Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

Good morning, Greece!

Ο Alberto Gallo από το Λονδίνο μάς στέλνει την καλημέρα του μέσω τουίτερ, με εικόνα και μήνυμα:

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Ματαίως οργίζεσαι, Ματέο

Αν κάτι μας πρόσφεραν αυτοί οι πέντε μήνες μετά τις εκλογές, είναι σοφία.
Βέβαια, η σοφία είναι σαν την ομορφιά: πρέπει και να θέλεις να τη διεκδικήσεις. Αν όλη μέρα βλέπεις Μπάμπηδες και Σίες, ούτε τη βλέπεις ούτε τη διεκδικείς.

Αυτούς τους πέντε μήνες, λοιπόν, οι μάσκες των κοστουμαρισμένων και ευγενικών Ευρωπαίων έπεσαν, αποκαλύπτοντας τους θλιβερούς λακέδες των τραπεζών και των κερδοσκόπων που είναι στην πραγματικότητα.
Λακέδες που έχουν κατηγορηθεί για διαφθορά (Σόιμπλε), που έχουν κυβερνήσει κράτη-κουτσουλιές όπου ξεπλένεται μαύρο χρήμα (Γιούνκερ), που κουνάνε την ουρά τους στη Γερμανία ρίχνοντας νερό στο μύλο των φασιστών (Ολάντ), που έχουν ακόμα και πλαστά πτυχία (Ντάισελμπλουμ).

Ανθρωπάκια περιδεή που αποφασίζουν για τις ζωές μας σαν να παίζουν βιντεοπαιχνίδια,


και γίνονται περίγελως όπως κάποτε ο Γέλτσιν

Πάλι σκνίπα, Γιαννάκη;
Πού είναι, λοιπόν, οι περίφημες αρχές της ενωμένης Ευρώπης; Μέχρι πρότινος, οι πολίτες της αδιαφορούσαν για τους πολέμους που προκαλούσαν οι ηγέτες τους, για τις εκατόμβες θυμάτων, για την ερήμωση κυρίαρχων χωρών και την ισοπέδωση αρχαίων πολιτισμών.
Αυτοί ζούσαν το μύθο τους, την ελεύθερη διακίνηση χωρίς σύνορα και διατυπώσεις, τις ανεξάντλητες επιλογές σε εκπαίδευση, εργασία και διαμονή. Οι άλλοι, ας πρόσεχαν...
Μέχρι που τα εκατομμύρια των εκτοπισμένων χτύπησαν τις πόρτες της Ευρώπης. Κουρελήδες, μουσκεμένοι και αποφασισμένοι. Κι όταν δεν τους άνοιξε, μπήκαν με το έτσι θέλω. Διότι, αν αντικρίσεις το θάνατο, δεν σε φοβίζει τίποτε πλέον. 


Και τότε ο Ματέο Ρέντσι ζήτησε από τους "εταίρους" να μοιραστούν έστω και 40.000 πρόσφυγες από αυτούς που έχουν καταφύγει σε Ιταλία και Ελλάδα. Οι εταίρες αρνήθηκαν, κι ο ιταλός πρωθυπουργός έγινε έξω φρενών: "Αν αυτή είναι η γνώμη σας για το τι σημαίνει Ευρώπη, μπορείτε να την κρατήσετε. Ή υπάρχει αλληλεγγύη ή μην σπαταλάτε το χρόνο μας". 

Ματαίως οργίζεσαι, Ματέο. Η ΕΕ ουδέποτε βασίστηκε στις αρχές του Διαφωτισμού. Δημιουργήθηκε με σκοπό την αέναη αύξηση των κερδών που θα προέκυπταν από την αγοραστική δύναμη εκατοντάδων εκατομμυρίων εύπορων και καλομαθημένων πολιτών. Όμως, αυτό δεν είναι αρκετό πλέον. Οι γύπες θέλουν να κινούν τα νήματα ανενόχλητοι: χωρίς κοινοβούλια, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, χωρίς κοινωνικό κράτος και αηδίες. Να πλουτίζουν χωρίς παραγωγή. Να παράγουν χωρίς να πληρώνουν μεροκάματα. Να ελέγχουν τα πάντα.
Ξεκίνησαν με τη μικρή και ανόητη Ελλάδα. Θα συνεχίσουν με τους υπόλοιπους. Εν κρυπτώ και απαραβύστω ετοιμάζουν εδώ και δύο χρόνια την TTIP. Που θα δίνει στις πολυεθνικές τη δυνατότητα να μηνύουν ολόκληρα κράτη και να τα γονατίζουν. Βαφτίζοντάς την "συμφωνία ελεύθερου εμπορίου". Με την ελευθερία μονόπλευρη. Δική τους.

Είμαστε μόνοι, εμείς οι Έλληνες, Ματέο. Μας συμπαραστέκονται μονάχα κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες Ευρωπαίοι, με μυαλό και καθαρό βλέμμα. Οι "ηγέτες" έχουν εδώ και χρόνια ανταλλάξει το ήθος με την εξουσία.
Χθες έδιωξαν τον Γιάνη Βαρουφάκη από τη σύσκεψη των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης! Ο κύπριος ΥΠ.ΟΙΚ Χάρης Γεωργιάδης πρωτοστάτησε στην εκδίωξη. Με εντολή του Αναστασιάδη, βεβαίως, ο οποίος παίζει τον καλό μπάτσο. Και όχι, δεν το έκανε εκδικούμενος την παραχώρηση της Τράπεζας Κύπρου στον Σάλλα της Πειραιώς πρόπερσι. Το έκανε, επειδή και στην αρχαία Ρώμη οι απελεύθεροι ήταν συχνά ανελέητοι απέναντι στους υποδουλωμένους

Πού' σαι, μάνα μου, να ιδεις μεγαλεία!

Ματαίως οργίζεσαι, Ματέο. Θα βρεις το δίκιο σου μονάχα αν οι συμπατριώτες σου το διεκδικήσουν από τις Βρυξέλλες. Όπως, ελπίζω, να το διεκδικήσουμε κι εμείς την Κυριακή. Διότι, σε πείσμα όλων των φερέφωνων, των μίζερων και των κακιασμένων, η ελληνική κυβέρνηση δεν υπέγραψε καμιά προαποφασισμένη συμφωνία που τάχαμου καθυστερούσε εσκεμμένα. Δεν προσπάθησε καν να την περάσει ως αναγκαίο κακό. Στρέφεται σε εμάς και μας υπενθυμίζει πως δεν είμαστε υπήκοοι, αλλά πολίτες. Και, ως τέτοιοι, οφείλουμε να αποφασίσουμε για το μέλλον μας.
Του Μ. Κουντούρη (εδώ)        Σε περίπτωση ανάγκης, σπάστε το τζάμι.

Υ.Γ. Στο πρώτο δημοψήφισμα πριν από 41 χρόνια, δεν είχα δικαίωμα ψήφου. Τώρα ανυπομονώ να το ασκήσω. Εκτός κι αν υποχωρήσει η Τρόικα.
Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω τι θέλω περισσότερο...
 

Η μέρα των ΑΤΜ με χιούμορ

σκηνοθεσία: @unknalways
Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλες νεκροθάφτες της ΕΕ!

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

Παραδόξως, δεν έφταιγε ο Στουρνάρας!

Εντάξει, δεν είναι σοφό το να μην έχεις πάρει από την τράπεζα τα τελευταία σου χρήματα για το σαββατοκύριακο. Όμως έτυχε. Και το μεσημεράκι βγήκαμε ξένοιαστοι, για να ψωνίσουμε κάποια τρόφιμα.
Από το πρωί στο τουίτερ υπήρχαν φωτογραφίες με ουρές στα ΑΤΜ, αλλά, αφενός τις θεωρήσαμε προπαγάνδα της αντιπολίτευσης, αφετέρου η Λ. Κατσέλη είχε δηλώσει ότι οι τράπεζες έχουν διαρκή τροφοδοσία, με εντολή Στουρνάρα.
Στη Λεωφόρο Ειρήνης, μποτιλιάρισμα. Στα δύο ταμειακά μηχανήματα της ΕΤΕ, ουρές. Όλοι έψαχναν -με αξιοσημείωτη ψυχραιμία- για μια θέση στάθμευσης εκεί κοντά.
Παρκάραμε στου διαόλου τη μάνα και μπήκαμε στο σούπερ μάρκετ: πανικός! Καρότσια ξέχειλα και ταμίες στα πρόθυρα κατάρρευσης. Τα ράφια με τα άλευρα σχεδόν άδεια -ο ευτραφής ηλικιωμένος που στεκόταν μπροστά μου στο ταμείο είχε τέσσερα (4) πακέτα! Προφανώς τρώει σπιτικό ψωμί.
Το ίδιο συνέβαινε και με τα μακαρόνια. Μάλλον δεν πιστέψανε τον Φίλη.
Αντίθετα, σχεδόν κανείς δεν ενδιαφερόταν για είδη μαναβικής και γάλατα ψυγείου, που χαλάνε γρήγορα και δεν αντέχουν σε μακροχρόνια πολιορκία.

Μια κοντόχοντρη κυρία μιλούσε με πάθος για πιθανότητα πολέμου (!), ενώ κάποιος άλλος μάζευε στην αγκαλιά του κουτιά εβαπορέ. Θυμήθηκα μέρες Τσέρνομπιλ, όταν σου άρπαζαν το γάλα από τα χέρια.
Όταν επιτέλους φτάσαμε στο ταμείο, πληρώσαμε με κάρτα ανάληψης, πήραμε τις τσάντες μας -ας κάνω και λίγη οικολογική προπαγάνδα- και βγήκαμε.
Μια κυρία περίμενε στην ουρά για το μηχάνημα, καπνίζοντας χαλαρά.

(Οι καπνιστές είναι οι πιο ευπροσήγοροι άνθρωποι. Να τους προτιμάτε για πληροφορίες. Αντιθέτως, οι πιο γκρινιάρηδες είναι αυτοί που μόλις έκοψαν το τσιγάρο.)

"Γιατί τόσος κόσμος;", τη ρωτήσαμε. "Διότι μόνο τα ΑΤΜ της Εθνικής δουλεύουν. Οι άλλες τράπεζες τα έχουν κλειστά από το πρωί", μας απάντησε.
Δεν είχαμε την υπομονή να ξαναμπούμε στην κίνηση για να διασταυρώσω την είδηση. Πάντως, αυτή τη φορά δεν φταίει ο Στουρνάρας.

Του Πέτρου Ζερβού (Εφ.Συν)

Δημοψήφισμα, λοιπόν!

Το δημοψήφισμα είναι η πιο άμεση έκφραση της θέλησης του λαού.
Δεν καταλαβαίνω γιατί να το φοβάται κανείς, εκτός κι αν ανήκει στην Τρόικα,
εξωτερικού ή εσωτερικού.
Εύχομαι το αποτέλεσμα να διαψεύσει όσους μας κατηγορούν για παθητικότητα.
Εύχομαι το αποτέλεσμα να αποτελέσει το ρήγμα στο οικοδόμημα που έχουν στήσει οι δολοφόνοι των λαών.
Ξενυχτώντας για να δω τις αντιδράσεις στο τουίτερ, βρήκα ένα ωραίο κειμενάκι της @roubalita, για την παρακάτω φωτογραφία:


"Θέλει, λέει, να κοιμηθεί ο Γιουνκέρ την Παρασκευή!
Αχαχαχαχαχα... του έχω μια έκπληξη μούρλια!"

Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015

Μέθυσε, πέρασε με κόκκινο τη διασταύρωση Ακαδημίας και Ρήγα Φεραίου, χτύπησε έναν φουκαρά μοτοσυκλετιστή, τον εγκατέλειψε αιμόφυρτο στην άσφαλτο και τελικά συνελήφθη από Ζητάδες και περιπολικά.

Ποιος είναι;
Δεν τον ξέρω, αλλά ποτέ δεν θα ψήφιζα αυτή τη φάτσα!
Το στέλεχος του Ποταμιού και ηθοποιός Γιώργος Γιαννόπουλος.
Το είδατε πουθενά; Αφιέρωσαν ρεπορτάζ τα κανάλια; Μίλησαν περί ασυδοσίας και αναλγησίας οι συνήθεις δημόσιοι κατήγοροι;
Γιατί;
Επειδή δεν ήταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Θα μου πείτε, πώς θα μπορούσε να είναι;
Σωστά. Δεν το σκέφτηκα.

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Στο μακρινό Μπακού

Όλες αυτές τις μέρες που εμείς παρακολουθούμε τις διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες αγωνιώντας, εξοργιζόμενοι ή διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους,
στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν οι αθλητές μας κερδίζουν μετάλλια στους πρώτους Ευρωπαϊκούς Αγώνες.

Έτσι, ο Δημήτρης Δημητρίου πήρε το ασημένιο στα 400 μέτρα ελεύθερη κολύμβηση,
τα κορίτσια και τα αγόρια μας πήραν το χάλκινο στο Πόλο,

Ο Λευτέρης Πετούνιας πήρε το χρυσό στους κρίκους,


Ο Βλάσης Μάρας το ασημένιο στο μονόζυγο,



Ο Γιώργος Τζάνος το ασημένιο στο καράτε,


Οι Κωνσταντίνος Μαλγαρινός και Άννα Κορακάκη πήραν το αργυρό μετάλλιο στη σκοποβολή,  


 όπως και οι Γιώργος Αχιλλέως και Άντρη Ελευθερίου από την Κύπρο.


Ίσως να παίρναμε και το χρυσό στη συγχρονισμένη κολύμβηση, αν ο παραγοντισμός και η έλλειψη αξιοκρατίας δεν έσπρωχνε την οικογένεια των δίδυμων αδελφών Αλεξανδρή στην Αυστρία, η οποία καρπώθηκε και το ασημένιο μετάλλιο!


Πριν από λίγο άκουσα τις μπασκετμπολίστριές μας να διαμαρτύρονται ότι δεν είχαν ενημερωθεί για τους βαθμούς που χρειάζονταν για να μην αποκλειστούν.
Αχ, Ελλάδα!