Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

"Modus" να βλέπεις τηλεόραση

Στην ΕΡΤ1 -πού αλλού;- αρχίζει να προβάλλεται την Παρασκευή 12 Μαΐου στις 22.15 μια σκανδιναβική αστυνομική σειρά, βασισμένη στα βιβλία της νορβηγίδας συγγραφέως Άνε Χολτ.
Στα ελληνικά λέγεται "Modus - Ο δολοφόνος μέσα μας" και είναι συμπαραγωγή τεσσάρων σκανδιναβικών χωρών, Γερμανίας, Βελγίου και Βρετανίας.
Το κοινό την έχει ψηφίσει ως τη δημοφιλέστερη σειρά της δημόσιας τηλεόρασης τα τελευταία 25 χρόνια (εδώ).
Θα προβάλλεται κάθε Πέμπτη και Παρασκευή, αποτελείται από οκτώ επεισόδια και υποθέτω ότι -όπως όλες οι σκανδιναβικές αστυνομικές σειρές- δεν έχει καμιά σχέση με τα αμερικάνικα σκουπίδια που προβάλλουν σωρηδόν τα ιδιωτικά κανάλια.
Υποθέτω, επίσης, ότι όπως κι άλλες φορές η webtv θα δίνει τη δυνατότητα να δει κανείς τα επεισόδια που έχασε.

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Ο Ιβάν και η παραλίγο τραγωδία

Καταρχάς οφείλω να πω ότι συμπαθώ τον Ιβάν Σαββίδη. Για δύο λόγους: αφενός δεν έχει σκατόφατσα όπως οι άλλοι μεγαλοεπιχειρηματίες και αφετέρου είμαι ΠΑΟΚ .
Ο Σαββίδης δείχνει ευφυής και ανεξιχνίαστος. Σαν ένα καλό αστυνομικό μυθιστόρημα. Αρνείται να μιλήσει ελληνικά, κάνοντας τους υπόλοιπους να βουρλίζονται. Η δήλωσή του όταν έληξε ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες με είχε καταδιασκεδάσει. Ήταν σίγουρο πως θα χαρακτηριζόταν "λαγός" από όσους έφαγαν τη σκόνη του.
Όλα τα ανωτέρω συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι ο Ιβάν Σαββίδης προχωρεί μεθοδευμένα στο νέο του ρόλο. Όπως επισημαίνει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος στην Εφημερίδα των Συντακτών, η κυβέρνηση οφείλει να βάλει κανόνες στη νέα κατάσταση που θα δημιουργηθεί.

Πάντως, από το περασμένο Σάββατο, οι Παοκτσήδες πίνουν νερό στο όνομά του. 

από εδώ
Όχι ότι αυτό δεν γινόταν ήδη. Ας μην ξεχνάμε ότι πήρε την ΣΕΚΑΠ το 2013 και την έκανε ξανά κερδοφόρα. Η πάλαι ποτέ συνεταιριστική καπνοβιομηχανία της Ξάνθης ήταν τότε ξεγραμμένη. Οι εγκάθετες διοικήσεις ΝΔ & ΠΑΣΟΚ είχαν καταδικαστεί σε πρόστιμο πολλών εκατομμυρίων για λαθρεμπόριο, ενώ οι εργάτες ήταν απλήρωτοι πολύ καιρό. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Σαμαράς τον εκλιπαρούσε να την πάρει.
Πρόσφατα νοίκιασε και ανακαίνισε το Μακεδονία Παλάς, ένα ξενοδοχείο τοπόσημο της Θεσσαλονίκης, με τον δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη πρόθυμο να του δώσει άδεια για πισίνα σε σημείο όπου δεν επιτρέπεται.
Όταν πέρυσι η Κόκα Κόλα επιχείρησε να εξαγοράσει τη ΣΟΥΡΩΤΗ -άλλη μια επιχείρηση που χαντακώθηκε από τη διοίκησή της- οι μικρομέτοχοι έπεσαν στα πόδια του για να παραμείνει ελληνική. Κι εκείνος δέχτηκε.

του Κώστα Γρηγοριάδη από την Εφ.Συν.

Το Σάββατο στο Βόλο ο ΠΑΟΚ άρπαξε το κύπελλο από την ΑΕΚ. Εδώ τελειώνουν τα καλά νέα. Ο ξυλοδαρμός που προηγήθηκε μεταξύ των αφιονισμένων οπαδών είναι ντροπιαστικός κι επικίνδυνος, παρά τη σχετική πλακίτσα στο τουίτερ:

Ομολογουμένως ευφυέστατος ο παραλληλισμός!

Ο -εισηγμένος, λένε- χούλιγκαν μαχαιρώνει στο πόδι έναν οπαδό της ΑΕΚ και μετά τον κλωτσάει,


Ενώ αν έπεφτε κάποιος από την πεζογέφυρα, δεν θα θρηνούσαμε έναν αλλά πολλούς νεκρούς.
Εάν, λοιπόν, οι ιδιοκτήτες των ομάδων θέλουν κλωτσοπατινάδα, να πληρώσουν ιδιωτική αστυνομία και να αναλάβουν τις ζημιές. Κακώς απασχολείται η ΕΛ.ΑΣ. και μάλιστα χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Πλατεία Μαγιού

Καλό μήνα!
Πρωτομαγιά των εργατών που διεκδίκησαν το 1886 οκτάωρο στο Σικάγο (εδώ),

του Τάσου Αναστασίου

Πρωτομαγιά των διακοσίων εκτελεσμένων της Καισαριανής (εδώ),
Πρωτομαγιά του περίεργου τροχαίου όπου σκοτώθηκε το 1976 ο Αλέκος Παναγούλης (εδώ).
Χρωστάμε πολλά σε αυτούς τους ανθρώπους. Καλό θα ήταν να το θυμόμαστε, έστω και μπροστά στην κάλπη. Διότι οι ανιστόρητοι κι οι τάχαμου απολίτικοι στέλνουν καραγκιόζηδες και νεοναζί στη Βουλή.

του Τάσου Αναστασίου

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα θυμάμαι τις Μητέρες της Plaza de Mayo (Πλατεία Μαΐου). Εκείνες τις ατρόμητες Αργεντίνες, που μαζεύονταν κάθε εβδομάδα στο Μπουένος Άιρες, ζητώντας να μάθουν για την τύχη των αγνοούμενων παιδιών τους, αλλά και διεκδικώντας τα εγγόνια τους που είχαν δοθεί για υιοθεσία σε στελέχη της δικτατορίας.

"Πού βρίσκονται;"
30.000 ήταν οι αγνοούμενοι μετά την επιβολή του καθεστώτος Βιδέλα τον Μάρτιο του 1976. Μόλις 14 οι τολμηρές που μαζεύτηκαν στις 30 Απριλίου 1977 στην Πλατεία Μαΐου μπροστά στο Προεδρικό Μέγαρο, κάθισαν στα παγκάκια και παρίσταναν ότι έπλεκαν. Όταν οι αστυνομικοί προσπάθησαν να τις διώξουν, αυτές χωρίστηκαν σε ζευγάρια και άρχισαν να βηματίζουν ήρεμα γύρω από την πλατεία (εδώ). Μέχρι το τέλος της χρονιάς εκείνης, οι 14 "Locas" (τρελές) -όπως τις αποκαλούσαν περιφρονητικά οι πραξικοπηματίες- είχαν γίνει 150, παρά τη βία και τις φυλακίσεις.


Και μαζεύονταν κάθε Πέμπτη, μέχρι το 1983, που το καθεστώς επέτρεψε τη διεξαγωγή εκλογών. Έκτοτε, οι Μητέρες διεκδικούσαν την τιμωρία των δολοφόνων, μέχρι την ανάληψη της εξουσίας από τον Κίρτσνερ, οπότε κάποιοι πράγματι δικάστηκαν και τιμωρήθηκαν.
Δεν έμαθαν όλες τι απέγιναν τα παιδιά τους. Πολλά πέθαναν από τα βασανιστήρια και θάφτηκαν σε μαζικούς τάφους και άλλα πετάχτηκαν στον ωκεανό. Οι Μητέρες της Πλατείας Μαΐου, όμως, κατάφεραν να κρατήσουν το δράμα του αργεντινού λαού στη διεθνή επικαιρότητα για πολλά χρόνια.
Δίχως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Χωρίς, από την άλλη, οι αντίπαλοί τους να έχουν τα σημερινά μέσα προπαγάνδας. Μόνο το φόβο. Αυτό το υπερόπλο κάθε εξουσίας. Που εκείνες τον αγνόησαν.

"Δεν ξεχνάμε, δεν συγχωράμε" (χθες, στην 40ή επέτειο)
Ο αγώνας των αδάμαστων αυτών γυναικών ενέπνευσε δημιουργούς, όπως:
τον σκηνοθέτη Λουίς Πουένσο, του οποίου η συγκλονιστική Επίσημη Ιστορία αναφέρεται στις υιοθεσίες παιδιών των αγνοουμένων, και
τον συγγραφέα Καρίλ Φερέ, που δανείζεται μια από τις Μητέρες για το βιβλίο του Μαπούτσε.

Στο κέντρο η 88χρονη ιδρύτρια Χέμπε ντε Μποναφίνι στη χθεσινή συγκέντρωση (εδώ)

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Καθολικώς διαμαρτυρομένων;

"Ελλάς Ελλήνων χριστιανών", ήταν το σύνθημα της Χούντας, και κάποιος ευφυώς πρόσθεσε "Καθολικώς διαμαρτυρομένων".
Ήταν έτσι όμως; Δεν έζησα τη Χούντα, επειδή δεν μέναμε στην Ελλάδα τότε. Όχι, δεν ήμαστε αυτοεξόριστοι, ούτε η οικογένειά μου υπήρξε αριστερή. Ο πιο προοδευτικός ήταν ο βενιζελικός παππούς μου! Από τους συγγενείς μαθαίναμε πως "όλα βαίνουν καλώς, ησυχία, τάξη και ασφάλεια".
Όταν ήρθαμε το 1974, ακόμα κι οι περιπτεράδες δήλωναν αντιστασιακοί. Όσο για τους νέους, φυσικά ήταν όλοι στο Πολυτεχνείο και διηγούνταν ηρωικές ιστορίες. Παραδόξως, κανένας από αυτούς δεν είχε συλληφθεί. Ίσως γι' αυτό απέκτησε τόσο κακό όνομα η "Γενιά του Πολυτεχνείου", στην οποία ανήκαν και πολλά λαμόγια του ΠΑΣΟΚ.
Αν δεν ήταν ο Αριστοτέλης Σαρρηκώστας (εδώ) κι ο Ολλανδός Άλμπερτ Κουράντ (εδώ), με τις φωτογραφίες και το φιλμάκι τους, θα αμφισβητούνταν και η ίδια η εισβολή του τανκ (εδώ).


Το 1974 είχε ήδη κυκλοφορήσει το συγκλονιστικό βιβλίο του Γιάννη Κάτρη, Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα 1960-1974 (εκδ. Παπαζήση), μα δεν ξέρω πόσοι το διάβασαν τότε. Πρόσφατα ανακάλυψα ότι πωλείται ακόμη και μάλιστα σε πολύ προσιτή τιμή.

Χρειάστηκαν δεκαετίες για να μάθουμε ότι, για κάθε Μαρία Δαμανάκη που περνάει θαυμάσια στας Ευρώπας, υπάρχουν μια Πέπη Ρηγοπούλου και μια Αιμιλία Υψηλάντη που βασανίστηκαν απάνθρωπα, χωρίς μετά να εξαργυρώσουν τίποτε.
Και έπρεπε να περάσει μισός αιώνας από την αποφράδα μέρα της 21ης Απριλίου, για να αρχίσει το ξήλωμα του πουλόβερ.


Πρόπερσι κυκλοφόρησε το βιβλίο του Διονύση Ελευθεράτου, Λαμόγια στο χακί (εκδ. Τόπος), το οποίο αποδομεί τον μύθο περί μηδενικού χρέους και Παπαδόπουλου που πέθανε φτωχός. Τα στοιχεία που δίνει για τις σχέσεις με τους εφοπλιστές, τις μίζες από την κατασκευή δρόμων και το κλείσιμο 2.000 δημοτικών σχολείων είναι επαρκέστατα τεκμηριωμένα. Ποτέ άλλωστε στον πλανήτη δεν υπήρξε ολιγαρκής χούντα. Πόσο μάλλον αν είχε στους κόλπους της έναν... Ρουφογάλη.

Δείτε εδώ μια συνέντευξη του δημοσιογράφου-συγγραφέα στην ΕΡΤ:
http://www.gazzetta.gr/plus/article/1074352/lamogia-sto-haki-mia-matia-sta-oikonomika-tis-hoyntas-vid

Σήμερα, όλο και περισσότεροι μιλούν πια για την απογοητευτική αδράνεια του ελληνικού λαού επί δικτατορίας. Σε πολλές περιπτώσεις, η αδράνεια έγινε συνενοχή και αργότερα ξέπλυμα, κατασκευάζοντας την εικόνα αδέκαστων καραβανάδων, οι οποίοι χάρισαν αγροτικά δάνεια, ενώ στην πραγματικότητα ευνόησαν την αστυφιλία και καταβαράθρωσαν την αγροτική παραγωγή.
Ξέρετε, κάτι σαν το μύθο περί γαλλικής αντίστασης στους Γερμανούς.

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Ο "σύντροφος" Μελανσόν

"Εγώ δεν είμαι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν διαπραγματεύομαι 17 ώρες με ανθρώπους που με προσβάλλουν", απάντησε ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ενθουσιάζοντας εγχώριους αστέρες

από εδώ
Σύντροφε Μελανσόν, επίτρεψέ μου να σχολιάσω λιγάκι τη φράση σου :
  • Όπως ακριβώς υποστηρίζω οποιαδήποτε ελληνική ομάδα αγωνίζεται στο εξωτερικό, κατά τον ίδιο τρόπο θυμώνω όταν κάποιος μιλάει απαξιωτικά για την κυβέρνηση της χώρας μου. Πόσο μάλλον, αν δεν εμπλέκεται (ακόμη) σε σκάνδαλα, όπως η δική σου.
  • Το να αρχίζεις τη φράση σου με τις λέξεις "εγώ δεν είμαι... " αποτελεί αχρείαστο ετεροκαθορισμό. Περιμένουμε να μας πεις τι είσαι και τι προτίθεσαι να κάνεις. Χωρίς μεγαλοστομίες.
  • Το να καταφέρεσαι εναντίον μιας χώρας που αγωνίστηκε απελπιστικά μόνη στην αρένα με τα θηρία, ενώ η ευρωπαϊκή (κι η εγχώρια) Αριστερά παρακολουθούσε από τις κερκίδες μασουλώντας πασατέμπο, δεν συνάδει με το ήθος που οφείλεις να δείχνεις. 
Διότι, όταν ακούνε το όνομα "Τσίπρας", οι Ευρωπαίοι σκέφτονται "Ελλάδα". Κι αυτό δεν αλλάζει.
  • Η παροιμία λέει, "βάζει κι η Μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες". Είναι δυνατόν να συγκρίνεις τη χώρα σου, δεύτερη οικονομία της ΕΕ, με μια καθημαγμένη χώρα, η οποία έχει τον Ερντογάν γείτονα, τον Σόιμπλε αντίπαλο και τον Κούλη αντιπολίτευση;
  • Η φράση σου, "Οι Γερμανοί δεν έχουν δει ποτέ απέναντί τους μια Γαλλία η οποία να τους λέει όχι", είναι απόλυτα ειλικρινής. Πράγματι, όταν οι πρόγονοί μας πολεμούσαν τους Ιταλούς εισβολείς, οι Γάλλοι αναρωτιούνταιν "Pour qui et pourquoi?" (για ποιον και γιατί;), είπαν ναι στους Γερμανούς και συνέχισαν να ζουν ξέγνοιαστα.
  •  Τέλος είναι αστείο να χαϊδεύεις τα αφτιά των Γάλλων, οι οποίοι έχουν φέρει δύο φορές τους φασίστες Λεπέν στο κατώφλι του προεδρικού μεγάρου, παρόλο που ούτε το 1/4 του ΑΕΠ τους έχουν χάσει μέσα σε 7 χρόνια, ούτε η ανεργία των νέων έχει φτάσει στο θεό.

Παρ' όλα αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ σε στηρίζει και εύχεται να περάσεις στο δεύτερο γύρο. Μην έχοντας τόση μεγαλοψυχία, σου λέω, "δεν μας χ... αιρετάς, σύντροφε Μελανσόν;"

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Ρετζέπ Ταγίπ Ιζνογκούντ!

Το δημοψήφισμα του Ερντογάν, όπως το είδαν δύο από τους καλύτερους σκιτσογράφους μας:

Μιχάλης Κουντούρης
Κώστας Γρηγοριάδης

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017

Καλή Ανάσταση στους αθώους αυτού του κόσμου

Αν υπήρξε ποτέ Χριστός, για τα εκατομμύρια εκτοπισμένους και σκλάβους θυσιάστηκε. Μάταια, όμως...

El Greco