Τι ήρθατε να κάνετε εδώ, κύριε Ντινόπουλε;

Είπα να δω χθες βράδυ στην τηλεόραση τα πλημμυρισμένα δυτικά προάστια, επιλέγοντας κάποιο κρατικό κανάλι φυσικά, και έπεσα πάνω στην επίσκεψη του Αργύρη Ντινόπουλου στο Περιστέρι, την οποία κάλυπτε το Σκάι..
Καθώς, όμως, απαντούσε στην ερώτηση της Σ. Κοσσιώνη αν έμεινε ευχαριστημένος από τον κρατικό μηχανισμό, οι πολίτες τον αναγνώρισαν και άρχισαν να του φωνάζουν "να φύγεις, να φύγεις"! Αρον-άρον παράτησε τον ρεπόρτερ ο δικός σου και έσπευσε να κατευνάσει τα πάθη. Όταν του θύμισαν ότι το ΠΑΣΟΚ κι η ΝΔ κυβερνούν τόσα χρόνια, αντέδρασε με τη γνωστή αλαζονεία: "Δεν θα απολογηθώ για το ΠΑΣΟΚ". 
Η απελπισία, όμως, σε κάνει ετοιμόλογο, και κάποιος απάντησε, "Απολογήσου για τη ΝΔ, τότε".
Τελικά, ο κύριος υπουργός αναγκάστηκε να φύγει κακήν κακώς και να αφήσει μόνους τους πολίτες "να μετρήσουν τις πληγές τους", όπως θά'λεγε κι ο ρεπόρτερ.
Δεν του έφτανε ο ΔΕΟΕΑΠ κι η Εφημερίδα των Συντακτών που τον κυνηγάνε, χθές τον έδιωξαν κι οι πλημμυροπαθείς. Καημένε Αργύρη!
Δείτε το βίντεο: http://www.tribune.gr/politics/news/article/84951/aganaktismeni-plimmiropathis-edioxan-ton-ntinopoulo-vinteo.html

Ποια αιδώς;

Η χθεσινή Εφημερίδα των Συντακτών είχε πρωτοσέλιδο τον Αργύρη Ντινόπουλο με τίτλο "Πρωθυπουργέ, ιδού ο υπουργός σας", ενώ ακόμα πιο ευρηματικός ήταν ο τίτλος του άρθρου: "Αιδώς, Αργύρη"!
Πρόκειται για ένα πολύ διασκεδαστικό -για εμάς τους απέξω- σκάνδαλο: ο υπουργός Εσωτερικών Α. Ντινόπουλος, ο οποίος κουνάει το δάχτυλο σε όλους μας,

δήλωσε το 2008 ότι εγκατέλειψε το δημοσιογραφικό επάγγελμα, επειδή είχε εκλεγεί βουλευτής Β' Αθηνών ένα χρόνο πριν.
Κανονικά έπρεπε να διαγραφεί και από τον ΕΟΔΕΑΠ, τον ασφαλιστικό φορέα των δημοσιογράφων, ή έστω να πληρώνει τις εισφορές του. Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αντίθετα συνέχισε να απολαμβάνει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από το ταμείο, όπως και κάθε άλλος τέως συνάδελφός του.
Πέρυσι τον Ιούνιο, λίγο μετά την εκλογή του φίλου του, Πάνου Σόμπολου, ως προέδρου του ΕΟΔΕΑΠ, δήλωσε... άνεργος και αρνήθηκε να πληρώσει όσα χρωστούσε. Δηλαδή, με 68.000 δηλωθέν ετήσιο εισόδημα, στερούσε από το ταμείο εισφορές που είναι πολύτιμες σε εποχές τεράστιας ανεργίας στον κλάδο!

Πριν από 2-3 μέρες, ο Α. Ντινόπουλος έστειλε εξώδικη διαμαρτυρία στην εφημερίδα, απειλώντας την με μήνυση, αλλά το ΕΟΔΕΑΠ πρόλαβε να συνεδριάσει και να απαιτήσει εισφορές περίπου 30.000 ευρώ (17.138,86 συν προσαυξήσεις) και τα έξοδα των υπηρεσιών που του παρείχε από 27/6/13-22/10/14. Εντός 10 ημερών, ο υπουργός θα πρέπει να προσκομίσει και βεβαιώσεις για την ασφαλιστική του κατάσταση στο Ταμείο Νομικών, όπου επίσης είναι γραμμένος.

Αυτοί είναι οι πολιτικοί που διαιωνίζουν τα προνόμια των ισχυρών και κουρελιάζουν το σύνταγμα, ψηφίζοντας πράξεις νομοθετικού περιεχομένου και (ν)τροπολογίες σε άσχετα νομοσχέδια, προσπαθώντας να καλύψουν τα νώτα τους.

Την ίδια στιγμή αναβάλλονται διαρκώς δίκες που αφορούν φτωχούς ανθρώπους, όπως τον αιγύπτιο εργάτη Ουαλίντ Ταλέμπ, ο οποίος βασανίστηκε πριν από 2 χρόνια στη Σαλαμίνα από τον εργοδότη του, με αποτέλεσμα να μείνει σχεδόν τυφλός στο ένα μάτι.

Η προχθεσινή ήταν η πέμπτη αναβολή και είχε αφορμή την απουσία μεταφραστή. Ο Ταλέμπ, άνεργος και θεόφτωχος, φοβάται πως θα απελαθεί στο τέλος του 2015, χωρίς να προλάβει να δικαιωθεί! Ο βασανιστής του δεν δίστασε να τον απειλήσει και προχθές.
Πρόσφατη είναι επίσης η ξεφτίλα της αθώωσης των πιστολάδων της Μανωλάδας.

Αλλά και οι δικοί μας μετανάστες στο εξωτερικό πλήττονται αμείλικτα: το 2011, ο τότε υπουργός Άμυνας Β.Βενιζέλος (ποιος άλλος;) αύξησε το διοικητικό πρόστιμο για τους ανυπότακτους σε 6.000 ευρώ (από 180), με αποτέλεσμα κωμικοτραγικές καταστάσεις. Εκείνοι μάλιστα που ξενιτεύτηκαν για να συντηρήσουν την οικογένεια που άφησαν πίσω, κινδυνεύουν με κατάσχεση ακίνητης περιουσίας, αφού η είσπραξη του προστίμου μεταφέρεται αυτόματα στην εφορία! Εν ολίγοις, οι ίδιοι που εξανάγκασαν αυτούς τους ανθρώπους σε αυτοεξορία, θέλουν τώρα να τους στερήσουν οτιδήποτε κατείχαν εδώ.

Ανελέητα τιμωρούνται και οι αντιρρησίες συνείδησης, παρά την υποχρέωση της χώρας μας να συμμορφωθεί με τη δυνατότητα εναλλακτικής κοινωνικής θητείας για αυτούς τους ανθρώπους. Υπάρχουν τόσες ανάγκες, που είναι απαράδεκτο να βρίσκονται διαρκώς στο στόχαστρο των στρατοδικείων. Τέτοια είναι η περίπτωση του Γιάννη Γκλαρνέτατζη, αντιρρησία συνείδησης από το 1996 και ακτιβιστή σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά κινήματα, που καταδικάστηκε ερήμην από στρατοδικείο, επειδή η κλήτευση στάλθηκε σε λανθασμένη διεύθυνση. Χθες εκδικαζόταν η έφεσή του.

Το βλέπουμε κάθε μέρα γύρω μας: τα καλύτερα παιδιά αυτής της χώρας καταδικάζονται σε μετανάστευση, σε ξυλοδαρμό και άδικες καταδίκες, σε ανασφάλιστη και αδήλωτη εργασία, σε απομόνωση, επιστροφή στο πατρικό και κατάθλιψη.
Αυτοί οι νέοι, που θα μπορούσαν να βγάλουν την κοινωνία από την κινούμενη άμμο των μνημονίων, έχουν κατασυκοφαντηθεί, κυνηγηθεί και αφοπλιστεί, για να μην υπάρξει καμιά αντίδραση στους Αχρείους που δεν γνωρίζουν τι σημαίνει αιδώς.