Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

Ορφανή η τελευταία σελίδα

Υπάρχουν κάποιοι χαρισματικοί άνθρωποι, οι οποίοι σου είναι οικείοι και αγαπητοί, έστω κι αν δεν συμφωνείς μαζί τους. Είναι αισιόδοξοι, πνευματώδεις, ουσιαστικοί. Σε κάνουν να χαμογελάς. Σου φτιάχνουν τη μέρα. Αν πεθάνουν ξαφνικά, νιώθεις σαν να χάνεις το έδαφος κάτω από τα πόδια σου. Ακόμα κι αν επικοινωνούσες μαζί τους μόνο μέσω των κειμένων ή των σκίτσων τους.
  • Στις 15 του περασμένου Νοεμβρίου αποχαιρέτησα τον Γιώργο Ανανδρανιστάκη.  Ο ρ/σ Στο Κόκκινο έγινε φτωχότερος.
  • Μόλις 20 μέρες αργότερα, στις 5 Δεκεμβρίου, πέθανε ο Λάκης Μπέλλος που σατίριζε τα πάντα -ιδίως την εκάστοτε κυβέρνηση- στην τελευταία σελίδα της Εφημερίδας των Συντακτών. 
Από αυτόν άρχιζα την ανάγνωση κάθε μέρα. Για να πάρω κουράγιο για τις υπόλοιπες ειδήσεις. Που σπάνια ήταν καλές.

Ο σκιτσογράφος της Εφ.Συν. Μιχάλης Κουντούρης πενθεί τον φίλο του, Γ. Καλαϊτζή
  • Τα κείμενά του Μπέλλου δημοσιεύονταν κάτω ακριβώς από τα σκίτσα του Γιάννη Καλαϊτζή
 Στις 12 Φεβρουαρίου πέθανε και αυτός. Απέμεινε ορφανή η τελευταία σελίδα. 

Ο Ηλίας Μακρής πιστεύει ότι ο Καλαϊτζής θα σατιρίζει και τον Παράδεισο
Ο Καλαϊτζής δεν ήταν απλώς ο ένας από τους τέσσερις σκιτσογράφους της Εφ.Συν και της πάλαι ποτέ Ελευθεροτυπίας. Ήταν η ψυχή της θαυμάσιας και ανατρεπτικής Γαλέρας. Ενός περιοδικού με φανατικούς φίλους, που ωστόσο δεν κατάφεραν να την κρατήσουν στη ζωή.

Στο στέκι της Καλλιδρομίου, τον περιμένει ο Soloup
Στη Γαλέρα ανακάλυψα και τον έτερο Καππαδόκη, τον πληθωρικό Πέτρο Ζερβό. Και οι δύο στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά τον Ιούλιο όμως ο Ζερβός διαφώνησε με τον 3ο Μνημόνιο και έκτοτε σκιτσάρει αντιπολιτευτικά.

Ο Ζερβός εκφράζει το πένθος του

Όταν ο Τάσος Αναστασίου έφτιαξε το γνωστό σκίτσο στην Αυγή πέρυσι τον Φεβρουάριο, προκαλώντας την οργή του Σόιμπλε και την απολογία του Τσίπρα,

 

ο Καλαϊτζής τον υπερασπίστηκε, προκαλώντας ακόμα περισσότερο:



Και συνέχισε,

11.12.2015
και συνέχισε:

24..1.2016

Τρεις χαρισματικοί άνθρωποι έφυγαν από τον μάταιο τούτο κόσμο, μέσα σε ένα τρίμηνο. Κατά τον ίδιο τρόπο που τα πρώτα χρόνια της κρίσης μάς εγκατέλειψαν ο Παπάζογλου κι ο Μητροπάνος. Και γίναμε ακόμα φτωχότεροι. Πολλώ μάλλον που κάποιοι ζουν ακόμα και συνεχίζουν την καταστροφή της Ανθρωπότητας ...

4 σχόλια:

Mia Petra είπε...

Και το ξέρεις ότι Παπάζογλου και Μητροπάνος πέθαναν την ίδια ημερομηνία (17 Απριλίου) με διαφορά ενός έτους;... Δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά συμφωνώ, φεύγουν τόσοι χρήσιμοι άνθρωποι κι όλοι νέοι.. Καλό βράδυ Λωτοφάγε.

Λωτοφάγος είπε...

@ Ναι, το ξέρω, Πέτρα μου. Βρήκα και την ανάρτηση όπου αναφερόμουν στον τρόπο που είχαν τότε αρχίσει να πενθούν στο διαδίκτυο:

http://lotofagus.blogspot.gr/2014/04/blog-post_17.html

Υποθέτω ότι μετά τον σημερινό θάνατο του Παντελίδη, θα γίνεται χαμός.

Maria Kanellaki είπε...

Όλοι τους αγαπημένοι και αξέχαστοι. Για τον Μπέλλο δεν το ήξερα. Από δω το μαθαίνω.
Τη φωνή του Γιώργου την έχω ακόμα νωπή μέσα μου.
Όπως και του Γιώργη του Ξυλούρη...
Και μακραίνει ο κατάλογος ρε γμτ!

KOYKLITIS είπε...

Φεύγουν οι καλοί και οι ωραίοικαι μένουν τα κατακάθια να μας βασανίζουν.Τωρα αν πεις κάτι για τον αιωνοβιο Μητσοτάκη κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς ρατσιστής.