Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Οι παρελάσεις δεν μας ντροπιάζουν πια

Ήταν 26 Οκτωβρίου του σωτηρίου έτους 2000, όταν ο τότε υπουργός Παιδείας Πέτρος Ευθυμίου αναγκάστηκε να παρέμβει, προκειμένου να κρατήσει ο Οδυσσέας Τσενάι τη σημαία στην παρέλαση. Ο μαθητής του 3ου Γυμνασίου Μηχανιώνας ήταν αριστούχος, μα αλβανικής καταγωγής. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν επειδή το θεωρούσαν ιεροσυλία, και ο Τσενάι παραιτήθηκε για να επικρατήσει ειρήνη.

φωτο Avaton
Τρία χρόνια αργότερα, το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε στο Λύκειο. Μόνο που αυτή τη φορά, οι μαθητές δεν του συμπαραστάθηκαν. Αντιθέτως έκαναν κατάληψη στο σχολείο, διαμαρτυρόμενοι. Ο Τσενάι παραιτήθηκε για δεύτερη φορά. Μετά, πήρε των ομματιών του και πήγε στις ΗΠΑ, για να σπουδάσει με υποτροφία.
Οι ελληνάρες στέρησαν τη χώρα από ένα ακόμα λαμπρό μυαλό, μα κυρίως από ένα παιδί που αγαπούσε την Ελλάδα.

Λιγότερο ντροπιαστικά, οι Αμερικανοί μάς πήραν τον Γιάννη και τον Θανάση Αντετοκούμπο:

http://www.athensmagazine.gr/newsnpeople/43176
Ευτυχώς προλάβαμε να τους δώσουμε υπηκοότητα, προτού γίνουμε εντελώς ρεζίλι όταν εκείνοι σήκωσαν την ελληνική σημαία μέσα στο γήπεδο. Βρισκόμασταν ήδη στο σωτήριο έτος 2013.  

Πέρυσι, στις 28 Οκτωβρίου 2015, είδαμε αυτή την εικόνα:


Και του αριστούχου δόκιμου που παρέλασε και φέτος:


Ψηφίστηκε πλέον ο νόμος για την ιθαγένεια. Έστω λειψός. Για να μην μπορεί κανείς να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας, μας είπαν. Θα γίνουν προσθήκες. Μακάρι.
Τα παιδιά που νιώθουν πατρίδα τους αυτόν τον τόπο παρέλασαν άφοβα σήμερα. Κι ας γράφανε αηδίες κάποιοι φεμινιστές της συμφοράς, βλέποντας το κορίτσι με τη μαντίλα:

του Peterson Denise Wilberforce
Ευτυχώς, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε για αυτό το κορίτσι,

του Peterson Denise Wilberforce
 ούτε καν για την Ιουλιέτα του Ρεθύμνου, που φοράει... ελληνική μαντίλα και μαθαίνει κρητικούς χορούς:

http://www.stokokkino.gr/article/1000000000028951/I-Ioulieta-kerdise-tis-entuposeis-sto-Rethumno
Εντάξει, φίλοι μου. Προχωράμε. Αρκεί να αγκαλιάσουμε αυτά τα παιδιά. Και τα άλλα που θα μείνουν και θα μεγαλώσουν εδώ. Αφού όλα τα παιδιά, δικά μας είναι.

5 σχόλια:

Mia Petra είπε...

Ναι, μας τιμά που οι γονείς τους μα και τα ίδια, νιώθουν
πατρίδα τους την Ελλάδα. Καλημέρα και καλό σ/κ φίλε μου :)

Λωτοφάγος είπε...

Καλημέρα και σε σένα, Πέτρα μου.
Φυσικά, η σημερινή πολυχρωμία των παρελάσεων δεν αναιρεί την αναγκαιότητα της κατάργησής τους. Απλώς θέλησα να δω αν και πόσο έχουν αλλάξει από το 2000.
Καλό σαββατοκύριακο.

BUTTERFLY είπε...

Για ολα τα υπολοιπα συμφωνω εκτος απο υο κοριτσι με τη μαντηλα... δεν εχω ακομα κατασταλλαξει κατα ποσο αυτο που εγινε δειχνει ενσωματωση και σεβασμο στη διαφορετικοτητα η αντιθετα δειχνει παραχωρηση στην ασεβεια μιας μειονοτητας απεναντι στη χωρα που τη φιλοξενει...
Αναρτωτιεμαι...

BUTTERFLY είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Λωτοφάγος είπε...

@ Προσωπικά, δεν έχω πρόβλημα με τις μαντίλες, εφόσον δεν είναι αποτέλεσμα καταναγκασμού. Είναι το ίδιο με τον σταυρό ή το εβραϊκό καπελάκι. Εν ολίγοις, σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία, είτε απαγορεύεις όλα τα θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία, όπως έκανε η Γαλλία, είτε τα αποδέχεσαι.
Εξάλλου, η μαθήτρια εξήγησε γιατί τη φόρεσε:

http://www.iefimerida.gr/news/258556/i-mathitria-me-ti-mantila-exigei-giati-apofasise-na-paei-stin-parelasi-eikones

Μέχρι μαντίλα, όμως. Τίποτε παραπάνω. Πιστεύω πως κάποια στιγμή θα τη βγάλει και η κοπέλα. Αν και με τον Χριστόδουλο είχαμε δει κάτι τεράστιους σταυρούς να κυκλοφορούν στο στήθος κοριτσιών και αγοριών.

Κατά τα λοιπά, αντί για 9 χρόνια θρησκευτικής κατήχησης, η Πολιτεία οφείλει να διδάσκει στα παιδιά το Σύνταγμα, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους. Κάτι χρήσιμο για όλες τις μειονότητες επίσης.