Όποιος διαμαρτύρεται για το ΕΣΥ, να πάει στη Φιλανδία

Γκρινιάζουμε για όλα και μάλιστα διαχρονικά. Το αγαπημένο μας θέμα είναι η περίθαλψη. Όλοι έχουν να αφηγηθούν μια τρομακτική ιστορία που βίωσαν οι ίδιοι ή οι μπατζανάκηδές τους σε κάποιο νοσοκομείο.
Πολύ λίγοι θα μιλήσουν με ευγνωμοσύνη για τους έλληνες γιατρούς που θυσιάζονται κυριολεκτικά για να σώσουν ανθρώπους. Ιδίως τα χρόνια της κρίσης. Και πολύ λιγότεροι είναι διατεθειμένοι να ακούσουν αυτές τις ιστορίες.

Η μητέρα μου πέθανε πρώτη, το 2000. Επτά χρόνια μετά, ακολούθησε ο πατέρας μου. Αυτά τα επτά χρόνια μπαινόβγαινε στα νοσοκομεία, κατά προτίμηση μέρες γιορτών ή διακοπών. Έχω βιώσει Πάσχα στο Λαϊκό, χιονοθύελλα στο Ιπποκράτειο και παραμονή Χριστουγέννων στον Ερυθρό. Δεν σας το συνιστώ. Όμως, παράπονο από τους γιατρούς δεν έχω. Πάντα τον έβαζαν κατευθείαν στην εντατική και τον έσωζαν, χωρίς ποτέ να ζητήσουν φακελάκι.

Independent

 "Στο εξωτερικό είναι πολύ καλύτερα", λένε οι αδαείς.
Δεν ξέρω σε ποιες χώρες αναφέρονται, αλλά το πολυδιαφημισμένο NHS της Βρετανίας νοσεί βαρέως. Κι όχι μόνο φέτος με το Brexit.
Ας υποθέσουμε ότι το στομάχι σου πονάει. Κλείνεις ραντεβού με τον GP (Γενικό Παθολόγο) ύστερα από ένα μήνα, του εξηγείς τα συμπτώματα και σε στέλνει για εξετάσεις. Τις κάνεις και περιμένεις να λάβει τα αποτελέσματα, για να σε καλέσει. Συνήθως δεν σε παραπέμπει σε άλλη ειδικότητα, επειδή θα πρέπει να μοιραστεί την αμοιβή του. Αν οι εξετάσεις δεν έχουν δείξει κάτι, αλλά εσύ ακόμα πονάς, σε στέλνει για άλλες εξετάσεις και περιμένεις να σε ξανακαλέσει για να σου αναλύσει το πόρισμα. Αν είσαι τυχερός, σε κανα εξάμηνο έχεις ξεμπερδέψει και παίρνεις κάποια φάρμακα. Αυτή είναι η περίπτωση της θείας μου, μόνιμης κατοίκου Βρετανίας. Αν, όμως, επρόκειτο για κάποιο καρκινάκι, μάλλον θα έχει μεσολαβήσει η κηδεία σου.

Στη γραφική Ολλανδία, η ιδιωτική ασφάλιση -κοινή για όλους πλην δημοσίων υπαλλήλων- είναι πανάκριβη και καλύπτει ελάχιστες δαπάνες. Οι Ολλανδοί απλώς προσεύχονται να μην αρρωστήσουν, για να μην βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Εκεί, εξάλλου, τα μη συνταγολογούμενα φάρμακα πωλούνται στα σούπερ μάρκετ, και ο καθείς κάνει ό,τι του κατεβάσει η κούτρα του. Η διαδικασία είναι παρόμοια με της Βρετανίας, αλλά κάθε φορά που μετακομίζεις σε άλλη γειτονιά αλλάζεις και γιατρό! Μάλλον προσπαθούν να αποφύγουν τη... συναισθηματική εξάρτηση των ασθενών.

Για τον σκανδιναβικό "παράδεισο" δεν ήξερα τίποτε, μέχρι που διάβασα την ιστορία μιας ελληνίδας φοιτήτριας που πήγε με Erasmus στο Ροβανιέμι, τη γνωστή πατρίδα του Άη Βασίλη. Εκεί έπαθε μια ωτίτιδα και κόντεψε να πεθάνει, μέσα στη γενική αδιαφορία!
Η πρωτοτυπία είναι πως στη Φιλανδία δεν σε βλέπει καν γενικός παθολόγος, αλλά... νοσοκόμα! 
Δεν θέλω ούτε να φαντάζομαι την αγωνία των γονιών της, που πρέπει να ξόδεψαν μια περιουσία σε τηλεφωνήματα, χωρίς κανένα αποτέλεσμα.
Διαβάστε την και θα δείτε με άλλο μάτι τα ελληνικά νοσοκομεία:

https://www.vice.com/gr/article/phga-sth-finlandia-gia-erasmus-kai-paraligo-na-pe8anw

Οι "αόρατες" γυναίκες

Όταν ήμουν στο Δημοτικό, στα μέσα της δεκαετίας του 1960, πίστευα όπως όλοι ότι τα σκουπίδια χάνονται σε ένα είδος Καιάδα, ακόμα κι αν τα πετάς στο δρόμο. Κάτι σαν εξαέρωση, ας πούμε. Μάταια ο διευθυντής μάς απειλούσε με πρόστιμο. Μέχρι που κάποια μέρα, στην πρωινή προσευχή, χτύπησε την ευαίσθητη χορδή μου: "Τουλάχιστον λυπηθείτε την κυρία Μαρία που τα μαζεύει", μας είπε.
Η κυρία Μαρία ήταν η καθαρίστρια του σχολείου: ηλικιωμένη, λίγο καμπούρα και αδύνατη σαν κλαράκι. Εκείνη η φράση με ταρακούνισε πραγματικά. Έπαψα να πετάω οτιδήποτε, την καλημέριζα κάθε πρωί και παραμέριζα με σεβασμό για να περάσει. Ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι ήταν ο αόρατος άνθρωπος, που φρόντιζε για εμάς.
Τώρα που το σκέφτομαι, η κυρία Μαρία με "έσπρωξε" άθελά της προς την Οικολογία.

Τον καυτό Δεκέμβρη του 2008, η Κωνσταντίνα Κούνεβα δέχτηκε δολοφονική επίθεση με βιτριόλι, επειδή αγωνιζόταν για τα δικαιώματα των καθαριστριών που απασχολούσε η εταιρεία ΟΙΚΟΜΕΤ. Οι νοσοκομειακοί γιατροί κατάφεραν να της σώσουν τη ζωή, αλλά δικαιοσύνη δεν αποδόθηκε. Ίσως επειδή η εταιρεία συνδέεται με το ΠΑΣΟΚ. Πάντως, επιτέλους οι καθαρίστριες έπαψαν να είναι αόρατες.
Με τις μνημονιακές απολύσεις, οι εργολάβοι μπήκαν για τα καλά στους δημόσιους οργανισμούς. Με 350 ευρώ και χωρίς εργασιακά δικαιώματα, ανάγκαζαν φτωχές γυναίκες να δουλεύουν ασταμάτητα, ενώ εκείνοι τσέπωναν τουλάχιστον τα διπλάσια. Υπάρχουν καταγγελίες ότι απασχολούσαν τους ίδιους ανθρώπους σε δύο διαφορετικά πόστα, με ένα μεροκάματο.

 Επειδή τίποτε δεν είναι ειδυλλιακό στα εργασιακά (σκίτσο του Κ.Γρηγοριάδη)

Όταν η νέα κυβέρνηση εδέησε να ασχοληθεί με το θέμα, διαπίστωσε πως επρόκειτο για λερναία ύδρα που διαπλεκόταν με διοικητές ιδρυμάτων και οργανισμών. Κι όταν προσπάθησε να αλλάξει τους διοικητές νοσοκομείων, αυτοί... αρνούνταν να φύγουν! Οι νέοι διοικητές προσπαθούν να πετάξουν έξω τους εργολάβους (εδώ). Αποτέλεσμα; Συνελήφθησαν ο διοικητής και ο υποδιοικητής του νοσοκομείου Τρικάλων και απειλούνται με μηνύσεις τα αντίστοιχα στελέχη του νοσοκομείου Καβάλας.

17.000 ευρώ μηνιαίως θα εξοικονομεί το νοσοκομείο Τρικάλων, χάρη στις ατομικές συμβάσεις που έκλεισαν με τις καθαρίστριες, οι οποίες πλέον θα έχουν διπλάσιο μισθό και όλα τα εργασιακά δικαιώματα. Η επόμενη κόπρος του Αυγείου είναι τα λεωφορεία, όπου ο εργολάβος απέλυσε απλήρωτες εργαζόμενες, επειδή απεργούσαν, ενώ χθες χτύπησε τη μία από αυτές!

Η ιστορία δεν έχει τελειώσει. Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη, και κανένας δουλέμπορος δεν θέλει να τα χάσει. Επιπλέον, η νέα διοίκηση του ΟΣΥ κάνει τα στραβά μάτια (εδώ).
Κάθε μικρή νίκη, όμως, ενθαρρύνει τις υπόλοιπες. Ξέρουν πως οι δικαστικοί σπανίως τις δικαιώνουν, αλλά εκείνες επιμένουν. Αγωνίζονται για να καθιερωθούν και σε αυτόν τον τομέα οι ατομικές συμβάσεις.

Όταν τα αβγά αρνούνται να σπάσουν

"Αν δεν σπάσεις αβγά, δεν φτιάχνεις ομελέτα", λέει μια γαλλική παροιμία που έγινε της μόδας στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια από τους πολιτικούς.
Από την πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ,ΕΛΛ. περιμέναμε να ξηλώσει το πελατειακό κράτος των 35 προηγούμενων χρόνων. Δυστυχώς, ακόμα και σε αυτό μας απογοήτευσε: βλέπετε, οι υπουργάρες ξημεροβραδιάζονταν στα κανάλια και δεν πρόκαμαν, που θά'λεγε κι ο Χαρίλαος Φλωράκης.

Ωστόσο, το Υπουργείο Υγείας, και ύστερα από δεκάμηνη αξιολόγηση, απέλυσε τους 59 από τους 71 διοικητές νοσοκομείων. Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης εξήγησε στο Κόκκινο ότι μερικοί από αυτούς "είχαν τόση σχέση με την Υγεία όση έχω εγώ με τα διαστημόπλοια".

Σήμερα το πρωί, ο απερχόμενος διοικητής του ΚΑΤ απέδειξε ότι πράγματι αδιαφορεί για τη δημόσια υγεία: αρνήθηκε να υπογράψει για τα αναλώσιμα των προγραμματισμένων χειρουργείων, με αποτέλεσμα δεκάδες ασθενείς να περιμένουν μάταια στον προθάλαμο. Οι γιατροί του ΚΑΤ και η ΕΙΝΑΠ κατήγγειλαν το γεγονός στο Υπουργείο, και η κατάσταση εξομαλύνθηκε μετά τις 10 το πρωί.
Πάντως, μια απλή αναζήτηση στο γκουκλ -όχι σαν αυτή που έκανε το Ποτάμι και έγινε ρεζίλι- μάς δείχνει ότι τον Φεβρουάριο του 2013, ο περί ου ο λόγος Ευάγγελος Βουμβουλάκης είχε προσπαθήσει να υποβαθμίσει τη (δημόσια) Μικροχειρουργική Κλινική Άνω Άκρων προκειμένου να ανοίξει άλλη μία για τους ημέτερους, ενώ πέρυσι τον Οκτώβριο είχε συμπεριφερθεί ολίγον δικτατορικά απέναντι στο προσωπικό, όταν η κυβέρνηση Σαμαροβενιζέλων είχε απαιτήσει απολύσεις!  (εδώ και εδώ)