Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Το μπουγέλωμα της Δύσης

Τα τελευταία χρόνια με κάνουν έξω φρενών διάφορες εκστρατείες που σκαρφίζονται οι δυτικοί, προκειμένου να συγκεντρώσουν χρήματα "για φιλανθρωπικούς σκοπούς": αγώνες δρόμου, λασποδρομίες, φεστιβάλ που καταλήγουν σε μεθύσι μέχρι αναισθησίας κ.ά. Αμφιβάλλω ακόμα και για το αν τα χρήματα καταλήγουν όντως σε φιλανθρωπίες.

Πρόσφατα ενέσκηψε το Ice Bucket. Το αυτομπουγέλωμα, δηλαδή, διαφόρων διασημοτήτων, το οποίο αποσκοπεί στη χρηματοδότηση της έρευνας για την ALS, την ασθένεια που παραλύει σιγά σιγά τον ασθενή, μέχρι να τον σκοτώσει. Κάτι σαν τη σκλήρυνση κατά πλάκας. η οποία τώρα τελευταία χτυπάει πολύ νεαρές ηλικίες.
Βεβαίως, κανείς δεν βλέπω να αναρωτιέται μήπως ο τρόπος ζωής και διατροφής, η εντατική κτηνοτροφία, η ρύπανση των φυσικών πόρων και η κλιματική αλλαγή συμβάλλουν στη νέα μάστιγα που ονομάζεται ευγενικά "αυτοάνοσα νοσήματα". Διότι αν, αντί να μαζεύουν λεφτά για τις φαρμακοβιομηχανίες, άρχιζαν να πιέζουν τις αρχές για λήψη μέτρων κατά της περιβαλλοντικής καταστροφής, τότε κάποιοι -το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή- ίσως να ξεβολεύονταν.

Οι Παλαιστίνιοι, λοιπόν, των οποίων το δράμα ξεχάστηκε ξανά, γύρισαν βιντεάκια, όπου αυτομπουγελώνονται με συντρίμμια των ίδιων τους των κτηρίων ή με κόκκινη μπογιά που συμβολίζει το αίμα, αφού το νερό δεσμεύεται όλο σχεδόν από το Ισραήλ. Μας εξηγούν μάλιστα ευγενικά πως ίσως να μην μπορέσουν να ξεπλύνουν τη σκόνη και ζητούν προκαταβολικά συγγνώμη.
Στην δε Ινδία προτείνεται το Rice Bucket, δηλαδή η δωρεά ενός κουβά με ρύζι για τους πεινώντες.

Τα βιντεάκια εδώ, από το TVXS

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Δανεικά άρθρα

Έχω συγκεντρώσει μερικά ενδιαφέροντα άρθρα:
  • Του αποχωρούντος πρύτανη του ΑΠΘ Γιάννη Μυλόπουλου, ο οποίος εξηγεί πώς κατάφεραν ΝΔ-Πασόκ να εκλέξουν δικούς τους πρυτάνεις στα ΑΕΙ, εδώ 
    του Τάσου Αναστασίου από τη χθεσινή Αυγή
  • Καταγγελίες εφοριακών πως ο ΕΝΦΙΑ, όπως και άλλα φορολογικά νομοσχέδια, ετοιμάζονται στα αγγλικά από ξένα δικηγορικά γραφεία και απλώς μεταφράζονται εδώ. 
  • Του Γιάννη Σιδηρόπουλου, σχετικά με την αξιέπαινη πρωτοβουλία του αποχωρούντος δημάρχου Ξάνθης να αναρτήσει πίνακα με όλους τους προκατόχους του στη δημαρχία της πόλης, μετά την απελευθέρωσή της το 1919, ανεξαρτήτως πολιτικών καταβολών. εδώ
  • Σε βίντεο η σκηνή όπου ο Ντομίνγκο Καβάγιο, πρώην υπουργός οικονομικών της Αργεντινής και υπεύθυνος για τη χρεοκοπία του 2001, δέχεται επίθεση με αβγά  Και στα δικά μας.
  • Αφιέρωμα του TVXS στα πρώτα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης, που φαίνονται πλέον αθώα σε σύγκριση με αυτά που ακολούθησαν.
  • Τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν δολοφονηθεί δεκάδες ακτιβιστές σε όλο τον πλανήτη, από εταιρείες που θέλουν να πλουτίσουν, θυσιάζοντας περιβάλλον και ανθρώπους. Τώρα απειλείται η ζωή του Ντάβι Κοπενάουα, αρχηγού της φυλής Γιανομάμι της Αμαζονίας -γνωστού και ως "Δαλάι Λάμα του τροπικού δάσους".
  • Ανήκουμε και επισήμως στον τρίτο κόσμο, όπου η Δύση ξεφορτώνεται τα τοξικά της απόβλητα. Το ΥΠΕΚΑ δηλώνει πως θα μεριμνήσει. Το εμπιστεύεστε; εδώ 
  •  Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Αλέξανδρου Μουτζουρίδη, για το ρωσικό εμπάργκο, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Το Χωνί 
  • Τέλος, τα έργα και οι ημέρες του Αντώνη Σαμαρά, κατά τους 26 μήνες πρωθυπουργίας, όπως απαριθμούνται από τον Χάρη Ιωάννου στην Εφημερίδα των Συντακτών.

Κυριακή, 24 Αυγούστου 2014

"Θυμάμαι, ξέρετε, τον κομήτη του Χάλεϊ..."

Ο Εμμανουήλ Κριαράς γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1906 και πέθανε προχθές, ολοκληρώνοντας μια ζωή τόσο δημιουργική και γεμάτη, όσο ελάχιστοι άλλοι πανεπιστημιακοί.
Δεν είχα την τιμή να τον γνωρίσω. Για τους φοιτητές της γενιάς μου ήταν κάτι σαν θρύλος. Δημοτικιστής, υπέρμαχος του μονοτονικού και σοσιαλιστής.
Ομολογώ ότι με απογοήτευσε λίγο όταν δέχτηκε να μπει τιμητικά στο ψηφοδέλτιο επικρατείας του Γιωργάκη το 2009. Από την άλλη, όμως, δεν είναι απαραίτητο να συμφωνείς σε όλα με τους ανθρώπους που εκτιμάς, έτσι δεν είναι; Θα ήταν πληκτικό, αν μη τι άλλο

 
Στους κύκλους των καθηγητών κυκλοφορούσαν κάποια ανέκδοτα που σατίριζαν τρυφερά έναν άνθρωπο που ήταν λίγο "στον κόσμο του", αφοσιωμένος στο πνευματικό του έργο.
Ωστόσο, οι λίγες συνεντεύξεις που παραχώρησε -κυρίως στην Καθημερινή- δείχνουν ότι ζούσε την εποχή του, ανησυχούσε για τον κόσμο και γερνούσε με σοφία -κάτι πολύ σπάνιο.
Από εκεί αντιγράφω μερικές χαρακτηριστικές φράσεις του:
  • Το 2011, εν μέσω κρίσης, φαινόταν απελπισμένος: "Στην υπερεκατονταετή ζωή μου δεν θυμάμαι ποτέ αντίστοιχη περίοδο με ανάλογα πολιτικά και κυρίως - οικονομικά αδιέξοδα. Θα ήθελα να ειχε πεθάνει , να μην είμαι αναγκασμένος να βιώνω αυτές τις καταστάσεις στον τόπο μου. Φταίμε κι εμείς . Λειτουργήσαμε ολοι - κυβέρνηση και πολίτες κατά το χειρότερο δυνατό τρόπο. Βολευόμασταν - στην καλύτερη περίπτωση - στο καθεστώς της υποκρισίας , της κλεψιάς , της απάτης . Όταν παίρνει κανείς δανεικά είτε είναι κράτος είτε πολίτης πρέπει να είναι οσα μπορεί να επιστρέψει… Όχι περισσότερα. Βρισκόμαστε πλέον στον πάτο και ελπίζω να μην εχει χειρότερα. Βέβαια ο φασισμός μπορεί να έχει σήμερα άλλο πρόσωπο…Μέσα στο αστικό καθεστώς που ζούμε , η λύση, είναι ένας σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο. Παγκοσμίως. Αυτή είναι η λύτρωση του κόσμου . Η Αριστερά όμως στην Ελλάδα δεν βλέπω ότι έχει δυνατότητες..."
  •  "Είμαστε τραγικές μορφές. Το γεγονός ότι έχουμε συνείδηση δεν νομίζω ότι είναι στοιχείο ουσιαστικής ευτυχίας. Ο άνθρωπος ζει πιο ευτυχισμένα όταν δεν έχει συνείδηση της τραγικότητας της ζωής του."

  • "Διδασκαλία του ήθους δεν υπάρχει. Μαθαίνουμε την τεχνική. Πώς να μεταδώσουμε τις γνώσεις. Αλλά πώς να βελτιώσουμε το ήθος του ανθρώπου δεν το μάθαμε.".

  • "Ανυψώνει τον άνθρωπο ο Ερωτας. Ο πραγματικός, ο αληθινός έρωτας. Ο έρωτας είναι το αντίδοτο του θανάτου. Είναι ίσως η ίδια η ζωή. Μόνο όταν είσαι ερωτευμένος ζείς. Ειδάλλως είσαι …πέτρα…"
Αντίο, Δάσκαλε.

Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014

Το ξεπούλημα δεν κάνει διακοπές

Η θερινή ραστώνη δεν εμποδίζει τους χρυσοδάκτυλους του ΤΑΙΠΕΔ να προσθέτουν κι άλλα ασημικά στον πάγκο των τοκογλύφων.
Μάταια η σκηνοθέτρια της ταινίας Mamma Mia, Φιλίδα Λόιντ, σχεδόν εκλιπαρεί με επιστολή της την Ολγίτσα την Κεφαλογιάννη να μην επιτρέψει την καταστροφή των θαυμάσιων ελληνικών ακτών.

Από την άλλη, η Επιτροπή Αγώνα για την Υπεράσπιση των Δημόσιων Αγαθών της Νάξου και των Μικρών Κυκλάδων συγκεντρώνει υπογραφές, προκειμένου να αποτραπεί το ξεπούλημα αυτών που λέει και ο τίτλος: των Δημόσιων Αγαθών, τα οποία η παρέα των Σαμαροβενιζέλων θεωρεί κληρονομιά από τους κατσικοκλέφτες προγόνους.
Είναι πολύ σημαντικό να συνεισφέρουμε σε αυτή την προσπάθεια, έστω και με ένα κλικ στο πληκτρολόγιό μας. Έστω και για την τιμή των όπλων. Για να μην πιστεύουν πως μας έχουν στο χέρι ό,τι και να κάνουν.

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Αυτό δεν καταπίνεται με τίποτε, Αλέξη!

Διάβασα κάτι σκόρπια κατά την απουσία μου, μα περίμενα πρώτα να ενημερωθώ περισσότερο προτού τα πάρω άγρια στο κρανίο!
Η ανησυχία υπήρχε μέσα μου από τις παραμονές των εκλογών του 2012, όταν, σε μια ενημερωτική ομιλία σου στο Μαρούσι, μάταια ανέμενα κάποια αναφορά στο χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους και στη φορολόγηση της πρώτης.
Με τη λαίλαπα που ακολούθησε, η υπόθεση μισοξεχάστηκε, μολονότι το αίτημα της φορολόγησης επανερχόταν συχνά-πυκνά. Στο μεταξύ, όλοι βλέπαμε την αργή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ προς δεξιότερες θέσεις, τη διείσδυση πασοκικών ρεταλιών και την αποδόμηση των δημοκρατικών διαδικασιών. Η ελπίδα πως, αργά ή γρήγορα, αυτός ο συντηρητικός λαός-κοπάδι θα ξεσηκωνόταν έσβησε άδοξα. Σε αντίθεση με τους ηρωικούς Βούλγαρους, οι οποίοι έβγαιναν για μήνες στο δρόμο διαμαρτυρόμενοι για την τιμή του ρεύματος, οι δικοί μας διαδηλωτές λιγόστευαν διαρκώς.

Ασφαλώς δεν έφταιγε μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια έφταιγε λιγότερο από όλα τα άλλα κόμματα. Έχω επανειλημμένα γράψει και σχολιάσει πως το ΚΚΕ φέρει τεράστια ευθύνη για τη δεξιά στροφή, καθώς ο μόνος του στόχος ήταν και παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ταυτόχρονα υπόσχεται στους οπαδούς του μόνο τη μετά θάνατον επανάσταση.

"Ο Τσίπρας είναι άθεος!", έκρωζαν τα παπαγαλάκια για πολλές μέρες πέρυσι. "Ο Τσίπρας έκανε σύμφωνο συμβίωσης και δεν βάφτισε τα παιδιά του". Αυτά που για τους πουλημένους ήταν κατηγορία, για εμάς ήταν ελπίδα. Ελπίδα ότι θα απαλλαγούμε σύντομα από το θεοκρατικό καθεστώς του Σαμαρά και των προτακτόχων του.


Και ξαφνικά, Αλέξη, επισκέπτεσαι το Άγιο Όρος. Αυτή καθαυτήν η επίσκεψη δεν σήμαινε ότι έγινες θεούσος. Κι ο Φλωράκης είχε πάει παλαιότερα, χωρίς να νοιαστεί κανείς.
Με ποιο σκεπτικό, όμως, υποσχέθηκες οικονομική βοήθεια στους αργυρώνυτους καλόγερους; Για να πάρεις τις ψήφους αυτών ή των θρησκόληπτων που σταυροκοπιούνται στραβοκοιτάζοντας με μίσος τους συνανθρώπους τους;
Με ποιο δικαίωμα συνέκρινες τον αγώνα των ηρωικών Ζαπατίστας με αυτούς που ανέκαθεν χάιδευαν την εξουσία και έβγαζαν Εφραίμ;
Τι σχέση έχει το σύνθημα "Όλα για όλους, τίποτε για μας" ανθρώπων σαν τον υποδιοικητή Μάρκος  με τις οικονομικές συναλλαγές των μοναστηριών;
Δίκαια η Ελένη Πορτάλιου, από τα λίγα πλέον έντιμα στελέχη, λέει ότι έριξες "τα άγια τοις κυσί". Μόνο οι ανιστόρητοι σύμβουλοί σου θα μπορούσαν να σου υπαγορέψουν τέτοιες αηδίες!

Η μπούρδα "αφήστε με μόνο με την πανίερη εικόνα" ήταν άραγε δική σου ή εκείνων που εμπνεύστηκαν τα συνθήματα "Νέα Ελλάδα" και "25 ψηφίζουμε, 26 φεύγουν"; Από πότε ένας άθεος ή, έστω, ένας αγνός χριστιανός συνομιλεί με εικόνες; Για να ζητησεις τι; Την εξουσία; Αυτήν να τη ζητήσεις από τον λαό, χωρίς ψιλά γράμματα σε κραυγαλέα συμβόλαια.

Ξέρεις, Αλέξη, ο κατήφορος που έχεις πάρει καταλήγει στον πάτο της Ιστορίας. Κανένας δεν θέλει ένα κακέκτυπο του Σαμαρά, τη στιγμή που έχουμε το ορίτζιναλ. Κανείς επίσης δεν θέλει μια αρσενική Κανέλλη.
Χρειαζόμαστε μια ριζοσπαστική Αριστερά, που θα βγει θαρρετά και θα μιλήσει για τις δυσκολίες, ζητώντας τη συνδρομή όλων των αναξιοπαθούντων πολιτών. Που δεν θα τάζει παραδείσους, λαγούς με πετραχήλια και διορισμούς στο δημόσιο. Που δεν θα χαϊδεύει θρησκόληπτους, τοκογλύφους και εμπόρους ψυχών.
Όσοι πλουτίζουν εν μέσω κρίσης, δεν θα σε ψηφίσουν ποτέ, Αλέξη. Υποθέτω πως δεν θα το ήθελες κιόλας.
Αν συνεχίσεις αυτές τις αψυχολόγητες και ηλίθιες δηλώσεις, θα χάσεις το 4% που αποτελούσε ανέκαθεν τη μαγιά του ΣΥΡΙΖΑ. Το 4% που διαδήλωνε, που αγωνιζόταν, που στελεχώνει τις ομάδες αλληλεγγύης, που αγωνιά για το αύριο όλων. Όχι μόνο της τσέπης του.
Κι αν το χάσεις αυτό, Αλέξη, δεν θα έχεις πού να στραφείς όταν το 80% σου γυρίσει την πλάτη επειδή το διέταξαν οι πρετεντέρηδες κι οι μπάμπηδες.

Και, να σου πω και κάτι άλλο; Οι ηγέτες έρχονται και παρέρχονται. Είναι αναλώσιμοι. Η ψυχή της Αριστεράς, όμως, όχι. Είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχουμε. Κι αυτήν οι σύμβουλοί σου δεν μπορούν να μας την πάρουν.

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Αφιερωμένο σε όσους μιλούν για αντισημιτισμό

Του Muazzum Zamir

"Όχι πουτινιές στον Πούτιν"

Η φράση αυτή ήταν από τις αγαπημένες του τηλεβιβλιοπώλη Λιακόπουλου πριν από χρόνια. Τον παρακολουθούσα πότε πότε τα απογεύματα μετά τη δουλειά. Έχουν πλάκα οι συνωμοσιολόγοι. Εξάλλου, τότε η Χ.Α. ήταν ακόμα ένα κόμμα που δεν ανιχνευόταν στις δημοσκοπήσεις.

Οι ΗΠΑ τα έκαναν μούσκεμα όπου κι αν ανακατεύτηκαν. Από την εποχή του Βιετνάμ ακόμα, δεν θυμάμαι να κέρδισαν έναν πόλεμο. Μετά το 2001, όμως, κάθε φορά που επιτίθενται σε μία χώρα, καταφέρνουν να τη σβήσουν απ' το χάρτη, ενώ οι ίδιοι φεύγουν με την ουρά στα σκέλια. Το 2008 κατόρθωσαν να προκαλέσουν παγκόσμια οικονομική κρίση. Ωστόσο, βλέπουν πάντα τον εαυτό τους ως αυτοκρατορία. Πρώτα φεύγει η ψυχή και μετά το χούι.

Η ταπεινωμένη Ρωσία, από την άλλη, στάθηκε ξανά στα πόδια της χάρη στον Βλαντιμίρ Πούτιν. Ο ανέκφραστος καγκεμπίτης έχει τσαρικές φιλοδοξίες, μα και όλα τα προτερήματα ενός πράκτορα. Κυρίως την έλλειψη αναστολών. Δεν τον θέλει η ΕΕ; Συμμάχησε με τα υπόλοιπα BRICS και έστησαν τα αντίστοιχα του ΔΝΤ και της Διεθνούς Τράπεζας. Έκλεισε γιγαντιαία συμφωνία με την Κίνα και διεκδικεί τα πετρέλαια της Αρκτικής. Μιλάει και τον ακούνε όλοι με προσοχή.

Τα σύγχρονα Καταλανικά Πεδία είναι στην Ουκρανία, μόνο που είναι άγνωστο αν θα νικήσει ο Αέτιος ή ο Αττίλας. Εκεί, η Δύση παίζει με τη φωτιά του φασισμού, προκειμένου να αποκόψει τη Ρωσία από όσα θεωρούσε ζωτικό της χώρο. Μετά την κατάρριψη του Μπόινγκ, και χωρίς να έχει αποδειχτεί τίποτε, επέβαλε κυρώσεις στο "αντίπαλον δέος" που αναδύεται, για να του κόψει τη φόρα.

Κάπου εκεί πετιούνται και τα δικά μας τα σαμαροβενιζέλια, που νόμισαν πως ο Πούτιν είναι ΣΥΡΙΖΑ. Ειδικά ο χοντρός, με τη μεγαλομανία που τον διακρίνει, την είδε σκυλάκι του καναπέ -που θά' λεγε κι η αυθεντία του Περισσού. Δείχνανε τα δόντια τους οι άλλοι, γάβγιζε κι αυτό υστερικά. Μόνο που αυτά τα σκυλάκια είναι τα πρώτα που τρώνε την κλωτσιά.


Κι έτσι τώρα, η τιμημένη αγροτιά κλαίει και οδύρεται, επειδή φρούτα και λαχανικά θα μείνουν απούλητα. Γύρω στα 400 εκατομμύρια θα χάσουμε από την απαγόρευση εισαγωγής τους στη Ρωσία. Έσπευσαν οι διπλωμάτες μας να ζητήσουν συνάντηση με Ρώσους, αλλά εκείνοι δεν θα έχαναν την ευκαιρία να τους ταπεινώσουν. Η συνάντηση ακυρώθηκε.

Για μια ακόμα φορά το μοιραίο ΟΧΙ στη Μέρκελ και στον Ομπάμα δεν ειπώθηκε. Τα σαμαροβενιζέλια δέχτηκαν χωρίς συζήτηση ό,τι τους υπαγορεύτηκε. Μόνο που τον άλλο μήνα θα απαιτήσουν από τους αγρότες να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ. Τι θα κάνουν τότε, οι άνθρωποι που παλιά έκλειναν κάθε τόσο τις εθνικές οδούς; Πώς θα πληρώσουν χωρίς έσοδα και με τα χρέη να τους πνίγουν;

Δεν επιχαίρω. Πονάει η ψυχή μου επειδή, σε μια τόσο δύσκολη οικονομική συγκυρία, ακυρώνονται πωλήσεις χιλιάδων τόνων αγροτικών προϊόντων, τα οποία μπορεί να καταλήξουν στις χωματερές.

Κάποιοι λένε πως, σαράντα χρόνια τώρα, οι αγρότες ψηφίζουν πράσινους και βένετους, για να τσεπώνουν τις επιδοτήσεις και να συντηρούν τα σκυλάδικα και τα καζίνα. Σαράντα χρόνια τώρα ρίχνουν λιπάσματα και φυτοφάρμακα με το τσουβάλι, αδιαφορώντας για την υγεία μας. Σαράντα χρόνια τώρα αντιμετώπιζαν όλες τις άλλες κατηγορίες πολιτών ως βολεψάκηδες και τεμπέληδες.

Όμως, ενώ όλοι οι άλλοι είμαστε τσακισμένοι, ήταν παρήγορο να σκέφτομαι πως οι εξαγωγές μας πήγαιναν σχετικά καλά. Διότι, όταν η χώρα σου διαλύεται, ξεχνάς πως τόσα χρόνια εσύ πλήρωνες τον ΟΓΑ, τους φόρους και το νερό, όσο στη Θεσσαλία άνοιγαν τους κρουνούς μέρα μεσημέρι με τη γνωστή ανεμελιά του "δεν πληρώνω, τι με κόφτει".
Δεν θυμάσαι, επίσης, εκείνες τις θλιβερές ιστορίες με τους -Αλβανούς αρχικά, Πακιστανούς και Αιγύπτιους αργότερα- μετανάστες, τους οποίους εκμεταλλεύονται μέρα-νύχτα και μετά τους παραδίδουν στην αστυνομία απλήρωτους. Οι ίδιοι αυτοί, φυσικά, είναι σήμερα ψηφοφόροι των ναζί και μισούν θανάσιμα όλες τις άλλες κατηγορίες πληθυσμού.
Είναι όλα αυτά που μου τη σπάγανε με τους αγρότες. Όμως τώρα αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλο κίνδυνο να χάσουν τα πάντα, επειδή τα σαμαροβενιζέλια νόμισαν πως μπορούσαν να απειλήσουν τον Πούτιν.

Δεν ξέρω τι θα κάνουν οι αγρότες σε άλλες χώρες. Στην Πολωνία, για παράδειγμα, η οποία υπέστη πρώτη τις κυρώσεις της Μόσχας. Στην Ελλάδα, πάντως, έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα. Ο Μανώλης Γλέζος έστειλε επιστολή στον Πούτιν, θυμίζοντάς του πως οι Έλληνες ανέκαθεν υποστήριζαν την ειρήνη και την αυτοδιάθεση των λαών. Είναι και ο μόνος πολιτικός που ανέλαβε κάποια πρωτοβουλία. Ελπίζω ο Τσίπρας στο Αγιονόρος να ανέπεμψε κάποια προσευχή. Μπορεί και να υπάρχει θεός.

Πάντως, αν δεν αλλάξει κάτι, η κατάρρευση της αγροτικής τάξης θα συμπαρασύρει κι άλλους. Σε μια στιγμή που και οι ρώσοι τουρίστες σπανίζουν. Κι αυτό είναι μια πολύ άσχημη εξέλιξη, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Διαβάζω, πάντως, πως οι Τσέχοι προτείνουν να βρεθούν πόροι για αποζημίωση των ευρωπαίων αγροτών! Τελικά, οι κυρώσεις τιμωρούν τη Ρωσία ή την ΕΕ;