Σάββατο, 5 Απριλίου 2008

Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ

Πλατεία Ροσάριο - Αργεντινή (athens,indymedia.org)

Ε, λοιπόν ναι! Κάπου κάπου απονέμεται στον κόσμο τούτο δικαιοσύνη: στην Αργεντινή καταδικάστηκε σε πολυετή κάθειρξη ένα ζευγάρι για παράνομη υιοθεσία. Τη μήνυση κατέθεσε η θετή τους κόρη, 30 χρόνων σήμερα, η οποία έμαθε ότι η αληθινή της μητέρα είχε βασανιστεί μέχρι θανάτου από τη χούντα του Βιντέλα στα τέλη της δεκαετίας του ’70! Στρατιωτικός που είχε βοηθήσει στην «υιοθεσία» καταδικάστηκε επίσης σε κάθειρξη.
Χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι βασανίστηκαν φρικτά και πέθαναν στη φυλακή ή ρίχτηκαν στον ωκεανό από στρατιωτικά αεροπλάνα κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1976-1983)! Τα παιδιά τους δόθηκαν σε «ευυπόληπτα» και άτεκνα ζευγάρια και μεγάλωσαν αγνοώντας την αλήθεια!

Στα τέλη του ‘80, γυρίστηκε μια συγκλονιστική αργεντίνικη ταινία με τίτλο «Η επίσημη Ιστορία»: Μια πανεπιστημιακός, που διδάσκει την «εγκεκριμένη» Ιστορία, θα δεχτεί την επίσκεψη ηλικιωμένης γυναίκας, η οποία γκρεμίζει τον παράδεισό της. «Η κόρη σου είναι παιδί του γιου μου, που δολοφονήθηκε μαζί με τη γυναίκα του», της λέει η άγνωστη. Η καθηγήτρια -μολονότι αρνείται να το πιστέψει αφού ο σύζυγός της είχε ισχυριστεί ότι το παιδί ήταν ορφανό- αρχίζει να ερευνά την υπόθεση. Τα στοιχεία που θα βρει, θα την αναγκάσουν να διαλύσει το γάμο της και να δώσει συντετριμμένη το κοριτσάκι στη γυναίκα -μία από τις εκατοντάδες «Μητέρες της Πλατείας του Μάη» που διαδηλώνουν αμίλητες κάθε Πέμπτη μεσημέρι, εδώ 28 χρόνια, κρατώντας τις φωτογραφίες των αγνοουμένων και ζητώντας να μάθουν την τύχη των εγγονών τους που υιοθετήθηκαν από υποστηρικτές του Βιντέλα!

Πίνω λοιπόν νοερά ένα ποτήρι κρασί στην υγεία των γυναικών αυτών που αψήφησαν μια από τις πιο σκληρές χούντες που γνώρισε η Λατινική Αμερική και συνεχίζουν να αγωνίζονται! Καλή επιτυχία, κυρίες μου! Και μην με ρωτήσετε αν θα τολμούσα να αντισταθώ σε μια τέτοια εξουσία. Μακάρι να μην χρειαστεί να μάθω ποτέ την απάντηση…

12 σχόλια:

doctor είπε...

Η καταπίεση πάντα ωθεί τους απελπισμένους σε απονενοημένα διαβήματα.
Κάπως έτσι δεν στάθηκε ο κινέζος φοιτητής μπροστά στα τανκς στην πλατεία Τιεν Αν Μεν;

doctor

Λωτοφάγος είπε...

Εκείνο ήταν αυθόρμητο. Και ο φοιτητής είναι νέος, πάνω στην ακμή του! Δεν θέλω να τον υποτιμήσω, αλλά έχεις σκεφτεί τι σημαίνει να κάνεις αντίσταση επί 28 χρόνια; Και να είσαι μια ηλικιωμένη γυναικούλα;
Για μένα, αυτός είναι υπέρτατος ηρωισμός, γιατρέ μου!

ΓΑΪΔΑΡΑ είπε...

Μια μάνα που της πήραν βίαια το παιδί δεν ησυχάζει ποτέ... μα ποτέ.

Vassia είπε...

Λωτοφάγε μια είδηση που αφήνει λίγο την ελπίδα να αναπνεύσει.

Έχεις δίκιο που αναρωτιέσαι εάν πολλοί από εμάς θα μπορούσαν να επιδείξουν θάρρος σε τέτοιου είδους καθεστώτα.

vasikos metoxos είπε...

Η βαρβαρότητα αυτών των καθεστώτων είναι έξω από κάθε σύγχρονη ευρωπαική λογική. Μπροστά τους ο Ιωαννίδης μοιάζει αγγελούδι. Αργεντινή, Χιλή. Ζωντανά μνημεία βαρβαρότητας μίας απίστευτης δυναστείας υπανθρώπων.
Έτυχε να ζήσω με Χιλιανούς αντικαθεστωτικούς για μεγάλο διάστημα. Ήταν εμπειρία ζωής. Ακόμα τρέμω όταν θυμάμαι τις ολονύχτιες αφηγήσεις της Μαρισόλ γιατρού του προέδρου Αλιέντε το 1973...

Hypocrite lecteur είπε...

Δεν ξέρω γιατί, πραγματικά δεν ξέρω, αλλά θυμήθηκα ένα παμπάλαιο ντοκιμαντέρ. "Το παιδί του γείτονά σου", νομίζω πως λεγόταν και ήταν μια συνέντευξη των δυο πιο γνωστών στρατιωτικών βασανιτσών της Χούντας. Περιγράφαν πώς κατέληξαν να κάνουν τα πιο απάνθρωπα πράγματα χωρίς κανένα πρόβλημα.

Kijar είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Λωτοφάγος είπε...

@ Υποθέτω πως έχεις δίκιο, Γαϊδάρα, αλλά ως Λωτοφάγος υποκλίνομαι μπροστά στη γενναιότητά τους. Αλήθεια, έχεις παρατηρήσει ότι ιδιότητες που έχουν σχέση με το θάρρος, όπως ανδρεία, τόλμη, γενναιότητα, είναι θηλυκού γένους; Μόνο το θάρρος είναι ουδετέρου! Η αρχαία Ελλάδα όμως ήταν ανδροκρατούμενη. Περίεργο πράγμα!

@ Αναρωτιέμαι μόνο για τον εαυτό μου, φίλη Βάσια. Και τον βρίσκω λίγο...

@ Έτσι ακριβώς, Βασικέ. Λένε μάλιστα ότι οι Τούρκοι βασανιστές εκπαιδεύονταν στη Γουατεμάλα, της οποίας οι βασανιστές είχαν αστείρευτη φαντασία! Φρίκη! Πώς άντεξαν αυτοί οι άνθρωποι; Μπροστά τους η δική μας χούντα μοιάζει παιδική χαρά!

@ Ναι, νομίζω έτσι λεγόταν, καλέ μου Αναγνώστη. Το είχα δει κι εγώ. Στη χτεσινή "Έλευθεροτυπία", στη σελ. 19, ο καθηγητής Φιλοσοφίας Φίλιπ Ζιμπάρντο μιλά για το "Πείραμα του Στάνφορντ": το 1971 επέλεξε 24 εθελοντές φοιτητές που θα περνούσαν 2 εβδομάδες σε μια ψεύτικη φυλακή, οι μισοί ως κρατούμενοι κι οι άλλοι μισοί ως δεσμοφύλακες. Η εξέλιξη τον αναγκάζει να διακόψει το πείραμα, επειδή ξεφεύγει από τον έλεγχο: παρόλο που όλοι οι εθελοντές συμμετείχαν στον αντιπολεμικό κίνημα, οι "δεσμοφύλακες" βασάνιζαν στ'αλήθεια τους κρατούμενους! Ο Ζιμπάρντο δεν εξεπλάγη καθόλου όταν είδε τις σκηνές από το Αμπού Γκράιμπ.

Theogr είπε...

Η ταινία ήταν αυτή και ήταν συγκλονιστική. Απορία: γιατί δεν την παίζουν τα κανάλια; Όσο για της Μάνες το μόνο που μπορώ να πω είναι τα λόγια του Κάλβου “Θέλει Αρετή και Τόλμη η Ελευθερία”. Η κάθε Ελευθερία

Παράξενος Ελκυστής είπε...

Όλες οι μανάδες τα ίδια νιώθουν και τα ίδια κάνουν.
Μην ξεχνάμε τις Κύπριες μανάδες που μαζεύονται επί 35 χρόνια στο (πρώην - ποιος θα το πίστευε!) οδόφραγμα της οδού Λύδρα. Σκηνή, για όποιον την έχει δει, πραγματικά συγκλονιστική.

Το πείραμα του Στάνφορντ που αναφέρεσαι έχει γίνει γερμανική ταινία με τίτλο το Πείραμα. Αν τη βρεις δες την. Είναι ό,τι πιο εφιαλτικό και δυστοπικό έχω δει για το μέλλον του ανθρώπινου γένους. Μπροστά της το 1984 ωχριά.

Λωτοφάγος είπε...

@ theogr, καλώς ήρθες! Γιατί; Μα επειδή σπανίως παίζουν κάτι καλό! Την είχα δει στον κινηματογράφο και μετά στην ΕΡΤ πριν από 15 χρόνια περίπου.
Κάτι τρέχει με το μπλογκ σου και δεν αλλάζει εύκολα σελίδα (με τα βελάκια εννοώ). Βλέπω ότι έχουμε το ίδιο γούστο ή απλώς είμαστε πρωτάρηδες και διαλέξαμε το καλύτερο από τα απλά!

@ Δεν ξέρω για πόσο θα είναι πρώην, Παράξενε ελκυστή. Κάτι τρέχει από την πλευρά των τουρκοκυπρίων. Μάλλον ο Ταλάτ δεν είναι τόσο καλός φίλος με τον Χριστόφια!
Να σου εξομολογηθώ κάτι; Δεν μπόρεσα ποτέ να τη δω όλη. Είναι πράγματι εφιαλτική!

Theogr είπε...

Όπως μάλλον θα διάβασες είχα κάτι διαφορετικό από πίσω αλλά με πέταξε έξω. Θα το ξαναβάλω. Έχω αρκετά προβλήματα με το blog, που θα πάει, θα τα λύσω. Ξέρω πολύ καλά γιατί δεν την παίζουν αυτή την ταινία όπως και το Νύχτα και καταχνιά, ο Τζώννυ πήρε το όπλο του για να αναφέρω μερικές.