ΕΕ και λογοκρισία

Τον Μάιο, χιλιάδες άνθρωποι επισκέφθηκαν το Μετρό Συντάγματος, για να δουν την έκθεση Sweet Europe, με έργα Ελλήνων και Άγγλων σκιτσογράφων για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης που ίδρυσε την τότε ΕΟΚ.

του Στάθη

Τα σκίτσα ήταν εξαιρετικά. Μάλιστα, τα περισσότερα βρετανικά διαμαρτύρονταν για το BREXIT, σε αντίθεση  με τα ελληνικά, που αντιμετώπιζαν πιο κριτικά την άτεγκτη και αλαζονική ΕΕ.

του Σπ.Ορνεράκη

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου είχε την ιδέα να μεταφερθεί η έκθεση στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά η βρετανίδα (τυχαίο; δεν νομίζω) κοσμήτορας "έκοψε" τα 12 από τα 28 ελληνικά, παρόλο που δεν προάγουν μίσος, ρατσισμό ή ναζισμό.

της Έφης Ξένου

Την περασμένη Παρασκευή, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Εφαρμοσμένων Τεχνών που διοργανώνει τα τελευταία χρόνια η σχολή του Σπύρου Ορνεράκη, έγινε μια συζήτηση στο Τριανόν. Προηγήθηκε βίντεο, στο οποίο ο Στ.Κούλογλου εξήγησε ότι η κοσμήτορας "συμβιβάστηκε" τάχα, προτείνοντάς του να επιλέξει ο ίδιος 5 σκίτσα που θα αποκλείονταν. Ο ευρωβουλευτής αρνήθηκε φυσικά. Όλη αυτή η ιστορία συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας, με αποτέλεσμα διάφορα ΜΜΕ και δήμοι της Ευρώπης να ζητήσουν να φιλοξενήσουν την έκθεση στις πόλεις τους!

του Β.Χερουβείμ

Στη συζήτηση που ακολούθησε, ο Σπύρος Ορνεράκης μίλησε για τη λογοκρισία στα χρόνια της Χούντας, ενώ οι Σπύρος Δερβενιώτης και Βαγγέλης Χερουβείμ, εκπροσωπώντας τις νεότερες γενιές των σκιτσογράφων, εξήγησαν ότι σήμερα υπάρχει μεγαλύτερη ελευθερία, και τα όρια της σάτιρας τίθενται από τους ίδιους τους καλλιτέχνες, οι οποίοι κατά κανόνα δεν θίγουν χαρακτήρες, αλλά πολιτικές.

του Γεωργοπάλη

Ο Β.Χερουβείμ αναφέρθηκε και στο περίφημο σκίτσο του Τάσου Αναστασίου στην εφημερίδα Αυγή (Φεβρουάριος 2015), που έκανε έξω φρενών τον Σόιμπλε και διάσημο τον Αναστασίου, ο οποίος δεν προλάβαινε να δίνει συνεντεύξεις σε ξένους δημοσιογράφους!

Να προσθέσω ότι το σκίτσο προκάλεσε κι έναν μικρό εμφύλιο στο Τουίτερ, όπου οι μενουμευρώπηδες τον βρίζανε, ενώ οι υπόλοιποι ανησυχούσαμε μήπως προκαλούσε την απόλυση του αγαπημένου σκιτσογράφου.

Οι συνομιλητές ρωτήθηκαν και για τα σκίτσα του Αρκά , ο οποίος την τελευταία διετία έχει δυσαρεστήσει όσους αγαπούσαν την αιχμηρή του πέννα. Απάντησαν ότι είναι δικαίωμα κάθε καλλιτέχνη να αλλάζει πορεία αν το κρίνει σκόπιμο, έστω κι αν διώχνει έτσι τους παλιούς θαυμαστές του.
Κρίμα που μια τόσο ενδιαφέρουσα συζήτηση είχε τόσο λίγους ακροατές. Το σκίτσο είναι το σημαντικότερο κομμάτι μιας εφημερίδας: σχολιάζει με άμεσο και λακωνικό τρόπο τις ειδήσεις και καθρεφτίζει την πολιτική θέση και την ποιότητα του εντύπου. 

Υ.Γ. Εκτός από το σκίτσο του Τ.Αναστασίου, τα υπόλοιπα είχαν απορριφθεί από την κοσμήτορα. Όλα τα "κομμένα" μπορείτε να τα δείτε εδώ.

Ένα σκίτσο, χίλιες αναλύσεις!

Δανείζομαι από την ιστοσελίδα Νόστιμον Ήμαρ το σκίτσο του βραζιλιάνου σκιτσογράφου Latuff, που σατιρίζει τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς των θέσεων του ISIS (Ισλαμικό Κράτος):

Ζητήματα παρα-μόρφωσης.

Δεν συνηθίζω να χλευάζω απλούς ανθρώπους. Προτιμώ τους πολιτικούς, οι οποίοι προσφέρονται εθελοντικά και είναι και διασκεδαστικοί.
Σήμερα, όμως, θα κάνω μια εξαίρεση. Και πάλι όχι για να χλευάσω, αλλά για να μελαγχολήσω. Εξηγούμαι:
Από παλιά θεωρούσα τις οιμωγές τύπου, "η γλώσσα μας καταστρέφεται", "πρέπει να διδάσκεται η αρχαία ελληνική από το γυμνάσιο" ή "το μονοτονικό καταστρέφει τη γλώσσα", τεράστιες ανοησίες.
Η ζωντανή γλώσσα δεν κινδυνεύει από τίποτε. Κυκλοφορεί, μιλιέται, εμπλουτίζεται, γεννάει, υιοθετεί, προσαρμόζει νεολογισμούς και δάνεια στις ανάγκες της.
Ποτέ η ελληνική γλώσσα δεν είχε τόσες πολλές λέξεις, Ποτέ δεν είχε αφομοιώσει δημιουργικά τόσα στοιχεία από όλα τα στάδια εξέλιξής της, αλλά και από άλλες γλώσσες. Ποτέ, επίσης, στο παρελθόν οι άνθρωποι δεν έγραφαν τόσο πολύ. Όχι μόνο μηνύματα, αλλά και "τιτιβίσματα" στο τουίτερ, σχόλια σε ιστοσελίδες, μπλογκ και άλλα. Κι ας μην ξεχνάμε πως το να χωράς σε 140 χαρακτήρες την άποψή σου έχει κι αυτό την τέχνη του.
Για όσους ανησυχούν, σημειώνω πως, όποιος γράφει γκρίκλις δημοσίως, αντιμετωπίζει τη χλεύη των άλλων! Αν μάλιστα πρόκειται για φασιστοειδές που γράφει κεφαλαία και ανορθόγραφα, το ξεσκίζουν!

Στη δική μου γενιά, τα παιδιά που διάβαζαν εξωσχολικά βιβλία σπανίως αντιμετώπιζαν προβλήματα. Συνήθως οι γονείς αντιδρούσαν και όχι οι συμμαθητές.
Όταν, όμως, πήρε την εξουσία ο αστοιχείωτος Homo Pasokus του ΚΛΙΚ και της Φτερόλακας κήρυξε τον πόλεμο εναντίον των "κουλτουριάρηδων". Με αποτέλεσμα οι σημερινοί τριαντάρηδες-σαραντάρηδες να θεωρούν ντροπή την πνευματική καλλιέργεια. Ή έστω να την αγνοούν.

Του Πέτρου Ζερβού από την Εφημερίδα των Συντακτών

Την εποχή των Σαμαροβενιζέλων και της Αμφίπολης, η κατάσταση έχει χειροτερέψει: τα παιδιά φοιτούν σε σχολεία χωρίς εκπαιδευτικούς, αποστηθίζουν βαρετά και παρωχημένα βιβλία, δεν έχουν εργαστήρια, δεν έχουν κίνητρο να μάθουν. Θα μου πείτε πως, αν αγαπάς τη γνώση, σήμερα υπάρχει σε αφθονία στο διαδίκτυο. Μόνο που πρέπει να ξέρεις τι ψάχνεις. Και τα εργαλεία θα τα αποκτήσεις στο σχολείο. Διότι το σχολείο οφείλει να σου μάθει να σκέφτεσαι. Τα υπόλοιπα τα μαθαίνεις στην πορεία.
Πιστεύω πως τίποτε δεν είναι τυχαίο. Πως όλα προχωρούν βάσει σχεδίου. Όσο λιγότερο σκέφτεσαι, τόσο ευκολότερα υποτάσσεσαι. Και με υπουργούς Παιδείας όπως ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου, ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και ο Ανδρέας Λοβέρδος -για να αναφέρω τους... πιο επιφανείς- μάλλον θα έπρεπε να είμαστε κι ευχαριστημένοι που δεν είμαστε όλοι ούγκανοι (μου αρέσει αυτή η λέξη) σαν τους χρυσαυγίτες.

Αφορμή για τη σημερινή μου πολυλογία έδωσε ένα ηχητικό που άκουσα στο ραδιόφωνο και που αναζήτησα στο γιουτιούμπ. Σε αυτό, μια νεαρή από την Κύπρο δίνει μια εξωφρενική απάντηση σε μια -τυπική, φαντάζομαι- ερώτηση κριτών σε καλλιστεία. Η απάντηση και η έκφραση του προσώπου δείχνει πως το κορίτσι έχει πλήρη σύγχυση λέξεων και εννοιών. Κοινώς, τρικυμία εν κρανίω. Και γι' αυτό φταίνε οι γονείς της, το υπουργείο Παιδείας και οι καθηγητές. Με αυτή τη σειρά. Πάντως, όχι η ίδια:

.

Δύο σε ένα

Ο Κώστας Εφήμερος του The Press Project, στην πρώτη του εκπομπή στο Κόκκινο (Παρασκευή, 16.00-17.00), φιλοξένησε τον Θύμιο Καλαμούκη της Ελληνοφρένειας. Επικοινώνησε επίσης τηλεφωνικά με τον "Μπαλούρδο", ο οποίος πήγαινε στην Ιερισσό.

http://stokokkino.gr/article/12002/Den-kubernaei-to-Maksimou-alla-ta-boreia-proastia-kai-to-Berolino

"Παναγιωταρέα εν τάφω"

Στο Left.gr, δημοσιεύτηκε ένα πολύ καλό άρθρο του Γιώργου Ανανδρανιστάκη, περί τάφων, Παναγιωταρέα, Άννας Νταλάρα και "προσβολής μνημείου".

Καλή σας Κυριακή

Από το Ποντίκι της 11.9.14

Λίστα ΣΥΡΙΖΑ

Όταν έκλεισε η Βουλή, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ότι θα πρέπει να ξεχάσουν τα... "μπάνια του λαού". Δεν ξέρω πόσοι τον πίστεψαν. Εγώ, πάντως, όχι. Θυμόμουν πολύ καλά τη γενική χαλάρωση που ακολούθησε τις εκλογές του 2012.

Για την ώρα, χαίρομαι που διαψεύστηκα: μετά το εγκεφαλικό που προκάλεσε στους Σαμαροβενιζέλους η πρόταση για δημοψήφισμα με θέμα τη "Μικρή ΔΕΗ" (ποιό γελοίο όνομα δεν μπορούσαν να βρουν;), ακολούθησε χθες η εκδήλωση για το ξεπούλημα του αιγιαλού και των δασών στο Μουσείο Μπενάκη. Δεν ξέρω πόσοι το έμαθαν, επειδή τα κανάλια ξεσκίστηκαν να δείχνουν το ίδιο και το ίδιο βίντεο για τον Μαζιώτη.
Επίσης, ο Δημήτρης Παπαδημούλης εξελέγη αντιπρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου,

[Όσο ακόμα είμαστε στην ΕΕ, καλό είναι να έχουμε και κάποια αξιώματα. Αν υπάρχουν κόμματα που δεν τους αρέσουν, μπορούν να αποσύρουν τους ευρωβουλευτές τους. Απλά πράγματα]

, ενώ σήμερα, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πέτυχαν το πάγωμα των απολύσεων στην Εθνική Ασφαλιστική.
Στο ενδιάμεσο, ο ραδιοσταθμός Στο Κόκκινο άνοιξε λογαριασμό για τις καθαρίστριες με θεαματικά αποτελέσματα, τους έδωσε όλα του τα έσοδα από μηνύματα δύο εβδομάδων και τη Δευτέρα άνοιξε λογαριασμό για την υποστήριξη του δικαστικού αγώνα των εργατών στη Μανωλάδα.
Συνεχίζοντας την προβολή πολιτιστικών θεμάτων, η Αυγή του Σαββάτου θα έχει ένα νέο ένθετο για τη μουσική και θα προσφέρει το πρώτο CD των Τρίο ΤΕΚΚΕ (γκουγκλάρετέ τους).

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να είναι πανταχού παρών -μια πορεία που ξεκίνησε στα τέλη του χειμώνα. Χθες ήταν στο Μουσείο Μπενάκη, τις προάλλες στη Νάξο (μόνο αυτό ενδιέφερε τις φυλλάδες) και σήμερα πήγε Ιταλία, όπου θα μιλήσει στη Ρώμη, καλεσμένος της Lista Tsipra, η οποία δεν θα είχε καν υπάρξει χωρίς τη συμβολή του.
Ύστερα από όλη αυτή τη δραστηριότητα, ο σκιτσογράφος Γιάννης Καλαϊτζής τον φιλοδώρησε με τα παρακάτω:

Απορία Σταύρου, βήξ...

Ο Γιώργος Μητσικώστας παίρνει συνέντευξη από τον Ποταμίσιο Θεοδωράκη, ο οποίος δεν είναι σε θέση να αρθρώσει έστω και μια φράση της προκοπής:

Ακόμα ένας Μητσικώστας

Ο Μητσικώστας ως Θεοδωράκης (ξανά)

Για να αρχίσουμε γελώντας τη νέα εβδομάδα:

Ο Πάχτας Godfather

(https://twitter.com/Trol_leei/status/436420177396133888/photo/1)

Σαμαράκια

Όλα θα μπορούσα να τα αντέξω: και το κουτσαβάκικο ύφος και τους σκυφτούς ώμους (μόνο το μπεγλέρι έλειπε!) και το παραλήρημα περί δύναμης σταθερότητας και τις υποσχέσεις για ρόδινο μέλλον και το "δεν σε κοιτάζω για να μην γελάσω" και τις χυδαιότητες. Το κείμενο ήταν αποτέλεσμα των ενωμένων δυνάμεων Μαξίμου και η στάση πρέπει να είχε "δουλευτεί" πολλές ώρες.

Στο κάτω κάτω, εδώ που φτάσαμε, δεν ελπίζω σε τίποτε πια.

Δεν αντέχω, όμως, άλλο την καλαματιανή εκφορά των λέξεων: να βελτχιώσετε, απουσχιάζει, ουσχιωδώς. Σαν την πγιότητα του αλήστου μνήμης λογιστάκου των Ιμίων. Και το κακό είναι πως εξαπλώνεται σαν επιδημία σε όλους -Μεσσήνιους και μη!  Έλεος, παιδιά!

Και η... φωτογραφία του δυναμικού Σαμαρά στο τουίτερ:

Για το Wi-Fi του Σαμαρά

κλεμμένο από εδώ

Τα αφτιά της ΕΥΠ

Με παρακολουθείς, σε παρακολουθώ, μας παρακολουθούν. Να οργανωθούμε, βρε παιδιά!
Γεια σου, Θόδωρε, με τα μεγάλα αφτιά. Κι εγώ θα γελούσα αν άκουγα πως ο αμερικανός πρεσβευτής με αποκαλεί motherfucker.
Αν, τώρα, μας εξηγήσεις και πού οφείλονται οι γραμμές που γέμισαν τον σημερινό ουρανό, θα έχεις μια θέση στην καρδιά μας.

Ιδέες για τέως χρυσάβγουλα

Με αφορμή τις ξεκαρδιστικές ιστορίες χρυσάβγουλων που σπεύδουν σε πλαστικούς χειρουργούς για να τους σβήσουν τις σβάστικες από τα στιβαρά τους μπράτσα ή σε καλλιτέχνες του τατουάζ για να τις τροποποιήσουν,
ο Σταμάτης Χρυσοχόου προτείνει στο facebook:

O Βορίδης κάποτε...

Υποθέτω ότι και η δική σας διάθεση θα βελτιώθηκε διαβάζοντας τον σκυλοκαβγά Πασόκων-Βορίδη για τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Για να γελάσετε λίγο ακόμα, αναδημοσιεύω αφίσες του κόμματος "Ελληνικό Μέτωπο" (ιδιοκτησίας Βορίδη) πριν από κάμποσα χρόνια, τις οποίες αλίευσε από το Διαδίκτυο η ιστοσελίδα Παραπολιτική:

Εδώ σκίζουμε καλσόν.

..

Πού' σαι νιότη πού' λεγες πως θα γινόμουν άλλος

Πόσο;

Μεγάλε!!!

Ένα σκίτσο είναι το καλύτερο σχόλιο

Ο Πάνος Ζάχαρης σχολιάζει την προχθεσινή διαδήλωση,




αλλά και τους ψευτοεπαναστάτες:

Αφιερωμένο εξαιρετικά στον Γιάννη Βρούτση, υπουργό Εργασίας, που σήμερα έκανε το βαρύ πεπόνι στον Τόμσεν και στα άλλα παιδιά:

Του Πάνου Ζάχαρη (Ποντίκι)

Ζυμαρικά ή τέφρα!

Και πάνω που με είχε πάρει αποκάτω, σαββατιάτικα, η είδηση ότι η Χρυσή Αυγή άνοιξε παράρτημα στη γειτονιά μου, 

είδα στον μπλογκερ Rising Galaxy το βίντεο από την περιφορά της εικόνας του Γέροντα Παστιτσίου στα Εξάρχεια

και μου έφτιαξε τη διάθεση! Άξιοι!

Το βίντεο εδώ

Όποιος ενοχληθεί από το χάπενινγκ, ας αναρωτηθεί πόσο απέχουν από το προσκύνημα στην Καάμπα οι διάφορες περιφορές εικόνων ή τα ατελείωτα πλήθη στην Μητροπόλεως που περίμεναν να προσκυνήσουν την... αγία ζώνη της Παναγίας πριν από μερικά χρόνια! Η διαφορά είναι ότι στη Μέκκα ποδοπατιούνται ενίοτε και κάποιοι.

Και οι πλούσιοι έχουν τύψεις!

Γιατί κάθε φορά πρέπει να γίνεται χαμός με τις δηλώσεις του Γιώργου Νταλάρα;
Τι είπε, δηλαδή, ο άνθρωπος;
Ότι νιώθει τύψεις που είναι πλούσιος!

(Εδώ ο καλλιτέχνης εκφράζει τον πόνο του)

 Σιγά την πρωτοτυπία! Δεν υπάρχει πλούσιος που να μην νιώθει το ίδιο. Αιώνες τώρα, οι τύψεις τούς βασάνιζαν τόσο, ώστε έβρισκαν παρηγοριά στη συσσώρευση μεγαλύτερου πλούτου.  Οι τύψεις όμως αυξάνονταν και ήταν να τους κλαις. Τρομερό βασανιστήριο, σας λέω. Παρόμοιο με του Μίδα.

(Σαν άλλη Πυθία, ο Γ. Αγγελάκας δίνει το χρησμό του)

 Να, όμως, που βρέθηκε η λύση, από έναν αντισυμβατικό καλλιτέχνη, ονόματι Γιάννη Αγγελάκα. Ο οποίος πρότεινε στον πικραμένο Νταλάρα το εξής απλό:

"Αγαπητέ κύριε Νταλάρα  όλοι γνωρίζουν πως οι ενοχές είναι το βασικό ψυχολογικό υπόβαθρο κάθε μεγάλης δημιουργικής καλλιτεχνικής ψυχής και πως είναι φυσιολογικό όσο ο καλλιτέχνης γιγαντώνεται πνευματικά να γιγαντώνεται παράλληλα και η υλική του περιουσία, πράγμα που μπορεί να τον οδηγήσει σε ψυχολογικό  ηθικό και δημιουργικό αδιέξοδο.
Κατανοώντας λοιπόν το δράμα που βιώνετε σαν τέτοιος καλλιτέχνης αυτό το καιρό, παράλληλα με το άλλο μεγάλο εθνικό μας δράμα, έχω να σας προτείνω (απορώ πως δεν το σκεφτήκατε μόνος σας) να κρατήσετε για σας και την οικογένεια σας το απολύτως απαραίτητο κομμάτι της περιουσίας σας και να προσφέρετε την υπόλοιπη για να απαλύνετε τον πόνο μερικών έστω από τους εκατομμύρια αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας.
Προχωρήστε άφοβα στην προσωπική  και καλλιτεχνική σας απελευθέρωση και ενταχθείτε σιγά σιγά στο κίνημα του συναισθηματικού κομμουνισμού που γιγαντώνεται και αυτό τελευταία στους κύκλους των καλλιτεχνών και των διανοούμενων της πατρίδας μας".

(Αποθεραπευθείς, ο καλλιτέχνης αντικρίζει το μέλλον με αισιοδοξία)

 Μπράβο, Γιάννη, τον έσωσες τον άνθρωπο! Ελπίζω ότι και άλλοι κατατρεγμένοι από τις ερινύες πλούσιοι θα εφαρμόσουν τη λύση που προτείνεις και θα απαλλαγούν από το μαρτύριό τους.
Ακόμα και ο Ρέστης, ο οποίος μετά το "πιάσε με, αν μπορείς" που είπε στον ΣΥΡΙΖΑ, έχει πέσει σε δυσμένεια στον κύκλο των πικραμένων εφοπλιστών.