Οι σκλάβες των σκλάβων της Μανωλάδας

"Απελαύνονται δύο ξένοι εργάτες, που είχαν μαχαιρωθεί στις 9 Μαΐου από τους μπράβους των αφεντικών τους στη Μανωλάδα, επειδή είχαν ζητήσει τα δεδουλευμένα", αναφέρει η είδηση.

Μην έχετε καμία αμφιβολία ότι, όσο μένετε αδιάφοροι, κάποια στιγμή θα μαχαιρώσουν κι εσάς. Διότι, αν μας τελειώσουν οι ξένοι εργάτες, θα αναγκαστούν οι Έλληνες να δουλέψουν σε αυτά τα κάτεργα. Όταν η σύνταξη του παππού θα είναι 150 ευρώ, και οι γονείς θα έχουν χάσει τη δουλειά τους. Τότε, και για τους Έλληνες, το μεροκάματο θα είναι πακιστανικό. Και θα τρώνε και ξύλο. Από τους χρυσαυγίτες που ψήφισαν.

Ωστόσο, ένα κείμενο αποκάλυψε πριν από λίγες μέρες ότι στη Μανωλάδα υπάρχουν ακόμα πιο βασανισμένοι άνθρωποι από τους μετανάστες. Και αυτοί είναι οι γυναίκες-σκλάβες, οι οποίες κρατούνται κλειδωμένες σε παράγκες μέσα στα χωράφια, για να ξαλαφρώνουν σεξουαλικά -αλλά και οικονομικά- τους εργάτες! Για τις αρχές είναι αόρατες. Για τους τσιφλικάδες, μια ακόμα πηγή εισοδήματος, αδήλωτη και αφορολόγητη.

Από συζητήσεις του με ξένους εργάτες, ο συντάκτης του κειμένου έμαθε πως οι γυναίκες αυτές δεν μιλάνε ποτέ και δουλεύουν όλο το 24ωρο. Ανήκουν στους τσιφλικάδες, αλλά τις φυλάνε Ρουμάνοι και Βούλγαροι. Όταν, μάλιστα, οι εργάτες δεν έχουν τα 20 ευρώ για να πάνε στα "σπίτια", τότε ξεσπάνε στους νεότερους και πιο αδύναμους συμπατριώτες τους!

Διαβάζοντας την αφήγηση, νόμιζα πως είχα μεταφερθεί με τη μηχανή του χρόνου στις φυτείες των αμερικανικών νότιων πολιτειών κατά τον 19ο αιώνα ή, έστω, στη Νότια Αφρική των αρχών του 20ού.

Εσείς εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ, που διυλίζετε τον κώνωπα, γνωρίζετε τι ακριβώς συμβαίνει στην βαθιά Ελλάδα; Κι αν ναι, με ποιον τρόπο πιστεύετε πως μπορείτε να αλλάξετε τη νοοτροπία του φασίστα, αν καταφέρετε να πάρετε την εξουσία;
Με τη συνισταμένη των συνιστωσών;

Η Αργεντινή συναντά την Ελλάδα στην Ερμού

Σήμερα, στις 18.30, στον υπέροχο κήπο των Ελλήνων Αρχαιολόγων (Ερμού 134-36, Πλατεία Ασωμάτων) ο Ραούλ Γοδόι από το αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο Ζανόν της Αργεντινής θα συζητήσει με εκπρόσωπο των εργαζομένων στο αυτοδιαχειριζόμενο, πλέον, εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ.



Την εκδήλωση διοργανώνει το Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων.

Για τους Θεσσαλονικείς, παραθέτω την αφίσα από την εκδήλωση που θα γίνει εκεί την Παρασκευή:

Η Γουατεμάλα χαμογελάει

Μέχρι πριν από δύο δεκαετίες, το όνομα Γουατεμάλα έφερνε ανατριχίλα σε όσους ενδιαφέρονταν έστω και λίγο για τους λαούς του κόσμου: εμφύλιος διάρκειας 36 ολόκληρων χρόνων (1960-96) που κόστισε τη ζωή σε 250.000 ανθρώπους, άγρια βασανιστήρια και μαζικές δολοφονίες αντιφρονούντων, γενοκτονία ιθαγενών (ονομάζονται Γουατεμαλτέκοι για να ξεχωρίζουν από τους απογόνους των Ισπανών αποίκων)
Εν ολίγοις, η απόλυτη λατινοαμερικάνικη Χούντα.

 

Πριν από λίγες μέρες, όμως, το δικαστήριο της Γουατεμάλας καταδίκασε τον πρώην δικτάτορα Εφρέν Ρίος Μοντ σε 50 χρόνια κάθειρξη για την κατηγορία της γενοκτονίας και σε επιπλέον 30, για την κατηγορία των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. Ο 86χρονος σήμερα δικτάτορας πήρε την εξουσία το 1982, και οι δικαστές τον κατηγόρησαν ότι «έκανε τα στραβά μάτια» όταν οι στρατιώτες του χρησιμοποιούσαν τους βιασμούς, τα βασανιστήρια και τους εμπρησμούς σε μια προσπάθεια να «απαλλαγεί» η Γουατεμάλα από τους αριστερούς αντάρτες κατά τη διάρκεια της περιόδου 1982-1983, που ήταν η πιο βίαιη περίοδος του Εμφυλίου. 
Επίσης κρίθηκε ένοχος για τη σφαγή τουλάχιστον 1.771 Μάγια Ιξίλ.

Η καταδίκη του Ρίος Μοντ, μαζί με τη φυλάκιση του Βιδέλα στην Αργεντινή -ο οποίος πρόλαβε και  ψόφησε, προτού σαπίσει στη φυλακή- και τη δικαστική δίωξη του Ντιβαλιέ στην Αϊτή, γεμίζει χαρά τους Λατινοαμερικάνους και όσους παρακολουθούσαμε με θλίψη τα βάσανά τους επί δεκαετίες.
Και, νομίζω, πως δεν είναι υπερβολή να τονίσω πως, αν δεν είχε προηγηθεί η Μπολιβαριανή Δημοκρατία του Ούγο Τσάβες, καμία από αυτές τις δίκες δεν θα είχε γίνει.  
Ο Τσάβες άλλαξε την πορεία των Λατινοαμερικάνων για πάντα. Η μικρόψυχη αποτίμηση του έργου του είναι απλώς φληναφήματα ηλιθίων.Ό,τι κι αν ακολουθήσει, οι λαοί θα ξέρουν πως υπάρχει και άλλος δρόμος.

(πηγές: 902 και εφημερίδα Πριν/12.5.2013)

Η Αργεντινή δεν θα κλάψει για αυτόν!

Οι δικτάτορες είναι σαν τον Δράκουλα: τρέφονται από το αίμα των θυμάτων τους. Γι' αυτό και ζουν τόσο πολύ, έστω και φυλακισμένοι, όπως ο πρώην δικτάτορας της Αργεντινής Χόρχε Βιδέλα (Jorge Videla), που πέθανε σήμερα στα 87 του.

από in.gr

Το 1976, ο Βιδέλα ανέτρεψε την Ισαβέλ, χήρα του Χουάν Περόν, με τη βοήθεια και των τριών σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων, τα οποία και επέβαλαν τους διαδόχους, Ροβέρτο Βιόλα, Κάρλος Λακόστε και Λεοπόλδο Γκαλτιέρι. Επί Γκαλτιέρι (1982) διεξήχθη ο περίφημος πόλεμος με τη Βρετανία της Θάτσερ για τα νησιά Μαλβίνας ή Φόκλαντ. Το αργεντίνικο ναυτικό κατατροπώθηκε και 650 στρατιώτες σκοτώθηκαν, αλλά τον επόμενο χρόνο η δικτατορία έπεσε, αφού προηγουμένως εξασφάλισε αμνηστία για τα εγκλήματά της.

Το 2006, το Ανώτατο Δικαστήριο, με νέα σύνθεση πλέον, κατήργησε την αμνηστία, με αποτέλεσμα να αρχίσουν οι δίκες εναντίον των δικτατόρων, οι οποίοι κατηγορούνται για την "εξαφάνιση" περισσοτέρων από 40.000 ανθρώπων.
Η μέθοδος εξαφάνισης εφαρμοζόταν σε όλη τη Λατινική Αμερική, τις δεκαετίες 1970 και 1980: οι αντιφρονούντες βασανίζονταν απάνθρωπα, στοιβάζονταν σε αεροπλάνα και ρίχνονταν στον Ωκεανό. Στη Χιλή προτιμούσαν την έρημο Ατακάμα.
Για δεκαετίες, οι Μητέρες της Πλατείας του Μάη διεκδικούσαν σιωπηρά να μάθουν τι απέγιναν τα παιδιά τους, παρά την τρομοκρατία που τους ασκούσαν οι δικτάτορες. Μεταξύ τους υπήρχε και μια Ελληνίδα, η οποία πέθανε πρόσφατα χωρίς να μάθει την τύχη του γιου της και της γυναίκας του.

Τον Ιούλιο του 2012 ο Βιδέλα καταδικάστηκε σε κάθειρξη 50 ετών για υποθέσεις «κλοπής» βρεφών αντιφρονούντων, οι οποίοι είχαν "εξαφανιστεί" με τον πιο πάνω τρόπο. Τα παιδιά δίνονταν για υιοθεσία σε άκληρες οικογένειες στρατιωτικών.
Οι Abuelas de la Plaza de Mayo (Γιαγιάδες της Πλατείας του Μάη) έχουν καταφέρει να βρουν αρκετά από τα κλεμμένα εγγόνια τους.

 

από tovima.gr

 Μια και μιλάμε για χούντες, όμως, πριν από ακριβώς 3 μήνες, διάβασα ότι ο στυγερός πρώην δικτάτορας της Αϊτής Ζαν Κλοντ Ντιβαλιέ (γνωστός ως Baby Doc, για να ξεχωρίζει από τον επίσης δικτάτορα πατέρα του, Papa Doc) κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον της δικαιοσύνης για διαφθορά και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, τα οποία δεν παραγράφονται.

Το 1971, ο 19χρονος τότε Baby Doc διαδέχθηκε τον πατέρα του, που κυβερνούσε από το 1957, και επιδόθηκε με επιτυχία στην καταλήστευση της φτωχότερης χώρας της Λατινικής Αμερικής. Εμπορευόταν ναρκωτικά και όργανα συμπατριωτών του, οι οποίοι βασανίζονταν και δολοφονούνταν από τα διαβόητα παραστρατιωτικά σώματα Τοντόν-Μακούτ. 

Το 1986, οι εξαθλιωμένοι Αϊτινοί εξεγέρθηκαν και κατάφεραν να τον ρίξουν. Ο Ντιβαλιέ κατέφυγε -πού αλλού;- στη Γαλλία, μεταφέροντας 600-800 εκατομμύρια δολάρια. Βέβαιος ότι δεν θα τον ενοχλούσε κανείς, επέστρεψε στην Αϊτή τις παραμονές των εκλογών του 2011 και συνέχισε να ζει εκεί πλουσιοπάροχα. 

Όμως, ο Σύλλογος κατά της Ατιμωρησίας, που αποτελείται από συγγενείς των θυμάτων πατρός και υιού Ντιβαλιέ, συγκέντρωσαν αδιάσειστες αποδείξεις και πέτυχαν την κλήτευσή του από τους δικαστές. 

Το αποτέλεσμα είναι άγνωστο, αλλά το πρώτο βήμα έγινε και το μήνυμα εστάλη.

Επειδή είμαι έξω φρενών με τα επαίσχυντα μπουρδουκλώματα της ΟΛΜΕ (καλά, το ΚΚΕ το ξέραμε, αλλά κι ο ΣΥΡΙΖΑ τέτοια διπροσωπία;), 
 αναδημοσιεύω το σκιτσάκι του Πάνου:

Η Παναγιά μαζί μας!

Από εδώ

Η χώρα των απλών ανθρώπων

Τελικά, τις καλύτερες παραπομπές τις βρίσκω στο Twitter. Κάντε μου τη χάρη να δείτε αυτό το βιντεάκι που καταφέρνει να συνδυάσει τους Clash με τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, τη Μάγκι με τον όρο slum και τον Μπλερ με τον Μάη του '68.
Για τους μυημένους, είναι η μοναδική συνταγή του Άρη Χατζηστεφάνου και της παρέας του.