Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Κάτι κινείται...

Στη Λάρισα συνεχίζονται οι διαμαρτυρίες που άρχισαν την περασμένη εβδομάδα. Στα Τρίκαλα έχει οργανωθεί απόψε ολονυκτία -με αφορμή τον θάνατο των δύο φοιτητών- για την "Κοινωνία που πεθαίνει από το κρύο". Κάθε φοιτητής ή κάτοικος θα συμμετάσχει ατομικά. Αυτή είναι η αφίσα τους:



Παρ' όλα αυτά, καταγγέλλουν ότι κάποιοι σαμποτάρουν τη διαμαρτυρία, ως "αριστερή". Όπως λέει, ωστόσο, ένας φοιτητής στο TVXS«Όταν μιλάμε για ανθρώπινες ζωές, δεν καταλαβαίνω γιατί να βάζουμε μπροστά κόμματα και παρατάξεις»,
 skitso040313 copy
Είναι φανερό ότι πλέον η ανέχεια χτυπάει και την επαρχία, ενώ μέχρι πρότινος δεν ήταν τόσο έντυνη εκεί όσο στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Το παρήγορο είναι πως υπάρχει αντίδραση. Το θλιβερό είναι πως έπρεπε να πεθάνουν πρώτα δυο παιδιά.

Ο Φώτης Παπούλιας στη σημερινή Εφημερίδα των Συντακτών έγραψε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο για τον προσυνεδριακό διάλογο του ΚΚΕ. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, για πρώτη φορά ο Περισσός παραδέχεται: «καθυστερήσαμε να διαγνώσουμε τον κίνδυνο της Χρυσής Αυγής, εκτιμώντας ότι απευθύνεται σε περιθωριακό ακροατήριο». Αφορμή στάθηκε το παραλήρημα του βουλευτή της Χ.Α. Δ. Κουκούτση στη Βουλή, ότι «…εμείς δεν τον λέμε εμφύλιο πόλεμο, συμμοριτοπόλεμο τον λέμε»
skitso010313 copy
(τα σκίτσα είναι του Πάνου Ζάχαρη από 6μέρες και Ποντίκι)

Στελέχη του ΚΚΕ κάνουν λόγο για την αρχή ενός «διαρκούς πολέμου με τις καρικατούρες ενός αιματηρού παρελθόντος», ενώ καγχασμό έχει προκαλέσει στον Περισσό η προσπάθεια της Χρυσής Αυγής να εμφανιστεί ως προστάτιδα δύναμη των απολυμένων από τον «Ριζοσπάστη».
Εκείνο που έχει ενδιαφέρον, όμως, είναι η κριτική που ασκείται στο κόμμα από ιστορικά στελέχη όπως ο πρώην βουλευτής Λάρισας Α. Σκυλλάκος:   «Οι θέσεις του 19ου συνέδριου που αντιπροτείνουν τη Λαϊκή Συμμαχία… δεν βοηθούν στη συγκέντρωση πλατιών δυνάμεων, δεν βοηθούν στην προσέγγιση στη σοσιαλιστική επανάσταση,..  Φαίνεται ότι δεν παίρνεται υπόψη η επιτυχημένη και νικηφόρα συνεργασία των Κ.Κ. με άλλα κόμματα, π.χ. στις Λαϊκές Δημοκρατίες στην Αν. Ευρώπη… οι κομμουνιστές στη Χιλή συνεργάστηκαν με τις δυνάμεις του Αλιέντε. Αυτό που πρέπει να απορρίψουμε είναι μια στενή πολιτική που οδηγεί μαθηματικά στη στασιμότητα και τη συρρίκνωση… μπορούμε βέβαια να ακολουθήσουμε τον μοναχικό δρόμο, οι δυσκολίες όμως θα είναι τεράστιες μέχρι και αξεπέραστες».

Η απαίτηση για συμμαχίες με άλλες δυνάμεις φαίνεται να εκφράζεται από πολλά μέλη. Θα ήταν ευχής έργον εάν το διαδίκτυο βοηθούσε στον ανασχεδιασμό της τακτικής του ΚΚΕ. Ήδη τα πρώτα δειλά βήματα προσέγγισης εμφανίστηκαν στις τελευταίες διαδηλώσεις, παρόλο που οι αρχικές συγκεντρώσεις ήταν και πάλι χωριστές.
Πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τοποθετήσεις δύο ακόμα μελών, όπως τις μεταφέρι ο Φ. Παπούλιας: «Δεν αρκεί να ευαγγελιζόμαστε την επανάσταση… πρόκειται για θεολογική προσέγγιση… η ανάδειξη των θέσεων γίνεται με τσιτάτα και με κλινικά χαρακτηριστικά», τονίζει ο Γ. Φέκας, ενώ ο Θ. Παπαδόπουλος γράφει γλαφυρά: «Ενα τόσο σημαντικό συνέδριο πάμε να το ξεπεράσουμε με μια γενική συνέλευση και με δύο άρθρα… δεν είναι όλοι συλλήβδην αντικομμουνιστές και αντι-ΚΚΕ… η μόνη ρεαλιστική πρόταση σε επίπεδο συμμαχιών είναι η επικαιροποίηση των αποφάσεων του 15ου συνεδρίου».

 
Προχθές, πάντως, οι κάποτε στωικοί Πορτογάλοι διαδήλωσαν μαχητικά σε δεκάδες πόλεις. Ένάμιση εκατομμύριο άνθρωποι, σε πληθυσμό οκτώ εκατομμυρίων είναι πολύ μεγάλος αριθμός. Τη διαδήλωση διοργάνωσε το κίνημα "Να γαμηθεί η Τρόικα" (Que se lixe a Troika) και ένωσε τους πολίτες όλου του ιδεολογικού τόξου. 
Και στα δικά μας!

2 σχόλια:

Κεράσια και Κρίνοι είπε...

"Να γαμηθεί η Τρόικα" χμμμ! Αυτό το σύνθημα είναι ύποπτο! Μα δεν είναι πράγματα αυτά. Μοιάζουν με τις μούτζες τις δικές μας! Σα δε ντρέπονται!...

Πού να το ακούσει το ΚΚΕ!

Λωτό μου, μέχρι το ΚΚΕ και η αριστερά γενικότερα να αναλύσει τα ψυχολογικά της, εμείς θα έχουμε γίνει χούμους. Εδώ ένα άτομο να πάει να κάνει ψυχοθεραπεία θέλει μήνες ή και χρόνια, όχι τόσοι νοματαίοι!

Λωτοφάγος είπε...

@ Θα είναι ομαδική ψυχοθεραπεία, Κερασιά μου, οπότε θα έχει άμεσα αποτελέσματα: σε ενάμιση μήνα, περίπου :))

Το σύνθημα θα σε εντυπωσίαζε ακόμα περισσότερο, αν είχες γνωρίσει λιγάκι τους Πορτογάλους: δεν έχουν μεσογειακό ταμπεραμέντο σαν τους γείτονές τους. Είναι απίστευτα υπομονετικοί και στωικοί. Γι' αυτό και εξερράγησαν.