Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Ταξιδεύοντας...

Από τον Αύγουστο ταξιδεύω διαρκώς.
Αρχικά πήγα στη Βαρκελώνη, όπου με ξενάγησε ένας φανατικός καλοφαγάς και πότης. Πολύ όμορφη πόλη. Όμως, οι γαστριμαργικές επιλογές του φίλου μου με εξάντλησαν.

Μετά έμεινα για καιρό στο Μπέργκεν της Νορβηγίας, όπου ο οικοδεσπότης μου ήταν ακριβώς το αντίθετο από τον Καταλανό: αδυνατούλης, κακόφαγος και συναισθηματικός, μπλέκει συνεχώς σε φασαρίες και τρώει ξύλο. Σχεδόν λούζερ.

Από εκεί έφυγα για τη βόρεια Ισλανδία -ένα τσιγάρο δρόμος- όπου ο δημοσιογράφος φίλος μου ήταν πολύ δυσαρεστημένος επειδή "εξορίστηκε" μακριά από το Ρέικιαβικ. Αυτός μου εξήγησε ότι στη χώρα του δεν υπάρχουν επώνυμα: οι άνθρωποι παίρνουν το όνομα του πατέρα τους και προσθέτουν την κατάληξη -son αν είναι αρσενικοί και -dotir αν είναι θηλυκοί. Γι' αυτό τα επώνυμά τους μοιάζουν με σιδηρόδρομους!



Στη Ρώμη με ξενάγησε ένας ανήσυχος τριαντάχρονος, που παλεύει να καταλάβει γιατί οι Ιταλοί παραδόθηκαν άνευ όρων σε έναν γλοιώδη τύπο σαν τον Μπερλουσκόνι, ενώ τατυτόχρονα υφίσταται και τον παλιμπαιδισμό των γονιών του.

Τέλος, στο Μπουένος Άιρες, με φιλοξένησε ένα παράξενο ζευγάρι που αγωνίζεται με κίνδυνο της ζωής του να αποδώσει δικαιοσύνη στα θύματα της δικτατορίας.


Όπως θα καταλάβατε, δεν πλούτισα ξαφνικά ούτε αποφάσισα να ξεπλύνω μίζες από εξοπλιστικά προγράμματα σε μακρινά ταξίδια.
Απλώς διάβασα ενδιαφέροντα έως συναρπαστικά βιβλία:

Μ. Β. Μονταλμπάν, Η Βαρκελώνη του Μανόλο   (εκδ. Μεταίχμιο)
Gunnar Staalesen, Δικός σου ώς το θάνατο
                         , Στο σκοτάδι όλοι οι λύκοι είναι γκρί
                         , Τα μαύρα πρόβατα    
Arni Thorarinsson, Ο καιρός της μάγισσας       ( όλα εκδ. Πόλις)
Paolo di Paolo, Πού ήσασταν όλοι   (εκδ. Ίκαρος)
Caryl Ferey, Μαπούτσε   (εκδ. Άγρα)

Εκτός από όσα αναφέρονταν σε συγκεκριμένες πόλεις, διάβασα και το βιβλίο του πολυβραβευμένου Πορτογάλου Γκονσάλο Ταβάρες, Ιερουσαλήμ (εκδ. Καστανιώτης), ιδανικό για όσους αγαπούν την εξερεύνηση της ανθρώπινης ψυχής.
Επίσης, τη νουβέλα του Γιάννη Τσίρμπα, Η Βικτώρια δεν υπάρχει (εκδ. Νεφέλη), όπου κάτοικος αθηναϊκού προαστίου ακούει το θυμωμένο μονόλογο ενός κατοίκου της Πλατείας Βικτωρίας, για τον οποίο υπαίτιοι της μίζερης ζωής του είναι οι μετανάστες.

Πουθενά στα διαβάσματά μου, πάντως, δεν είδα να χρησιμοποιούνται αστυνομικοί που ΕΜΕΙΣ πληρώνουμε, για την πάταξη εξεγερμένων κατοίκων εναντίον μιας εταιρείας όπως στις Σκουριές ή για τη σύλληψη απεργών όπως στον Παπουτσάνη!

Με τη σκέψη μου πάντα σε όσους υποφέρουν χωρίς να έχουν καν την πολυτέλεια ενός καλού βιβλίου, σας εύχομαι να περάσετε τα Χριστούγεννα με όσους αγαπάτε, συζητώντας όμορφα και ευφραινόμενοι με ένα ποτήρι κρασί ή ένα καλό τσιπουράκι.  
Δεν χρειαζόμαστε την Κουάλα Λουμπούρ για να νιώσουμε ευτυχισμένοι.

Επιτέλους ένα καράβι στο Σύνταγμα! Ούτε δέντρα ούτε ικριώματα.

12 σχόλια:

Joan Petra είπε...

Δεν σου κρύβω πως όσο σε διάβαζα, τόσο σε ζήλευα, λόγω των πολλών ταξιδιών σου!! Χαχα!! Στο τέλος όμως "ησύχασα" λίγο!! Θαυμάσια ανάρτηση και ταξιδιάρικη, από κάθε άποψη! Καλά Χριστούγεννα φίλε μου!

KOYKLITIS είπε...

Γεια σου λωτοφάγε.
Σε "γνωρίζω" κάμποσα χρόνια και ποτέ δεν μου είχες δώσει την εντύπωση του ´ανετου ταξιδευτή,τύπου Λιάπη.
Ξεκινώντας την ανάγνωση αυτής σου της ανάρτησης δεν σου κρύβω πως το μυαλό μου άρχισε να σκέφτεται πονηρά. Κοίτα να δεις,λέω,που τελικά και ο λωτοφάγος κάπου στις μίζες των εξοπλιστικών ή της SIEMENS είναι μπλεγμένος!
Χαχα. Πολύ ωραία μας ταξίδεψες πάντως.
Να αποφεύγεις,όμως,το πολύ διάβασμα γιατί γίνεσαι σοφότερος και όσο σοφότερος γίνεσαι τόσο περισσότερο αηδιάζεις με τους ΚΕΝΟΥΣ ανθρώπους που βλέπεις γύρω σου.
Καλά Χριστούγεννα και σε σένα και σε όσους σε αγαπάνε και αγαπάς.

BUTTERFLY είπε...

εχεις πολυ δικιο,ενα καλο βιβλιο ειναι ταξιδι.χρονια πολλα!

Quasar είπε...

Xρόνια πολλά και καλά ταξίδια!

Μαρία Νι είπε...

Χρόνια πολλά με υγεία και ευτυχία.
Πάντα καλές στιγμές.

akrat είπε...

στην αρχή ζαλίστηκα...

είπα πω πω ταξίδια.... εγώ άμα μπω σε αεροπλάνο θα νευριάσω πολύ το μάξιμουμ πλοίο και πολύ του είναι...

μετά ησύχασα


εύχομαι χρόνια πολλά

με υγεία

Λωτοφάγος είπε...

@ Χαχαχα! Καθώς τα έγραφα σκεφτόμουν πως εσύ ειδικά θα ζήλευες, Πέτρα. Μακάρι να είχα τη δυνατότητα για τόσο ενδιαφέροντα ταξίδια και μάλιστα με τέτοιους ξεναγούς.
Να είσαι καλά.

Λωτοφάγος είπε...

@ Κουκλίτη μου, δεν έχω τη δυνατότητα ούτε τα ξενάκια μου να επισκέπτομαι πια. Περιορίζομαι στο να τα περιμένω μια-δυο φορές το χρόνο.
Τι να κάνουμε; Ας έχουμε τουλάχιστον την υγειά μας και το μυαλό μας στη θέση του.
Σοφότεροι; Ναι, ίσως. Όμως το μυαλό το έχουμε για να δουλεύει. Κι αν συνηθίσεις από παιδί, σου γίνεται χούι.
Χρόνια πολλά και διαβαστερά.

Λωτοφάγος είπε...

@ Σπουδαίο ταξίδι, μάλιστα, Πεταλούδα μου. Και χαίρομαι πολύ που αυτά τα ταξίδια μπορώ ακόμα να τα πληρώνω.

Λωτοφάγος είπε...

@ Quasar, ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σου. Καλοτάξιδος κι εσύ.

Λωτοφάγος είπε...

@ Ευχαριστώ πολύ, Μαρία μου, τις καλύτερες ευχές μου και σε σένα.

Λωτοφάγος είπε...

@ Ακράτ, εμένα το πλοίο με ζαλίζει. Στο αεροπλάνο νιώθω σαν στο σπίτι μου. Ταξιδεύω από τεσσάρων ετών και ποτέ δεν με κουράζουν οι πτήσεις. Ιδίως οι απογειώσεις. :))
Χρόνια σου πολλά και κυρίως καλά.