Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Κατεχόμενη χώρα χωρίς δικαιοσύνη

Ήρθαν σήμερα οι εκπρόσωποι των ιδιοκτητών της Ελλάδας. Δεν είναι τρόικα πια. Προστέθηκε και τέταρτος διαχειριστής. Αύριο φτάνει κι η Ντέλια Βελκουλέσκου, ή καλύτερα Δρακουλέσκου.
Χαριτολογώντας, ο Γιούνκερ τους ονόμασε Τέθριππο. Άσταδιάλα, γελάσαμε πάλι..


από εδώ
Άμαξα με τέσσερα άλογα, δηλαδή, όπως εκείνη στην Πύλη του Βραδεμβούργου. Για να θυμόμαστε ποιος είναι το αφεντικό.


Καταλύσανε -πού αλλού;- στο Χίλτον. Και φυσικά γκρινιάξανε που δεν τους είχαμε διαθέσει σουίτα. Ο ένας, μάλιστα, κλείστηκε στο ασανσέρ του Γενικού Λογιστηρίου και χρειάστηκε η βοήθεια της Πυροσβεστικής για να απεγκλωβιστεί. Έτσι συμβαίνει όταν μια χώρα δεν έχει λεφτά ούτε για επισκευές.


http://www.efsyn.gr/arthro/apofylakizetai-o-vasilis-papageorgopoylos
Μέσα σε όλα τα άλλα, αποφυλακίστηκε κι ο τέως δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, λόγω... αναπηρίας άνω του 67%! Να θυμίσω ότι αρχικά είχε καταδικαστεί σε ισόβια για... πώς να το πω κομψά; Ε, ας πούμε επειδή έλειπαν 17,9 εκατομμύρια από το ταμείο του Δήμου, κάποια από τα οποία βρέθηκαν στο λογαριασμό του. Μετά, η ποινή μειώθηκε σε 12 (!) χρόνια και τώρα βγήκε σαν κύριος, απειλώντας ότι θα βρει το δίκιο του και θα αποκαταστήσει το όνομά του!

Μήπως ενθυμείστε και τα χρυσαύγουλα που δικάζονταν για σύσταση εγκληματικής συμμορίας; Ξεχάστε τα: ύστερα από 4 μηνών ενστάσεις, αναβολές κλπ, σήμερα έλειπε ξανά και αδικαιολόγητα ο βοηθός εισαγγελέας, οπότε η δίκη αναβλήθηκε για τις 8 Σεπτεμβρίου και βλέπουμε.
Ο αντιεισαγγελέας Εφετών Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, μάλιστα, ζήτησε να αρθεί ο κατ' οίκον περιορισμός του ενός εξ αυτών, ο βουλευτής Νίκος Μίχος.

Καληνύχτα, Ελλάδα.


Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2015

Αγαπημένη Θεσσαλονίκη

Για να φτιάξω λίγο το κέφι σε όσους απέμειναν στην Αθήνα:



Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Πεθαίνοντας στο Τζάντε

Ήταν μόλις 19 χρονών και σπούδαζε ξενοδοχοϋπάλληλος. Την έφερε από τη σπαρασσόμενη πατρίδα της κάποιο δουλεμπορικό γραφείο, με πρόσχημα την πρακτική άσκηση. Την ανάγκαζαν να δουλεύει ως καμαριέρα 12-13 ώρες τη μέρα, χωρίς ρεπό. Επισήμως, οι συμβάσεις είναι για 600 ευρώ, λέει το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων Ζακύνθου, αλλά μόλις τα μισά καταλήγουν στην τσέπη των νεαρών σκλάβων. Τα υπόλοιπα τα καρπώνεται ο μεσάζων.

http://www.efsyn.gr/arthro/oi-filoi-tis-fysis-katadikazoyn-thanato-tis-19hronis-sti-zakyntho

Δούλεψε -με την αληθινή έννοια της λέξης- δύο μήνες στο ξενοδοχείο του Louis Zante Hotel (Λαγανάς Ζακύνθου). Χωρίς ανάπαυλα. Κατέρρευσε. Θα επιστρέψει στην Ουκρανία μέσα σε φέρετρο.
Άλλος ένας νέος άνθρωπος, θύμα της οδηγίας Μπόλγκενστάιν, που ορίζει πως, αν κάνεις internship (μαθητεία, στα ελληνικά) σε άλλη χώρα της Ευρώπης, θα αμείβεσαι με μισθό της πατρίδας σου!

Αυτής της Ευρώπης που βιώσαμε κι εμείς τους τελευταίους μήνες. Που αλέθει ζωές, για να βγάλει υπερκέρδη για τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους, τους κερδοσκόπους. Που αντί για tanks, επιτίθεται με banks.

Εμείς οι πολυλογάδες χρήστες του διαδικτύου, ας κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή για το νεκρό κορίτσι που ονειρευόταν μια θέση στον ήλιο, μα δεν πρόλαβε ούτε να ζήσει τα νιάτα της. 
Σταματήστε να θορυβείτε, εσείς οι Πανούσηδες κι οι Θηβαίοι βολεμένοι. Δεν γυρίζει η πλάση γύρω από τις συνοφρυωμένες σας φάτσες. Δεν μας νοιάζουν οι σκουριασμένες σας απόψεις.
Απόψε χρωστάμε ένα δάκρυ σε όλα αυτά τα παιδιά που βασανίζονται χωρίς ελπίδα. Δικά μας και ξένα.

Υ.Γ. Άκουσα για το θάνατο του κοριτσιού στο βραδινό μαγκαζίνο του Κόκκινου χθες βράδυ, και διάβασα σήμερα το άρθρο στην Εφημερίδα των Συντακτών. Σε αντίθεση με τα βοθροκάναλα και τις παλιοφυλλάδες, τα δύο αυτά μέσα δείχνουν πάντα ενδιαφέρον για τους απλούς ανθρώπους και τα βάσανά τους. Ας τα βοηθήσουμε να επιβιώσουν. Και τα δύο.


Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Μακριά από τους ανθρώπους

Έτσι λέγεται μια θαυμάσια αλγερινή ταινία που είδα την άνοιξη και η οποία στην πραγματικότητα ήταν βαθιά ανθρώπινη. Ο ήρωάς της (Βίγκο Μόρτενσεν), ισπανικής καταγωγής, διδάσκει εθελοντικά τα παιδιά ενός ξεχασμένου χωριού. Όταν αποφασίζει να εγκαταλείψει την εμπόλεμη Αλγερία του 1954, θα του ανατεθεί να συνοδέψει έναν κρατούμενο, με αποτέλεσμα να γίνει στόχος αντιμαχόμενων ομάδων.
Έχω πολλές φορές βρεθεί με εκπαιδευτικούς, για τους οποίους αναρωτήθηκα γιατί δεν άλλαξαν επάγγελμα. Μέχρι πριν από 10-15 χρόνια, ένα απλό πτυχίο και η επετηρίδα εξασφάλιζαν διορισμό σε σχολείο, με σίγουρο μισθό και διακοπές 2 τουλάχιστον μηνών το χρόνο. Ήταν αρκετά για να αντιμετωπίζεις όλο τον υπόλοιπο καιρό καμιά τριανταριά θηρία, που συνήθως δεν θέλουν να μελετήσουν; Για τους περισσότερους συμφοιτητές μου ήταν. Δεν θεωρούσαν απαραίτητο να αγαπούν τα παιδιά. Ούτε καν να τα ανέχονται. Για μένα πάλι όχι, κι έτσι ακολούθησα διαφορετική σταδιοδρομία.

Για να γίνεις, όμως, πανεπιστημιακός δάσκαλος, πρέπει να λιώσεις τα παντελόνια σου πάνω στα θρανία, να διαβάσεις τόνους βιβλία και να γράψεις χιλιάδες σελίδες. Με αμφίβολο, σήμερα, αποτέλεσμα, δεδομένου ότι είναι πολλοί οι διδακτορικοί φοιτητές πλέον.
Συνεπώς, πρέπει να το αγαπάς. Να θέλεις πραγματικά να μιλήσεις στις ψυχές των νέων ανθρώπων. Να τους βοηθήσεις στην αναζήτηση της γνώσης. Αλλά και να τους ακούσεις.

Στα φοιτητικά μου χρόνια, λίγοι καθηγητές νοιάζονταν για εμάς. Ήταν η εποχή της "αποχουντοποίησης", δηλαδή καθημερινά ζητούσαμε να διωχθούν όσοι συνεργάστηκαν με τη Χούντα. Κάποια στιγμή τα πράγματα ηρέμησαν, νέοι καθηγητές ήρθαν, παλιοί κατόρθωσαν να παραμείνουν.
Πρόσφατα πέθανε πλήρης ημερών ο ιστορικός Βασίλης Σφυρόερας. Ένας εξαιρετικός δάσκαλος και ερευνητής, πάντα χαμογελαστός και καταδεχτικός. Σε μια εποχή που επικρατούσε ακόμα η "αυθεντία", αυτός συζητούσε μαζί μας, έδινε ιδέες και έλυνε τις απορίες μας.
Ενθαρρυμένος από τον δημοκρατικό άνεμο που φυσούσε στη σχολή, μας έστελνε στις δημόσιες βιβλιοθήκες να αναζητήσουμε τις πηγές μας, σύστηνε ερευνητές όπως ο Κυριάκος Σιμόπουλος και ο Σκαρίμπας, διεύθυνε εργαστήρια. Μολονότι εργαζόμουν ταυτόχρονα, δεν έχανα ποτέ τα μαθήματά του.
Η καταγωγή του από ένα χωριό της Νάξου και το γεγονός ότι εκπόνησε τη διατριβή του στα Γιάννενα, διδάσκοντας ταυτόχρονα σε γυμνάσιο, υποθέτω πως συνέτειναν στο να παραμείνει μειλίχιος και ευπροσήγορος.



Γιατί τα θυμήθηκα σήμερα αυτά; Διότι σε άρθρο του Πέτρου Κατσάκου στην ιστοσελίδα Left.gr, διάβασα πως ο Γιάννης Πανούσης, πανεπιστημιακός και υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δήλωσε τα εξής καταπληκτικά:
"Να σε πυροβολούν άνθρωποι που είναι 19 και 20 χρονών, άνθρωποι που δεν έχουν κάνει τίποτα ποτέ στη ζωή τους και έκαναν δυο καταλήψεις και τρεις πορείες και κάτι τρέχει στα γύφτικα, έναν άνθρωπο που έχει κάνει πορεία στη ζωή του μέσα στα γράμματα, δεν έχει νόημα". 
Προσπερνώντας το ότι κάθε φορά που διαβάζω συνέντευξη ή κείμενο του Πανούση παλεύω να μην χάσω τον ειρμό, με ενοχλεί αφάνταστα η υπεροψία του.

Οι 19χρονοι στους οποίους αναφέρεται έζησαν στην εφηβεία τους την κρίση. Είδαν τους γονείς τους να μένουν άνεργοι και τον κόσμο τους να γκρεμίζεται. Ακόμα και όσοι δεν χτυπήθηκαν τόσο, βιώνουν ως νέοι πιο βαθιά την κατάθλιψη και την παρακμή γύρω τους. Πιθανότατα μεγάλωσαν ασφαλείς και προστατευμένοι. Όταν τους τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια φοβήθηκαν αρχικά και θύμωσαν μετά. Συναισθάνονται ή γνωρίζουν ήδη καλά ότι η ζωή δεν θα τους χαριστεί. Ακόμα κι αν καταφέρουν να σπουδάσουν, δύσκολα θα βρουν κάποια δουλειά για τα καθημερινά τους έξοδα. Πόσω μάλλον για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.
Καμιά άλλη γενιά στην Ελλάδα δεν είχε τόσο ζοφερό μέλλον. Κι αν καμιά φορά τσαντιζόμαστε επειδή δείχνουν τόσο αμέριμνοι ή, αντίθετα, τόσο θυμωμένοι, ας κάνουμε ένα βήμα πίσω κι ας αναλογιστούμε πώς βλέπαμε εμείς τη ζωή στα 19 μας και πώς φαίνεται στα μάτια των σημερινών εφήβων η δική τους. 
Εμείς φταίμε που αυτά τα παιδιά θα χαραμιστούν. Οι δικές μας επιλογές, η δική μας δειλία, ο δικός μας ωχαδελφισμός οδήγησαν στην ακύρωση του μέλλοντός τους. Δεν είναι απαραίτητο να τα αγαπήσετε, κύριε καθηγητά. Ούτε και το ζητάνε. Δεν είχαν όμως τις δικές σας ευκαιρίες. Σκύψτε από την έδρα σας και ακούστε τα, αντί να απαιτείτε να σεβαστούν τα χρόνια που περάσατε "μέσα στα γράμματα" και που ήταν δική σας επιλογή. Τους το οφείλετε ως εκπαιδευτικός. Αυτά δεν σας οφείλουν τίποτε.

Όταν διασκευάζοντας ένα έργο τέχνης, φτιάχνεις ένα καινούριο!   (του ταλαντούχου Μιχ.Κουντούρη, από την Εφημερίδα των Συντακτών)

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Η Γη ακόμα γυρίζει...

Έχουμε γίνει εδώ και μήνες ομφαλός της Γης. Κατόρθωμα που οφείλεται στους Βαρουφάκη-Τσίπρα αρχικά, στο δικό μας περήφανο ΟΧΙ αργότερα, και στην ταπεινωτική "συμφωνία" τελικά.
Επειδή, όμως, κατοικούν και άλλα 6-7 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη, την ίδια περίοδο συνέβησαν τα εξής γεγονότα, τα οποία θα παίξουν ακόμα μεγαλύτερο ρόλο στο μέλλον:
  • Παρά τη λυσσαλέα αντίδραση του Ισραήλ, η Δύση συμφώνησε με το Ιράν τη διακοπή του πυρηνικού του προγράμματος, με αντάλλαγμα τη σταδιακή άρση όλων των κυρώσεων και του πολύχρονου εμπάργκο (κυρίως στα φάρμακα). 
 
Πρόκειται για προσωπική επιτυχία του Ομπάμα. 
Γερμανία και Γαλλία σπεύδουν για τα πρώτα συμβόλαια, ως ντίλερ των διαφόρων SIEMENS, TOTAL κ.ά.
 
    Από tovima.gr
  • Αποκαθιστούν τις διπλωματικές τους σχέσεις ΗΠΑ και Κούβα. Το Γκουαντάναμο δεν έχει κλείσει ακόμα. Ελπίζω το όμορφο νησί να μην καταντήσει ξανά το πορνείο της Καραϊβικής.

  • Ο εθνικιστής πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σίνζο Άμπε πέρασε νόμο που επιτρέπει στον στρατό να επεμβαίνει στο εξωτερικό -κάτι που είχε απαγορευτεί μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. 
Από rizospastis.gr
Προς το παρόν έχει ψηφιστεί μόνο στην Κάτω Βουλή, εν μέσω μεγάλων διαδηλώσεων. Οι αντίπαλοί του μιλούν για ιαπωνικό επεκτατισμό, εξαιτίας και της διένεξης Ιαπωνίας-Κίνας για τα νησιά της Ανατολικής Σινικής Θάλασσας, όπου υπάρχουν κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ας σημειωθεί ότι η Κίνα ουδέποτε στην ιστορία της επιχείρησε να επεκταθεί πέρα από τα σύνορά της με στρατιωτικά μέσα.
  • Την ίδια στιγμή, στη θαλάσσια περιοχή της Φουκουσίμα, όπου είχε γίνει το πυρηνικό δυστύχημα πριν από τέσσερα χρόνια, οι μετρήσεις δίνουν πολύ μεγαλύτερες τιμές στο στρόντιο 90 σήμερα, από ό,τι το 2011. Προφανώς, η διαρροή συνεχίζεται ανεξέλεγκτη.
Οι ειδήσεις από τη Φουκουσίμα είναι ούτως ή άλλως περιορισμένες, αφενός διότι κανείς δεν μπορεί να κάνει μετρήσεις στην ίδια τη δεξαμενή, αφετέρου επειδή το εργοστάσιο είναι κοντά σε πόλη με δεκάδες εκατομμύρια κατοίκους.
  • Εκατομμύρια Σύροι πρόσφυγες προσπαθούν να φύγουν από τη χώρα τους ή βρίσκονται ήδη σε στρατόπεδα της Τουρκίας, περιμένοντας να φτάσουν στην Ευρώπη.
Η υποδοχή στα δυτικά Βαλκάνια γίνεται με άγριο ξύλο και βασανιστήρια, ενώ ελληνικά νησιά όπως η Λέσβος αδυνατούν να περιθάλψουν χιλιάδες ανθρώπους, ήδη καταπονημένους! Η αίτηση Ελλάδας και Ιταλίας προς την υπόλοιπη ΕΕ να δεχτεί 40.000 πρόσφυγες, εκτός του ότι δεν έγινε δεκτή, φαντάζει πλέον σαν τρύπα στο νερό.
  • Στο Ιράκ, οι περισσότεροι από τους λεγόμενους Τζιχαντιστές είναι ξένοι και μάλιστα... Κοσοβάροι! Αυτό είναι τόσο ύποπτο, όσο και το γεγονός ότι το μόνο κράτος που δεν έχει δεχτεί επίθεση από τον ISIS στη Μέση Ανατολή είναι το Ισραήλ.
  • Μετά την απώλεια της αυτοδυναμίας εξαιτίας του Κουρδικού κόμματος, ο "σουλτάνος" Ερντογάν ετοιμάζεται να εισβάλει στη Συρία, με πρόσχημα τους Τζιχαντιστές, για να χτυπήσει τους Κούρδους.
Ο ίδιος, βέβαια, εξόπλισε και διευκόλυνε τα τελευταία χρόνια τους τζιχαντιστές του ISIS,  προκειμένου εκείνοι  να τον βοηθήσουν με τη σειρά τους στην οικοδόμηση της νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τώρα οι Κούρδοι τού κόβουν το βήχα και θέλει να τους τιμωρήσει.

Η Γη γυρίζει, μοιάζοντας με τεράστια νάρκη, έτοιμη να εκραγεί. Για μια ακόμα φορά, ο καζινοκαπιταλισμός έπαιξε με χώρες και λαούς, προκαλώντας ατελείωτο πόνο και θάνατο.

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Δευτέρα και 13

Πριν από μόλις δύο εβδομάδες, έξι στους δέκα πολίτες είπαν ΟΧΙ στην ταπεινωτική πρόταση της Τρόικας. Μετά το πρώτο σοκ, και καθώς ντόπιοι και αλλοδαποί αναλυτές έψαχναν να βρουν πού έκαναν το λάθος οι δημοσκόποι (ιδιαίτερα διαφωτιστικό το άρθρο, "Η χειραφέτηση του τηλεθεατή"), οι αδίστακτοι λακέδες των τραπεζιτών αποφάσισαν να τελειώνουν με εμάς.
Ύστερα από μαραθώνιες συσκέψεις και ωμό εκβιασμό, το πρωί της Δευτέρας ο Πρωθυπουργός είχε στα χέρια του την πρόταση η οποία θα ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία και θα μας καταντήσει ζήτουλες στην ίδια μας τη χώρα.
Την Τετάρτη στη Βουλή, η Ζωή Κωνσταντοπούλου παραχώρησε την προεδρία στον Αλέξη Μητρόπουλο και ως απλή βουλευτίνα μίλησε τελευταία, κυριολεκτικά ενσαρκώνοντας τη συνείδηση  του ΣΥΡΙΖΑ:



Τελικά, τα προαπαιτούμενα πέρασαν με τις ψήφους ΝΔ-Πασόκ-Ποταμιού, ενώ 32 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ καταψήφισαν και άλλοι 6 δήλωσαν "παρών" (εδώ ο κατάλογος).

Την ίδια ώρα, έξω από τη Βουλή, απλοί διαδηλωτές έτρωγαν το ξύλο της αρκούδας από τους Ματατζήδες που θα καταργούνταν, ενώ η ΕΛ.ΑΣ ξεφορτωνόταν χημικά του 2004! Μαρτυρίες στο τουίτερ ότι από νωρίς απομακρύνονταν κάδοι και αυτοκίνητα από τη Στουρνάρα, δείχνουν πως τίποτε δεν ήταν αυθόρμητο.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γιάννης Κολεσίδης
Κατόπιν, εν μέσω δεκάδων καταστροφικών πυρκαγιών σε όλη τη νότια Ελλάδα, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε ανασχηματισμό, αντικαθιστώντας όλους τους υπουργούς της Αριστερής Πλατφόρμας. Βεβαίως αυτό δεν ήταν αρκετό για τα συστημικά ΜΜΕ, τα οποία ξαφνικά αγάπησαν τον Πρωθυπουργό και επιδίδονται σε βαρύτατους χαρακτηρισμούς για όσους έδωσαν αρνητική ψήφο.
Η Νάντια Βαλαβάνη, η οποία είχε ήδη παραιτηθεί διαφωνώντας, δέχτηκε τόνους λάσπης για ανάληψη χρημάτων από τη μητέρα της και αναγκάστηκε να απαντήσει με αυτό το κείμενο.

Το ίδιο έκανε κι ο Κώστας Λαπαβίτσας, τον οποίο κατηγόρησαν ότι είχε κάνει παρόμοια πρόταση με του Σόιμπλε για grexit. Οι εξηγήσεις του, εδώ.

του Τάσου Αναστασίου

Από την άλλη, ο Γιάνης Βαρουφάκης δίνει συνεχώς συνεντεύξεις. Δυστυχώς, δεν μας έχει ακόμα εξηγήσει σε ποια δεδομένα στηριζόταν η άκρατη αισιοδοξία του ότι οι εταίρες θα υποχωρούσαν, ούτε έχει παραδεχτεί λάθη στη διαπραγμάτευση. Πώς, δηλαδή, κάθε φορά δήλωνε πως "είμαστε κοντά σε συμφωνία", ενώ την επόμενη στιγμή διαψεύδονταν οι προσδοκίες. Ούτε ο Σίσυφος τέτοια επιτυχία!

του Τάσου Αναστασίου

Δεν έχω κάτι αισιόδοξο να σας πω. Βλέπω τον ΣΥΡΙΖΑ να διαλύεται και ένα κομμάτι του να μεταλλάσσεται σε σοσιαλδημοκρατικό, τον Αλέξη Τσίπρα να άγεται και να φέρεται από πασόκους και δεξιούς συμβούλους, τη λιτότητα να μεγαλώνει και να προκαλεί μεγαλύτερη ύφεση και τα παθήματά μας να τρομάζουν τους Ισπανούς. Πολύ φοβάμαι πως, αντί για πρότυπο, σε λίγο θα αποτελούμε παράδειγμα προς αποφυγήν.
Η επιστολή της ευρωβουλευτίνας Σοφίας Σακοράφα, ενός ανθρώπου που δεν χρειάζεται συστάσεις, προς τον Αλέξη Τσίπρα είναι ο καλύτερος επίλογος: "Σύντροφε Πρόεδρε... "εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα", περιμένω από σήμερα κιόλας να σώσεις τα "κρυμμένα τιμαλφή" μας".

Τη Δευτέρα, 13 Ιουλίου, ξεμείναμε από αυταπάτες. Όλοι μας.

Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2015

Βοηθούν στην κατάσβεση

Ήταν μεγάλος ο πειρασμός και δεν αντιστάθηκα πολύ. Ο @cocobilly ανέβασε αυτή την πειραγμένη φωτογραφία στο τουίτερ, με το σχόλιο, "Μεγάλη κινητοποίηση του Ποταμιού αυτή τη στιγμή. Στα πύρινα μέτωπα βουλευτές του Ποταμιού βοηθούν στην κατάσβεση":