταν εντελώς άγνωστοι σε εμάς. Ήταν έξι αξιολογητές από μεγάλες εταιρείες όπως ο επικεφαλής του ερευνητικού τμήματος της NOVARTIS. Δεν πιστεύαμε ότι ήταν εύκολη η νίκη. Εξάλλου στον διαγωνισμό έπαιρναν μέρος ομάδες από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.», είπαν στην ιστοσελίδα Ηπειρωτικά
-Είχατε στήριξη σε αυτήν σας την προσπάθεια;
Οικονομική καμία. Ηθική υποστήριξη ναι αλλά και πάλι όχι από όλους. Να σκεφτείτε ότι τα εισιτήρια για να πάμε, τα κλείσαμε τρεις μέρες πριν το ταξίδι και μάλιστα με δικά μας έξοδα. Έγινε μια προσπάθεια να βρεθεί χορηγός αλλά δεν τα καταφέραμε. Μάλιστα οι ερευνητές από την Αυστρία δεν μας πίστευαν και μας ρωτούσαν «Πείτε αλήθεια, εσείς πληρώσατε τα έξοδά σας; »
-Ήρθαν έστω σε επαφή μαζί σας κάποιοι κρατικοί φορείς μετά την επιτυχία σας;
«Όχι κανείς. Μόνο φίλοι και κάποιοι δημοσιογράφοι. Και το ΤΕΙ Ηπείρου για να είμαστε δίκαιοι μας βοήθησε και μας στήριξε στο να λείπουμε εν μέσω εξεταστικής»
-Πιστεύετε ότι η Ελλάδα έχει υποδομές για να αναπτυχθούν οι καινοτομίες, υπάρχει έδαφος;
«Όχι, δεν υπάρχει η κουλτούρα και επιπλέον είναι μεγάλο το πρόβλημα της γραφειοκρατίας. Αλλά δεν είναι μόνο στην Ελλάδα έτσι, είναι σε ολόκληρη την Ευρώπη. Στην Αμερική στηρίζουν τους ερευνητές. Και όσα mail με εκδήλωση ενδιαφέροντος για τις συσκευές μας λάβαμε, τα λάβαμε από την Αμερική. Στην Ευρώπη στέκονται στο τυπικό μέρος και όχι στην ουσία. Υπάρχει τεράστια διαφορά νοοτροπίας»
-Έχετε σκεφτεί να φύγετε στο εξωτερικό;
«Ναι το έχουμε σκεφτεί αλλά και αυτή δεν είναι εύκολη λύση. Δεν είμαστε μόνοι μας, έχουμε οικογένειες πίσω μας. Ωστόσο αφήνουμε ανοιχτό το ενδεχόμενο»

Πώς ακριβώς λέγεται ένα κράτος που, όχι μόνο δεν στηρίζει τους επιστήμονές του, αλλά τους απολύει κιόλας; Που αμείβει πλουσιοπάροχα εκατοντάδες άχρηστους συμβούλους, ενώ αρνείται να πληρώσει τα εισιτήρια δύο ερευνητών που τιμούν την Ελλάδα;
Και πώς ονομάζεται ο λαός, ο οποίος ανέχεται ή αδιαφορεί για όλα αυτά επί δεκαετίες;

Μετά την παπαριά του ΕΟΤ που πληρώσαμε 10.000 ευρώ (!!!) ως νέο λογότυπο,



και φυσικά το γελοίο βιντεάκι στις όχθες του Τάμεση, όπου η Όλγα Κεφαλογιάννη καμαρώνει κάτι κακόμοιρα που χορεύουν ό,τι θέλει ο καθένας,



επιτέλους μία ευφάνταστη και καλοφτιαγμένη ιδέα για τη διαφήμιση της Πελοποννήσου ως τουριστικού προορισμού:



Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα http://www.designmag.gr/mythical-peloponnese/7522 ότι "Την οπτική ταυτότητα του brand “Μυθική Πελοπόννησος” σχεδίασε το γραφείο Altervision, το οποίο επιμελήθηκε και το σχεδιασμό της επίσημης ιστοσελίδας(portal), σε συνεργασία με την Τελεστω. Τα spot, τέλος, έχουν υλοποιηθεί απο την Mindworks".

Οι γραφίστες μας, αδέλφια, είναι από τους καλύτερους του κόσμου. Οι δε διαφημίσεις μας από τις πιο έξυπνες -εξαιρούνται του Jumbo και του ΟΠΑΠ. Θυμηθείτε μόνο εκείνη που παρουσιάζει τη Μερέντα σαν θεϊκή τροφή που υμνείται από αυτούς που τη δοκίμασαν.Διαθέτουμε πολλά ταλέντα, αλλά πάνε χαμένα: το 90% των γραφιστών είναι άνεργοι, έλεγε πριν από μερικούς μήνες στον Ιανό ο... πατριάρχης του είδους Δημήτρης Αρβανίτης

Μαθαίνω επίσης ότι το αεροδρόμιο της Καλαμάτας εγκανιάζει απευθείας πτήσεις από Μόναχο, Στοκχόλμη, Μόσχα Λονδίνο και Μιλάνο.

Χαίρομαι πάρα πολύ που η Περιφέρεια της Πελοποννήσου ανοίγεται προς τον υπόλοιπο πλανήτη. Αρκεί, βεβαίως, να βελτιωθεί η παροχή υπηρεσιών και να εξαλειφθεί η βλαχομιζέρια.

Μόνο καλά νέα απόψε

1. Αύριο κυκλοφορεί το δεύτερο φύλλο των Εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας. Το πρώτο, με τιράζ 40.000 φύλλα, σχεδόν εξαντλήθηκε. Προφανώς, οι αναγνώστες της δεν καταφέραμε όλον αυτό τον καιρό να την αντικαταστήσουμε με καμιά άλλη. Υποθέτω, επίσης, ότι πολλοί την αγόρασαν και για να δείξουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους.

Κάτι που, με τη σειρά του, σημαίνει πως αλλάζει προς το καλύτερο η σχέση των πολιτών με τους δημοσιογράφους, και το "αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι" θα αναφέρεται μόνο σε συγκεκριμένους: σε αυτούς που το αξίζουν.

Η αλλαγή της στάσης μας φαίνεται και στη δημοφιλία που απολαμβάνουν τον τελευταίο χρόνο δημοσιογράφοι που ασκούν πράγματι λειτούργημα, όπως ο Βαξεβάνης, και προσπάθειες όπως το περιοδικό Unfollow ή τα ντοκιμαντέρ των Χατζηστεφάνου και Αυγερόπουλου.

2. Απόψε πέρασα από τον εφημεριδοπώλη μου για να πάρω το 3ο τεύχος του Unfollow, και αυτός μου είπε ότι βγήκε από προχθές και αναγκάστηκε να μου το κρατήσει, διότι γίνεται ανάρπαστο! "Ίσως επειδή είναι ανεξάρτητο", συμπλήρωσε.

3. Τις προάλλες, στην Κατερίνη, η Ομάδα Εθελοντικής Δράσης του Ν. Πιερίας πούλησε μέσω της ιστοσελίδας της 24 τόνους πατάτας Νευροκοπίου μέσα σε 10 ώρες, χωρίς τη μεσολάβηση μεσαζόντων και λοιπών αρπακτικών, προς μόλις 25 λεπτά το κιλό! Τις επόμενες ημέρες το ίδιο αναμένεται να γίνει και με άλλα προϊόντα, όπως ρύζι και όσπρια. (http://kartesios.com/?p=76395),

Η ιδέα γεννήθηκε όταν παραγωγοί της Δράμας μοίρασαν στους περαστικούς πάνω από 10 τόνους πατάτες Νευροκοπίου, με στόχο να διαμαρτυρηθούν για την χαμηλή τιμή, με την οποία αγοράζουν οι έμποροι.

“Σκεφτήκαμε λοιπόν ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε κι εμείς κάτι ανάλογο στην περιοχή μας, Πήραμε τηλέφωνο στον αγροτικό συνεταιρισμό στο Νευροκόπι και τους ζητήσαμε ονόματα παραγωγών, τους οποίους παρακαλέσαμε να έρθουν στην Κατερίνη για να μας πουλήσουν πατάτες. Ρωτήσαμε πόσο θα κόστιζε το κιλό αν μας έφερναν ένα φορτηγό με 24 τόνους. Μας απάντησαν ότι θα μπορούσαν να μας φέρουν αυτή την ποσότητα αντί 23 λεπτών το κιλό. Τους είπαμε όχι, θα σας δώσουμε 25 λεπτά το κιλό”, αναφέρει ο Ηλίας Τσολακίδης, μέλος της εθελοντικής ομάδας.

Να υπενθυμίσω ότι η ποικιλία Νευροκοπίου, (προϊόν με ονομασία προέλευσης) είναι εξαιρετική, χωρίς όμως αυτό να έχει αντίκτυπο στο εισόδημα των παραγωγών, διότι οι μεσάζοντες δίνουν πολύ χαμηλή τιμή. Κάθε χρόνο μένουν αδιάθετοι εκατοντάδες τόνοι πατάτας, ενώ συχνά στις λαϊκές βαφτίζονται "Νευροκοπίου"  άλλες ποικιλίες, αφού, στο ελεεινό κράτος όπου ζούμε, δεν υπάρχει έλεγχος!  

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της ομάδας (http://www.otoposmou.gr/), μια αλυσίδα σούπερ μάρκετ της Β. Ελλάδας, θορυβημένη από την επιτυχία της προσπάθειας, έβγαλε σε προσφορά, πατάτες Νευροκοπίου προς 0,34 ευρώ το κιλό. Δηλαδή από 7 ευρώ το δεκάκιλο, κατέβηκε ξαφνικά στα 3,4 ευρώ το δεκάκιλο! Συγχαρητήρια, παιδιά. Πάντα τέτοια.

4. Υπάρχει στην Αστυπάλαια ένα εργαστήριο που φτιάχνει παξιμάδια με... απόψη. Λέγεται Ηλιάνα, και στον Βασιλόπουλο βρήκα 3 εκπληκτικές γεύσεις: με ελαιόλαδο και ρίγανη, με κρόκο κοζάνης και τοπικό τυρί και με μαστίχα Χίου. Η τιμή είναι λογική και η γεύση θα ικανοποιήσει απόλυτα όσους θέλουν να τσιμπήσουν κάτι στο γραφείο ή το σπίτι! Ελπίζω, όταν γίνει ευρύτερα γνωστή, να μην ρίξει την ποιότητα, όπως έκαναν άλλες νησιώτικες βιοτεχνίες στο πρόσφατο παρελθόν. 

"Καταναλώνουμε ό,τι παράγουμε"

Σωστό το σύνθημα, αλλά... τι παράγουμε;

Μέχρι πρότινος, θα απαντούσα "τίποτε". Καθώς, όμως, η ύφεση βαθαίνει, ολοένα και περισσότερα άρθρα αναφέρονται σε βιομηχανίες, βιοτεχνίες και καινοτόμες εταιρείες που υπήρχαν, μα δεν τις γνώριζα.  

Έτσι, από άρθρο της Καθημερινής (31.12.11) έμαθα πως είναι εγχώριες οι εταιρείες παιδικών ενδυμάτων Lapin House, Marasil και Mandarino και ότι η χάρη τους φτάνει μέχρι τα Αραβικά Εμιράτα και τη Ρωσία! 

Ελληνικές είναι επίσης οι Staff Jeans, Migato, Attrativo, Raxevsky, Toi & Moi και Blue Point (μαγιό), οι οποίες κάνουν σημαντικές εξαγωγές. Προφανώς, σε αυτές τις εταιρείες βρίσκουν δουλειά οι απόφοιτοι του ΤΕΙ Κλωστοϋφαντουργίας,  η πλειονότητα των οποίων είναι παιδιά με ταλέντο.

Παρά το λίγο σαχλό όνομά της, η ελληνική βιομηχανία Folli Follie στέλνει κοσμήματα σε δεκάδες καταστήματα που διατηρεί σε ΕΕ, Κίνα, ΗΠΑ και Καναδά!

Η Φειδάς ΑΕ απασχολεί 1.000 εξειδικευμένους τεχνίτες -αποκλειστικά στην Ελλάδα, όπως λέει- για την παραγωγή των υποδημάτων Boxer, και δραστηριοποιείται σε Ρωσία, Βαλκάνια και Νορβηγία.

Σε όσους αγαπούν τα τουρσιά όπως εγώ, το κλείσιμο πριν από μερικά χρόνια της θρακικής συνεταιριστικής ΣΕΒΑΘ -που έφτιαχνε επίσης χυμό ντομάτας και πολύ καλό κέτσαπ- προκάλεσε θλίψη. Για την Ξάνθη, φυσικά, ήταν καταστροφή! Ευτυχώς, οι Αφοι Τσαρούχα εφαρμόζουν την ίδια παραδοσιακή συνταγή για αγγουράκια και πιπεράκια και λοιπά ξιδάτα, κι έτσι παρηγορήθηκα (www.tsarouchas.eu). Τα βρίσκετε στο Σκλαβενίτη, με την επωνυμία Μακεδονική Γη.

Οι χαρτοβιομηχανίες μας παρήγαν ανέκαθεν εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα, σε υψηλές τιμές όμως. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί. Στην Αυγή (8.1.12) διάβασα ότι έκλεισε η Diana και έμειναν άνεργοι 105 άνθρωποι στην Ξάνθη. Ας στηρίξουμε όσες έμειναν, έστω κι αν εξαγοράστηκαν από ξένους, όπως η Softex. Πρόσφατα ανακάλυψα μια καινοτομία της Delica: εμποτίζει τα χαρτομάντιλά της με βούτυρο κακάου για περισσότερη απαλότητα και άρωμα!

Τα ελληνικά τετράδια -όπως μου επισήμαναν τα "ξενάκια" μου- είναι πολύ καλοφτιαγμένα και κακώς αγοράζουμε εισαγόμενα. Τώρα τελευταία, μάλιστα, τα εξώφυλλα έχουν γίνει ακόμα πιο ελκυστικά. Εκτός από τα γνωστά Διεθνές και Skag, υπάρχουν και άλλες επωνυμίες. Μπορείτε να τις εντοπίσετε, κοιτώντας το barcode: στα εγχώρια προϊόντα, ο αριθμός αρχίζει με 520.

Επειδή ένα μέλος της οικογένειας έχει δυσανεξία στη γλουτένη (μια πρωτεΐνη που βρίσκεται στο σιτάρι), αρχίσαμε να ψάχνουμε για ειδικά προϊόντα. Τα περισσότερα, όμως, είναι πολύ άνοστα. Κάποια στιγμή, ο Κόσμος του Επενδυτή δημοσίευσε άρθρο για μια καινοτόμο εταιρεία, η οποία παρασκευάζει κρακεράκια με τυρί, αλλά μέχρι πρότινος δεν τα κυκλοφορούσε στην ελληνική αγορά. Λέγονται  wellaby΄s (www.wellabys.com), είναι πολύ νόστιμα και τα βρίσκετε στον Α/Β Βασιλόπουλο. Εξάλλου, τα κρακεράκια γενικώς είναι άλλο ένα προϊόν, το οποίο σπάνια βρίσκεις έξω σε τόσο μεγάλη ποικιλία όσα στην Ελλάδα.  

Μην ξεχνάμε, επίσης, ότι πολλές ξένες εταιρείες έχουν φτιάξει εργοστάσια στην Ελλάδα, στα οποία απασχολούνται συμπατριώτες μας. Έτσι, βλέπουμε το ζαχαρούχο γάλα ΒΛΑΧΑΣ της Nestle να τονίζει στη συσκευασία του ότι παρασκευάζεται στο Πλατύ Ημαθίας, ενώ πρόσφατα η ολλανδική Friesland (Νουνού) κατασκεύασε νέο εργοστάσιο στη χώρα μας. 

Γενικότερα, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι στρεφόμαστε πλέον στα ελληνικά προϊόντα. Έχουμε καταλάβει ότι, εάν δεν στηρίξουμε τους συμπατριώτες μας, η ανεργία θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο και η οικονομία δεν πρόκειται να ορθοποδίσει ούτε το 2050!

Είναι ευκαιρία, όμως, να γίνουμε συνειδητοί καταναλωτές: να μειώσουμε την ποσότητα, αλλά να αναζητούμε την ποιότητα και να την επιβραβεύουμε. 

Χαρίζουμε βιβλία που διαβάσαμε

Η υπουργάρα Αποπαιδείας διαλύει σχολικές βιβλιοθήκες -όπου υπήρχαν- διότι σε μαθητές που προορίζονται να γίνουν σερβιτόροι και καμαριέρες των "ξένων επενδυτών", μόνο κάτι κουτσοαγγλικούλια χρειάζονται. Γι' αυτό και θα αρχίσουν να τα μαθαίνουν από την Α΄Δημοτικού.

Έτσι, η ξιπασμένη επαρχιώτισσα υλοποιεί σιγά σιγά την πρόταση που είχε κάνει παλιά, να γίνει η αγγλική επίσημη γλώσσα της Ελλάδας!

Επειδή, όμως, δεν βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοπωλών, σε συνεργασία με την Ένωση Ελλήνων Βιβλιοθηκονόμων και τον Δήμο Αθηναίων, μας προσκαλούν στη Χριστουγεννιάτικη Γιορτή Βιβλίου στο Γκάζι και μας προτρέπουν να δωρίσουμε και ένα βιβλίο που έχουμε ήδη διαβάσει, ώστε να δημιουργηθεί βιβλιοθήκη στην ακριτική Κάσο. Οι Λειψοί και η Λέρος έχουν ήδη ευεργετηθεί με τον ίδιο τρόπο.

Η Γιορτή θα λάβει χώρα στην Τεχνόπολη, από 16-18 Δεκεμβρίου, αλλά μπορείτε να στείλετε την προσφορά σας και στα γραφεία της Ομοσπονδίας, Θεμιστοκλέους 73, 106 83 Αθήνα, τηλ. 210 3300.924.  (http://tvxs.gr/news/kala-nea/doriste-ena-biblio-soste-mia-bibliothiki) 

Φρέσκιες πρωτοβουλίες

Λοιπόν, η σοδειά των τελευταίων ημερών:

α)  Υπάρχει ένα διαδικτυακό κανάλι, το οποίο προβάλλει όσα "αγνοούν" τα επίσημα και έχει ως μότο τη φράση "Ψάχνουμε τις ειδήσεις στους δρόμους και όχι στους διαδρόμους". Βρήκα την είδηση στον Δρόμο της Αριστεράς του περασμένου Σαββάτου και έσπευσα... επιτόπου:

Μια ομάδα δημοσιογράφων και τεχνικών από την Κρήτη και την Αθήνα, μαζί με ανθρώπους από επαγγελματικούς και επιστημονικούς χώρους, έστησαν την Τηλεόραση από τους Πολίτες, ή αλλιώς, http://www.politestv.gr/. Ρεπορτάζ και βίντεο που δεν ενδιαφέρουν μόνο τους Κρητικούς, όπως το θέμα της εξόρυξης πετρελαίου, οι αυτοκτονίες και άλλα. 

Στην ιστοσελίδα αυτή, μπορείτε να βρείτε ντοκιμαντέρ και άλλων δημιουργών: το πολύ καλό "Το Ταξίδι" της Μαρίας Μαυρίκου, για τις ανταλλαγές πληθυσμών, και "Το Κύκλωμα" των Ανδρέα Αποστολίδη/Ν. Ζηργάνου -μια έρευνα πάνω στο διεθνές εμπόριο αρχαιοτήτων, που με εντυπωσίασε πριν από μερικά χρόνια στο Φεστιβάλ Αρχαιολογικού Ντοκιμαντέρ ΑΓΩΝ.

Μπορείτε να τους δώσετε το email σας, για να σας ειδοποιούν όποτε έχουν νέα ρεπορτάζ, αλλά και να τους ενισχύσετε οικονομικά.

β)  'Οπως στην περίπτωση του "Debtocracy" και τώρα του "Catastroika" -του νέου ντοκιμαντέρ που ετοιμάζει η δραστήρια ομάδα Χατζηστεφάνου/Κιτίδη/Βατικιώτης. Αν κρίνω από τα γραφικά του τρέιλερ, θα είναι ακόμα καλύτερο από το πρώτο.

γ)  Επίσης άκουσα από τη Φωτεινή Λαμπρίδη (Στο Κόκκινο) ότι μια ομάδα νέων δημοσιογράφων θα κυκλοφορήσει την επόμενη εβδομάδα ένα  έντυπο χωρίς εκδότη. Περισσότερα, μόλις μάθω...

δ)  "Φθινόπωρο του 2011. Η χώρα έχει καλυφθεί από ένα αποπνικτικό πέπλο αβεβαιότητας και θλίψης. Το κράτος καταρρέει, ο κοινωνικός ιστός κλονίζεται και αποσυντίθεται, η αγορά βιώνει έναν αργό βασανιστικό θάνατο. Στη δίνη της οικονομικής κρίσης, μια διαφημιστική εταιρία, η SAD, προσπαθεί να περισώσει τα τελευταία κομμάτια της χαμένης της αίγλης. Στην αδυσώπητη μάχη επιβίωσης με τον ανταγωνισμό, τους πελάτες και τα μέσα, η μοίρα τάζει έναν άντρα να ορθώσει το ανάστημά του στις σύγχρονες προκλήσεις. Θα έχει να αντιμετωπίσει όμως ακόμα έναν εχθρό , τον ίδιο του τον εαυτό και τις αντιφατικές πτυχές της πολυδιάστατης προσωπικότητάς του. Ο "χαρισματικός" δημιουργικός, ο manager, ο σύζυγος κι ο εραστής θα συγκρουστούν με φόντο το σαρκοβόρο κόσμο της διαφήμισης. Άραγε ποιος θα υπερισχύσει;"

Όχι, δεν είναι δράμα του Φώσκολου. Είναι σάτιρα των διαφημιστικών εταιρειών, από ανθρώπους που τις γνωρίζουν εκ των έσω: Μια ομάδα διαφημιστών έγραψε, σκηνοθέτησε και ερμηνεύει 10λεπτα κωμικά επεισόδια, τα οποία μπορείτε να απολαύσετε από την ιστοσελίδα http://www.sadmen.gr/. 

ε)  Ένας νεαρός φωτογράφος, που ακούει στο όνομα Ευθύμιος-Ραφαήλ Γουργούρης, τράβηξε την παρακάτω καταπληκτική φωτογραφία. Την ανακάλυψε ο Γιώργος Παπαδόπουλος (http://www.flickr.com/photos/efthymios-gourgouris/6268202308/) και σχολιάζει εύστοχα: "η συγκεκριμένη φωτο για μένα πρέπει να βραβευτεί... πέρα από το θέμα που έχει τέλειο φωτισμό... παρουσιάζει την Ελλάδα του σήμερα... ο άστεγος Έλληνας φοβισμένος, οι πιτσιρικάδες της χώρας που τρέχουν αλλά δεν ξέρουν προς τα πού, και στην τζαμαρία του μαγαζιού, ένα ενοικιάζεται, με τις φωτιές να φαίνονται σε μια χώρα που καταστρέφεται... "

Θα μπορούσε να είναι και πίνακας ζωγραφικής:

Τροχαία; Ποιος Θανάσης;

"Η εκπομπή ήταν προσφορά του Ινστιτούτου Οδικής Ασφάλειας Πάνος Μυλωνάς".
"Άλλη μια σχολή ασφαλούς οδήγησης", σκέφτηκα, γνωρίζοντας ότι εδώ και χρόνια λειτουργεί μια τέτοια σχολή, στην οποία σκόπευα να στείλω τα παιδιά μου (αν δεν είχαν ξενιτευτεί).
Μέχρι που έπεσε στα χέρια μου ένα άρθρο του περιοδικού "Κ" της Καθημερινής, για τη Βασιλική Δανέλλη-Μυλωνά. Από αυτό έμαθα ότι, μετά το θάνατο του 22χρονου γιου της σε τροχαίο, η γενναιόφρων αυτή γυναίκα -διότι χρειάζεσαι κότσια για να τα βάλεις με το αδιάφορο κράτος- συγκέντρωσε 3.000 υπογραφές διαμαρτυρίας για την κατάσταση των δρόμων. Μόνο ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος συζήτησε πρόθυμα μαζί της. (Πώς λέμε Παπούλιας; Καμία σχέση!)
Κατόρθωσε να ιδρύσει το Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας Πάνος Μυλωνάς, όπου συμμετέχουν τα πανεπιστήμια Πατρών και Οικονομικό Αθηνών, επιχειρηματικοί φορείς και μέλη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών, και το οποίο ασχολείται με την έρευνα, τη νομοθετική και πρακτική συμβολή: ο βραχίονας με το φανάρι στην Πανεπιστημίου μπροστά στην Εθνική Βιβλιοθήκη, οι πινακίδες-ραντάρ στην Κορίνθου-Πατρών (όπου είχε σκοτωθεί ο Πάνος Μυλωνάς), διαβάσεις πεζών κ.ά.
Το Ινστιτούτο έχει εκπαιδεύσει πάνω από 10.000 παιδιά δημοτικού σε θέματα κυκλοφοριακής αγωγής, αλλά η κυρία Μυλωνά ξέρει πως απομένουν πολλά ακόμα που δεν γνωρίζουν ούτε τι σημαίνει διάβαση. Δίνει διαλέξεις σε σχολεία, πανεπιστήμια και στρατόπεδα και οργανώνει συνέδρια και καμπάνιες. Ήρθε σε σύγκρουση με τον τέως υφυπουργό Μεταφορών Σπύρο Βούγια, όταν εκείνος θέλησε να... μειώσει τα πρόστιμα!
Σημειώστε ότι στην ιστοσελίδα http://www.msfree.gr/pin/ μπορείτε να "καρφώσετε" στον οδικό χάρτη τα σημεία όπου υπάρχει πρόβλημα (λακούβα, μικρή ορατότητα κλπ), και να βαθμολογήσετε την επικινδυνότητά τους.  
Στην Αθήνα σπανίως βλέπεις τροχονόμο. Και όπου υπάρχει -όπως στον κόμβο του Ερυθρού Σταυρού της Κηφισίας- οι πεζοί τρέχουν σαν κυνηγημένοι, διότι για αυτόν είναι αόρατοι! Ευλόγως, λοιπόν, καθένας κάνει ό,τι τον φωτίσει ο θεός. 
Όμως, κάθε χρόνο χάνουμε μια μικρή πόλη σε νεκρούς, ενώ χιλιάδες άνθρωποι μένουν προσωρινά ή μόνιμα ανάπηροι. Ο Κώστας Καββαθάς φώναζε χρόνια μέσα από το ηρωικό του περιοδικό "4 Τροχοί". Ποιος τον ακούει;
Σύμφωνα με έρευνες, μόλις γύρω στα 24 του χρόνια ο άνθρωπος είναι σε θέση να εκτιμήσει σωστά απόσταση και ταχύτητα. Γιατί, λοιπόν, δίνουμε άδεια οδήγησης σε 18χρονα; Για να πουλάνε οι αυτοκινητοβιομηχανίες; Αφού δεν τα προστατεύει το κράτος, θα πρέπει εμείς να πούμε όχι στους υποψήφιους αυτόχειρες. Ψύλλους στα άχυρα, θα μου πείτε... Όχι, ακριβώς, διότι πολλοί οδηγοί έχουν πάρει το δίπλωμα δι' αλληλογραφίας και αποτελούν δημόσιο κίνδυνο. 
Λόγω της οικονομικής κρίσης, πολλά αυτοκίνητα κυκλοφορούν πλέον ασυντήρητα. Το ίδιο κι τα μηχανάκια. Τα αποτελέσματα θα είναι σε λίγο ορατά: ανεξέλεγκτη ρύπανση της ατμόσφαιρας και αύξηση των τροχαίων. Καπάκι σε αυτό, ο Γ. Παπακωνσταντίνου, αφού παρέδωσε τη χώρα στο ΔΝΤ, θέλει τώρα να επιτρέψει την πετρελαιοκίνηση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη! Στη βενζίνη, η νοθεία οργιάζει. Σκεφτείτε τι θα γίνει στο πετρέλαιο, που ούτως ή άλλως είναι πιο επικίνδυνος ρυπαντής!
Τι κάνουν αλλού;
Στην Ολλανδία, για παράδειγμα, όταν οι παραβάσεις του ΚΟΚ αυξάνονται, τα δημοτικά συμβούλια τραβάνε ένα round about και ηρεμούν. Η κίνηση επί πλατείας εξαναγκάζει τους οδηγούς να κόβουν ταχύτητα. Εξάλλου, το όριο στις εθνικές οδούς είναι μόλις 120 χλμ, ενώ ο ποδηλάτης που δεν έχει πίσω φως τρώει ένα πρόστιμο 50 ευρώ και στρώνει! Μην μορφάζετε: θυμηθείτε τις καραμπόλες στη Γερμανία και τη Βρετανία πριν από μερικές μέρες, που σκότωσαν τόσους ανθρώπους. Και στις δυο χώρες, το όριο είναι πολύ μεγαλύτερο.
Στο Βιετνάμ, όπου οι πιτσιρικάδες με τα μηχανάκια κάνουν κόντρες μεταξύ τους και σκοτώνονται σαν τις μύγες, η Αστυνομία επιστράτευσε... δίχτυα ψαρέματος. Τα στήνει και περιμένει τα λαβράκια!
Αλλά το καλύτερο έγινε στη μακρινή Λετονία: Η διαφημιστική Mooz! έπεισε την κυβέρνηση, να της αναθέσει τη συγκεκεριμένη καμπάνια. Βασικός στόχος, ήταν οι άνδρες 20-35 ετών, που ανήκουν, σύμφωνα με έρευνες, στην ομάδα «άμεσου κινδύνου», με τις υπερβολικές ταχύτητες που αναπτύσσουν, την επιθετική συμπεριφορά και την αλαζονεία που έχουν για τις ικανότητές τους. Κάτι σαν τους δικούς μας, δηλαδή.
Αντί για κάποιο ενημερωτικό έντυπο, δημιουργήθηκε ένα Πιστοποιητικό Δωρεάς Οργάνων το οποίο υπέγραφαν, όταν υπερέβαιναν το όριο ταχύτητας! Το αποτέλεσμα ήταν ο αριθμός των θυμάτων από τροχαία, μέσα σε έναν χρόνο, να μειωθεί κατά 29%, και ταυτόχρονα να σημειωθεί και σημαντική αύξηση, κατα 39% στη δωρεά οργάνων. Το Συμβόλαιο έγραφε τα εξής:
«Εγώ ο/η , ____ _____. Εφόσον έχω την τάση να υπερβαίνω το όριο ταχύτητας στο δρόμο και/ή να οδηγώ επιθετικά, με το παρόν δηλώνω ότι η ζωή μου δεν είναι πρώτης προτεραιότητας για μένα και ευχαρίστως θα την αποχωριζόμουν. Έχοντας σώας τας φρένας, κατανοώ ότι αργά ή γρήγορα θα εμπλακώ σε ατύχημα και αφού αυτό συμβεί, αφήνω την καρδιά μου, τα νεφρά μου και όποια άλλα όργανα του σώματός μου δεν καταστραφούν από το ατύχημα, σε εκείνους που τα χρειάζονται πραγματικά.
Επίσης, ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρέσουν οι άνθρωποι και τα αγαπημένα πρόσωπα εκείνων για τους οποίους είμαι εγώ υπεύθυνος για το θάνατο ή την αναπηρία, εξαιτίας ατυχήματος.__, _______, 200_.Υπογραφή __________.» (http://bavzer.blogspot.com/2008/11/blog-post_28.html)
Καλό; Δυστυχώς, στη χώρα μας ελάχιστοι ενδιαφέρονται για τη σφαγή στους δρόμους, και αυτοί δεν είναι πολιτικοί.

Νεόπτωχοι και νέες πρωτοβουλίες

(η φωτογραφία από το tvxs)

"Ελλάδα: Μια χώρα σε ανθρωπιστική κρίση"...
Την πρώτη φορά που άκουσα αυτή τη φράση στο ραδιοφωνικό μήνυμα της οργάνωσης "Γιατροί του Κόσμου", ανατρίχιασα! Για εμάς μιλούσε; Που τόσα χρόνια πρόθυμα δίναμε ό,τι μπορούσαμε σε οργανώσεις, "τηλεοπτικούς μαραθωνίους", εράνους κ.τ.λ., για χώρες μακρινές και δυστυχισμένες; Που πιστεύαμε ότι μόνο οι μετανάστες και οι πρόσφυγες λιμοκτονούν, στοιβαγμένοι στον Άγιο Παντελεήμονα; Που θεωρούσαμε τους αστέγους ηλικιωμένα άτομα με διαταραγμένο ψυχισμό; Που έχουμε το μεγαλύτερο ποσοστό παχύσαρκων παιδιών στην ΕΕ;
Λιποθύμησε ένας έφηβος σε σχολείο της Κρήτης τις προάλλες. "Δεν έχουμε φάει τίποτε, δυο μέρες τώρα", είπε η μάνα του. Στην Κρήτη; Την πασοκική Κρήτη, με τον πακτωλό των επιδοτήσεων και τα ξενοδοχεία με τις πισίνες ανά σουίτα;
20.000 άστεγοι στους δρόμους των ελληνικών πόλεων! Πολλοί από αυτούς, νέοι και μορφωμένοι. Τους βλέπεις πλέον σε κάθε είσοδο μεγάρου, στοά ή πλατεία. Κάποτε οι οικογένειες στήριζαν τα άνεργα μέλη τους. Σήμερα, η δυνατότητα αυτή δεν υπάρχει, αφού οι συντάξεις των γερόντων εξανεμίζονται.
Πριν από μερικά χρόνια, στη Βρετανία, η κόρη μου επέπληξε έναν γνωστό της επειδή δεν έδωσε 2 λίρες για να πάρει την εφημερίδα των αστέγων. (Για όσους δεν γνωρίζουν, η μία λίρα πηγαίνει για την έκδοση και η άλλη προορίζεται για την επιβίωση του αστέγου.) Εκείνος, ανερχόμενο τραπεζικό στέλεχος, απάντησε: "Δεν μπορώ να τον αντικρίσω, διότι σκέφτομαι πως πολύ εύκολα μπορεί να βρεθώ στη θέση του"!
Κάποτε κι εμείς μπερδεύαμε την αλληλεγγύη με την ελεημοσύνη. Καλό είναι πια να τις ξεχωρίσουμε.
Για να επιστρέψω στη φράση που αποτέλεσε την αφορμή για το σημείωμα αυτό, οι Γιατροί του Κόσμου ζητούν τη συνδρομή μας σε είδος, για να βοηθήσουν φτωχούς Έλληνες αυτή τη φορά: μακαρόνια, ρύζι, όσπρια, γάλα και παιδικά γάλατα. Στην Αθήνα, οι προσφορές συγκεντρώνονται στα γραφεία τους, Σαπφούς 12 (Πλ. Κουμουνδούρου), τηλ. 210.3213150. Σχεδιάζουν, επίσης, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, να στήσουν στην Πλατεία Κοτζιά ένα δέντρο από κουτιά γάλακτος. Εκείνη τη μέρα θα δεχτούν και άλλα τρόφιμα. Θα ακούσουμε σύντομα το σποτάκι τους.
Είκοσι δύο χρόνια μετά την ίδρυσή της οργάνωσης, 600 εθελοντές γιατροί προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αποκλειστικά στην Ελλάδα. Κι αυτό είναι ταυτόχρονα παρήγορο και τρομακτικό! ( http://mdmgreece.gr/)
Τεσσεράμιση χρόνια μετά την έναρξη αυτού του μπλογκ, δεν θέλω πλέον να βρίζω άτομα σαν τον Πάγκαλο, τον οποίο πληρώνουμε αδρά για να περιφέρεται σε κανάλια της ημεδαπής ή της αλλοδαπής και να μας αποκαλεί φασίστες και μαλάκες. Ούτε και να γκρινιάζω για τα νέα δωράκια δισεκατομμυρίων που δίνει η φέρελπις κυβέρνηση στις τράπεζες.
Από εδώ και πέρα, θα προσπαθήσω να ενημερώνομαι και να σας ενημερώνω για ό,τι καλό γίνεται στην Ελλάδα και τον κόσμο. Για κινήσεις πολιτών, συνεταιρισμούς, χώρους όπου συγκεντρώνονται πράγματα που εμείς θεωρούμε άχρηστα αλλά κάποιοι τα έχουν ανάγκη, για ελληνικά προϊόντα ΚΑΛΗΣ ποιότητας που ανακαλύπτω και που αξίζουν τη στήριξή μας.
Ειδικά για τα τελευταία, ήθελα να μιλήσω από πέρυσι. Όταν, όμως, έμαθα ότι ο Καρατζαφύρερ είχε ξεκινήσει μια τέτοια εκστρατεία, το ανέβαλα. Δυστυχώς για εμάς, από τον περασμένο μήνα, είναι πλέον απασχολημένος με τη συγκυβέρνηση της χώρας και δεν προκάμνει -που θά'λεγε κι ο Φλωράκης. Οπότε σπεύδω να καλύψω το κενό.
Και για να μην ξεχνιόμαστε, υπενθυμίζω ότι υφιστάμεθα περικοπές ΚΑΙ για να συντηρούμε 48 πρασινομπλεσκούρους υπουργούς, οι οποίοι ασχολούνται μόνο με ίντριγκες και αλληλοκαρφώματα! Να το θυμηθείτε αν κάποτε γίνουν εκλογές...

Μπράβο στα κορίτσια μας!

Η Εθνική Πόλο Γυναικών είναι πλέον και πρωταθλήτρια Κόσμου! Πάντα τέτοια, κορίτσια!

Κάποια παιδιά επιμένουν

Ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες παιδιά αγοράζονται και πωλούνται κάθε χρόνο στον κόσμο, κυρίως για να χρησιμοποιηθούν ως αναλώσιμα από ανθρωποειδή που εξυπηρετούν τις διαστροφές κάποιων άλλων ανθρωποειδών!

Ένα κορίτσι, η Έφη Παππά, φοιτήτρια του ΤΕΙ Αθήνας, έφτιαξε με αφορμή αυτό το διαρκές έγκλημα ένα τρυφερό και ευαίσθητο βιντεάκι ως διπλωματική, ενώ η Μαριέτα Φαφούτη πρόσθεσε τη μουσική:

http://www.youtube.com/watch?v=NmnbvbEiFt8

Δείτε το, αφενός για το μήνυμα που δίνει και αφετέρου διότι, για μια ακόμη φορά, διαψεύδει όσους λένε πως το εκπαιδευτικό μας σύστημα δεν αφήνει να ανθήσει κανένα λουλούδι!