Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2015

O Banksy στη Γάζα

Ο αγαπημένος μου Banksy, ο άνθρωπος που χρόνια τώρα σχολιάζει με τις υπέροχες τοιχογραφίες του τα κακώς κείμενα, πήγε ξανά στη Λωρίδα της Γάζας, για να αποτυπώσει την καταστροφή:



Το βρήκα στην ιστοσελίδα του The Press Project.

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Η εθνική μας αμνησία

Ας κάνουμε μια νηφάλια καταγραφή των δεδομένων:
    (του Soloup φυσικά)
  • Είμαστε μια χρεοκοπημένη χώρα. Μια αποικία χρέους, το μέγεθος του οποίου βρίσκεται πλέον στο 175% του ΑΕΠ μας! Η κατρακύλα άρχισε επί Σημίτη, με την είσοδό μας στο ευρώ, και ολοκληρώθηκε επί ΓΑΠ.
  • Τα τελευταία πέντε χρόνια είχαμε κυβερνήσεις οσφυοκαμπτών, οι οποίοι στο εξωτερικό υπέγραφαν μνημόνια ακυρώνοντας το μέλλον των νεότερων γενεών, ενώ στο εσωτερικό χτυπούσαν όσους διαμαρτύρονταν και τρομοκρατούσαν τηλεοπτικώς όσους κλείνονταν στα σπίτια τους.
  • Το 2012, όταν η κατάσταση μπορούσε ακόμα να αναστραφεί, ο ελληνικός λαός δεν τόλμησε να διαβεί τον Ρουβίκωνα κι έδωσε τα κλειδιά στους Σαμαροβενιζέλους, που ολοκλήρωσαν την κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και ξεπούλησαν τα ασημικά.
Κάποτε βλέπαμε και τέτοιες αγάπες!
  • Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 2014, η τέως κυβέρνηση προκάλεσε πρόωρες εκλογές, πιστεύοντας ότι οι οικονομικές εκκρεμότητες θα μετέτρεπαν τον ΣΥΡΙΖΑ σε "αριστερή παρένθεση". Μετά, αυτή θα αναλάμβανε ξανά τα ηνία μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία.
  • Ο λαός έκανε την υπέρβαση, αλλά τσιγκούνικα: το 37%, έστω και με τις 50 έδρες μπόνους (νόμος Παυλόπουλου), δεν έφτανε για το σχηματισμό βιώσιμης κυβέρνησης. Μεταξύ Ποταμιού, ΠΑΣΟΚ και ΑΝΕΛ, ο ΣΥΡΙΖΑ προτίμησε να συνεργαστεί με τους τελευταίους, που ήταν συνεπείς αντιμνημονιακοί.
Μερικοί ποταμίσιοι βουλευτές, για να κάνετε τη σύγκριση
  • Για να συνεργαστείς, πρέπει και να συμβιβαστείς. Έτσι, ο Καμμένος έγινε υπουργός Άμυνας και ο Παυλόπουλος Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τα υπόλοιπα είναι φληναφήματα.
  • Η νέα κυβέρνηση δεν δέχτηκε νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, οι υπόλοιποι συμφώνησαν, με αποτέλεσμα να πιστέψουμε ότι το σύμπαν θα συνωμοτήσει υπέρ μας. 
  • Για πρώτη φορά ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις. Με Βαρουφάκη και όχι με Λαπαβίτσα. Επειδή ο λαός έδειξε με κάθε τρόπο ότι δεν θέλει Grexit. Ούτε και μνημόνια, όμως. Σαν κακομαθημένο παιδί, δεν καταλαβαίνει ότι και τα δυο δεν γίνονται. Όπως λέει ο ποιητής, "Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία".

  • Η υφήλιος παρακολούθησε τον τύπο με το ξυρισμένο κεφάλι και το μπέρμπερι κασκόλ να μιλάει με άνεση και να γελάει. Μέχρι αργά τη νύχτα της Παρασκευής, που καραβοτσακισμένος και εξόχως ταραγμένος ανακοίνωσε ότι θα στείλει μέιλ με τις ελληνικές προτάσεις στους "θεσμούς" για έγκριση.
  • Όμως οι γερμανοί και ισπανοί υπάλληλοι των τραπεζών συνέχισαν να βρίζουν την Ελλάδα και να "λυπούνται τον ελληνικό λαό που είναι άτυχος επειδή έχει ανεύθυνη κυβέρνηση"! (Δώσε θάρρος στον χωριάτη, να σ' ανέβει στο κρεβάτι) Την ίδια στιγμή, στα κοινωνικά μέσα έγινε το σύστριγγλο. Ο καθένας έλεγε το μακρύ του και το κοντό του, ενώ οι ξοφλημένοι τέως κυβερνήτες σιγοντάριζαν τους εκβιαστές μας.
  • Ο υπουργός Οικονομικών έστειλε τη Δευτέρα το μέιλ και πήραμε τετράμηνη ανάσα. Μέχρι το τέλος της χρονιάς, πρέπει να πληρώσουμε 29 δισεκατομμύρια στους δανειστές. Στο μεταξύ, η Πρόεδρος της Βουλής δήλωσε ότι θα αρχίσει λογιστικός έλεγχος του χρέους.
  • Τι περιμένουμε, δεδομένων των συνθηκών; Αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, είσπραξη φόρων από τους μπαταξήδες και τα λαμόγια, κάποια αποκατάσταση του κοινωνικού κράτους και πάταξη της γραφειοκρατίας. Δηλαδή, δικαιοσύνη. Αν κελαϊδήσει μάλιστα ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο όπου οδηγήθηκε χθες, τότε θα έχουμε και άλλες διώξεις. Για να αποκατασταθεί το κοινό περί Δικαίου αίσθημα.
  • Η δήλωση του Μανώλη Γλέζου προκάλεσε ηλιακή καταιγίδα. Από τη μια, τα διεθνή ΜΜΕ την αναπαρήγαγαν σε κλάσματα δευτερολέπτου και από την άλλη έγινε νέος χαμός στο τουίτερ. 
Σκίτσο του Τάσου Αναστασίου στη σημερινή Αυγή
Μετά τη συγγνώμη που μας ζήτησε, όμως, δεν παραιτήθηκε από ευρωβουλευτής. Η κυβέρνηση ψέλλισε κάτι περί ελλιπούς ενημέρωσης και επικράτησε σιωπή. Περίεργα πράγματα. Ώσπου προχθές διάβασα ένα άρθρο του Δημήτρη Ψαρρά (ενός από τους συντελεστές του "Ιού" στην Εφ.τ.Συντ) με τίτλο Μια άλλη ανάγνωση της δήλωσης Γλέζου και το βρήκα πολύ λογικό και πιθανό.

  • Εκείνο που πράγματι με ενόχλησε ήταν ο υπερβάλλων ζήλος του Πρωθυπουργού όταν καταδίκαζε  το σκίτσο του Τ. Αναστασίου, μιλώντας στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ (εδώ). Είναι απαράδεκτο να δίνει τόση έμφαση, επειδή ο Σόιμπλε θυμήθηκε να ενοχληθεί πέντε μέρες μετά τη δημοσίευση.
Ήταν μια σύντομη ανασκόπηση των τελευταίων γεγονότων, επειδή γρήγορα ξεχάσατε την καταστροφή πέντε χρόνων. Ίσως πιστέψατε ότι έγινε πρωθυπουργός η Μαίρη Πόππινς, που θα τα αλλάξει όλα με μαγικό τρόπο σε λίγα λεπτά.
Δεν θυμάμαι τέτοια αδημονία το 2012! Είναι δυνατόν να μην βλέπετε πως, αν η κυβέρνηση αποτύχει, δεν υπάρχει καμία ελπίδα πια; Είναι δυνατόν να συμπεριφέρεστε με τη χαιρεκακία του ΚΚΕ;
Μήπως πρέπει να σας θυμίσω ποιους άλλους έχετε ψηφίσει;

Εδώ ο Ψαριανός μυρίζει το παλτό της Ραχήλ Μακρή, υπό τα βλέμματα Τατσόπουλου και Μεϊμαράκη και τα χάχανα των άλλων!




Ας περιμένουμε, λοιπόν, λιγάκι να βρει το βηματισμό της η νέα κυβέρνηση, μετά τις σφαλιάρες στο Eurogroup. Κι αν έχουμε μία από τα ίδια, ας απαιτήσουμε δημοψήφισμα, με το δίλημμα,
"Καμιά θυσία για το Ευρώ ή πάση θυσία στο Ευρώ;"

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

216 εναντίον; Γιατί;

Διάβασα στον Καρτέσιο ότι, παρόλο που η πρόεδρος Ζ. Κωνσταντοπούλου πρότεινε την αναβολή επειδή οι χρυσαυγίτες δεν ήταν παρόντες, έγινε τελικά η ψηφοφορία για την άρση ασυλίας του Άδωνη Γεωργιάδη.
Ο βουλευτής έχει κατηγορηθεί από πολίτη ότι πουλούσε βιβλία στη διάρκεια της θητείας του ως υπουργού! Είναι να απορεί κανείς πώς προλάβαινε να πιάνει στασίδι κάθε μέρα στα κανάλια, να πουλάει βιβλία και ταυτόχρονα να διαλύει το σύστημα υγείας -αλλά αυτή η απορία δεν θα λυθεί ποτέ.

Σατιρική φωτογραφία που είχε ανεβάσει το Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών

Το πρόβλημα είναι πως 216 αρνήθηκαν την άρση της ασυλίας, μόνο ένας βουλευτής την ψήφισε, ενώ 7 δήλωσαν "παρόντες". Πολύ θα ήθελα να μάθω γιατί οι 216 δεν θεώρησαν σημαντική την κατηγορία. Δεν είναι μονάχα η αντιπάθεια που προκαλεί ο εν λόγω. Είναι και το "Ε" (=επανάληψη) που υπήρχε στην οθόνη, χλευάζοντας όλους μας.
Μήπως, λέω μήπως, είναι θέμα ηθικής τάξης; Μήπως, λέω μήπως, δίνεται και επίσημα η άδεια στους πολιτικούς που ΕΜΕΙΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ να μας φτύνουν κατάμουτρα;

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

"Στην Ελευσίνα μια φορά..."

Όχι, δεν είναι "το κορίτσι μου που ήταν καμάρι", όπως λέει και το τραγούδι, αλλά η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση "Ελευσίς", η οποία δημιουργήθηκε από ανέργους με σκοπό την επανάχρηση αντικειμένων, όπως

– Είδη οικιακής χρήσης
– Ηλεκτρικές συσκευές παντός τύπου
– Ηλεκτρονικοί υπολογιστές και περιφερειακά, laptop, tablet και τηλέφωνα

Ρούχα, υφάσματα, παπούτσια και αξεσουάρ
– Βιβλία, παιχνίδια, CD, DVD, δίσκους

Έργα τέχνης και είδη διακόσμησης
– Εργαλεία, ποδήλατα
– Έπιπλα


Αν έχετε τέτοια αντικείμενα σε καλή κατάσταση, που όμως δεν τα χρειάζεστε, μην τα πετάξετε. Πάρτε τους τηλέφωνο στο  210 5561060 ή μπείτε στην ιστοσελίδα http://www.elefsis.com.gr/
Η επιχείρηση θα τα συντηρήσει και θα τα πουλήσει σε χαμηλές τιμές, προστατεύοντας ταυτόχρονα το περιβάλλον, μειώνοντας τον όγκο των απορριμμάτων και, κυρίως, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. 

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015

Στα σύνορα όπως όλοι!

Μόλις το διάβασα και δεν αντέχω να μην το γράψω: 1.350 φύλλα πορείας έλαβαν ισάριθμοι καλομαθημένοι, για τα σύνορα. Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας  Πάνος Καμμένος το είχε εξαγγείλει, αλλά δεν τον πίστεψα: αυτά τα πράγματα είναι βαθιά ριζωμένα για να αλλάξουν από τη μια μέρα στην άλλη.
Τα τηλέφωνα έχουν σπάσει, λέει η ιστοσελίδα, μα ο Υπουργός είναι ανένδοτος!
Ακόμα και ο γιος του Γιάννη Πρετεντέρη, που υπηρετούσε στα... σύνορα Χολαργού-Παπάγου, πήρε το μαγικό χαρτάκι για να πάει στον Έβρο.
Κύριε Υπουργέ, αν καθιερώσετε αυτή την ίση μεταχείριση για όλα τα ελληνόπουλα, θα κερδίσετε την ευγνωμοσύνη χιλιάδων γονέων και την εκτίμηση ημών των υπολοίπων.
Το πελατειακό κράτος του ΠΑΣΟΚ είναι πολύ δύσκολο να διαλυθεί, αλλά κάποτε πρέπει να γίνει η αρχή.

Γιατί άραγε ο συγκεκριμένος πολίτης φιλάει το χέρι του Βενιζέλου; Και, κυρίως, γιατί ο Βενιζέλος και οι παρατρεχάμενοί του χαμογελούν σαν να είναι μια συνηθισμένη ή οφειλόμενη πρακτική;  (η φωτπγραφία ανέβηκε στο τουίτερ από τον χρήστη Todos somos Griegos)

Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2015

Habemus Prokopi

"Έχουμε Προκόπη", αγαπητοί συνέλληνες, για νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας μας.
Κάποιοι τα έβαψαν μαύρα. Στενοχωρήθηκαν, θύμωσαν, χλεύασαν, απογοητεύτηκαν. Ο δημοσιογράφος Μάκης Νοδάρος στο μπλογκ του γράφει για τη στήριξη που έχει δώσει ο Παυλόπουλος στον έκπτωτο και διεφθαρμένο δήμαρχο Ζαχάρως. Άλλοι θύμισαν τις εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις που έγιναν όσο ήταν υπουργός Εσωτερικών και την καταστολή τον Δεκέμβρη του 2008. Και άλλοι, χιουμοριστικά, το επεισόδιο με τον ξυλοδαρμό της Κανέλλη από τον Κασιδιάρη:

του @GregBatis
Κι εγώ απογοητεύτηκα. Προτιμούσα την Καρυστιάνη ή τον Δρεττάκη. Έντιμους, δημοκράτες και συνεπείς ανθρώπους. Όμως, ο συσχετισμός δυνάμεων δεν θα επέτρεπε την εκλογή τους πριν από την Παρασκευή. Ίσως ούτε τότε. Μην ξεχνάτε τον μαγικό αριθμό 36: τόσο ήταν το ποσοστό που ο λαός έδωσε στον ΣΥΡΙΖΑ. Και αν τελευταία τον στηρίζει το 80% των πολιτών, αυτό είναι τόσο εφήμερο όσο η αποθέωση του Ρεχάγκελ και η πτώση του. Διότι είμαστε ανυπόμονοι, άστατοι, προπέτες, συντηρητικοί και συχνά πολύ ανόητοι. Δεν ψήφιζε ο Σόιμπλε τόσα χρόνια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Εμείς οι επιμηθείς τούς εκλέγαμε. Και τώρα που ψηφίσαμε ΣΥΡΙΖΑ, τσιφούτικα το κάναμε, περιμένοντας με μαζοχιστική χαιρεκακία την κωλοτούμπα. Σαν το ΚΚΕ ένα πράμα! Στις πλατείες κατέβηκε ένα ετερόκλητο πλήθος από όλο το ιδεολογικό ουράνιο τόξο. Καθένας με τις επιθυμίες και την ιδιοτέλειά του. Οι αληθινοί αριστεροί, έντιμοι, αλληλέγγυοι και πατριώτες, ήταν λίγοι.

Με 36%, λοιπόν, και με δεδομένη την έχθρα του ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ αναγκάστηκε να συνεργαστεί με τους ΑΝΕΛ, οι οποίοι τουλάχιστον είναι αντιμνημονιακοί. Αυτό σημαίνει πως για κάθε κίνηση οφείλει να τους ρωτάει. Η Καρυστιάνη και ο Δρεττάκης πιθανότατα θα ψηφίζονταν μόνο από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην τρίτη ψηφοφορία της Παρασκευής -κι αυτό παίζεται. Ενώ ο κεντροδεξιός Παυλόπουλος ψηφίστηκε και από τη ΝΔ. Δεν είναι σοφό να φεύγεις για εκστρατεία και να αφήνεις ακάλυπτα τα νώτα σου, έτσι δεν είναι;

Το περίεργο είναι ότι, μέχρι προχθές, είχαμε σίγουρο υποψήφιο τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Τον άνθρωπο που λάμπρυνε με την αίγλη του Τίποτα όσα αξιώματα έλαβε. Και δεν έβλεπα σοβαρές αντιρρήσεις. Γιατί πέσαμε από τα σύννεφα όταν ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε το όνομα του Παυλόπουλου; Τουλάχιστον αυτός είναι καθηγητής Δημοσίου Δικαίου και, ναι μεν ακολουθούσε την κομματική γραμμή, αλλά ψέλλιζε και κάποιες αντιρρήσεις. Δεν φαντάζομαι να χρειαστεί να υπογράψει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου όπως ο αλήστου μνήμης Παπούλιας. Όσο για το δημοψήφισμα, ας έρθει εκείνη η στιγμή και βλέπουμε.

Κάποιοι ζήτησαν να ψηφίζεται από τον λαό ο πρόεδρος. Μα, τότε το πολίτευμα θα μετατρεπόταν σε Προεδρική Δημοκρατία, όπως ισχύει στις ΗΠΑ, στην Αργεντινή, τη Γαλλία, την Κύπρο. Κι αυτό δεν γίνεται με το παρόν σύνταγμα.
Το αξίωμα στην Ελλάδα είναι διακοσμητικό. Ο Ανδρέας Παπανδρέου τού αφαίρεσε σχεδόν όλες τις αρμοδιότητες, εκτός από τις παρελάσεις. Ο Παπούλιας δεν αξιοποίησε ούτε καν το δικαίωμα τις αρνησικυρίας και της παραίτησης, υπέρ ενός λαού τον οποίο ποδοπατούσαν οι πάντες!. 


Λέγεται πως την υποψηφιότητα Αβραμόπουλου φρέναρε ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, επειδή δεν ήθελε να του κατσικωθεί ένας αριστερός Επίτροπος Μετανάστευσης και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων. Λογικό, αφού οι στρατιές των προσφύγων αυξάνονται με τους νέους πολέμους της Δύσης. Τι θα το κάνουμε; American bar; Φαντάζεστε στη θέση αυτή π.χ. τον Λαφαζάνη;

Σας παραπέμπω στη δήλωση μέσω μπλογκ, ενός ανθρώπου που εκτιμώ: του Κώστα Λαπαβίτσα. Χωρίς περιττά λόγια και αριστερόμετρο, με κάλυψε πλήρως.

Κλείνοντας, εύχομαι Καλή Επιτυχία στην κυβέρνησή μας. Έχει μια πολύ δύσκολη αποστολή. Αφού η πλειοψηφία του λαού δεν επιθυμεί την έξοδο από την Ευρωζώνη και την ΕΕ, οποιαδήποτε ελάφρυνση θα μας επιτρέψει να πάρουμε ανάσα και να επουλώσουμε κάποιες πληγές.
Όποιος έχει αντίρρηση, ας προσπαθήσει να πείσει τον κυρ Βαγγέλη ή την κυρα Δέσποινα ότι οι μισθοί και οι συντάξεις θα είναι το ίδιο χαμηλές σε οποιοδήποτε νόμισμα. Το διακύβευμα είναι μόνο η αξιοπρέπειά μας.

Έτσι είδε τις διαπραγματεύσεις στο Eurogroup ο φιλέλληνας βραζιλιάνος σκιτσογράφος Latuff

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Τροφή για σκέψη

Αφιερώστε λίγο χρόνο, για να μελετήσετε τις φυσιογνωμίες στη φωτογραφία που ανέβασε το Ποντίκι. Ο Ντάισελμπλουμ, αυτή η μετριότητα που δεν πήρε το μάστερ από το University College Cork της Ιρλανδίας (όπως είχε δηλώσει αρχικά) και ευγνωμονεί τα αφεντικά που τον έβαλαν επικεφαλής του Eurogroup, ρίχνει ένα φονικό βλέμμα στον Βαρουφάκη, ο οποίος δείχνει να νιώθει την απειλή στο σβέρκο του αλλά δεν φοβάται, επειδή δεν χρωστάει σε κανέναν.
Όμως, ακόμα και η αμηχανία του Βαρουφάκη είναι ανθρώπινη και κατανοητή. Σε αντίθεση με την έκφραση του Ολλανδού, ο οποίος είναι ανίκανος να καταλάβει γιατί αυτός ο fucking Greek δεν δέχεται το ρόλο του υπηρέτη: