Προχθές το βράδυ πήγα στο Megaron Plus, για να παρακολουθήσω τη διάλεξη του ελβετού αρχιτέκτονα του Νέου Μουσείου Ακροπόλεως Bernard Tschumi. Φοιτητές, νέοι και μεγαλύτεροι αρχιτέκτονες γέμισαν γρήγορα την αίθουσα. Ήμουν μάλλον από τους ελάχιστους εκεί μέσα που δεν ανήκαν στον κλάδο.
Ο Τσουμί ξεκίνησε γλείφοντας τους ιθαγενείς, δηλώνοντας ότι είναι υπέρ της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα, με αποτέλεσμα να καταχειροκροτηθεί, καθότι είμαστε της άποψης «μάζευε (υποστηρικτές) κι ας είναι και ρώγες»!. Στη συνέχεια, μας έδειξε τα έργα που έχει κατασκευάσει σε άλλες χώρες: το «μπλε κτίριο» στη Νέα Υόρκη, ένα κτίριο στο Πεκίνο και ένα μουσείο μέσα σε δάσος στον Άγιο Δομήνικο. Το περίεργο ήταν ότι σε όλες τις περιπτώσεις είχε σεβαστεί τον περιβάλλοντα χώρο, «συνδιαλεγόμενος», όπως τόνισε, με αυτόν. Σε όλες, εκτός από το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, που είναι επιθετικό στις γραμμές του και «μεγάλο όσο σχεδόν ο Ιερός Βράχος», όπως τονίστηκε στην δεύτερη ερώτηση που του έγινε.
Ο πρώτος τον είχε ρωτήσει αν γνώριζε εκ των προτέρων πως υπήρχε διαμάχη για τα κτίρια 17 και 19 της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κι ο Ελβετός απάντησε ότι ναί, του είχαν πει πως κάποια κτίρια είναι υπό κατεδάφιση! Ο τρίτος και καλύτερος παρατήρησε ότι, αν ανέβουμε στο αίθριο του μουσείου, θα δούμε πως μπροστά μπροστά βρίσκονται τα Προπύλαια και μετά ο ναός της Απτέρου Νίκης και το Ερέχθειο, που μάλιστα «γυρίζει την πλάτη στον Παρθενώνα»! Μήπως, διερωτήθηκε ο νεαρός, πρέπει να γκρεμίσουμε και αυτά για να μην μας κόβουν τη θέα;
Πρόσεξα ότι όσοι έκαναν ερωτήσεις για τα κτίρια 17 και 19 είχαν καθίσει στις πρώτες σειρές και ήταν νέοι οι περισσότεροι.
Αντίθετα, είδα πολλούς μεσήλικες και ηλικιωμένους (αρχιτέκτονες;) να δυσανασχετούν με τις ερωτήσεις και να χειροκροτούν με μανία τον ομιλητή! Αλήθεια, αυτοί τι ζόρι τραβούν; Ούτως ή άλλως, είναι αμφίβολο αν θα ζήσουν να δουν την κατάρρευση αυτής της χώρας!
Και τότε, ο Τσουμί, ο οποίος ως τότε το έπαιζε «βρείτε τα μόνοι σας, εγώ είμαι Ελβετός» , ανακοίνωσε ότι δεν θα απαντήσει σε άλλες ερωτήσεις γιατί είναι "απροετοίμαστος", αλλά... «για δείτε 2 σλάιντς και διαλέξτε». Στο ένα εμφανίζονταν τα δύο κτίρια όπως είναι σήμερα, ενώ στο δεύτερο είχαν αφαιρεθεί με photo shop!
Ε, τότε πλέον, ο 65χρονος σωματώδης τύπος διαγωνίως απέναντί μου ξέσπασε σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα…
Ο Τσουμί ξεκίνησε γλείφοντας τους ιθαγενείς, δηλώνοντας ότι είναι υπέρ της επιστροφής των γλυπτών του Παρθενώνα, με αποτέλεσμα να καταχειροκροτηθεί, καθότι είμαστε της άποψης «μάζευε (υποστηρικτές) κι ας είναι και ρώγες»!. Στη συνέχεια, μας έδειξε τα έργα που έχει κατασκευάσει σε άλλες χώρες: το «μπλε κτίριο» στη Νέα Υόρκη, ένα κτίριο στο Πεκίνο και ένα μουσείο μέσα σε δάσος στον Άγιο Δομήνικο. Το περίεργο ήταν ότι σε όλες τις περιπτώσεις είχε σεβαστεί τον περιβάλλοντα χώρο, «συνδιαλεγόμενος», όπως τόνισε, με αυτόν. Σε όλες, εκτός από το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, που είναι επιθετικό στις γραμμές του και «μεγάλο όσο σχεδόν ο Ιερός Βράχος», όπως τονίστηκε στην δεύτερη ερώτηση που του έγινε.
Ο πρώτος τον είχε ρωτήσει αν γνώριζε εκ των προτέρων πως υπήρχε διαμάχη για τα κτίρια 17 και 19 της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, κι ο Ελβετός απάντησε ότι ναί, του είχαν πει πως κάποια κτίρια είναι υπό κατεδάφιση! Ο τρίτος και καλύτερος παρατήρησε ότι, αν ανέβουμε στο αίθριο του μουσείου, θα δούμε πως μπροστά μπροστά βρίσκονται τα Προπύλαια και μετά ο ναός της Απτέρου Νίκης και το Ερέχθειο, που μάλιστα «γυρίζει την πλάτη στον Παρθενώνα»! Μήπως, διερωτήθηκε ο νεαρός, πρέπει να γκρεμίσουμε και αυτά για να μην μας κόβουν τη θέα;
Πρόσεξα ότι όσοι έκαναν ερωτήσεις για τα κτίρια 17 και 19 είχαν καθίσει στις πρώτες σειρές και ήταν νέοι οι περισσότεροι.
Αντίθετα, είδα πολλούς μεσήλικες και ηλικιωμένους (αρχιτέκτονες;) να δυσανασχετούν με τις ερωτήσεις και να χειροκροτούν με μανία τον ομιλητή! Αλήθεια, αυτοί τι ζόρι τραβούν; Ούτως ή άλλως, είναι αμφίβολο αν θα ζήσουν να δουν την κατάρρευση αυτής της χώρας!
Και τότε, ο Τσουμί, ο οποίος ως τότε το έπαιζε «βρείτε τα μόνοι σας, εγώ είμαι Ελβετός» , ανακοίνωσε ότι δεν θα απαντήσει σε άλλες ερωτήσεις γιατί είναι "απροετοίμαστος", αλλά... «για δείτε 2 σλάιντς και διαλέξτε». Στο ένα εμφανίζονταν τα δύο κτίρια όπως είναι σήμερα, ενώ στο δεύτερο είχαν αφαιρεθεί με photo shop!
Ε, τότε πλέον, ο 65χρονος σωματώδης τύπος διαγωνίως απέναντί μου ξέσπασε σε ενθουσιώδη χειροκροτήματα…