"Εγώ δεν είμαι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν διαπραγματεύομαι 17 ώρες με ανθρώπους που με προσβάλλουν", απάντησε ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ενθουσιάζοντας εγχώριους αστέρες.
Σύντροφε Μελανσόν, επίτρεψέ μου να σχολιάσω λιγάκι τη φράση σου :
 |
| από εδώ |
- Όπως ακριβώς υποστηρίζω οποιαδήποτε ελληνική ομάδα αγωνίζεται στο εξωτερικό, κατά τον ίδιο τρόπο θυμώνω όταν κάποιος μιλάει απαξιωτικά για την κυβέρνηση της χώρας μου. Πόσο μάλλον, αν δεν εμπλέκεται (ακόμη) σε σκάνδαλα, όπως η δική σου.
- Το να αρχίζεις τη φράση σου με τις λέξεις "εγώ δεν είμαι... " αποτελεί αχρείαστο ετεροκαθορισμό. Περιμένουμε να μας πεις τι είσαι και τι προτίθεσαι να κάνεις. Χωρίς μεγαλοστομίες.
- Το να καταφέρεσαι εναντίον μιας χώρας που αγωνίστηκε απελπιστικά μόνη στην αρένα με τα θηρία, ενώ η ευρωπαϊκή (κι η εγχώρια) Αριστερά παρακολουθούσε από τις κερκίδες μασουλώντας πασατέμπο, δεν συνάδει με το ήθος που οφείλεις να δείχνεις.
- Η παροιμία λέει, "βάζει κι η Μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες". Είναι δυνατόν να συγκρίνεις τη χώρα σου, δεύτερη οικονομία της ΕΕ, με μια καθημαγμένη χώρα, η οποία έχει τον Ερντογάν γείτονα, τον Σόιμπλε αντίπαλο και τον Κούλη αντιπολίτευση;
- Η φράση σου, "Οι Γερμανοί δεν έχουν δει ποτέ απέναντί τους μια Γαλλία η οποία να τους λέει όχι", είναι απόλυτα ειλικρινής. Πράγματι, όταν οι πρόγονοί μας πολεμούσαν τους Ιταλούς εισβολείς, οι Γάλλοι αναρωτιούνταιν "Pour qui et pourquoi?" (για ποιον και γιατί;), είπαν ναι στους Γερμανούς και συνέχισαν να ζουν ξέγνοιαστα.
- Τέλος είναι αστείο να χαϊδεύεις τα αφτιά των Γάλλων, οι οποίοι έχουν φέρει δύο φορές τους φασίστες Λεπέν στο κατώφλι του προεδρικού μεγάρου, παρόλο που ούτε το 1/4 του ΑΕΠ τους έχουν χάσει μέσα σε 7 χρόνια, ούτε η ανεργία των νέων έχει φτάσει στο θεό.
Παρ' όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ σε στηρίζει και εύχεται να περάσεις στο δεύτερο γύρο. Μην έχοντας τόση μεγαλοψυχία, σου λέω, "δεν μας χ... αιρετάς, σύντροφε Μελανσόν;"