Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

Ζητείται πρώτη ηλικία

Ανέβαινα βιαστικά ένα ανηφορικό δρομάκι, όπου ένας εσχατόγερος με μαγκούρα αγόρευε σε έναν νεότερό του: "Εκατομμύρια Σύριοι! Και θά'ρθουν εδώ". Και καθώς απομακρυνόμουν, τον άκουσα να λέει με σιγουριά: "Όλοι οι φονιάδες στο Παρίσι, από εδώ πέρασαν"!
Είναι προφανές ότι η ενημέρωσή του αρχίζει από τον Σκάι και τελειώνει στον Τράγκα. Όπως πολλών υπερηλίκων, των οποίων η τηλεόραση παίζει από το πρωί ώς το βράδυ, και μάλιστα στη διαπασών.
Ακόμα και οι Γάλλοι άφησαν να σέρνεται το θέμα του -πλαστού- συριακού διαβατηρίου μόνο για 24 ώρες. Μετά τα μάζεψαν, επειδή αποδείχτηκε ότι όλοι οι τρομοκράτες ήταν γαλλικής ή βελγικής υπηκοότητας, οι οποίοι μάλιστα... παρακολουθούνταν από τις αρχές!
Αν είχε κάνει η ταλαίπωρη Ελλάδα τέτοιες μαλακίες, θα μας είχαν κρεμάσει στα μανταλάκια και θα μας έριχναν βουρδουλιές σαουδάραβες δήμιοι.

Ο Γιάννης Σκαρίμπας είχε προτείνει να αφαιρείται η ψήφος στους άνω των 60. Το προσδόκιμο ζωής δεν ήταν μεγάλο τότε, και οι εξηντάρηδες ήταν αντίστοιχοι των σημερινών εβδομηντάρηδων.
Το σκεπτικό του; Δεν έχουν δικαίωμα άνθρωποι με το ένα πόδι στον τάφο να αποφασίζουν πώς θα ζήσουν οι νεότεροι.  


Ως μέλος της εφορευτικής επιτροπής στις εκλογές του Σεπτέμβρη, είδα παιδιά κι εγγόνια να φέρνουν ετοιμόρροπα παππούδια και να μπαίνουν μαζί τους στο παραβάν, προκειμένου να μην χαθεί η ψήφος. Δεν ξέρω τι ήταν, πάντως ούτε συριζαίοι ούτε κουκουέδες φαίνονταν.

Το Βήμα την Κυριακή ξεπούλησε, επειδή έδινε τον πρώτο τόμο της αυτοβιογραφίας του Κοκού! Συγγνώμη, του Κωνσταντίνου Γκλίξμπουργκ, ήθελα να πω. Άκουσα ότι έχει τυπωθεί με μεγάλα γράμματα, αφενός για να γίνει τρίτομη και αφετέρου για να τη διαβάζουν εύκολα τα γερόντια.
Όταν άκουσα τη διαφήμιση στο ραδιόφωνο, απόρησα: ποιος ενδιαφέρεται (άλλο ήταν το ρήμα, αλλά έχω καλή ανατροφή) για τον Κοκό; Και όμως...

Η αλήθεια είναι πως η σύνταξη των παππούδων συντηρεί παιδιά και εγγόνια. Καμιά φορά αναρωτιέμαι, όμως, πώς θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα αν οι υπερήλικες δεν είχαν χρησιμέψει ως μαξιλάρι για τους άνεργους των πρώτων χρόνων. Αν δηλαδή δεν ήμαστε τότε εκατοντάδες χιλιάδες στους δρόμους, αλλά ένα ή δύο εκατομμύρια. Και κυρίως αν, αντί για εμάς τους μεσήλικες, η πλειονότητα ήταν νέοι. Αυτοί που σήμερα δουλεύουν για 300 ευρώ και για καθόλου. Και αναγκάζονται να συγκατοικούν με γονείς και παππούδες. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη νοοτροπία, την τόλμη και τη φαντασία τους.
Μια κοινωνία συντηρητικών γέρων, αλλά και πρόωρα γερασμένων νέων. Παραιτημένων.

γκράφιτι στην οδό Σταδίου (Eurokinissi)

Υ.Γ. Ο Γ. Σταματόπουλος αφηγείται εδώ ένα περιστατικό που απεικονίζει αυτό τον διάχυτο φόβο, την αναδίπλωση στο καβούκι μας και την προσκόλληση στον εκάστοτε ισχυρό. Με αποτέλεσμα να μην τολμάμε να διεκδικήσουμε ούτε την ίδια μας τη ζωή.

6 σχόλια:

Mia Petra είπε...

Έχω πολλά να πω, αλλά θα προτιμήσω να σου γράψω ένα λινκ με ένα πολύ ωραίο άρθρο: http://www.koutipandoras.gr/article/155917/kornilios-kastoriadis-ysterografo-stin-asimantotita

Γλαύκη είπε...

Σοφές σκέψεις, Λωτοφάγε μου!!!
Είμαι σίγουρη ότι τα πράγματα θα ήταν αρκετά διαφορετικά, αν δεν στηριζόμαστε σε εκείνους...
Το βόλεμα θα απουσίαζε και η ανάγκη της επιβίωσης θα ασκούσε την πίεση άνωθεν όπως θα έπρεπε, αλλά τότε στην αρχή, κι ας μην είχε ωριμάσει στα μυαλά όλων η κατάσταση. Θα λειτουργούσαν τα αντανακλαστικά...
Όσο για το δικαίωμα ψήφου πάνω από κάποια ηλικία, το έχουμε ξανασυζητήσει στου Μαζεστίξ παλαιότερα. Νομίζω ότ υπάρχει πολύ μεγάλο μέρος δίκιου σχετικά με την αφαίρεση αυτού του δικαιώματος και λυπάμαι που το λέω! Αλλά μην ξεχνάμε και πολύ νεότερους με τι κριτήρια ψηφίζουν..., οπότε;
Το γκράφιτι επίσης σοφό!!!
Καλό σου απόγευμα!

Λωτοφάγος είπε...

@ Λες και το έγραψε σήμερα, Πέτρα! Δεν το γνώριζα, και σε ευχαριστώ πολύ.
Το Κουτί της Πανδώρας το αντέγραψε από εδώ, όπου αναφέρεται και η χρονολογία (1996):
http://antikleidi.com/2015/07/19/kastoriadis_asimantotita/

Λωτοφάγος είπε...

@ Περί σοφίας, άσε καλύτερα, Γλαύκη. Δεν διαθέτουμε. Και δεν ξέρω πότε θα γίνουμε σοφότεροι.
Για την ψήφο, ο Σκαρίμπας δεν αναφερόταν σε συντηρητικές ή μη απόψεις. Σκέψου, όμως, να ψηφίζει ο Μητσοτάκης, αποφασίζοντας πώς κυβερνηθούν οι σημερινοί μαθητές.
Αν οι 18χρονοι θέλουν χρυσαύγουλα, με γεια τους με χαρά τους. Ας τα ψηφίσουν κι ας υποστούν τις συνέπειες. Αν, όμως, ο γέρος με τη μαγκούρα ψηφίσει χρυσαύγουλα, οι 18χρονοι θα υποστούν τις συνέπειες. Ο ίδιος "θα την κάνει" λίαν συντόμως. Αυτό εννοώ.

Maria Kanellaki είπε...

Ευσεβείς πόθοι του Κοκού, που είδε αναμπουμπούλα και κάνει όνειρα... Με τη βοήθεια βέβαια των μεγαλοεκδοτών που τον ξέθαψαν στα ξαφνικά (γιατί άραγε;)
Όσο για την απαγόρευση της ψήφου άνω των εξηνταφεύγα, φοβάμαι πως είναι κι αυτό μια μορφή ρατσισμού. Η οποιαδήποτε απαγόρευση δηλαδή παραπέμπει σε τακτικές φίμωσης και απομόνωσης μιας μερίδας της κοινωνίας. Άλλωστε υπάρχει και η υγιής μερίδα ηλικιωμένων, που έδωσαν αγώνες και έκαναν θυσίες για την ελευθερία της πατρίδας. Που παραμένουν ενεργοί και σκεπτόμενοι. Θεωρώ πως θα ήταν άδικο γι αυτούς ειδικά τους ανθρώπους, η απαγόρευση να συμμετέχουν στα κοινά.

Λωτοφάγος είπε...

@ Μαρία, η κοινωνία μας δεν είναι ρατσιστική απέναντι στους γέρους. Μάλλον από γεροντολαγνία πάσχει. Ρίξε μια ματιά στους επικεφαλής οργανισμών, τραπεζών και νοσοκομείων, στους υπουργούς και στην παρέα του Τσίπρα.
Θυμήσου πώς αντιμετωπίστηκε ο Τσίπρας ως πρόεδρος του ΣΥΝ. Δες πώς περιφέρουν σαν τοτέμ τον Μητσοτάκη και τον Μίκη Θεοδωράκη. Τι ευκαιρίες δίνονται σε νεότερους που δεν προέρχονται από τις 4-5 πολιτικές οικογένειες;
Φυσικά και υπάρχει υγιής μερίδα ηλικιωμένων, όπως και υπάρχει μια σάπια μερίδα νέων. Όμως, δεν είναι δίκαιο οι 80άρηδες να αποφασίζουν για τη μοίρα των νεότερων. Και αυτό συνήθως γίνεται.
Πάντως, η θεία μου έχει δηλώσει εδώ και μερικά χρόνια ότι δεν ψηφίζει, διότι δεν το θεωρεί σωστό.
Όσο για τους 60φεύγα, ο Σκαρίμπας το είπε πριν από 40 χρόνια. Σήμερα θα το έλεγε για τους 80άρηδες. Και μην νομίζεις πως μιλώ εκ του ασφαλούς. Τον περασμένο μήνα έκλεισα τα 59.