Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Ευχαριστώ τους γονείς σου, Γιάννη!

Νιώθω απέραντο σεβασμό για τους γονείς του Γιάννη Αντετοκούνμπο: ήρθαν το 1992 από τη Νιγηρία μέσω Τουρκίας, για να γλιτώσουν από τη φτώχεια, έδωσαν στα παιδιά τους ελληνικά ονόματα και τα έστειλαν σε δημόσια σχολεία. Αυτά που δεν καταδέχονται οι περισσότεροι από τους πολιτικούς μας, δηλαδή. (Αφού τους πληρώνουμε αδρά, να μην τα στείλουν στο Κολέγιο;)

Οι φωτογραφίες είναι από εδώ
Στερήθηκαν πολλά, μα όχι το χαμόγελο. Είναι μια όμορφη οικογένεια. Αγαπημένοι στη φτώχεια, όπως και στη δόξα.


Αγάπησαν αυτή τη χώρα. Που τους αρνήθηκε επανειλημμένα την ιθαγένεια. Δεν της κράτησαν κακία. Δεν την κατηγόρησαν. Θα είχαν όλα τα δίκια του κόσμου αν το είχαν κάνει. Προσωπικά, θα τους υποστήριζα.
Αντίθετα με τον γκρινιάρη και μεμψίμοιρο λαό μας, αυτοί δίδαξαν στα παιδιά τους ήθος. Όχι το πασοκικό "άρπαξε να φας και κλέψε νά'χεις". Δεν πίστεψαν στην "ισχυρή Ελλάδα" των απατεώνων του Χρηματιστηρίου και των Αμβρόσιων, αλλά στη φωτεινή. Αυτήν του γαλάζιου ουρανού, των ανθρώπινων μεγεθών, της τίμιας εργασίας.


Ο Γιάννης πήρε την ιθαγένεια όταν τον επέλεξαν οι Milwakee Bucks. Παλιά ασθένεια της φυλής μας ο επαρχιωτισμός κι η ξενοδουλία: αναγνωρίζουμε την αξία κάποιου μόνο όταν τον αναγνωρίσουν και οι ξένοι. Κάποιες φορές ούτε και τότε (περίπτωση Καζαντζάκη). Και η κυβέρνηση Σαμαρά καμάρωνε μπροστά μπροστά, λες και η παρουσία τους τιμούσε τον Γιάννη και όχι η οικογένεια Αντετοκούνμπο αυτούς.



Σήμερα είδαμε τον Γιάννη θριαμβευτή εναντίον των Knicks να αρνείται να υπογράψει πάνω στην ελληνική σημαία. Αυτήν που του έμαθαν οι γονείς του να σέβεται.
Και μην ακούσω κανέναν εξυπνάκια να διαμαρτύρεται. Για μένα οι σημαίες χωρίζουν τους λαούς. Αυτό δεν σημαίνει πως θα τις έκαιγα. Έτερον εκάτερον. Καθετί σε αυτό τον κόσμο είναι καλό ή κακό ανάλογα με τη χρήση του. Σημαίες κρατούν κι οι χρυσαυγίτες. Δεν σημαίνει πως τις σέβονται ή πως τις αξίζουν.

Greek Freak αποκαλούν τον Γιάννη οι Αμερικανοί. Δεν ξέρουν φυσικά πόσα χρόνια δεν τον θεωρούσαμε Έλληνα, όπως και χιλιάδες άλλα παιδιά μεταναστών. Που δικαίως θα έριχναν μαύρη πέτρα πίσω τους αν μπορούσαν. Που νιώθουν πικρία για τα χρόνια της ανασφάλειας και των διακρίσεων. Που βλέπουν αυτούς που τους περιφρονούν να επαίρονται σήμερα επειδή ο Γιάννης αποκαλείται Έλληνας. Ενώ αυτή η ιδιότητα είναι κατάρα για όσους μετανάστευσαν στον πλούσιο Βορρά μετά το 2009. Αλλα αυτό δεν τους το λέει ο κυρ Μπάμπης.

3 σχόλια:

Maria Kanellaki είπε...

Πανάξιος και μπράβο στην οικογένειά του!

Λωτοφάγος είπε...

Παράδειγμα για τους εδώ ιθαγενείς.

Velvet είπε...

Παραδειγμα για ολους μας