Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Γκρίνια για Νόμπελ

Εκτός από την αντιπολίτευση που είναι για τα μπάζα, έχουμε και τη μόνιμη γκρίνια κάποιων για οτιδήποτε. Και κυριολεκτώ με αυτή τη λέξη: οτιδήποτε.
Αν ακούσω κάτι καλό να γίνεται, κάποιο σκάνδαλο να αποκαλύπτεται ή να συζητιέται μια συνεργασία στη Γη του Πυρός, περιμένω να δω τις αντιδράσεις. Διότι κάθε Έλληνας δικαιούται και υποχρεούται να καταθέτει την αποψάρα του.
Υπάρχουν τα μόνιμα πνεύματα αντιλογίας, οι σούπερ αριστεροί, οι παρεξηγημένες ιδιοφυίες, οι επαναστάτες του πληκτρολογίου, οι κριτικοί της πίτσας και αυτοί που θέλουν να εντυπωσιάσουν πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα.

Η συγκέντρωση υπογραφών για να προταθούν για Νόμπελ Ειρήνης οι κάτοικοι των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου έληξε επιτυχώς, με 640.000 πολίτες και 230 καθηγητές από 111 πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο να έχουν προσθέσει το όνομά τους.
Στη διάρκειά της πολλοί γκρίνιαζαν επειδή διεκδικούμε ένα βραβείο που έχει δοθεί σε δεκάδες καθάρματα. Έχει δοθεί, όμως, και σε σημαντικούς ανθρώπους. Γιατί να μην επιδιώκουμε να δίνεται μόνο σε Ανθρώπους;
Άλλοι επικαλούνται την ανιδιοτέλεια των νησιωτών, οι οποίοι προσφέρουν το χρόνο, την εργασία και την υγεία τους ακόμα, για να βοηθήσουν τους ναυαγούς, χωρίς να περιμένουν ανταπόδωση ή αναγνώριση. Μα, γι' αυτό ακριβώς τους προτείνουμε για Νόμπελ!

Η τελική πρόταση περιλαμβάνει την Αιμιλία Καμβύση,


τον ψαρά Στρατή Βαλιαμό


και τη Σούζαν Σαράντον


Γιατί γκρινιάζουν αυτή τη φορά; Διότι ο ψαράς μοιάζει με τον Χριστό (μπερδεύοντάς τον με άλλον), η Σαράντον ήθελε δημοσιότητα κι η Καμβύση είναι φωτογενής!
Τι να κάνουμε, βρε παιδιά; Το Νόμπελ δίνεται σε πρόσωπα ή οργανισμούς. Όχι σε νησιά. Έπρεπε να επιλεγούν κάποιοι. Γιατί η Σαράντον και όχι ο κινέζος φίλος μας Ai Wei Wei που είναι επίσης καλλιτέχνης και πήγε πρώτος στη Λέσβο; Διότι η Σαράντον είναι πιο γνωστή στον κυρ Στάνλεϊ από το Ουαϊόμινγκ.
Η απονομή του Νόμπελ στους νησιώτες μας σημαίνει οικονομική βοήθεια, αναγνώριση και περισσότερους τουρίστες. Η Κως δεν έχει ανάγκη, αλλά έχουν η Λέσβος, η Σάμος και η Λέρος. Όσοι διαφωνούν, είναι ελεύθεροι να μαζέψουν χρήματα για να βοηθήσουν οι ίδιοι τους ηρωικούς ψαράδες, ώστε να μην πέφτουν στην ανάγκη των Νορβηγών.

Στο Όσλο τα γκρουπ ακολουθούν τις διαδρομές του ήρωα αστυνομικών μυθιστορημάτων Χάρι Χόλε, ενώ στη Βερόνα οι τουρίστες φωτογραφίζονται κάτω από το μπαλκόνι της σεξπιρικής Ιουλιέτας! Στις Βρυξέλλες έχουν φτιάξει μουσείο με τα κοστούμια που φοράνε στον κατρούλη Manneken Pis:

Εδώ ντυμένος τσολιάς το 2011, όταν ακόμα οι Βέλγοι δεν μας έβριζαν (από εδώ)
Εμείς, όχι απλώς δεν καταφέραμε να κατασκευάσουμε νέους μύθους που θα έφερναν ευημερία στις τοπικές κοινότητες, αλλά ούτε καν αξιοποιήσαμε τους αρχαίους. Και τώρα που μας δίνεται η ευκαιρία να δείξουμε στους τρομοκρατημένους καλοπερασάκηδες του Βορρά τι σημαίνει αλληλεγγύη και φιλότιμο, πάλι γκρινιάζουμε και πυροβολάμε τα πόδια μας;
Άσχημα θα ήταν να ταξιδεύουν εκατοντάδες ξένοι στη Λέσβο απλώς για να σφίξουν το χέρι μιας αληθινής ηλικιωμένης κυρίας; Κι αν αυτή η βράβευση προκαλούσε και κάποιες ενοχές στους Δανούς ή στους Σουηδούς, θα είχαμε όλοι διπλό όφελος.

11 σχόλια:

KOYKLITIS είπε...

Καλά,οι μίζεροι και οι σκατόψυχοι πάντα θα υπάρχουν.
Ευτυχώς που αποτελούν τη μειοψηφία
Το θέμα είναι να προχωράει το τρένο ή το καραβάνι- κατά πως έλεγε τις προάλλες κι ο αρχηγός.

Λωτοφάγος είπε...

@ Το καραβάνι είναι πιο ταιριαστό και κυριολεκτικά (ερημοποίηση) και μεταφορικά, αφού ούτε λόγος για τεχνολογία 21ου αιώνα!
Καλημέρα, Κουκλίτη.

Mia Petra είπε...

Σ' αυτήν τη χώρα, ακόμα και ότι επιβιώνει κανείς (όχι μόνο από όσα ζει, αλλά κι από όσα ακούει..) είναι λόγος για Νόμπελ! Καλημέρα.

BUTTERFLY είπε...

Γενικα πρεπει να ξαναπαρουν το νοημα τους καποιες λεξεις και καποιες εννοιες.
Το Νομπελ καποτε ηταν εξαιρετικη τιμη... αργοτερα εγινε κι αυτο προιον δημοδιων σχεσεων... ο κοσμος με το διαδικτυο αλλαζει και πλεον πολλοι γνωριζουν πολλοι περισσοτερα... γιατι να νην ξαναγινει το Νομπελ αυτο που καποτε ηταν;
Γιατι να μην σναγνωριζονται οι αξιες της αγαπης και της προσφορας;
Παντου και παντα θα υπαρχει κακεντρεχεια.. ας την παραμερισουμε ας την αγνοησουμε επιτελους...

BUTTERFLY είπε...

Γενικα πρεπει να ξαναπαρουν το νοημα τους καποιες λεξεις και καποιες εννοιες.
Το Νομπελ καποτε ηταν εξαιρετικη τιμη... αργοτερα εγινε κι αυτο προιον δημοδιων σχεσεων... ο κοσμος με το διαδικτυο αλλαζει και πλεον πολλοι γνωριζουν πολλοι περισσοτερα... γιατι να νην ξαναγινει το Νομπελ αυτο που καποτε ηταν;
Γιατι να μην σναγνωριζονται οι αξιες της αγαπης και της προσφορας;
Παντου και παντα θα υπαρχει κακεντρεχεια.. ας την παραμερισουμε ας την αγνοησουμε επιτελους...

Πέτρος Κ. είπε...

Στην Τρελλάδα που ζεις οι βαρεμένοι είναι πολλοί. Γκρινιάζουν αν τους πεις καλημέρα, γκρινιάζουν αν δεν τους πεις. Γκρίνιαζαν όταν υπήρχε χρήμα, γκρινιάζουν και στη φτώχεια.
Δεν τους χωράνε ούτε τα ρούχα τους!
Χεσ' τους. Δεν αξίζει να χαλιέσαι για βλαμμένους.
Πάντως μου έκανε εντύπωση η υποψηφιότητα Σάραντον. Δεν γνωρίζω το φιλανθρωπικό της έργο, αλλά πιστεύω η εδώ παρουσία της για 1-2 μέρες με την Ντενίση παραμάσχαλα περισσότερο σαν ...ξεπέτα μου φάνηκε.
Ήρωες είναι αυτοί που πέφτουν στα παγωμένα νερά να σώσουν μισοπνιγμένους.
Ήρωες είναι οι εθελοντές από όλα τα μέρη της χώρας που έσπευσαν εκεί για να προσφέρουν ανιδιοτελώς και όχι υπό την ομπρέλλα κάποιας αμφιλεγόμενης ΜΚΟ.
Ήρωες είναι τα παλικάρια που ήρθαν από διάφορες περιοχές του πλανήτη με μόνο οδηγό τους την αλληλεγγύη.

ΥΓ: Ο ξανθός που σώζει το πιτσιρίκι αν δεν κάνω λάθος είναι Ισπανός διασώστης που ήρθε εθελοντικά να βοηθήσει. [εδώ].

Maria Kanellaki είπε...

Τα ίδια δεν έκαναν με τον Καζαντζάκη; Αντί να στηρίξουν την υποψηφιότητά του, ρίχτηκαν τα ντόπια κοράκια και η Ακαδημία Αθηνών, να τον κατασπαράξουν, κατηγορώντας τον ότι είναι ΕΑΜοσλάβος! Μέχρι κι ο βραβευμένος Καμύ αναγνώρισε την αξία του και παραδέχτηκε ότι μόνο ο Καζαντζάκης ήταν άξιος για να το πάρει.
Ό,τι λέει κι ο Πέτρος πιο πάνω. Τους γράφουμε όλους στα παλαιότερα των υποδημάτων μας και στηρίζουμε αυτούς που επάξια το διεκδικούν.

Λωτοφάγος είπε...

@ Αυτό που λες, Πέτρα, μου θύμισε τον αγώνα του Καζαντζάκη να πάρει το Νόμπελ, τους ελάσσονες συγγραφείς που έσπευσαν στη Νορβηγία για να πιέσουν να... μην το πάρει και όλη αυτή την αηδιαστική εικόνα της Ελλάδας εκείνα τα χρόνια.
Πρόσφατα κυκλοφόρησε κι ένα σχετικό βιβλίο. Δες εδώ:

http://www.kastaniotis.com/book/978-960-03-5936-7

Λωτοφάγος είπε...

@ Έτσι ακριβώς, Butterfly. Και εδώ είναι που μπορεί να βοηθήσει το διαδίκτυο. Η συγκέντρωση υπογραφών και το "κράξιμο" ίσως πιέσει την Επιτροπή να μην ξαναδώσει βραβείο στην ΕΕ ή στον Ομπάμα, για παράδειγμα.

Λωτοφάγος είπε...

@ Γι' αυτό χρησιμοποίησα τον διφορούμενο τίτλο, Πέτρο, υπονοώντας ότι για νόμπελ είναι και η γκρίνια μας.
Η Σαράντον έχει αξιόλογο φιλανθρωπικό έργο, αλλά είναι πιο γνωστή για το ακτιβιστικό της έργο. Για χρόνια, μαζί με τον πρώην σύζυγό της Τιμ Ρόμπιν,ς ήταν πάντα παρόντες στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια και σε κάθε πρωτοβουλία της προοδευτικής Αμερικής.

Σχετικά με τον Βαλιαμό, παρασύρθηκα από τον δημοσιογράφο που ειρωνεύτηκε την επιλογή του επειδή μοιάζει με τον Ιησού. Βρήκα τη φωτογραφία εδώ (http://www.novasports.gr/epikairotita/article/259377/stin-epitropi-nompel-i-upopsifiotita-gia-tous-iroes-tou-aigaiou/), τον ταύτισα με την περιγραφή και δεν το έψαξα περισσότερο.
Λάθος μου και το διόρθωσα.

Λωτοφάγος είπε...

@ Οι Νορβηγοί είχαν προτείνει στον Καζαντζάκη να του δώσουν υπηκοότητα, Μαρία, για να του δώσουν το Νόμπελ χωρίς να ανακατεύονται Έλληνες. Δες και την απάντηση που έδωσα στην Πέτρα. Πρόκειται για μια πολύ θλιβερή περίπτωση και δείχνει πόσο φτηνιάρηδες μπορούν να γίνουν οι δήθεν πνευματικοί άνθρωποι.
Τον Καζαντζάκη τον κατέτρεχαν όλοι, από την Εκκλησία μέχρι τον κάθε άσχετο!
Εύχομαι φέτος να το πάρουν οι νησιώτες. Για να ξαναποκτήσει νόημα η βράβευση.