Πέμπτη, 23 Ιουνίου 2016

Brexit or not?


Τάσος Αναστασίου
Κώστας Γρηγοριάδης
Μιχάλης Κουντούρης
Πέτρος Ζερβός

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Ο καθόλου τυχαίος φονιάς του Ορλάντο

  • Καλοκαίρι 2009, Πράσινη Ζώνη της Βαγδάτης: Κατά τη διάρκεια ενός άγριου καβγά μεθυσμένων, ο Ντάνιελ Φιτζσίμονς πυροβολεί και σκοτώνει δύο συναδέλφους του.
  • Οκτώβριος 2010, Λονδίνο: ο αγκολέζος Τζίμι Μουμπένγκα επιβιβάζεται σε αεροπλάνο. Τέσσερα χρόνια πριν είχε συλληφθεί επειδή συμμετείχε σε καβγά, και οι δικαστές αποφάσισαν την απέλασή του, παρόλο που ζούσε ήδη εκεί δέκα χρόνια. Ένα τηλεφώνημα τού προκαλεί εκνευρισμό. Για να τον... ηρεμήσουν, οι τρεις φρουροί τού δένουν τα χέρια πίσω από την πλάτη και τον ακινητοποιούν με όλο τους το βάρος επί μισή ώρα. Ο Μουμπένγκα ξεψυχάει την ώρα που το αεροπλάνο απογειώνεται!
  • Ιούνιος 2016, Ορλάντο: Ο αμερικανοαφγανός Ομάρ Ματίν σκοτώνει 49 θαμώνες ενός γκέι κλαμπ, προτού πυροβοληθεί από αστυνομικούς. Το διαβόητο Ισλαμικό Κράτος έσπευσε να αναλάβει την ευθύνη, η σύζυγός του δηλώνει ότι ο ίδιος ήταν γκέι και την κακοποιούσε, ενώ θαμώνες του κλαμπ τον είχαν δει πολλές φορές εκεί. 
σκίτσο του Μιχάλη Κουντούρη για το Ορλάντο

Τι ενώνει τους φονιάδες αυτών των "άσχετων" περιστατικών; Και οι πέντε εργάζονταν στην G4S, μια βρετανική εταιρεία ιδιωτικής ασφάλειας, που δραστηριοποιείται σε 120 χώρες και απασχολεί 618.000 υπαλλήλους. Μετά το μακελειό στο Ορλάντο, η μετοχή της σημείωσε πτώση 10% στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, παρόλο που σε ανακοίνωση εξέφρασε τον αποτροπιασμό της και διευκρίνισε ότι ο Ματίν ήταν εκτός υπηρεσίας.
Στην πρώτη περίπτωση, η G4S είχε αγνοήσει προειδοποιήσεις για τον βίαιο χαρακτήρα του Φιτζσίμονς.
Στη δεύτερη, οι τρεις φρουροί απαλλάχτηκαν στο δικαστήριο, παρόλο που όφειλαν να ξέρουν ότι η στάση αυτή για τόσο χρονικό διάστημα προκαλεί θάνατο. Εξάλλου, οι ίδιοι της είχαν δώσει το όνομα "καραόκε του χαλιού".

του λιβανέζου σκιτσογράφου Haddad
Τη σταδιοδρομία της, όμως, η G4S την έχει χτίσει σε φυλακές, αλλά και κέντρα κράτησης μεταναστών. Ειδικά οι Παλαιστίνιοι έχουν πολλά να της καταλογίσουν για τον βασανισμό τους σε φυλακές του Ισραήλ.
 Όλα αυτά τα ενδιαφέροντα, που εξηγούν πολλά στην ιστορία του Ορλάντο, τα περιγράφει στο άρθρο του με τίτλο "Ιδιωτική ασφάλεια, δημόσιες τραγωδίες", ο πολύ καλός "διεθνατζής" της Αυγής, Μιχάλης Τρίκκας:
http://www.avgi.gr/article/6634559/g4s-idiotiki-asfaleia-dimosies-tragodies

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Μια υπενθύμιση από το ΚΕΘΕΑ Αριάδνη

Ο ποιοτικός χρόνος με τα παιδιά μας είναι ο πιο ισχυρός παίκτης στον αγώνα ενάντια στις εξαρτήσεις:



Παρασκευή, 17 Ιουνίου 2016

Το δημοψήφισμα έχει το αίμα της Τζο

Πριν από λίγες μόνο ώρες μας απασχολούσαν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις για το βρετανικό δημοψήφισμα.
Άρθρα με αναλύσεις για τις συνέπειες ενός Brexit, ειρωνικά σχόλια στο τουίτερ για την κωλοτούμπα του Κάμερον, την ανάμειξη του Ομπάμα, την ανησυχία των "αγορών": τους τελευταίους 2-3 μήνες, κανένας δεν εκβιάζει πια την Ελλάδα με Grexit. Κανείς δεν ασχολείται γενικώς με την Ελλάδα. Εκτός, βεβαίως, από τους σαδιστές εκβιαστές μας.
Εκείνο που τους καίει είναι μήπως οι Βρετανοί ψηφίσουν την έξοδο της χώρας τους από την ΕΕ. Κάτι τέτοιο μάλλον θα ξήλωνε το πουλόβερ. Ένα πουλόβερ που ζεσταίνει μόνο τις πλούσιες χώρες του Βορρά, ενώ πνίγει τις φτωχές του Νότου.
Εργατικοί και Τόρηδες ξέχασαν τις διαφορές τους και πύκνωσαν τις προσπάθειες να πείσουν τους Βρετανούς πως αν βγουν από τη στρούγκα θα τους φάει ο λύκος. Που είναι προφανώς αλήθεια. Η διαφορά βρίσκεται στη μορφή που θα έχει αυτός ο λύκος.


Η 42χρονη βουλευτίνα των Εργατικών Τζο Κοξ, από το Δυτικό Γιορκσάιρ, θα έδινε διάλεξη υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, όταν ο 52χρονος άντρας πρώτα τη μαχαίρωσε και μετά την πυροβόλησε κραυγάζοντας, "Πρώτα η Βρετανία"! Την περίμενε χθες το μεσημέρι, έξω από τη δημοτική βιβλιοθήκη του Μπίρστολ.
Δεν ήταν καμιά τυχαία Αγγλίδα, η Τζο. Ακτιβίστρια υπέρ των δικαιωμάτων γυναικών και παιδιών, είχε περάσει από τις οργανώσεις Save The Children και Oxfam, μαχόταν για την ειρήνευση στη Συρία, ταξίδευε σε φτωχές χώρες για να στηρίξει τους πρόσφυγες και ζούσε με τον άντρα και τα δυο της παιδάκια σε σκάφος.

Ακόμα και από το θάνατό της, οι γύπες αντλούν κέρδη: η αξία της στερλίνας ανέβηκε, ενώ τα στοιχήματα υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ έχουν καλύτερες αποδόσεις! Τι κι αν όσο ζούσε, η Τζο αγωνιζόταν ακριβώς εναντίον των βρυκολάκων;

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2016

Άσε μας κουκλίτσα μου!

Στην Ελλάδα είχαμε το φιάσκο του #παραιτηθείτε,

του Κώστα Γρηγοριάδη
του Πέτρου Ζερβού

Ενώ στη Γαλλία συνεχίζεται το κίνημα #Nuit Debout, μαζί με το Euro 2016. Στο πρώτο, οι διαδηλωτές διεκδικούν τα εργατικά δικαιώματα, ενώ στο δεύτερο συγκρούονται μεθυσμένοι με νεοναζί ή νεοναζί μεθυσμένοι. Όπως προτιμάτε.

του Γεωργοπάλη

του Κώστα Γρηγοριάδη (CGT είναι η γαλλική ΓΣΕΕ, αλλά κατά τα λοιπά, καμία ομοιότης)

Εμάς πάντως δεν μας αγγίζει τίποτε, επειδή
του Τάσου Αναστασίου

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Η ιστορία ενός ξεπουλήματος


Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει τα διάφορα στάδια από τα οποία πέρασε το ξεπούλημα του Ελληνικού, ας κάνει τον κόπο να διαβάσει αυτό το θαυμάσια λακωνικό άρθρο:

http://thouriostipos.blogspot.gr/2016/06/blog-post_12.html

Είναι ή δεν είναι σκάνδαλο; Διαβάστε και αποφασίστε μόνοι σας:

http://www.newsbomb.gr/ellada/apokalypseis/story/422064/orgi-gia-to-skandalo-toy-ellinikoy

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2016

Ο Φίλης, τα φωνήεντα κι η θεία

"Αυτός ο απαίσιος χοντρός θέλει να απαγορέψει τα φωνήεντα!", μου είπε χθες η υπέργηρη θεία.

[Ε, λοιπόν, δεν έχω καταλάβει πώς είναι πάντα ενημερωμένη, ενώ οι γιατροί λένε πως η ακοή της έχει περιοριστεί στο 25%. Με τηλεπάθεια της τα μαθαίνει ο Μπάμπης;]

"Δεν σου έχω πει να μην βλέπεις Μέγκα και Σκάι;" της απαντώ ψύχραιμα. "Όλο ψέματα σου λένε. Υπάρχει γλώσσα χωρίς φωνήεντα;"
Αιφνιδιάζεται, αλλά συνεχίζει ακάθεκτη:
"Και επίσης απαγορεύει στους γονείς να λένε πριγκίπισσα και βασιλόπουλο τα παιδιά τους".
Της εξηγώ πως, το μεν πρώτο ουδέποτε το είπε ο Φίλης, το δε δεύτερο είναι διαστρέβλωση της πρότασης του συμβουλίου.
"Αυτόν τον Φίλη δεν μπορώ να τον βλέπω", ξαναλέει.
"Δηλαδή τον Βενιζέλο μπορούσες; Ή βρίσκεις συμπαθή τα μούτρα του Φλαμπουράρη και του Δραγασάκη; Αυτούς φαντάζομαι πως δεν τους παίζει ο Σκάι. Γιατί, άραγε;"

[Δεν είναι πως συμπαθώ τον Φίλη. Δεν ανέχομαι, όμως, να διαμορφώνει την αισθητική σου το Μέγκα ή να βρίζεις έναν άνθρωπο επειδή είναι κακοφτιαγμένος. Μπορείς όμως άνετα να τον βρίζεις για τα έργα του.]

"Αμ' το άλλο; Που κάνουν τζαμί την Αγιασοφιά;", επιμένει πεισματικά.

[Είναι προφανές ότι, παρά τα τόσα τουρκικά σίριαλ, δεν έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι η Κωνσταντινούπολη λέγεται Ισταμπούλ.]

"Το κοράνι διάβασαν. Κι ύστερα, εσένα τι σε κόφτει για την Αγιασοφιά; Δεν ακούω να διαμαρτύρεσαι για το Ελληνικό".
"Μα θα το κάνουν ωραίο. Όχι όπως τώρα, που είναι σκουπιδότοπος".
"Μπα; Για ποιους θα το κάνουν ωραίο; Οι δημότες, πάντως, θέλουν να γίνει πάρκο", επιμένω.
"Τι σαχλαμάρες λες; Αφού δεν έχουμε λεφτά."
"Α, ναι; Και τότε γιατί το πουλήσαμε τόσο φθηνά;"

[Εδώ καταπίνει τη γλώσσα της. Είναι η σειρά μου να απορήσω: ώστε το ξέρει, και παρ' όλα αυτά συναινεί σε ένα ξεπούλημα που θα αλλάξει για πάντα την παραλία της Αττικής.]

"Είδες ο Ερντογάν; Απειλεί ότι θα στείλει κι άλλους μουσουλμάνους", αλλάζει αμέσως θέμα.
Σηκώνω τους ώμους, κι εκείνη το παίρνει προσωπικά:
"Εσένα μπορεί να μην σε νοιάζει, αλλά εμείς στο κέντρο έχουμε γεμίσει. Δεν τολμώ να βγω από την πόρτα μου".
"Κάθονται απέξω; Δεν είδα κανέναν".
"Το βράδυ φοβάμαι. Όχι πως θα έβγαινα, ούτως ή άλλως. Πάντως έχουμε γεμίσει. Είναι πολλοί".
"Πενήντα χιλιάδες είναι, βρε θεία. Όσοι και οι φοιτητές του Καποδιστριακού. Και σκορπισμένοι σε όλη την Ελλάδα. Αν τους φροντίσουμε, τα παιδιά τους θα είναι Ελληνάκια σε λίγο".
Με κοιτάζει, χαμηλώνει το βλέμμα και ρίχνει τη θανατηφόρα ατάκα:
"Εμ' βέβαια. Αφού τα δικά μας Ελληνάκια έχουν φύγει... "

Καμιά φορά δικαιώνω αυτούς που έλεγαν το 2012 να κρύψουμε τα εκλογικά βιβλιάρια των παππούδων, για να μην ψηφίσουν Σαμαρά.
Το πρόβλημα είναι πως η μόνιμη συντροφιά των 70 άνω είναι η τηλεόραση. Οι περισσότεροι δεν έχουν χόμπι, δεν διαβάζουν βιβλία, δεν περπατούν. Το πολύ πολύ να πάνε ώς το καφενείο, όπου θα ακούσουν σε περίληψη ή στολισμένα με άφθονη σάλτσα όσα τους διέφυγαν την προηγούμενη μέρα. Το ιδανικό κοινό για τους συνοφρυωμένους τηλεαστέρες.

Σε μια χώρα όπου η υπογεννητικότητα είναι πρόβλημα ήδη από τη Μεταπολίτευση, η τεράστια ανεργία, η μαύρη εργασία και η μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων υπονομεύουν το μέλλον της. Το αποτέλεσμα είναι η ροπή προς τη συντήρηση, η οποία ενισχύεται από το προσφυγικό πρόβλημα. Και δεν βλέπω κανέναν να βιάζεται να το λύσει.
Αντίθετα, οι γνωστοί ιερωμένοι έχουν αποχαλινωθεί. Ο Αμβρόσιος Καλαβρύτων απαγόρεψε τους κουμπαράδες για το Χαμόγελο του Παιδιού, επειδή στερούν χρήματα από... τις εκκλησίες!
Ακούγεται πως η σχέση κράτους-εκκλησίας θα τεθεί επί τάπητος. Είναι κάτι που αναμένω από την πρώτη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, και ήταν το θέμα που έφαγε τον Τρίτση. Μάλλον δεν θα το δω σε αυτή τη ζωή...

Ατενίζοντας το μέλλον...