Ε, όχι και πατριώτης ο Μακέιν!

Στη χώρα μας, όπως και σε πολλές άλλες τελευταία, ισχύει το ρητό "ο νεκρός δεδικαίωται", με την έννοια του ξεπλύματος. Έτσι έχουν γραφτεί ύμνοι μετά το θάνατο πολιτικών -όπως ο Μητσοτάκης, ο Καραμανλής ή ο Αντρέας- τόσο αποθεωτικοί, ώστε να αναρωτιέσαι μήπως εσύ θυμάσαι λάθος. Διάφοροι πληρωμένοι κονδυλοφόροι προσπαθούν φιλότιμα να κάνουν το άσπρο μαύρο και να αλλάξουν την Ιστορία, ώστε να ξεπλύνουν τους εκλεκτούς τους.

Προτού συμβεί αυτό και με τον Αμερικανό γερουσιαστή Τζον Μακέιν που πέθανε πρόσφατα, ας μου επιτραπεί να σημειώσω τα εξής:

• Υπήρξε ένας αδίσταχτος μιλιταριστής, πρωτεργάτης στη γέννηση του ISIS, τη διάλυση της Λιβύης και τη δημιουργία του νέου Ψυχρού Πολέμου με τη Ρωσία (εδώ). 

•  Ο συμπαθέστατος Τομ Χάνκς τον αποκάλεσε τον αξιότερο γιο της Αμερικής (εδώ). Όμως θα του συνιστούσα να μελετήσει τον όρο "πατριώτης". Πατρίδα δεν είναι μόνο οι κάμποι και "τα άσπαρτα ψηλά βουνά", όπως λέει ο ποιητής, αλλά και οι άνθρωποι. Ιδίως οι ανυπεράσπιστοι και φτωχοί άνθρωποι. Κι αυτούς ο Μακέιν τους περιφρονούσε μέχρι την τελευταία του πνοή. Γι' αυτό και λίγους μήνες προτού τον σκοτώσει ο καρκίνος, δεν δίστασε να ψηφίσει την κατάργηση του Obamacare, αυτού του δειλού έστω νόμου, που πρόσφερε περίθαλψη στους ανασφάλιστους! Έτσι, πλέον, εκατομμύρια καρκινοπαθείς και ασθενείς με ανίατες ασθένειες, θα μπορούν να πεθάνουν στο σπίτι τους -αν έχουν- χωρίς έστω ένα αναλγητικό φάρμακο.

• Η πιο χαρακτηριστική όμως φωτογραφία, που δείχνει ανάγλυφο τον ρατσιστικό του χαρακτήρα, είναι από την αναμέτρησή του με τον Ομπάμα το 2008 για την προεδρία, όταν παρίστανε τον ουρακουτάνγκο:

 

Ο "σύντροφος" Μελανσόν

"Εγώ δεν είμαι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν διαπραγματεύομαι 17 ώρες με ανθρώπους που με προσβάλλουν", απάντησε ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ενθουσιάζοντας εγχώριους αστέρες. 

από εδώ

Σύντροφε Μελανσόν, επίτρεψέ μου να σχολιάσω λιγάκι τη φράση σου :

• Όπως ακριβώς υποστηρίζω οποιαδήποτε ελληνική ομάδα αγωνίζεται στο εξωτερικό, κατά τον ίδιο τρόπο θυμώνω όταν κάποιος μιλάει απαξιωτικά για την κυβέρνηση της χώρας μου. Πόσο μάλλον, αν δεν εμπλέκεται (ακόμη) σε σκάνδαλα, όπως η δική σου.

• Το να αρχίζεις τη φράση σου με τις λέξεις "εγώ δεν είμαι... " αποτελεί αχρείαστο ετεροκαθορισμό. Περιμένουμε να μας πεις τι είσαι και τι προτίθεσαι να κάνεις. Χωρίς μεγαλοστομίες.

• Το να καταφέρεσαι εναντίον μιας χώρας που αγωνίστηκε απελπιστικά μόνη στην αρένα με τα θηρία, ενώ η ευρωπαϊκή (κι η εγχώρια) Αριστερά παρακολουθούσε από τις κερκίδες μασουλώντας πασατέμπο, δεν συνάδει με το ήθος που οφείλεις να δείχνεις. 

Διότι, όταν ακούνε το όνομα "Τσίπρας", οι Ευρωπαίοι σκέφτονται "Ελλάδα". Κι αυτό δεν αλλάζει.

• Η παροιμία λέει, "βάζει κι η Μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες". Είναι δυνατόν να συγκρίνεις τη χώρα σου, δεύτερη οικονομία της ΕΕ, με μια καθημαγμένη χώρα, η οποία έχει τον Ερντογάν γείτονα, τον Σόιμπλε αντίπαλο και τον Κούλη αντιπολίτευση;

• Η φράση σου, "Οι Γερμανοί δεν έχουν δει ποτέ απέναντί τους μια Γαλλία η οποία να τους λέει όχι", είναι απόλυτα ειλικρινής. Πράγματι, όταν οι πρόγονοί μας πολεμούσαν τους Ιταλούς εισβολείς, οι Γάλλοι αναρωτιούνταιν "Pour qui et pourquoi?" (για ποιον και γιατί;), είπαν ναι στους Γερμανούς και συνέχισαν να ζουν ξέγνοιαστα.

•  Τέλος είναι αστείο να χαϊδεύεις τα αφτιά των Γάλλων, οι οποίοι έχουν φέρει δύο φορές τους φασίστες Λεπέν στο κατώφλι του προεδρικού μεγάρου, παρόλο που ούτε το 1/4 του ΑΕΠ τους έχουν χάσει μέσα σε 7 χρόνια, ούτε η ανεργία των νέων έχει φτάσει στο θεό.

Παρ' όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ σε στηρίζει και εύχεται να περάσεις στο δεύτερο γύρο. Μην έχοντας τόση μεγαλοψυχία, σου λέω, "δεν μας χ... αιρετάς, σύντροφε Μελανσόν;"

Οι Ολλανδοί ξαφνιάζουν ευχάριστα.

Ο Μαρκ Ρούτε οφείλει να ευχαριστήσει τον Ρετζίπ Ερντογάν για την ευγενική του παρέμβαση, η οποία αφαίρεσε την πρωτιά από τον ακροδεξιό Βίλντερς, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, δίνοντας την ευκαιρία στον πρωθυπουργό να δείξει πόσο σκληρό αγόρι είναι.
Εξάλλου, αν τον άλλο μήνα ο τούρκος πρόεδρος πάρει την πολυπόθητη λαϊκή συγκατάθεση για την μετατροπή του σε σουλτάνο, θα ανταποδώσει τις ευχαριστίες.

Η σφαγή της Σρεμπρένιτσα, η τουρκάλα μαντιλοφορούσα υπουργός που έκανε ελιγμούς για να προλάβει να χωθεί στο προξενείο του Ρότερνταμ, τα σκυλιά που εξαπέλυσε κατά των τούρκων διαδηλωτών ο δήμαρχος της πόλης και η ανακάλυψη ότι δεν επιτρέπονται εκ του συντάγματος προεκλογικές συγκεντρώσεις άλλων χωρών, μας απασχόλησαν για 3-4 μέρες και έπεισαν τους Ολλανδούς να αφήσουν τον ορίτζιναλ εθνικιστή, για να ψηφίσουν τον μιμητή.

Χθες βράδυ, η "δημοκρατική" Ευρώπη ανέπνευσε με ανακούφιση, ελπίζοντας σε παρόμοια αποτελέσματα στις γαλλικές εκλογές. Εκεί ο "ανεξάρτητος" Μακρόν, που αναμένεται να κονταροχτυπηθεί με τη Λεπέν, είναι σκληρός νεοφιλελεύθερος. Η Αριστερά αγνοείται ακόμα.

Κοιτώντας τα αποτελέσματα, παρατηρώ τα εξής:

• Η Ολλανδία έχει απλή και ανόθευτη αναλογική, με αποτέλεσμα να μπαίνουν στη βουλή 13 κόμματα. Και στα δικά μας!

• Εκλέγει μόνο 150 βουλευτές. Τι τσίπηδες αυτοί οι άνθρωποι! Εμείς, δηλαδή, χαζοί είμαστε που πληρώνουμε τους διπλάσιους; 

• Ο "βάστα γερά, Γερούν" (Ντάισελμπλουμ) και το Εργατικό Κόμμα του έπαθαν πασοκοποίηση και συρρικνώθηκαν στην 7η θέση. Ουάου, που θά' λεγε κι ο Βαρουφάκης.

• Οι Πράσινοι Αριστεροί τριπλασίασαν τις έδρες τους και ήρθαν πρώτοι στο Άμστερνταμ, την πιο ανεκτική πόλη της Ολλανδίας. Ηγέτης τους είναι ο 30χρονος Γέσε Κλάβερ. Σύμφωνα με τον Χρυσόστομο Λουκά στο Κόκκινο, το όνομά του σημαίνει τριφύλι και έχει ολλανδική, μαροκινή και ινδονησιακή καταγωγή.

από εδώ

• Αντίθετα, στο Ρότερνταμ, οικονομική καρδιά της χώρας, πρώτευσε ο ακροδεξιός Βίλντερς, παρόλο που δήμαρχος είναι ένας μουσουλμάνος, ο οποίος δεν δίστασε να επιτεθεί στους τούρκους διαδηλωτές με σκυλιά. Στο Ισλάμ, είναι μεγάλη προσβολή να σε δαγκώσει σκυλί.

• Για μια ακόμα φορά, οι δημοσκοπήσεις έπεσαν έξω. 

• Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης συνασπισμού.

Οι απρόβλεπτοι παράγοντες: Αμόν και Σουλτς

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον. Και δεν μιλώ για την κρίση του 2008, η οποία αιφνιδίασε τους οικονομολόγους, αποδεικνύοντας ότι έχουν τόση σχέση με την Επιστήμη (από το ρήμα επίσταμαι= γνωρίζω) όση έχω εγώ με την Παλαιοντολογία.

Έχοντας φάει ήδη την κρυάδα της εκλογής Τραμπ, πιστεύαμε ότι τα επόμενα χρόνια θα ζήσουμε με Σόιμπλε, Λεπέν, Βίλντερς και τα υπόλοιπα μπουμπούκια της ακροδεξιάς. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών, όμως, δείχνουν πως κάτι αλλάζει στην Ευρώπη:

Ο Φρανσουά Φιγιόν, εκλεκτός της γαλλικής Δεξιάς, παραπαίει προσπαθώντας να δικαιολογήσει την τεράστια αργομισθία που έπαιρνε η σεμνή συμβία του Πηνελόπη, ασκώντας τα οικοκυρικά.
Οι Σοσιαλιστές, από την άλλη, εξέλεξαν ως υποψήφιό τους τον Μπενουά Αμόν (Benoit Hamon), που θεωρείται αριστερός. Στο πρόγραμμά του περιλαμβάνει μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος, εργασία 32 ωρών/εβδομάδα και βασικό εγγυημένο εισόδημα.

Η φωτογραφία από εδώ

Στη Γερμανία της Μέρκελ, υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών (SPD) δεν είναι ο εταίρος της στην κυβέρνηση συνεργασίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, αλλά ο γνωστός μας Μάρτιν Σουλτς, τέως πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου.

Ήδη μέσα σε δύο εβδομάδες, προηγείται κατά 10 μονάδες της Μέρκελ, σύμφωνα με κάποιες δημοσκοπήσεις! Η πλάκα είναι πως οι Χριστιανοδημοκράτες πίστευαν ότι δεν έχει καμιά ελπίδα, επειδή θεωρείται φίλος της Ελλάδας.
Η σχέση του με τους ψηφοφόρους είναι "συναισθηματική", λένε τα ΜΜΕ, αφού υπήρξε βιβλιοπώλης και δήμαρχος μιας μικρής πόλης επί 11 χρόνια. (περισσότερα εδώ)
Δεδομένου ότι κανένα κόμμα δεν παίρνει την απόλυτη πλειοψηφία, αν τελικά οι Σοσιαλδημοκράτες έρθουν πρώτοι, θα πρέπει να σχηματίσουν κυβέρνηση είτε με τους νυν εταίρους τους (Χριστιανοδημοκράτες και Χριστιανοκοινωνιστές) είτε με Die Linke (Αριστερά) και Πράσινους.

Η επιλογή Αμόν και Σουλτς δείχνει ότι θα κόμματά τους κάτι κατάλαβαν από το πάθημα(;) των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ. Σε κάθε περίπτωση, οι γαλλικές και οι γερμανικές εκλογές θα επηρεάσουν άμεσα την ΕΕ και ειδικότερα τη χώρα μας.

Το περιβάλλον είναι πάντα η ερώτηση

Όργανο των πολυεθνικών η Χίλαρι, ρατσιστής και σεξιστής ο Τραμπ.
Ακραία νεοφιλελεύθερη η Χίλαρι, ακραίος λαϊκιστής ο Τραμπ.
Γεράκι του Πενταγώνου η Χίλαρι, φίλος του Πούτιν ο Τραμπ.

Όλα αυτά τα ξέραμε. Από δημοσιεύματα, από τις ομιλίες τους, από τα ντιμπέιτ.

Εκείνο που δεν τονίστηκε αρκετά, εκείνο που δεν τέθηκε ποτέ ως ερώτηση, είναι η στάση αμφοτέρων απέναντι στο περιβάλλον.
Τα γεράκια κι οι βιομηχανίες όπλων δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για το περιβάλλον. Τα υπερκέρδη είναι ο μοναδικός τους στόχος. Η Χίλαρι Κλίντον και ο Βενιζέλος ήταν οι μόνοι που είχαν ζητήσει να βομβαρδιστεί η Συρία το μακρινό 2013. Για καλή μας τύχη, πλανητάρχης ήταν ο Ομπάμα. Δεν έχουμε κανέναν λόγο να πιστεύουμε ότι δεν θα ξεκινούσε έναν πόλεμο με τη Ρωσία αν εκλεγόταν.

του Τάσου Αναστασίου από την Αυγή

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν δείχνει τέτοιες τάσεις. Τουλάχιστον δεν τις εκμυστηρεύτηκε σε κανέναν. Για συνεννόηση με τη Ρωσία μιλούσε. Ίσως με αυτόν να αποφύγουμε τον πόλεμο. Ίσως πάλι να έχουμε πόλεμο με την Κίνα.
Από την άλλη, όμως, δεν παραδέχεται καν την κλιματική αλλαγή. Πατώντας πάνω στην κληρονομιά που  άφησε ο Μπους, το τερμάτισε: υποσχέθηκε περικοπές στα κονδύλια που δίνουν οι ΗΠΑ στον ΟΗΕ για περιβαλλοντική δράση, ενώ είναι πιθανόν να υπαναχωρήσει σε αποφάσεις της Διάσκεψης του Παρισιού.
Απευθυνόμενος σε ακροατήρια που μαστίζονται από ανεργία επειδή η βαριά βιομηχανία μετακόμισε στην Κίνα, δεν είχε κανένα λόγο να ασχοληθεί με "πολυτέλειες" που αφορούν κάτι τρελαμένους και ψιλοφλώρους.
Υποσχέθηκε πετρέλαιο και υψηλούς δασμούς στα κινεζικά προϊόντα. Οι άνεργοι, οι ανασφάλιστοι και οι υποαπασχολούμενοι θέλουν να ακούνε ότι κάποια κονδύλια θα πάνε σε θέσεις εργασίας και ότι θα υψωθεί τείχος στα σύνορα με το Μεξικό. Μέσα στην απελπισία τους, αδυνατούν να συνδέσουν τους τυφώνες με την καταστροφή του πλανήτη. Και δίνουν την ψήφο σε όποιον τους υπόσχεται δουλειά.

του Κώστα Γρηγοριάδη από την Εφ.Συν

Αυτή την απόγνωση δεν την είδαν οι ακριβοπληρωμένοι κοινωνιολόγοι του Δημοκρατικού Κόμματος; Μάλλον δεν φαίνεται από τους πύργους του Μανχάταν.
Και έπεσαν από τα σύννεφα... στον ποταμό Χάντσον.

Αμερικανικές εκλογές

Το εκλογικό σύστημα στις ΗΠΑ και η μέρα των εκλογών (Τρίτη) αποσκοπούν σε ένα πράγμα: ο λαός να μην εκπροσωπείται ποτέ πραγματικά.
Το καλύτερο σχόλιο για όλα αυτά το έκανε ο Μιχάλης Κουντούρης στην Εφ.Συν:

Μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης

Όταν ο Μπέρνι Σάντερς παραδέχτηκε την ήττα του και έγινε πλέον φανερό ότι αντίπαλοι για τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου θα είναι ο Ντόναλντ Τραμπ και η Χίλαρι Κλίντον, οι αναζητήσεις για μετανάστευση στον Καναδά αυξήθηκαν κατακόρυφα στο αμερικανικό γκουγκλ.
Τα μεσιτικά γραφεία δεν θα άφηναν φυσικά την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη. Έτσι, στο Τσάρλεστον της Νότιας Καρολίνας (ανατολική ακτή) εμφανίστηκε αυτή η διαφήμιση:

"Μετακομίζετε στον Καναδά; Μπορούμε να πουλήσουμε το σπίτι σας"(!)

Τουλάχιστον οι Αμερικανοί συνορεύουν με Καναδά. Εμείς πού να μεταναστεύσουμε αν εκλεγεί ο Κούλης; Στην Τουρκία;

Γιατί κάποιοι exit-άρονται από το Brexit;

Ο Κάρολος Μαρξ ήταν σίγουρος ότι η σοσιαλιστική επανάσταση θα ξεκινούσε από τη Βρετανία. Οι συνθήκες ήταν ιδανικές: πολυάριθμο προλεταριάτο που δούλευε από την ανατολή ώς τη δύση του ήλιου στα εργοστάσια, εξαθλίωση και φτώχεια.
Λάθος.
Επαναστάτησε η καθυστερημένη αγροτική Ρωσία, πολλά χρόνια αργότερα.
Όσο για τη δική μας επανάσταση, και γενικώς για τα Βαλκάνια, ο Κάρολος είχε τη χειρότερη άποψη. Κοινώς, είμασταν για τα μπάζα. Ανάξιοι λόγου.

του Πέτρου Ζερβού από την ΕφΣυν

Μετά την κεραμίδα του Brexit -αφού και στη Βρετανία οι δημοσκοπήσεις έπεσαν εντελώς έξω- είδαμε τους Τζόνσον και Φάρατζ να πανηγυρίζουν. Ο πρώτος επειδή ελπίζει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη Κάμερον, και ο δεύτερος επειδή η ξενοφοβική του προπαγάνδα έπεισε τα λαϊκά στρώματα ότι για τη φτώχεια και τους χαμηλούς μισθούς φταίει ο Πολωνός υδραυλικός, ο Λιθουανός εργάτης γης και η Ισπανίδα νοσοκόμα. Όχι οι Άγγλοι καπιταληστές που ονειρεύονται τη Βρετανία του 19ου αιώνα.
Ας μην ξεχνάμε και τη νοσταλγία των Άγγλων για τα παλιά μεγαλεία -"και διηγώντας τα να κλαις"- της κοσμοκράτειρας Βρετανίας. Φαίνεται άλλωστε και στη λατρεία τους για τη βασιλική οικογένεια. Υπενθυμίζω ότι η ενενηκοντούτις Ελισάβετ είναι από τις πλουσιότερες γυναίκες στον κόσμο, ενώ μέχρι τώρα έπαιρνε επιδοτήσεις από την ΕΕ για τα κτήματά της!

του Γ. Δερμεντζόγλου από το TVXS

Κάποιοι δικοί μας πανηγυρίζουν επίσης. Νομίζουν ότι άρχισε η επανάσταση που τόσο ονειρεύονται. Και παρομοιάζουν το δικό μας δημοψήφισμα με των Βρετανών. Καμία σχέση, κατά τη γνώμη μου. Και εξηγούμαι:

• Ύστερα από 5 χρόνια μνημονίων και περικοπών αρνηθήκαμε μεγαλύτερη λιτότητα. Το όποιο κοινωνικό κράτος ήταν ήδη παρελθόν. Περίθαλψη και εκπαίδευση στηρίζονται στο φιλότιμο των γιατρών και των δασκάλων που ΕΙΝΑΙ τμήμα των συκοφαντημένων δημόσιων υπαλλήλων. Οι Βρετανοί νομίζουν ότι, διώχνοντας τους ευρωπαίους εργαζόμενους, θα πετύχουν υψηλότερους μισθούς.
• Η συντριπτική πλειοψηφία των νέων μας ψήφισε ΟΧΙ. Στη Βρετανία, ήταν η συντριπτική πλειοψηφία των ηλικιωμένων που ψήφισε Brexit. Αυτών δηλαδή που δεν θα ζήσουν για να δουν τα αποτελέσματα της επιλογής τους.
• Η ανεργία στην Ελλάδα είναι τεράστια. Ιδίως η μακροχρόνια. Οι νέοι προσφέρουν "μαύρη" εργασία, συχνά απλήρωτη. Ζουν με τους γονείς τους, χωρίς ελπίδα να φτιάξουν δική τους οικογένεια, ενώ τα πτυχία τους δεν χρησιμεύουν σε τίποτε.
• Με τις τράπεζες κλειστές, τους Μπάμπηδες και τους γκαιμπελίσκους των Βρυξελλών να μας απειλούν, ψηφίσαμε για την αξιοπρέπειά μας. Οι ίδιοι γκαιμπελίσκοι έφτασαν στο σημείο να εκλιπαρούν τους Βρετανούς να μην φύγουν από την ΕΕ.
• Κάποια ρεπορτάζ λένε πως πολλοί ψήφισαν Brexit από καπρίτσιο, παραπληροφόρηση ή επειδή δεν φαντάζονταν ότι η ψήφος τους θα μετρούσε(!). Κάτι τέτοιο δεν τόλμησε κανείς να το κάνει στην Ελλάδα. Η ψήφος ήταν συνειδητή.

Η διάψευση των ελπίδων μας στις 13 Ιουλίου απογοήτευσε πολλούς Ευρωπαίους. Όμως, αντί να αγωνιστούν για αλλαγές, είτε δεν πήγαν να ψηφίσουν -όπως οι Ισπανοί- είτε στράφηκαν στα ακροδεξιά κόμματα. Τα αποτελέσματα τα είδαμε στη Γαλλία τις πρώτες μέρες του Euro, όταν νεοναζί και εθνικιστές από διάφορες χώρες συμπλέκονταν στους δρόμους της Μασσαλίας και της Λιλ, θυμίζοντας τον Μεσοπόλεμο και το μίσος που εκτονώθηκε με τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. (εδώ)

του Κώστα Γρηγοριάδη από την ΕφΣυν

Μετά το Brexit, οι ακροδεξιοί απαιτούν δημοψηφίσματα και στις δικές τους χώρες.  
Η μόνη κυβέρνηση του Νότου που προσπαθεί να ξεφύγει από τη δίνη της λιτότητας, ενδυναμώνοντας το κοινωνικό κράτος, είναι η πορτογαλική. Το διευθυντήριο των Βρυξελλών απειλεί την Πορτογαλία με πρόστιμο, αν δεν αυξήσει τη φορολογία για το 2017. Η Καταρίνα Μάρτινς, επικεφαλής του Αριστερού Μπλοκ που μετέχει στην κυβέρνηση, δήλωσε σήμερα πως τυχόν κυρώσεις ισοδυναμούν με "κήρυξη πολέμου".
Η μικρή χώρα της Ιβηρικής εξακολουθεί να είναι μόνη, όπως φαίνεται από τα πρώτα αποτελέσματα των ισπανικών εκλογών. Οι γείτονές της, όχι απλώς δεν τόλμησαν να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, αλλά δεν πήγαν καν να ψηφίσουν. Άφησαν τους διεφθαρμένους να κάνουν παιχνίδι.

του Γ. Δερμεντζόγλου από το TVXS

Δεν πιστεύω ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει "Ευρώπη των λαών", όπως φαντασιώνονται κάποιοι. Όμως, θα είναι φριχτό αν ο ναζισμός σηκώσει ξανά το φριχτό του κεφάλι, χάρη στη δική μας αδράνεια. Η ψήφος των Βρετανών θα ήταν επαναστατική, μόνο αν η Αριστερά είχε αρθρώσει μια διαφορετική πρόταση. Δυστυχώς και εκεί, όπως και παντού στη γερασμένη ήπειρο, τα αριστερά κόμματα είναι διασπασμένα, άτολμα και κάνουν τη μία ηλίθια επιλογή μετά την άλλη, "χαρίζοντας" τους λαούς στο φασισμό. Ωστόσο, δεν είναι θλιβερό να συμπεριφέρονται οι λαοί σαν άβουλα κοπάδια;

Νουδούλα, η χαρά του Τουίτερ

Αν δεν υπήρχε η Νουδούλα, θα έπρεπε να την εφεύρουμε. Όπως έγραψε κάποιος, "είναι το μοναδικό κόμμα παγκοσμίως που κατάφερε να χάσει σε εσωκομματικές εκλογές"!

του @georgopalis

Οι μόνοι που δεν γέλασαν σήμερα είναι οι γέροι που μαζεύτηκαν από τα αξημέρωτα στη Συγγρού για να ψηφίσουν τον νέο αρχηγό. Ας πρόσεχαν.

Οι υποψήφιοι από την ΑΝΤΙ-ΥΛΗ

Το αποτέλεσμα από τον Jo Di

Όταν σατιρίζεις χρησιμοποιώντας τον Περικλή (Ancient Memes)

Η ερμηνεία του @JohnKemmos

O @Nikosilgreco δανείζεται εικόνα από την ταινία του Βούλγαρη "Όλα είναι δρόμος"

Τα άλμπουρα του Φλαμπουράρη

Βία και νοθεία στις τουρκικές εκλογές καταγγέλλουν πολίτες, οι οποίοι είχαν το θάρρος να φωτογραφίσουν αυτοκίνητα χωρίς πινακίδες που άρπαζαν κάλπες, για εκλογικά τμήματα όπου οι εγγεγραμμένοι ήταν πολύ λιγότεροι από τους ψηφίσαντες, για χημικά εναντίον ψηφοφόρων.

(@Polla Garmiany) Οι σακούλες περιέχουν ψηφοδέλτια

Μέρες τώρα κυκλοφορούσαν φήμες ότι ο πολυχρονεμένος τους Σουλτάνος ετοιμάζει επίθεση προκειμένου να πάρει αυτοδυναμία και να αλλάξει το τουρικό σύνταγμα υπέρ του.

του Carlos Latuff

Διαβάστε περισσότερα εδώ.


Στην άλλη πλευρά του Αιγαίου είμαστε εμείς. Και για την ακρίβεια τα ακριτικά νησιά μας. Από τα οποία καθημερινά αναχωρούν καράβια -κυρίως το Ελευθέριος Βενιζέλος της ΑΝΕΚ του Βαρδινογιάννη- για να μεταφέρουν τους πρόσφυγες, που έχουν καταγραφεί, στον Πειραιά. Από εκεί, οι ταλαιπωρημένοι αυτοί άνθρωποι πάνε στην Πλατεία Βικτωρίας, για να περιμένουν τα πούλμαν των διακινητών που θα τους οδηγήσουν στην Ειδομένη.

Αρχικά πίστευα ότι η μεταφορά με το πλοίο είναι "κερασμένη" από την ΕΕ. Μετά άκουσα ότι πληρώνει και το ελληνικό κράτος. Και τελικά διάβασα εδώ ότι:

• Στα μέσα Αυγούστου, ο υπουργός Επικρατείας -και όχι ο υπουργός Ναυτιλίας, όπως θα έπρεπε- Αλέκος Φλαμπουράρης υπέγραψε σύμβαση με την ΑΝΕΚ έναντι 140.000 ευρώ ημερησίως. Τα συνολικά έξοδα του Ελ. Βενιζέλος δεν ξεπερνούν τα 80.000 ευρώ, οπότε το ημερήσιο κέρδος είναι... 60.000! 
• Κανονικά, αφού συμμετέχει κι η ΕΕ, έπρεπε να γίνει διεθνής διαγωνισμός. Ο Α. Φλαμπουράρης, όμως, απλώς ανέθεσε στην ΑΝΕΚ.
• Εκτός από τα 140 χιλιάρικα που παίρνει για κάθε ταξίδι, η ΑΝΕΚ χαρατσώνει τον κάθε πρόσφυγα άλλα 60 ευρώ και όχι 40 όπως είναι το κανονικό εισιτήριο από Λέσβο. Αν ο μέγιστος αριθμός επιβατών είναι 2.500, τότε στα κέρδη προστίθενται άλλες 150.000 ευρώ τη μέρα! Σύνολο καθαρού κέρδους σε κάθε ταξίδι και για κάθε καράβι, 210.000 ευρώπουλα!
• Μιλάμε πάντα για τον Αλέκο Φλαμπουράρη, που κατάφερε να κουκουλώσει τις κατηγορίες ότι η εταιρεία του τσέπωσε κάποια ψωροεκατομμύρια από το Δημόσιο.

του Ηλία Μακρή

Αν σε όλα αυτά τα αίσχη προσθέσετε τις απίστευτες τιμές τις οποίες χρεώνουν κάποιοι μαυραγορίτες με καροτσάκια και καντίνες για... φόρτιση κινητού, νεράκια, μπανάνες και άλλα πράγματα ασήμαντης αξίας, τα οποία πληρώνουν οι πρόσφυγες, για να μην χάσουν τη θέση τους στην ουρά αν πάνε σε κανονικά καταστήματα, καταλαβαίνετε πόσο χρήμα ρέει άκοπα στις τσέπες των επιτήδειων.
Και πιο πολύ οργίζεσαι όταν σκεφτείς τους ψαράδες και τους εθελοντές που σώζουν ανθρώπους με κίνδυνο της ζωής τους. Για να πέσουν μετά οι σωσμένοι στα νύχια των αγιογδυτών!

Καλό μήνα νά'χουμε.

Περί εκλογών ο λόγος

Αυτό το φθινόπωρο είναι πολύ σημαντικό, αφού αρκετές και σημαντικές χώρες έχουν ή είχαν εκλογές:

•  Ο Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα, ο δεξιός πρόεδρος της Πορτογαλίας έδωσε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Πάσος Κοέλιο, ηγέτη της κεντροδεξιάς, παρόλο που το εκλογικό αποτέλεσμα δεν του έδωσε αυτοδυναμία.

Οι Πορτογάλοι δεν έκατσαν με σταυρωμένα χέρια... (Κίνηση Ενεργοί Πολίτες)

Άνετη πλειοψηφία έχουν οι Σοσιαλιστές, το Μπλόκο της Αριστεράς και η συμμαχία Κομουνιστών/Πρασίνων, οι οποίοι έχουν δηλώσει ότι θα συνεργαστούν. Αν δεν πάρει 9 ψήφους από τους Σοσιαλιστές, ο Κοέλιο μάλλον δεν θα πέσει, επειδή ακολουθούν προεδρικές εκλογές και το σύνταγμα της χώρας δεν επιτρέπει νέες βουλευτικές εκλογές, αν δεν περάσουν έξι μήνες!
Αυτό το πρωτοφανές πραξικόπημα έγινε, αφενός επειδή οι Βρυξέλλες δεν θέλουν με τίποτε αριστερή κυβέρνηση στην Πορτογαλία και αφετέρου διότι στις 20 Δεκεμβρίου ψηφίζουν οι Ισπανοί. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να μας απογοήτευσε, αλλά κανείς δεν ξέρει τι εξελίξεις θα μπορούσαν να δρομολογήσουν οι δύο χώρες της Ιβηρικής.
Περισσότερα μπορείτε να ακούσετε εδώ

• Η Κριστίνα Κίρτσνερ, αφού εξάντλησε τα 8 συνεχόμενα χρόνια προεδρικής θητείας που της επιτρέπει το σύνταγμα της Αργεντινής, έδωσε τη σκυτάλη στον 58χρονο κυβερνήτη της περιφέρειας του Μπουένος Άιρες Ντανιέλ Σκιόλι, σίγουρη για την άνετη επικράτησή του έναντι του δεξιού δημάρχου του Μπουένος Άιρες Μαουρίτσιο Μάκρι, 56 ετών. 

Παραδόξως, παρά την αγάπη τους για την πρόεδρο που έστησε ξανά τη χώρα στα πόδια της, οι Αργεντίνοι επιφύλαξαν ένα ισχνό προβάδισμα στον Σκιόλι. Το σύνταγμα απαιτεί 45% για τον πρώτο ή διαφορά 10 μονάδων από τον δεύτερο. Έτσι, για πρώτη φορά θα γίνουν επαναληπτικές εκλογές, όπου φυσικά όλα παίζονται. 

Με 24% πληθωρισμό από πέρυσι και τους γύπες των hedge funds να τον απειλούν, ο πρόεδρος που θα αναδειχτεί στις 22 Νοεμβρίου δεν είναι αυτό που θα λέγαμε... αξιοζήλευτος!

• Ο Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζεται για τις νέες τουρκικές εκλογές, προκαλώντας ανασφάλεια στο HDP. Το κόμμα αυτό ξεκίνησε ως φιλοκουρδικό, εξελίχθηκε σε αριστερό εκφραστή των μειονοτήτων και κατάφερε να πάρει 13% στις εκλογές του Αυγούστου, στερώντας από τον "Σουλτάνο" την αυτοδυναμία. 

Τυφλωμένος από την άμετρη φιλοδοξία του, ο Ερντογάν δεν βλέπει ότι η τουρκική κοινωνία εξελίσσεται γοργά και δεν γοητεύεται από το οπισθοδρομικό ισλαμικό κράτος που εκείνος πρεσβεύει. Ούτε πως η τρομοκρατία δεν πουλάει πια όπως άλλοτε.

•  Αντίθετα, οι Πολωνοί επανήλθαν στο καθολικό συντηρητικό κόμμα PiS του Γιάροσλαβ Κατσίνσκι. Ενός τύπου που έχει δίδυμο αδελφό:

"Θα ψηφίζατε ποτέ αυτόν τον τύπο;" "Γιατί όχι; Ο Λεβέντης είναι καλύτερος;"

Ευρωσκεπτικιστής, αντιδρά σε οποιαδήποτε πρόταση για εγκατάσταση προσφύγων στην Πολωνία. Το προσφυγικό θα "παίξει" πολύ κατά τη διάρκεια του φετινού χειμώνα. Ήδη 20 Σύροι πρόσφυγες στη Σουηδία αρνούνται να κατέβουν από το λεωφορείο που τους μετέφερε σε ένα μακρινό δάσος όπου έχουν στηθεί λυόμενα σπίτια. 

Το κρύο, η έλλειψη γιατρού και το άγνωστο περιβάλλον τούς έχει φοβίσει τόσο πολύ, ώστε προτιμούν να επιστρέψουν στη Γερμανία. 

Η Σουηδία, όπως κι η Ελλάδα, δείχνουν να έχουν εξαντλήσει τις έτοιμες λύσεις, όπως τα γήπεδα, και προσπαθούν να βρουν άλλες διεξόδους.

Υ. Γ.  Πολλές από τις πιο πάνω πληροφορίες αντλώ από την εκπομπή του Χρυσόστομου Λουκά Delenda est που ακούω κάθε απόγευμα στις 7 από το Κόκκινο.

Μην πυροβολείτε τους αναποφάσιστους

Αν εξαιρέσει κανείς τα συνήθη ούφο, αυτούς που ντρέπονται να πουν τι θα ψηφίσουν και αυτούς που λένε ψέματα για πλάκα, οι αναποφάσιστοι σε αυτές τις εκλογές είναι οι πιο πονεμένοι.
Διότι σχεδόν οι μισοί από αυτούς ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη και ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Τώρα νιώθουν μετέωροι και ανέστιοι. Δεν πείθονται ότι ο Τσίπρας μπορεί να ξεφύγει από το μνημόνιο που έφερε και να κάνει κοινωνική πολιτική, αφού βλέπουν πως ήδη οι δυνάστες μας έχουν απορρίψει κάποιες δειλές απόπειρες.

Την ανέβασε στο τουίτερ ο Γιάνης Βαρουφάκης, με την επισήμανση: "Το ημερολόγιο έδειχνε 13 Ιουλίου".

Πέρα από αυτό, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει γαργάρα τις διακηρύξεις για καυτά ζητήματα, όπως η ανεργία των νέων, οι Σκουριές, το Ελληνικό, οι συχνότητες, η φορολογία εφοπλιστών και Εκκλησίας, η απονομή δικαιοσύνης. Το μέλλον προοιωνίζεται ακόμα πιο σκοτεινό. Η μετάλλαξη ήρθε πολύ γρήγορα.

@ANTIYLH

Ωστόσο, η αποχή δεν είναι επιλογή. Είναι αυτό που ονειρεύονται οι νεοφιλελεύθεροι, για να αφεθούν απερίσπαστοι στην καταλήστευση του πλανήτη. Ο δημοσιογράφος Νίκο Άγκο αντέγραψε σήμερα μια φράση από τοίχο στη Σουηδία: "Αν εσύ δεν χρησιμοποιήσεις τη φωνή σου, κάποιος άλλος θα χρησιμοποιήσει τη σιωπή σου". Αφιερωμένο στους ιδιώτες, με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου.

Αμφιταλαντεύτηκα πολύ μετά την προκήρυξη εκλογών, η οποία με θύμωσε πολύ. Ακόμα θεωρώ ότι ήταν μια άχρηστη έως επικίνδυνη απόφαση. Δεν ξέρω αν ήταν εισήγηση της παρέας Τσίπρα επειδή πίστευαν βλακωδώς πως θα πετύχουν αυτοδυναμία ή την υπαγόρευσαν οι δανειστές, προκειμένου να πετύχουν την "αριστερή παρένθεση" και να κόψουν το βήχα σε κάθε προοδευτικό κίνημα της υπόλοιπης Ευρώπης.
Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση θα μπορούσε να προχωρήσει ως είχε, μέχρις εκεί που θα άντεχε. Όσοι διαφώνησαν με το μνημόνιο, δεν αποχώρησαν. Θα μπορούσαν να προσφέρουν στη λεγόμενη αναπτυξιακή ανασυγκρότηση, πολύ περισσότερο από τους Φλαμπουράρηδες και τους Σαγιάδες. Αντίθετα, το μνημόνιο πέρασε με τις ψήφους των "άλλων", που τώρα απαιτούν μερίδιο εξουσίας.

Δεν πιστεύω ότι μπορούμε να επιστρέψουμε άμεσα στο εθνικό νόμισμα. Δεν το "εκτυπώνουμε απλώς", όπως είπε ο Λαφαζάνης. Αν, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ φτιάξει κυβέρνηση με Ποτάμι και Πασόκους; Ποιος θα εκπροσωπεί το ΟΧΙ μου στη Βουλή; Τα χρυσαύγουλα;
Να ψηφίσω ΚΚΕ; Μα την εβδομάδα πριν από το δημοψήφισμα, όσο ο λαός υφίστατο τρομοκράτηση και εκβιασμούς, ο Περισσός προτίμησε την αποστρατεία.

 του Jo Di, ενός ακόμα μετανάστη στην Ολλανδία

Κι έτσι, παρ' όλες τις διαφωνίες μου, αποφάσισα τελικά να ψηφίσω Λαϊκή Ενότητα. Διότι περιλαμβάνει κάποια στελέχη που εκτιμώ και ελπίζω να υπερασπιστούν μέσα στο Κοινοβούλιο το ΟΧΙ μας. Έξω, θα το υπερασπιστούμε εμείς.
Επειδή το ΟΧΙ μας είναι η πολύτιμη νίκη μας. Και θα το έχουμε πάντα στην καρδιά μας. Σε πείσμα των προσκυνημένων, των λακέδων και των κολλημένων.

Ένα έξυπνο σποτάκι

Επιτέλους ένα έξυπνο πολιτικό σποτάκι. Είναι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν κόστισε τίποτε και δίνει θαυμάσια τη θέση του κόμματος, "Υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ":



Όλα τα υπόλοιπα που έχω δει είναι βαρετά και παρωχημένα.

Γιατί ο Μολυβιάτης;

Για μια ακόμα φορά -η προηγούμενη ήταν επί Σαμαροβενιζέλων- η Ελλάδα απείχε από το ψήφισμα του ΟΗΕ για τις υπερχρεωμένες χώρες! Σαράντα μία χώρες απείχαν. Μαζί κι η Ψωραλέξαινα!
Εκατόν τριάντα έξι ήταν οι θετικές ψήφοι.
Χθες βράδυ, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης είχε εκφράσει στον Πάνο Χαρίτο την πεποίθησή του ότι θα ακολουθούσαμε τις εντολές της ΕΕ και θα απείχαμε, παρόλο που φυσικά συμπεριλαμβανόμαστε στις υπερχρεωμένες χώρες.
Ο Νίκος Κοτζιάς, τέως υπουργός Εξωτερικών, κατηγόρησε τους υπηρεσιακούς υπουργούς Μολυβιάτη και Χουλιαράκη ότι δεν ακολούθησαν τις γραπτές οδηγίες που είχαν για τη συγκεκριμένη συνεδρίαση.
Η δικαιολογία ήταν ότι το ψήφισμα αφορούσε υπερχρεωμένες χώρες του... τρίτου κόσμου!
Αυτή η εξέλιξη εξηγεί τον διορισμό του Πέτρου Μολυβιάτη ως υπουργού Εξωτερικών. Υπενθυμίζω ότι το ραμολιμέντο αυτό δεν έδωσε ποτέ λογαριασμό για το ταμείο Πυροπλήκτων της Ηλείας, για το οποίο ήταν υπεύθυνος το 2007.

Πάλι ξενυχτήσαμε άδικα

Δεν θα πρωτοτυπήσω αν πω ότι κατέβαλα τεράστιες προσπάθειες για να κρατήσω τα μάτια μου ανοιχτά στη διάρκεια της χθεσινής τηλεμαχίας. Χωρίς να διεκδικώ δημοσιογραφικές δάφνες, να μερικές σκέψεις που έκανα, βλέποντάς την:

• Η διακομματική επιτροπή είχε συμφωνήσει τους όρους, αλλά όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί διαμαρτύρονταν ότι δεν έφτανε ο χρόνος για τις απαντήσεις. Δεν έφταιγε ο χρόνος, καμάρια μου, φταίτε εσείς που, είτε δεν είχατε κάτι να πείτε είτε αγνοείτε τη λέξη σαφήνεια. 
• Ο Πάνος Χαρίτος θυμήθηκε την εποχή που ήταν πολεμικός ανταποκριτής και ένα δάκρυ ανέβηκε στην άκρη των ματιών του. Χαιρόμαστε να τον βλέπουμε, δίνει ποιότητα στο δελτίο ειδήσεων, αλλά σίγουρα χθες θα ευχόταν να ήταν αλλού/
• Ο καλύτερος δημοσιογράφος ήταν ο Σρόιτερ. Δεν τον ήξερα, και με ξάφνιασε ευχάριστα. Η χειρότερη ήταν η Τρέμη. Εκτός που χτυπιόταν άκομψα για τις συχνότητες, όταν "χαμογέλασε" κάποια στιγμή τρόμαξα. Σαν μάσκα!
• Η κοκορομαχία Καμμένου-Μεϊμαράκη ήταν γελοία και εκτός τόπου. Ο ίδιος ο Μεϊμαράκης είναι εκτός τόπου και χρόνου. Δεν υπάρχει κανείς να του το πει;
• Ο Λαφαζάνης ισχυρίστηκε πως δεν είναι τίποτε σπουδαίο η επιστροφή στο νόμισμά μας ούτε χρειάζεται μελέτη. Απλώς το τυπώνεις! Η ΛΑΕ θα κέρδιζε περισσότερες ψήφους αν είχε άλλον αρχηγό, νομίζω.
• "Οι Γερμανοί, οι Γάλλοι μπορούν να είναι σύμμαχοί μας", είπε ο Σταύρος, προκαλώντας μια ανατριχίλα στο τουίτερ, που θυμήθηκε τη φράση του δωσίλογου "Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας". Φυσικά, δεν παρέλειψε να τονίσει ότι το Ποτάμι δεν έχει πάρει δάνεια. Γιατί άραγε;
• Ο Τσίπρας αναφέρθηκε πάλι στις μαραθώνιες διαπραγματεύσεις. Ας το δεχτούμε, αλλά δεν μας εξηγεί γιατί όλον αυτόν τον καιρό το φιλαράκι του ο Ν.Παππάς τον ακολουθούσε παντού, ενώ όφειλε να είχε ανοίξει την ΕΡΤ και να είχε διεξαγάγει τον διαγωνισμό για τις συχνότητες. 
• Η κόρη του μπαμπά χαμογελούσε διαρκώς και αναιτίως, όπως κάνουν συνήθως οι κόρες των μπαμπάδων. Ιδίως όταν παίρνουν σύνταξη από την Εθνική Τράπεζα, σχεδόν χωρίς να έχουν πατήσει το πόδι τους εκεί.
• Ο Κουτσούμπας ήταν ως συνήθως μπετόν. Θα μείνω πάντα με την απορία πώς ακριβώς σκοπεύει να πετύχει σοσιαλισμό. Σε αυτόν τον κόσμο εννοώ. Όχι στον άλλον.
• Ο Καμμένος, στο ρόλο της "μαμάς του λόχου", χάιδευε ξανά τα αφτιά των ενστόλων. Πάντως, αυτοί που του φτιάχνουν τα σποτάκια είναι μακράν οι καλύτεροι:

Υ.Γ.: Ο Μάκης Γιομπαζολιάς ΖΕΙ! Αυτή ήταν και η μόνη ευχάριστη νότα χθες.

Ένας φίλος ήρθε από τα παλιά...

Το Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου, οι φίλοι και υποστηρικτές του Εργατικού Κόμματος της Βρετανίας θα εκλέξουν τον νέο τους ηγέτη. Ο προηγούμενος παραιτήθηκε τον Μάιο, εξαιτίας της βαριάς ήττας που υπέστη στις βουλευτικές εκλογές.
Γιατί μας ενδιαφέρει το θέμα; Πρώτα πρώτα επειδή όλος ο πλανήτης είναι ένα τεράστιο χωριό, όπου όλοι οι κάτοικοι αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Για παράδειγμα, ποτέ οι εξελίξεις στην Ελλάδα δεν ήταν όσο hot, όσο κατά την περίοδο Δεκέμβρης 2014-Αύγουστος 2015.
Δεύτερον, ύστερα από 20 χρόνια, οι Νέοι Εργατικοί της μεταθατσερικής Βρετανίας αλληθωρίζουν προς τα αριστερά. Και ο λόγος είναι φυσικά η λιτότητα που πλήττει τους πιο φτωχούς.
Ας δούμε ποιοί ήταν οι ηγέτες τους από το 1994 μέχρι τον φετινό Μάιο:

Τόνυ Μπλερ (εξελέγη ηγέτης του κόμματος το 1994)

Δεν τον λες και αριστερό. Πολεμοκάπηλο σίγουρα. Αριβίστας και αμοραλιστής. Παίρνει τεράστια ποσά, για να δίνει... διαλέξεις!

Γκόρντον Μπράουν (εξελέγη το 2007)

Διαδέχτηκε τον Μπλερ. Σκοτσέζος στην καταγωγή, έκανε ό,τι μπορούσε για να πείσει τους συμπατριώτες του να μην ψηφίσουν ναι στην ανεξαρτησία της Σκοτίας.

Εντ Μίλιμπαντ (εξελέγη το 2010 και παραιτήθηκε φέτος)

Παρά τη φλώρικη εμφάνιση, είναι γιος αριστερού και εβραίος. Επί ηγεσίας του, οι Εργατικοί υπέστησαν ταπεινωτική ήττα, η οποία τον οδήγησε σε παραίτηση.

Τζέρεμι Κόρμπιν (ο "ακροαριστερός" υποψήφιος)

Ο Μπλερ δήλωσε για αυτόν, με τη γνωστή του αλαζονεία: "Όσοι λένε πως η καρδιά τους είναι με τον Κόρμπιν, χρειάζονται μεταμόσχευση", εκτοξεύοντας τη δημοφιλία του αεικίνητου πολιτικού με το ποδήλατο! Ο Κόρμπιν είναι παρών σε όλους τους αγώνες και υποστηρίζει την Ελλάδα από την αρχή της κρίσης. Αριστερός παλαιάς κοπής, αν εκλεγεί θα προκαλέσει πολύ ενδιαφέρουσες εξελίξεις σε όλη την ΕΕ.

Τόνυ Μπεν

Ο Μπεν δεν υπήρξε ηγέτης των Εργατικών, αλλά της βρετανικής Αριστεράς. Αριστοκρατικής καταγωγής, αγωνίστηκε για την εργατική τάξη της χώρας του, διαδήλωσε εναντίον του πολέμου στο Ιράκ, υπερασπίστηκε με πάθος τις χειμαζόμενες χώρες του Νότου και ιδίως την Ελλάδα. Πέθανε στα 88 του χρόνια. Οι ατάκες του υπήρξαν θρυλικές. Εδώ μπορείτε να τις βρείτε αποθησαυρισμένες.

Ο χαρακτήρας των πέντε πολιτικών καθρεφτίζεται στα πρόσωπά τους. Ακόμα κι αν δεν είχα γράψει κάτι για αυτούς, δύσκολα θα περνούσαν για κάτι άλλο.

Απάνθισμα αναγούλας

Εκείνο που με αηδιάζει πιο πολύ αυτές τις μέρες είναι οι δηλώσεις των πολιτικών που διαβάζω στο τουίτερ, επειδή τηλεόραση δεν βλέπω. Προσπαθώ, βλέπετε, να διαφυλάξω την πνευματική μου υγεία.

• Σήμερα, λοιπόν, στο MegaGegonota, ο Αλέξης Μητρόπουλος απειλούσε να αυτοκτονήσει μέχρι αύριο, διότι το ρεπορτάζ τον παρουσίασε ως φοροφυγά! Αυτά παθαίνει κανείς, Αλέξη, όταν μαζεύει πασόκους και γλίτσες.

• Επίσης, ο Βαγγέλας Μεϊμαράκης δήλωσε ότι, "Το κλείσιμο της ΕΡΤ κακώς εξελήφθη ως κλείσιμο της ΕΡΤ"! Η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια...

• Για το τέλος, σας έχω μια φράση αντάξια του Δον Κιχώτη:"Θέλω να ξέρετε ότι θα δώσουμε τις μάχες με άδειες τσέπες, με ξύλινα σπαθιά, αλλά με ατσάλινο λόγο". Ποιος την είπε; Μα εκείνος που μας καλούσε στις "κάλτσες" το 2009 επειδή "λεφτά υπάρχουν". Ο Γιωργάκης Παπανδρέου.

Υ.Γ.: Όποιος θέλει να ακούσει τον Μητρόπουλο σε κρίση υστερίας, μπορεί να τον απολαύσει εδώ

Κοίτα ποιος τη μάχεται

Έγραφα χθες για την υπηρεσιακή πρωθυπουργό μας, χαρακτηρίζοντάς την συμπαθητική. Δεν γκουγκλάρισα το όνομά της -κακώς, κάκιστα!- και την έκρινα μόνο φυσιογνωμικά. Το πρόσωπό της έδειχνε καλό άνθρωπο.
Όταν, όμως, αργότερα διάβασα σε άρθρο της Άντας Ψαρρά στην Εφημερίδα των Συντακτών ότι ο Χαράλαμπος Αθανασίου -υπουργός Δικαιοσύνης επί Σαμαροβενιζέλων, που έγινε πιο γνωστός για την απέχθειά του για τα δικαιώματα των κρατουμένων (όπως στην περίπτωση του Νίκυο Ρωμανού)- προσπάθησε να ματαιώσει την εκλογή της ως προέδρου του Αρείου Πάγου, κατάλαβα πως η Βασιλική Θάνου έχει όλα τα προσόντα για τη διεξαγωγή των εκλογών.
Άλλωστε πάντα υποστηρίζω το "δείξε μου τον εχθρό σου, για να σου πω ποιος είσαι".

Κι αν δεν σας φτάνει αυτό, διαβάστε το άρθρο στο TVXS, όπου αναφέρεται ότι η κυρία Θάνου είχε κρίνει αντισυνταγματικό το χαράτσι του Βενιζέλου μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ, είχε αρνηθεί να συναντηθεί με την Τρόικα για θέματα Δικαιοσύνης, είχε απευθύνει επιστολές στους Γιούνκερ και Σουλτς δηλώνοντας αντίθετη με τα μνημονιακά μέτρα που διαλύουν τον κοινωνικό ιστό, αλλά και στους προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων της ΕΕ, εξηγώντας ότι το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα δεν σήμαινε ότι ο ελληνικός λαός αρνιόταν το ευρώ αλλά τα νέα μέτρα λιτότητας χωρίς μείωση του χρέους.

η φωτογραφία από το in.gr

Από όλα αυτά, η ιστοσελίδα in.gr του ΔΟΛ "είδε" μόνο την αντίθεσή της στις μισθολογικές περικοπές των δικαστών επί Σαμαρά, ενώ η ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ μιλάει για τη σταδιοδρομία της σε εποχές δύσκολες για μια δικαστίνα, παραλείποντας τη δράση της στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και τις πρωτοβουλίες της κατά τα μνημονιακά χρόνια.

Συνεπώς, μόνο τυχαία δεν είναι η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ελλάδας, και η έως τώρα πορεία της εξηγεί τη λύσσα με την οποία την πολέμησαν η ΝΔ κι ο Χ. Αθανασίου.

Τραγέλαφος!

Αυτές τις μέρες, μολονότι είμαστε για κλάματα ως χώρα, οι εξελίξεις είναι για γέλια:

• Ο Αλέξης Τσίπρας έκανε το Μνημόνιο 3 νόμο του κράτους, με τις ψήφους ΑΝ.ΕΛ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποταμιού και μετά παραιτήθηκε, για λόγους που κανείς δεν κατάλαβε! 
• Αυτοί που τον στήριξαν με την ψήφο τους, τώρα τον βρίζουν για να κερδίσουν ψηφοφόρους
• Οι τέως υπουργοί και νυν ιδρυτές της Λαϊκής Ενότητας δεν παραιτήθηκαν όταν έπρεπε, αλλά απολύθηκαν μετά το ΟΧΙ στο Μνημόνιο
• Μέχρι τις εκλογές ορκίστηκε πρωθυπουργός η πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου. Για πρώτη φορά στην Ιστορία έχουμε γυναίκα πρωθυπουργό, η οποία, από στυλιστικής απόψεως, θυμίζει κάτι μεταξύ Μέρκελ και Θάτσερ. Ευτυχώς, όμως, δείχνει πολύ πιο συμπαθητική από εκείνες:

Καλή η προσπάθεια, αλλά το μαλλί του Πάκη είναι ασυναγώνιστο.

• Ακούγεται ότι η... Άλκηστη Πρωτοψάλτη θα γίνει υπουργός Τουρισμού! Και έλεγα ότι τα είχα δει όλα φέτος... 

 

Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική!

Εκλογές σήμερα στο ΠΑΣΟΚ. Υποψήφιοι, ένας Ανδρέας, μια Φώφη κι ένας Οδυσσέας.
Να, τι δήλωσε ο τελευταίος, αποκαλύπτοντας και τον... νέο άνεμο που θα φυσήξει μετά την παραίτηση Βαγγέλη:
 (από κάτω, το σχόλιο στο τουίτερ)