Ήταν μια φορά ένας Φίλης...

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθούσα τις κινήσεις του -τέως πια- υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη τους τελευταίους μήνες.

• Πώς ενέταξε τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς στο Παιδείας και όχι στο Εμπορίου, όπως υπάγονταν μέχρι τώρα λες και ήταν οπωρολαχανικά.
• Πώς διαφώνησε με την επιμονή των πρυτάνεων για τα πανάκριβα μεταπτυχιακά.
• Πως διαχειρίστηκε την εκπαίδευση των προσφυγόπουλων,

και κυρίως,

• Πώς ήρθε σε σύγκρουση με τους Ταλιμπάν.

Ήξερα ότι αυτό το τελευταίο θα προκαλούσε την καρατόμησή του. Όπως έγινε με τον αείμνηστο Αντώνη Τρίτση. Ότι ο Τσίπρας κι η παρέα του θα υποχωρούσαν μπροστά στον έξαλλο Τζερόνυμο. Όπως υποχωρούν διαρκώς σε όσους τους πιέζουν. Ενίοτε και χωρίς πίεση, όπως η υπογραφή του Σταθάκη στη CETA.
Και η δεύτερη ευκαιρία που είχε αυτή η χώρα να απαλλαγεί από τη δεσποτεία των παπάδων θα χανόταν.
Η δεσποτεία δεν αφορά μόνο την ανάμειξή τους στην κοινωνική και πολιτική ζωή όλων μας, αλλά και την επιβάρυνσή μας με τη μισθοδοσία τους, τη φοροαπαλλαγή, ακόμα και τη μεταφορά του "αγίου φωτός" κάθε Πάσχα με C130!
Σκεφτείτε λίγο τι θα μπορούσαμε να κάνουμε εδώ και δεκαετίες με αυτά τα χρήματα -αν βεβαίως είχαμε χρηστή διοίκηση και όχι λαμόγια.

Γενικότερα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι από τους δικούς μας φόρους πληρώνονται παπάδες, πολιτικοί, μπάτσοι και στρατιωτικοί. Δηλαδή είναι υπάλληλοί μας. Συνεπώς οφείλουν να λογοδοτούν στον ελληνικό λαό, να τον σέβονται και να υπηρετούν τα συμφέροντά του.

Και να μάθουμε να το απαιτούμε. Να μην τα βάζουμε μόνο με τον υπαλληλάκο της εφορίας ή του δήμου, που είναι του χεριού μας και παίρνει το πολύ 800 ευρώ το μήνα.

Ο γνωστός γραφίστας Jo Di δίνει συνοπτικά όλες τις ευνοϊκές ρυθμίσεις της Μεταπολίτευσης:

Το The Press Project τα εξηγεί αναλυτικότερα:
https://www.thepressproject.gr/article/82967/Ou-pliroseis

Πέρα από το οικονομικό ζήτημα, όμως, είναι ντροπή να επιτρέπεται στους δεσποτάδες (Αμβρόσιος) να εκστομίζουν  φράσεις όπως, "να του [Φίλη] κοπεί το χέρι" ή να συναγελάζονται με υπόδικες συμμορίες.

Αντίθετα, στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μίλησε για προσπάθεια εξισλαμισμού της Ελλάδας (από 60.000 αμάχους!), απαξίωσε τον Ν.Φίλη και συνεχάρη μόνο τον Δ.Κουτσούμπα, επειδή είχε πει, "Δεν μπορώ να καταλάβω ένα κομουνιστικό κόμμα τι δουλειά έχει στο παγκάρι της Εκκλησίας"!
Θα ήθελα απλώς να θυμίσω στον ΓΓ του ΚΚΕ ότι το "παγκάρι" συγκεντρώνει αμύθητα ποσά, αφορολόγητα και αδήλωτα. Κι ότι ακόμα και για τα περίφημα συσσίτια συνεισφέρουν οι κάτοικοι με τις γνωστές σακούλες με ψώνια.
 Όλα τα ατοπήματα της συνέντευξης, εδώ: https://www.efsyn.gr/arthro/alliloyia

Κι ένα τελευταίο σχόλιο:

10 αιώνες μετά, τίποτε δεν άλλαξε

Το 787 μ.Χ., η Οικουμενική Σύνοδος της Νίκαιας έληξε την αιματηρότατη Εικονομαχία και αναστήλωσε τις εικόνες στους ναούς. Έκτοτε, κανένα σπουδαίο θέμα δεν προέκυψε, ώστε να δικαιολογήσει νέα σύνοδο.
Χθες διάβασα στην Εφ.Συν. το ιδιαίτερα κατατοπιστικό άρθρο του Μάριου Διονέλλη (εδώ) για την Πανορθόδοξη Σύνοδο που θα πραγματοποιηθεί στα Χανιά, από 16-27 Ιουνίου, στο... λιτό κτήριο της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης:

Τα θέματα συζήτησης, ο τρόπος εκπροσώπησης, η ονομασία της συνόδου και η επιλογή της Κρήτης είναι αντικείμενα σφοδρής αντιπαράθεσης! Ας δούμε κάποια ακανθώδη ζητήματα:

• Οι παπάδες έχουν χωριστεί σε "υπερορθόδοξους", με ηγέτες τους γνωστούς Πειραιώς Σεραφείμ και Καλαβρύτων Αμβρόσιο, και "οικουμενιστές" που επιδιώκουν την προσέγγιση ορθόδοξων και καθολικών. Ένα δείγμα ήταν η κοινή εμφάνιση Πάπα Φραγκίσκου, Πατριάρχη Βαρθολομαίου και Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στη Λέσβο.
• Η Κρήτη δεν υπάγεται στην Εκκλησία της Ελλάδος, αλλά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως και η Κύπρος, η Αλβανία, η Πολωνία κ.ά. Αυτόνομες είναι κι οι εκκλησίες Αυστραλίας, Φιλανδίας και Εσθονίας, αλλά αυτές δεν αναγνωρίζονται από το Πατριαρχείο! 
• Κάθε Εκκλησία θα εκπροσωπείται από τον επικεφαλής της και 24 ακόμα ιεράρχες. Συνολικά, πάνω από 500 άτομα.
• Το περίφημο Σχίσμα ορθόδοξων και καθολικών έλαβε χώρα το 1054. Τέσσερις αιώνες μετά, η Κωνσταντινούπολη έπεσε στα χέρια των Τούρκων, ενώ στη Δύση ανέτελλε η Αναγέννηση.
• Πατριαρχείο Αντιοχείας και Πατριαρχείο Ιεροσολύμων διεκδικούν λυσσαλέα τη Μητρόπολη του Κατάρ, την ίδια στιγμή που Σύροι και Παλαιστίνιοι αφανίζονται από πόλεμο και κατοχή.

Όπως καταλαβαίνετε, για τους παπάδες... πέρα βρέχει. Τι κι αν η Ελλάδα είναι χρεοκοπημένη και ξεπουλιέται στους τοκογλύφους; Αυτοί βρίσκονται στην καρακοσμάρα τους. Όπως ακριβώς γινόταν και 10 αιώνες πριν. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η εξουσία επί του ποιμνίου (του κοπαδιού, δηλαδή) και το χρήμα.
Δυστυχώς, η ελπίδα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα διαχώριζε το κράτος από την εκκλησία έσβησε πολύ νωρίς. Ήδη από το 2012, το θέμα εξαφανίστηκε από την ατζέντα του. Όπως κι η φορολόγηση των εφοπλιστών.
Όχι μόνο εξακολουθούμε να πληρώνουμε τους μισθούς τους, όχι μόνο η Εκκλησία οργανώνει συσσίτια με ξένα κόλυβα (δωρεές ιδιωτών), αλλά δεν φορολογείται κιόλας. 
Μετά τις εκλογές του περσινού Ιανουαρίου, ο πρωθυπουργός έσπευσε να μας διαλύσει κάθε αυταπάτη, δίνοντας τα διαπιστευτήριά του στον αρχιεπίσκοπο και συνεχίζοντας την υποδοχή του Αγίου Φωτός με τιμές αρχηγού κράτους.

http://www.lifo.gr/now/greece/99153

Η αηδιαστική φράση του Αμβρόσιου, για το χέρι του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη που θα σαπίσει αν καταργήσει το μάθημα των Θρησκευτικών, αναστάτωσε μόνο τα κοινωνικά δίκτυα. Ούτε τους εισαγγελείς ούτε το αποβλακωμένο ποίμνιο.
Εν έτει 2016 δεν έχουμε την επιστροφή των τζιχαντιστών μόνο στο Ισλάμ, αλλά και στην Ορθοδοξία. 
 Η κλιματική αλλαγή, με την ξηρασία που θα καταστρέψει χώρες ολόκληρες και την άνοδο της στάθμης της θάλασσας που θα πλημμυρίσει άλλες τόσες, η πείνα, οι πόλεμοι, οι πρόσφυγες, η TTIP και η απόλυτη εξουσία των πολυεθνικών δεν φτουράνε μπροστά στο αμείλικτο ερώτημα: "Είναι σωστό να επιλέγεται η Κρήτη για τη διεξαγωγή της Πανορθόδοξης Συνόδου;"

Είναι προφανές ότι δεν φοβούνται το φραγγέλιο, με το οποίο έδιωξε, λέει, ο Ιησούς τους εμπόρους από τον ναό. Ε, μάλλον κάτι θα ξέρουν παραπάνω...