Τετάρτη, 2 Απριλίου 2008

Something happened here, dad!

«Στην κοιλάδα του Ηλά, ο Δαβίδ συνάντησε και νίκησε τον Γολιάθ. Αλλά πάνω απ’ όλα νίκησε το φόβο του», λέει ο πρωταγωνιστής, ένας «στρατόκαυλος» βετεράνος του Βιετνάμ και «καλός πατριώτης», στο παιδάκι της αστυνομικού (αγνώριστη η κούκλα Σαρλίζ Θερόν, αποδεικνύει για μια φορά ακόμα το ταλέντο της!). Ο βετεράνος μας (ο εξαιρετικός Τόμι Λι Τζόουνς), που λέτε, είχε δύο γιους, τους έστειλε στο στρατό και τώρα δεν έχει κανένα, διότι ο δεύτερος επιστρέφει από το Ιράκ αλλά αγνοείται!
Όταν το πτώμα ανακαλύπτεται διαμελισμένο και καμένο, ο πεισματάρης πατέρας πιέζει την αστυνομικό να ψάξει το θέμα, χωρίς να υποψιάζεται ότι θα αναγκαστεί να αντικρίσει τους σκελετούς που η Αμερική κρύβει στη ντουλάπα: τη βίαιη ή και παρανοϊκή συμπεριφορά των στρατιωτών που επιστρέφουν από το Ιράκ μισότρελοι ή ναρκομανείς! Αλλά θα αντιμετωπίσει και τους δικούς του δαίμονες: όταν ο γιος του είχε προσπαθήσει να του πει στο τηλέφωνο «something happened here, dad!», εκείνος τον είχε απλώς ρωτήσει αν ήταν κανείς γύρω και τον άκουγε! Διότι το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν το να φέρεται σαν άντρας ο γιος του και όχι το πώς ένιωθε στην κόλαση. «Μέσα σε ένα τέτοιο σπίτι, ο στρατός ήταν η μόνη τους επιλογή! Μου τους πήρες και τους δυο! Ας μου άφηνες τον έναν», τον κατηγορεί η γυναίκα του (Σούζαν Σαράντον).
"Γιατί ο βασιλιάς έστειλε τον Δαβίδ να πολεμήσει τον Γολιάθ, ενώ ήταν νεαρό αγόρι;", ρωτάει ο μικρούλης τη μαμά του στο τέλος. "Δεν ξέρω", απαντάει εκείνη. "Νομίζω ότι φοβόταν", αποφαίνεται το παιδάκι.

Φαίνεται πως το Χόλιγουντ βιάζεται να γυρίσει ταινίες για τον ήδη χαμένο πόλεμο στο Ιράκ –κάτι που άργησε πολύ να κάνει για το Βιετνάμ! Ταινίες όπως η εξαιρετική «Επιστροφή» ή η «Αποκάλυψη τώρα!» δημιουργήθηκαν μετά το 1975, όταν δηλαδή ο πόλεμος είχε τελειώσει, το αντιπολεμικό κίνημα είχε καταλαγιάσει και η Αμερική έγλειφε τις πληγές της. Σήμερα, παρά την έλλειψη πληροφόρησης -η οποία εμποδίζει τον αμερικανικό λαό να μάθει ποιες είναι οι πραγματικές επιπτώσεις του πολέμου τόσο στο Ιράκ όσο και στον ίδιο- η βιομηχανία του θεάματος δειλά και ελεγχόμενα βάζει κάποια ερωτηματικά.

Η «Κοιλάδα του Ηλά» δεν είναι σε καμιά περίπτωση «Ο αγνοούμενος» του Γαβρά, ας μην γελιόμαστε! Είναι όμως μια καλή απόπειρα να ειπωθούν κάποια πράγματα. Μου άρεσε περισσότερο από τους «Λέοντες αντί αμνών». Αυτές είναι οι πρώτες ταινίες. Σύντομα θα δούμε κι άλλες, πιστεύω.

7 σχόλια:

vasikos metoxos είπε...

Θέλει πολύ χρόνο η αμερική για να συνειδητοποιήσει τι συμβαίνει. Στην γηραία ήπειρο μάλλον το έχουν εμπεδώσει το ζήτημα καλλίτερα και έριξαν "πόρτα" στα μεγαλόπνοα σχέδια για Ουκρανία και Γεωργία, στο Βουκουρέστι. Τέτοιο πατατράκ δεν το περίμενε ο W. Ο Σαρκό καθαρίζει, γενικώς. Με ή χωρίς Κάρλα! "Έχω ελληνική καταγωγή και συμμερίζομαι τις ελληνικές θέσεις" δήλωσε. Προβλέπω τον Νομάρχη να του στήνει άγαλμα και τον γαλλοτραφή Ζουράρι να εκφέρει ύμνους για τον θεσσαλονικιό γόνο και την ουμανιστική Φραγκία. Ο Άνθιμος θα προχωρήσει περισσότερο αναρτώντας τη γαλλική σημαία δίπλα στον βυζαντινό δικέφαλο. Το μόνο μειονέκτημα που θα χαλάει τη σούπα στους σαρισσοφόρους είναι η αναφορά στο ότι ο σαλονικιός παππούς ήταν Εβραίος. Τι να λέει ο Πλεύρης άραγε?

LocusPublicus είπε...

O κόσμος της Αμερικής είναι μουδιασμένος και κουρασμένος με το θέμα του πολέμου φίλε λωτοφάγε. Ηδη το θέμα δεν επικρατεί στην επικαιρότητα όπως παλιά. Μεχρι στιγμής οι ταινίες είναι λίγες, σιγα σιγά θα αυξηθούν. Η χώρα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πορεία παρακμής. Λογικό βέβαια, όταν είναι η μόνη χώρα που ανακατεύεται παντού (αλλού σοφά, αλλού ανόητα), προσπαθώντας, αυτή τη φορά, χωρίς συμμάχους να λύσει καμμιά 20σαριά πολιτικοστρατιωτές κρίσεις και άλλα τόσα διαφόρου υφής πρόβλήματα ανα τον κόσμο.

Βρισκόμαστε νομίζω σε οριακό σημείο. Ο πόλεμος του Ιράκ αποδυκνείει για ακόμα μια φορά πως κανείς δεν μπορεί να δράσει μόνος του στη διεθνή σκακιέρα.

Το βέτο για την διεύρυνση του ΝΑΤΟ με Ουκρανία και Γεωργία, με βρίσκει σύμφωνο.Με την κίνηση αυτή η Ρωσία απειλείται. Και η Ρωσία είναι πολυ σημαντική χώρα για να αγνοηθεί.

Το "Μακεδονικό" δεν αποτελεί και μεγάλος μέρος της ατζέντας όπως βλέπω. Σημαντικό για μάς, αλλα για την Σύνοδο μάλλον επουσιώδες. Ελπίζω οι συναισθηματισμοί με τη
Γαλλία να παραμείνουν περιορισμένοι. Οι Γάλλοι έχουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα σε διεθνές επίπεδο, και προσπαθούν να διεκδικήσουν όσο πιο μεγάλο κομμάτι πίττας μπορούν με τις άλλες μεγάλες ευρωπαικές δυνάμεις και την Αμερική.

Ωραίος και ο πιτσιρίκος. Του εύχομαι καλή τύχη!

O Πλεύρης, φίλε Βασικέ, στη κοσμάρα του..

Vassia είπε...

Λωτοφάγε, δεν την είδα, αλλά θα την δω στο dvd σύντομα, οπότε θα μπορώ να κρίνω.
:-)
"Οι λέοντες αντί αμνών" που είδα, τη θεωρώ αποτυχημένη προσωπικά.
-----

"Δεν άλλαξε η Αμερική το Ιράκ, αλλά το Ιράκ την Αμερική" διάβασα σήμερα στη συνέντευξη που έχει η "Ελευθεροτυπία" του Τόμας Ρικς, δημοσιογράφου της Washington Post, που έχει γράψει το βιβλίο "Φιάσκο".

θεωρώ ότι τα λόγια του είναι σοφά.

EKTORAS είπε...

Ιράκ-Βοσνία-Κόσοβο-Σερβία(βομβάρδισαν το Βελιγράδι και όλη τη Σερβία, μην ξεχνάμε)-Αφγανιστάν-Κόσοβο-Ξανάμανά Ιράκ. Να προσθέσω και την Παλαιστίνη;

Θα τα βρούν μπροστά τους μην ανησυχείτε, καμμία ταινία τουλάχιστον σήμερα δε μπορεί να περιγράψει τί βιώνουν αυτοί οι λαοί για να... "εκδημοκρατιστούν" από τους σύγχρονους σφαγείς του Θάμνου και του ΝΑΤΟ. Μην ξεχνάμε συμμετέχει και η Ελλαδίτσα είτε ανοίγοντας βάσεις και λιμάνια για τα Νατοϊκά στρατεύματα, είτε στέλνοντας στρατόκαυλους που λές και 'σύ δεξιά και αριστερά.
Και ο Σαρκοζί θυμήθηκε οτι είναι Σαλονικιός. Ψωμιάδη τρέμε! θα σου φάει τη θέση.

Τι να πώ λωτοφάγε, Παράνοια. Ζούμε την απόλυτη παράνοια.

Λωτοφάγος είπε...

@ Βασικέ, τελικά ο Νομάρχης είχε δίκιο: είναι πράγματι πασίγνωστος σε όλο τον πλανήτη! Πολύ φοβάμαι ότι η φράση του Σαρκοζί είναι επένδυση για το μέλλον, επειδή... ναι, λυπηρόν πλην αληθές, ονειρεύεται να γίνει νομάρχης στη θέση του κοσμαγάπητου Νομάρχου! Σκέφτομαι να μεταφέρω τα δικαιώματά μου, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να τον εμποδίσω! Όσο για την εβραϊκή καταγωγή, ας μην ξεχνάμε ότι ο Πλεύρης αποκαλούσε και τον Σημίτη εβραίο, αλλά αυτός έγινε πρωθυπουργός! Νομάρχης είναι κομμάτι πιο δύσκολο, αλλά ο Νικολά έχει αποδείξει πως πετυχαίνει ό,τι βάλει στο μάτι!
Τελικά, μπορώ να χαρώ για το βέτο ή θα αποδειχθεί πυροτέχνημα; Τι καημός σε αυτή τη χώρα να μην μπορείς να πιστέψεις σε τίποτε!

@ Να υπενθυμίσω, φίλε Λόκους, ότι κανείς δεν προσκάλεσε την Αμερική σε κανένα μέρος του πλανήτη. Μόνη της πήγε. Κι αυτό στο χωριό μου θεωρείται μεγάλη αγένεια και έλλειψη αγωγής!
Επιπλέον απαιτεί από τους συμμάχους της να τη βοηθούν κάθε φορά, είτε συμφωνούν είτε όχι. Και μετά αναρωτιέται γιατί τη μισεί όλος ο πλανήτης!
Δεν ξέρω πώς θα καταφέρει να ξεμπλέξει κι αυτή τη φορά. Πάντως οι 1.500.000 Ιρακινοί νεκροί μπλέχτηκαν άθελά τους! Όπως και οι υπόλοιποι 25.000.000, που είδαν τη χώρα τους να καταστρέφεται και να μετατρέπεται από κυρίαρχο κράτος σε ζήτουλα!

@ "Δεν άλλαξε η Αμερική το Ιράκ, αλλά το Ιράκ την Αμερική": πολύ σωστό! Λες να αναγκαστεί να δει τον εαυτό της στον καθρέφτη; Λες να αναδιπλωθεί και να ασχοληθεί πλέον με τα του οίκου της, όπως οφείλει να κάνει κάθε πολιτισμένη χώρα; Μην γελάς, Βάσια, "πολιτισμένη" είπα!

@ Αυτή τη στιγμή που σου γράφω, Έκτωρ, βλέπω ταυτόχρονα τη "Θεματική βραδιά" του Κούλογλου, αφιερωμένη στο σημερινό Ιράκ. Η εκπομπή αναβλήθηκε δύο φορές, αλλά τελικά προβάλλεται απόψε.
Ασφαλώς και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι χωμένη ώς το λαιμό στα σκατά! Ας μην εφησυχάζουμε, θεωρώντας ότι οι Άραβες μας αγαπούν! Απλώς κάνουν τα στραβά μάτια κι αυτοί, για δικούς τους λόγους βέβαια.

Vassia είπε...

Δεν γελάω φίλε μου.
Είναι τόσα τα θύματα του "πολιτισμού" που μάλλον έχω παγώσει.

Καλησπέρα

Ναπολέων είπε...

Από τις πρώτες αράδες του άρθρου σου ο "αγνοούμενος" μού ήρθε στο μυαλό....

Όσο για τις ΗΠΑ, φαίνεται πως, σχετικά με το Ιράκ και άλλες εισβολές τους, η κυρίως αγνοούμενη είναι η κοινή λογική...

Ας μάς διαφωτίσει ο παρεπιδημών εκεί Locus Publicus.

α-α-ε
Ν.