Ήταν 26 Οκτωβρίου του σωτηρίου έτους 2000, όταν ο τότε υπουργός Παιδείας Πέτρος Ευθυμίου αναγκάστηκε να παρέμβει, προκειμένου να κρατήσει ο
Οδυσσέας Τσενάι τη σημαία στην παρέλαση. Ο μαθητής του 3ου Γυμνασίου Μηχανιώνας ήταν αριστούχος, μα αλβανικής καταγωγής. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν επειδή το θεωρούσαν ιεροσυλία, και ο Τσενάι παραιτήθηκε για να επικρατήσει ειρήνη.
 |
| φωτο Avaton |
Τρία χρόνια αργότερα, το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε στο Λύκειο. Μόνο που αυτή τη φορά, οι μαθητές δεν του συμπαραστάθηκαν. Αντιθέτως έκαναν κατάληψη στο σχολείο, διαμαρτυρόμενοι. Ο Τσενάι παραιτήθηκε για δεύτερη φορά. Μετά, πήρε των ομματιών του και πήγε στις ΗΠΑ, για να σπουδάσει με υποτροφία.
Οι ελληνάρες στέρησαν τη χώρα από ένα ακόμα λαμπρό μυαλό, μα κυρίως από ένα παιδί που αγαπούσε την Ελλάδα.
Λιγότερο ντροπιαστικά, οι Αμερικανοί μάς πήραν τον
Γιάννη και τον
Θανάση Αντετοκούμπο:
Ευτυχώς προλάβαμε να τους δώσουμε υπηκοότητα, προτού γίνουμε εντελώς ρεζίλι όταν εκείνοι σήκωσαν την ελληνική σημαία μέσα στο γήπεδο. Βρισκόμασταν ήδη στο σωτήριο έτος 2013.
Πέρυσι, στις 28 Οκτωβρίου 2015, είδαμε αυτή την εικόνα:
Και του αριστούχου δόκιμου που παρέλασε και φέτος:
Ψηφίστηκε πλέον ο νόμος για την ιθαγένεια. Έστω λειψός. Για να μην μπορεί κανείς να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μας είπαν. Θα γίνουν προσθήκες. Μακάρι.
Τα παιδιά που νιώθουν πατρίδα τους αυτόν τον τόπο παρέλασαν άφοβα σήμερα. Κι ας γράφανε αηδίες κάποιοι φεμινιστές της συμφοράς, βλέποντας το κορίτσι με τη μαντίλα:
 |
| του Peterson Denise Wilberforce |
Ευτυχώς, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε για αυτό το κορίτσι,
 |
| του Peterson Denise Wilberforce |
ούτε καν για την
Ιουλιέτα του Ρεθύμνου, που φοράει... ελληνική μαντίλα και μαθαίνει κρητικούς χορούς:
Εντάξει, φίλοι μου. Προχωράμε. Αρκεί να αγκαλιάσουμε αυτά τα παιδιά. Και τα άλλα που θα μείνουν και θα μεγαλώσουν εδώ.
Αφού όλα τα παιδιά, δικά μας είναι.