Πέμπτη, 27 Μαρτίου 2008

Οι κήνσορες

Η "γαλατού" του Vermeer

Είμαι ωτακουστής! Η ανατροφή μου το θεωρούσε αδιακρισία, αλλά συμφιλιώθηκα με τις ενοχές μου πριν από 15 χρόνια, όταν ο Λάκης (ένας είναι ο Λάκης!) ρωτήθηκε πώς κατάφερε να δημιουργήσει τον Τζίμη-«πάμ’ πλατείαααα;» για τους Δέκα μικρούς Μήτσους. «Πάω στα μοδάτα μπαράκια όπου συχνάζουν αυτά τα παιδιά και πίνω το ποτό μου σιωπηλά, ακούγοντας», απάντησε.

Υπάρχουν καφενεία στη γειτονιά μου, όπου από το πρωί ως το βράδυ συχνάζουν κάτι τύποι αραχτοί διαφόρων ηλικιών και παίζουν πρέφα ή τρώνε χταποδάκι γελώντας δυνατά: είναι οι εισοδηματίες των βορείων προαστίων! Ο "Τζίμης" είχε πει σχετικά: «Δούλεψε κάποτε ένας πρόγονος, και ζούμε όλοι οι υπόλοιποι!» Ε, λοιπόν, στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, ο παππούς τους είχε αγοράσει ή καταπατήσει κάποιες εκτάσεις που αργότερα μπήκαν στο σχέδιο πόλης (χωρίς ρυμοτομία και λοιπές… φιοριτούρες) και οι οποίες δόθηκαν αντιπαροχή. Αυτά τα σαΐνια έβγαλαν –στην καλύτερη περίπτωση- το Λύκειο λαδώνοντας, δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους, δεν έχουν ανοίξει ούτε ένα βιβλίο, δεν γνωρίζουν τι εστί τέχνη ή αισθητική, δεν έχουν δημιουργήσει τίποτε και σιχαίνονται τις οικογένειές τους.
Όταν περνάω από εκεί, αφουγκράζομαι: σχολιάζουν πάντα τα καυτά θέματα της επικαιρότητας. Όχι όμως με γνώση ή περίσκεψη, αλλά χυδαία, εξαιτίας και της απαιδευσίας τους. Έχουν άποψη επί παντός του επιστητού, αφού, όπως έχει πει ο Κλιντ Ήστγουντ: «Η άποψη είναι σαν την κ….ίδα, όλοι έχουν από μία!»

Αυτή την εποχή συζητούν για τις απεργίες και το ασφαλιστικό. Μάλιστα! Οι χαραμοφάηδες έχουν άποψη για τους εναερίτες της ΔΕΗ που παίζουν τη ζωή τους κορώνα-γράμματα, για τους τραπεζοϋπαλλήλους και τα χρυσοπληρωμένα (από τους ίδιους!) ταμεία τους, για τους συμβασιούχους σκουπιδιάρηδες–ομήρους του κάθε βλαχοδήμαρχου που μαζεύουν τις ακαθαρσίες μας μέσα στη γενική απαξίωση και για τους χιλιάδες δημοσιογράφους των 600 €.
Φυσικά αγνοούν πλήρως τους κτηνοτρόφους που πουλάνε το γάλα στους βιομήχανους για πενταροδεκάρες, τους αγρότες των οποίων τα αφτιά χαϊδεύουν οι αγροτοπατέρες με ψεύτικες υποσχέσεις, τις ταμίες των σούπερ μάρκετ που θα δουλεύουν μέχρι τα 65, τους εποχικούς πυροσβέστες που δεν έχουν ούτε τον εξοπλισμό ούτε τη σωστή εκπαίδευση, τους απλήρωτους δασεργάτες, τους καθηγητές ξένων γλωσσών που είναι ευχαριστημένοι με 10 ευρώ την ώρα, τα νέα παιδιά με μεταπτυχιακά που νοικιάζονται(!) από δουλέμπορους στις τράπεζες, τους νεαρούς γιατρούς που θα πάρουν ειδικότητα στα 40 και θα προσπαθήσουν με φακελάκια να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο, τις πωλήτριες που έχουν στραβογεράσει με λειψά ένσημα, τα δικηγοράκια που δουλεύουν και τις Κυριακές στους διάφορους Κούγιες. Αγνοούν ότι οι νεαρές αισθητικοί, απόφοιτοι ΙΕΚ, δουλεύουν εξαντλητικά στα ινστιτούτα αισθητικής χωρίς μέλλον, επειδή οι ρυτίδες είναι αιτία απόλυσης. Δεν έμαθαν ποτέ ότι χιλιάδες νέοι με διδακτορικά προσλαμβάνονται στα ΤΕΙ ως ωρομίσθιοι και πασχίζουν να συμπληρώσουν το εισόδημα με άλλες δουλειές. Όχι δηλαδή ότι οι μόνιμοι καθηγητές είναι άψογοι, αλλά όταν τρέχεις όλη μέρα σε 2-3 εργοδότες για να μαζέψεις 1.000 ευρώ το μήνα (και αν!) με τι όρεξη να ασχοληθείς με τα παιδιά, τα οποία ούτως ή άλλως αδιαφορούν;

Και βεβαίως ασχολούνται με τους ανασφάλιστους μετανάστες μόνο αν είναι οι Ινδοί του Μαγγίνα, τα δε παιδιά (κάπου μισό εκατομμύριο) που γεννήθηκαν ή μεγάλωσαν εδώ «δεν θα γίνουν Έλληνες ποτεεέ», διότι αλίμονο αν τους επιτρεπόταν να συναγωνιστούν τα παχύσαρκα, ανάγωγα και αμόρφωτα βλαστάρια τους! Έστω κι αν η υπαγωγή αυτών των ανθρώπων στο ΙΚΑ θα μπορούσε να του δώσει το φιλί της ζωής για τα επόμενα 30 χρόνια τουλάχιστον!
Τι τους κόφτει για τη σύνταξη; Μόνο ακουστά την έχουν. Τι ακριβώς έγινε με τα σοδομημένα ομόλογα; Τροφοδότησαν με διάφορους τρόπους το ΧΑΑ. Χρωστάει στο ΙΚΑ η κυβέρνηση; «Και τι; Από εμάς θα τα πάρει;». Χρωστάνε οι εργοδότες; Μα, αυτοί οι ίδιοι είναι εργοδότες, είτε της Φιλιππινέζας είτε του Αλβανού που καθαρίζει τον κήπο ή την πισίνα είτε της καθηγήτριας που κάνει ιδιαίτερα στο παιδί του! Τι; Χρειάζονται 100 ένσημα πια για να έχει ο εργαζόμενος περίθαλψη; «Αυτασφαλίσου, βρε χαμένε, για να βρεις την υγειά σου! Χαζοί είμαστε εμείς; Γιατί να τα περιμένουμε όλα από το κράτος;»

Γιατί κι εσύ εις βάρος του κράτους ζεις! Επειδή οι –όποιες- υποδομές πληρώνονται από τους δικούς μου φόρους, ενώ εσύ δηλώνεις 12.000 € το χρόνο και το κράτος σε πιστεύει! Επειδή είσαι πίσω από κάθε λαμογιά, μικρή ή μεγάλη. Επειδή το παιδί σου οργανώνει την 5ήμερη εκδρομή για να τα «πάρει» από το πρακτορείο, έχοντας μάθει από σένα το παιχνίδι και παίζοντας με τη ζωή του δικού μου παιδιού. Για να διαιωνίσει το δικό σου όνειδος απέναντι στους υπόλοιπους. Μέχρι να σε πάρουν χαμπάρι, κατεργάρη!

16 σχόλια:

Ναπολέων είπε...

@ Λωτοφάγε,
πώ να μη νοιώθω «σα στο σπίτι μου» μ' αυτά που διαβάζω;;;
Και μάλιστα τόσο ορθογραφημένα και καλοσυνταγμένα; Είδος όχι και αφθονώτατο στα μπλόγκια...

Κουράγιο! "Στο τέλος πάντα κάτι μένει..." κατά τον «φίλο μας» τον γερμαναρά και "τίποτα δεν πάει χαμένο" κατά τον μακαρίτη τραγουδιστή.

αγάπη-αφοπλισμός-ειρήνη
Ναπολέων

Vassia είπε...

Λωτοφάγε,

συνήθως μιλάνε όσοι δεν έχουν τίποτα να πουν, και μιλάνε πολύ.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό του νεο-Έλληνα είναι η "γνώμη" επί παντός επιστητού, και βάζω και τον εαυτό μου, όσο μου αναλογεί.

Δυστυχώς ή ευτυχώς από τους αγώνες των λίγων αποκομίζουν όλοι οφέλη.
Κι αντίστοιχα, από τις ανοησίες των ολίγων πλήττονται όλοι.

Υπάρχουν όμως κι εκείνα τα πρόσωπα και οι φωνές που αντηχούν ένα καλύτερο αύριο, που χωρίς να γνωρίζουμε εάν προλάβουμε να το ζήσουμε, είμαστε παρ' όλα αυτά ευτυχισμένοι που θα υπάρξει.

vasikos metoxos είπε...

Οι χαραμοφάηδες που περιγράφεις κυριαρχούν σε όλες τις εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής παριστάνοντας τους πετυχημένους. Στην πολιτική όμως αποτελούν τον κανόνα που επιβεβαιώνει την εξαίρεση.

sergios είπε...

Να συμπληρώσω ότι οι εργαζόμενοι σε ΔΕΗ, τράπεζα της Ελλάδος και καθαριότητα είναι και οι μόνοι που έκαναν απεργία κάποιας διάρκειας, ενώ οι υπόλοιποι, με την καθοδήγηση των κρατικοδίαιτων ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αρκέστηκαν σε απεργίες μίας (1) ημέρας το μήνα (!). Οι απεργίες πάντα απαιτούσαν μακροχρόνιο αγώνα και προσωπικές θυσίες. Στη δεκαετία του 80 οι ανθρακωρύχοι της Μ. Βρετανίας έκαναν πολύμηνες απεργίες οδηγώντας τις οικογένειες τους στα πρόθυρα της εξαθλίωσης και παρόλα αυτά συντρίφθηκαν από τη στυγνή πολιτική της Μ. Θάτσερ. Δεν είναι τυχαίο ότι ο αγώνας για το ασφαλιστικό φαίνεται να εκφυλίζεται σε κοινοβουλευτική γυμναστική των αντιπολιτευόμενων κομμάτων.

Υ.Γ. Ίσως να ξέφυγα λίγο αλλά για τους χαραμοφάηδες που περιγράφεις με κάλυψες απόλυτα. Οτιδήποτε παραπάνω είναι σπατάλη φαιάς ουσίας. Εξάλλου αν δεν τα πω σε σένα σε ποιόν θα τα πω!

EKTORAS είπε...

Πές τα Λωτοφάγε, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ! κάτι σου είχα πεί για τη γενιά αυτή όταν έκανες εσύ κριτική στη δική σου γενιά.
Τα βλέπω τα χαμένα από τις 4 τ'απόγευμα που γυρίζω απ'τη δουλ-εία να πίνουν το φραπέ τους και να παίζουν τάβλι. Στις 11 το βράδυ που θα μου τελειώσουν τα τσιγάρα, τα ξαναβλέπω, να πίνουν το ποτό τους. Ίδιες φάτσες αραχτές, με τα γκομενίδια (μη πω τίποτ'άλλο). Τα βλέπω στο φανάρι 18χρονα και 20χρονα με το πορσικό που τους πήρε ο μπαμπάς να με κοιτούν τα μαμόθρεφτα με υποτιμητικό ύφος. Που πήρα το πεζάκι στα 30. Και τότε τα παίρνω στην κράνα και γυρνάω και του λέω του φλώρου
- Τί κοιτές ρε; τραβάς κανα ζόρι;
Φεύγει σε πληροφορώ πρίν ανάψει πράσινο. Στο Ναύπλιο πέρσι μ'έβριζε ένα τέτοιο, χυδαία για μια θέση πάρκινγκ. Είχε και τη γκόμενα μέσα. Ήθελε να κάνει επίδειξη! Ένα ξανθό ξέκολλο που έβριζε και αυτή. Πάω δίπλα του και του λέω.
-Ζήτα συγγνώμη, και σου παραχωρώ τη θέση. Απλά ζήτα συγγνώμη γι'αυτό που είπες για τη μάνα μου. Ήρεμα και ωραία.
Απάντηση: (Κοιτώντας το ξέκολλο)
-Θα κατέβω κάτω να τον γ...
Εεε, κατέβηκα εγώ!
-Κατέβα ρε αν έχεις κότσια πάνω από το παράθυρό του.
Και έκανε το λάθος. Αποτέλεσμα; Ένα ξεγυρισμένο μπουκέτο, αλλά δεν τον πήρα καλά, γιατί ο φλώρος ήταν και 2 μέτρα κοντά. Του σπάσανε τα γυαλιά.
-ΑΑΑΑ, ΜΟΥ ΕΣΠΑΣΕΣ ΤΑ ΓΥΑΛΙΑ! 500€ ΓΥΑΛΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΣΠΑΣΕΣ
-δεν πειράζει αγόρι μου, ο μπαμπάκας σου θα σου πάρει άλλα. Και τον άφησα γιατί τον λυπήθηκα. (Το πο...νακι στ'αμάξι συνέχιζε να βρίζει αλλά αηδιασμένος σηκώθηκα και έφυγα)
Τουλάχιστον το πάρκινγκ το εξασφάλισε χαχα. Ήταν η 1η φορά που έπαιξα ξύλο απ'το γυμνάσιο! Το μετάνιωσα μετά, αλλά 1ον εκτός από τα άλλα αναίτια βρισίδια, η μάνα μου είναι ιερή. 2ον ίσως του έκανε καλό, γιατί είχε απέναντί του εμένα και όχι κανα ψυχάκια, οπότε θα το ξανασκεφτεί να το ξανακάνει. Ίσως του έδωσα ένα μάθημα που στο μέλλον του σώσει τη ζωή.
Όσο για τα γαλλικά μου στο προηγούμενο post, έχεις απόλυτο δίκιο. 6 χρόνια Γυμνάσιο-Λύκειο, 1 βιβλίο κάναμε. ΕΝΑ!!!!! Οπότε, να με συγχωρείς, έχω λάβει την Ελληνικήν Παιδείαν!

Συγγνώμη για το μακροσκελές σχόλιο, αλλά χτύπησες φλέβα. Σταματάω εδώ αν και θα ήθελα να γράψω και άλλα.

Την καλημέρα μου

ΨουΞ είπε...

Πετυχαίνεις πολλές φορές στα ποστ σου(μέσα σε λίγες γραμμές) να κάνεις "συντριπτικές" αναφορές σε πολλά "καυτά" εργασιακά η πολιτικά θέματα μαζί. Και αυτό είναι πολύ χρήσιμο!!

καλημέρα

syneas είπε...

Λωτοφάγε, πέρα από το μπράβο για το πόσο ωραία ζωγράφισες υπαρκτές καταστάσεις δεν έχω να προσθέσω τίποτα, για να μη χαλάσω και το κείμενο.
Μου άρεσε αυτό που είπε ο Κλίντ Ίσντγουντ και τον συμπάθησα ακόμα περισσότερο.
Κουβέντα σοφή και με άποψη…

mtryfo είπε...

Λωτοφάγε,
Συγχαρητήρια, μέσα σ ένα ποστ, περιέγραψες με τον πιο γλαφυρό τρόπο την ελληνική κοινωνία. Δεν προσθέτω τίποτε άλλο γιατί θα σου το χαλάσω, νάσαι καλά!

squarelogic είπε...

Οι τυποι που σχολιαζουν εκ του ασφαλούς τα πάντα μεταξυ φραπουτσίνο(εξέλιξη,να μην ξεχνιομαστε...)και μεζέ πάσχουν απ την ίδια αδυναμία του συμπάσχειν που οδήγησε την κορη της Μαριας Θηρεσίας,Μαρία Αντουανέττα να χασει το κεφάλι της κατά την Γαλλικη επανάσταση.
Το προβλημα είναι στον ιδιο "δικό τους κόσμο" βρισκονται και οι καθε φορά Κυβερνώντες.Πως να καταλάβουν το δράμα του να είσαι 2 ωρες στην Κηφισίας καθε πρωί οταν τους ανοιγουν τα φανάρια οι τροχονόμοι κι οι Ζητάδες?
Πως να καταλαβουν την αγωνία του εργαζόμενου να μεταβεί στην (κακοπληρωμένη)εργασια του οταν απεργει το Μετρό ή τα λεωφορεία?
Πως να καταλάβουν τι σημαινει να εχεις σοβαρό προβλημα υγείας και να πρεπει να περιμένεις 5 ωρες στην ουρά για να ερθει η σειρά σου να εξεταστείς από πελαγωμένους και εξουθενωμένους ηρωικούς ειδικευόμενους,οταν είτε θα πανε κατευθειαν στα Ιδιωτικά ή το Εξωτερικό ή στην καλύτερη περιπτωση θα εχει πεσει τηλεφωνο και θα περιμένει ο Δ/ντης της κλινικης παρά ποδα?
Και αν τους αργόσχολους των Β.Π. ειναι εκνευριστικο να τους ακους,τους αγνοούντες Κυβερνητικούς θάπρεπε να τους υποχρεώνει ο Νομος να γευονται τις υπηρεσιες που διοικούν.

Λωτοφάγος είπε...

Καλησπέρα σε όλους και ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Έγραψα το κείμενο έξω φρενών βλέποντας και πάλι τους Έλληνες διχασμένους, να τα βάζουν οι μεν εναντίον των δε αντί να δείξουν τους πραγματικούς υπαίτιους για τη σταδιακή μας εξαθλίωση! Αυτήν που αναγκάζει τα καλύτερα παιδιά να ντρέπονται που είναι Έλληνες και με την πρώτη ευκαιρία να ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους! Μόλις χθες βράδυ με τη βροχή, ένας νεαρός ταξιτζής, αφού πρώτα μου έφτιαξε τη διάθεση με τις έξυπνες παρατηρήσεις του, μου είπε πως τον Ιούνιο αναχωρεί για Ισπανία. Θυμήθηκα την ταλαιπωρημένη από τους φασίστες Ισπανία της νεότητάς μου που μπήκε στην τότε ΕΟΚ πολύ πιο φτωχή από την Ελλάδα και ρώτησα με πίκρα: "Γιατί στην Ισπανία;" "Είμαι Ελληνοϊσπανός και το σόι μου εκεί μού βρήκε μια πολύ καλή δουλειά! Τι να κάνω εδώ; Νεκροταφείο είναι η Ελλάδα πια", μου απάντησε! Ουδέν σχόλιον...

@ Ευχαριστώ, Ναπολέων. Υποχρέωσή μου να τιμώ τη γλώσσα που μου έδωσαν άνθρωποι πολύ πιο γενναίοι από μένα!

@ Θά'ρθουν καλύτερες μέρες, Βάσια; Μακάρι, κι ας μην τις προλάβουμε εμείς.
"Δυστυχώς ή ευτυχώς από τους αγώνες των λίγων αποκομίζουν όλοι οφέλη.Κι αντίστοιχα, από τις ανοησίες των ολίγων πλήττονται όλοι." Πολύ σωστή κουβέντα.
Πριν από καμιά 20ριά χρόνια, σε μια μεγάλη απεργία του κλάδου μου, ο γαλατάς της γειτονιάς με ρώτησε επιθετικά: "Πάλι απεργείτε; Πάλι ζητάτε αυξήσεις;" "Βεβαίως", του λέω "κι από τις δικές μου αυξήσεις θα ωφεληθείς κι εσύ!" Με κοίταξε ειρωνικά. Πολύ αργότερα, όταν μου παραπονέθηκε ότι "ο κόσμος δεν έχει λεφτά και η δουλειά έχει πέσει", του θύμισα τη μικροαστική στενομυαλιά του: "Κατάλαβες τι σου έλεγα τότε; Αν εγώ δεν έχω λεφτά να ψωνίσω, ούτε κι εσύ θα έχεις, κακομοίρη μου!"

@ Μα το ψάρι από το κεφάλι βρομάει, φίλε Βασικέ. Από τον Πάγκαλο μέχρι τον πρωθυπουργό, όλοι οι ανεπάγγελτοι βρίσκουν μια ζεστή φωλιά στην πολιτική σκηνή! Θα τολμούσε λες ένας έντιμος και εργατικός άνθρωπος να βάλει υποψηφιότητα έστω και για δήμαρχος; Όχι, βέβαια. Πού πας, ρε Καραμήτροοοοο;

@ Σωστά τα λες, Σέργιε, αλλά να μην ξεχνάμε και τον κίνδυνο της απόλυσης, τον οποίο δεν αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε τέτοιες επιχειρήσεις. Πώς να πω στην κατάκοπη υπάλληλο του Μαρινόπουλου να απεργήσει όταν ακούει έντρομη για περικοπές στο προσωπικό και την απειλή "όποιος δεν γουστάρει να δουλέψει πέρα από το ωράριό του, να μας αδειάζει τη γωνιά";
Η μεγαλειώδης απεργία των ανθρακωρύχων που κατέληξε σε ήττα χτύπησε το καμπανάκι για πολλούς άλλους κλάδους! Όπως και η απόλυση των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας από τον Ρήγκαν. Η δεκαετία του '80 ήταν ο προάγγελος του τι θα ακολουθούσε και στη χώρα μας. Μόνο που εμείς δεν του δώσαμε σημασία.
Ασφαλώς! Αν δεν τα πεις στον θειούλη Λωτοφάγο, σε ποιον θα τα πεις; Χεχε!

@ Και πολύ καλά έκανες, φίλε Έκτορα. Εξάλλου, είναι γνωστό ότι αυτά τα μαλακισμένα σπανίως τα βάζουν με άντρες των δικών τους κυβικών. Μια μέρα με καταρρακτώδη βροχή, ένα τέτοιο χαμένο κορμί σημάδεψε με το "ακριβό του διθέσιο" μια λακούβα, για να γεμίσει λάσπες ηλικιωμένο βιοπαλαιστή στο πεζοδρόμιο! Το θύμα διαμαρτυρήθηκε, και ο αλήτης κατέβηκε από το αυτοκίνητο για να τον δείρει! Ευτυχώς επενέβησαν οι υπόλοιποι οδηγοί, τον απείλησαν και τον ανάγκασαν να φύγει!
Στην Ολλανδία η δική μου γενιά μάθαινε στα 6 χρόνια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης 4 γλώσσες: ολλανδικά, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά! Μέχρι κι οι οδοκαθαριστές εκεί ξέρουν αγγλικά! Εδώ ελάχιστοι πολίτες ξέρουν ελληνικά! Δεν ήθελα να σε θίξω. Κάποια στιγμή θέλω να γράψω για τα φρικτά λάθη που λανσάρουν οι αγράμματοι των καναλιών ή της πολιτικής και που κυκλοφορούν σαν ιώσεις μολύνοντας τους πάντες!

Λωτοφάγος είπε...

@ Σ'ευχαριστώ πολύ, Ψουξ. Σεμνά και ταπεινά κάνω ό,τι μπορώ! Εξάλλου με εμπνέουν κι οι εκλεκτοί μου αναγνώστες! Νιώθω αληθινά ευτυχής που επικοινωνώ με τόσο ενδιαφέροντες ανθρώπους!

@ Να έχουμε τα μάτια και τα αφτιά μας ανοιχτά, Συνέα. Για να βοηθάμε όσο μπορούμε. Έστω και μόνο ακούοντας! Κι εγώ τον συμπαθώ τον γερο Κλιντ. Είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις ανθρώπων που δεν ξεμωράθηκαν γερνώντας. Αντίθετα, σαν το καλό κρασί, γίνεται καλύτερος παλιώνοντας!

@

LocusPublicus είπε...

Στην επαρχιακή πόλη απ' όπου κατάγομαι, οι περισσότεροι νέοι βρίσκονται απο νωρίς στις αμέτρητες καφετέριες καπνίζοντας και φιλοσοφώντας. Το δίκτυο της οικογένειας τους συντηρεί. Παράγει χαραμοφάηδες. Δεν τους δίνω κάν σημασία. Παρατηρώ μονάχα την Αμαλίτσα, μια αγαπημένη μου γειτόνισα που μεγαλώνει δυό παιδιά δουλεύοντας τετράωρα σε κάποιο "Μαρινόπουλο". Την εκτιμώ απέραντα. Και μα το θεό, θα τη βοηθήσω όσο μπορώ γιατί της αξίζει.

Λωτοφάγος είπε...

@ Σ'ευχαριστώ πολύ, mtryfo. Να είσαι κι εσύ καλά και να συναντιόμαστε!

@ Ακριβώς, Squarelogic, θα έπρεπε να υπάρχει νόμος που να τους υποχρεώνει να συμμερίζονται την καθημερινότητά μας, χωρίς ειδικούς φρουρούς και κουρσάρες, όπως επίσης να ζουν στο κέντρο όπως ο άγγλος πρωθυπουργός. Όχι στα υπερβόρεια ή τα νότια προάστια! Θα βλέπαμε τότε πόσοι θα ήταν πρόθυμοι "να προσφέρουν τις δυνάμεις τους στο έθνος"!

@ Δυστυχώς, αγαπητέ Λόκους, νέοι, λιγότερο νέοι και γέροι είναι αραχτοί στη γειτονιά μου και κριτικάρουν τρώγοντας από τα έτοιμα! "Αχ, θ'αρπάξω μια μαγκούρα και θα δέρνω μια βδομάδα", έγραφε κάποτε ένας στιχουργός.

Ο άλλος είπε...

Ναι φίλε μου. Είναι αυτοί που όταν βρέχει αναστατώνονται που δεν μπορούν να κινηθούν όπως θά θελαν. Αγνοούν πως η βροχή εκτός από φυσικό φαινόμενο είναι και τρόπος για να ζουν χιλιάδες αγρότες αλλά και η γη ολόκληρη.
Ξέρεις τι με ανησυχεί όμως; Η αντίληψη αυτή έχει ξεφύγει από τους Τζίμηδες. Έχει καταλάβει την ελληνική κοινωνία. Γονείς του μεροκάματου, που μετατρέπουν τα παιδιά τους σε χαραμοφάιδες, κάνοντας τα κατοχικά τους σύνδρομα καθημερινότητα. Μανάδες που λένε "θέλω το παιδί μου να περνάει καλά", και εννοούν να μην κάνει τίποτα. Πατεράδες που συμφωνούν με την αντίληψη του παιδιού πως θα δουλέψει μόνο αν βρει δουλειά με πρώτο μισθό 3.000 ευρώ, η οποία θα έχει έδρα κάτω από το σπίτι και στην οποία θα είναι διευθυντής. Αλλοιώς...
Με ενοχλεί που ο παρασιτισμός επεκτείνετε, εκεί που δεν είχε θέση. Στα σπίτια του σκληρά εργαζόμενου.
Βαφτίζουμε την στεναχώρια ανώμαλη κατάσταση, τη λύπη κακό, και τον κόπο χαζομάρα. Στήνουμε για τα παιδιά μας την εικονική πραγματικότητα, όπου κυριαρχεί η επιπολαιότητα και ο ευνουχιστικός προστατευτισμός. Φτιάχνουμε Τζίμηδες και στο Περιστέρι, και το Αιγάλεω και στη Βάρη. Αυτό είναι το πρόβλημα

Λωτοφάγος είπε...

@ Ε, τι ήθελες, δηλαδή; Τα δικά μας τα παιδιά να γίνουν κομπλεξικά; Μπορεί να μην έχουμε τη δυνατότητα να τα σπουδάσουμε στο Harvard ή στο City, αλλά δεν τα μεγαλώσαμε, κύριε, για να γίνουν υπάλληλοι! Κι αν το παιδί εκφράσει την επιθυμία να δουλέψει το καλοκαίρι ή να δοκιμάσει τις δυνάμεις του πριν από τα 30, πέφτει όλο το σόι πάνω για να το αποτρέψει! "Κάτσε σπίτι και θα σου δώσω εγώ τα 400 ευρώ!", δηλώνει ο αγέρωχος πατήρ. Μετά φταίει ο φονιάς;

Ναπολέων είπε...

* Όταν μάθουμε περισσότερα για ποιό λόγο παραιτήθηκε πρόσφατα ο Κλιντ από πολιτική θέση που τον είχε τοποθετήσει ο ...Μαυρόμαυρος κυβερνήτης της Καλιφόρνιας, μάλλον θα τον εκτιμήσουμε όλοι και ως πολιτικό...

* Για τους "κήνσορες" πάσης φύσεως ηλικίας κλπ...:
Το ίδιο πρόβλημα «η κόττα ή τ' αυγό» μπαίνει συνέχεια μπροστά μας απογοητευτικά άλυτο...
Θα παρακαλούσα να διαβάσετε το άρθρο μου για την «Γενική Παιδεία - Αυτεξούσιοι, άφοβοι πολίτες» στη ...σειρά "για μιά αριστερή Αριστερά" και να μού πείτε τη γνώμη σας.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
αγάπη-αφοπλισμός-ειρήνη
Ναπολέων