Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Μην γράφετε όταν δεν ξέρετε. Εκτίθεστε!

Την περασμένη εβδομάδα είχα πάει στην παρουσίαση του βιβλίου της Κάισα Έκμαν, Κλεμμένη Άνοιξη, τον πρόλογο του οποίου έχει γράψει ο Άρης Χατζηστεφάνου. Ο δημοσιογράφος ξεκίνησε την ομιλία του, λέγοντας πως εκείνο το πρωί στον Σκάι, ο Μπάμπης Παπαδημητρίου τον αποκάλεσε "ψεκασμένο", αλλά στη συνέχεια ομολόγησε ότι δεν είχε διαβάσει το βιβλίο!
Θα προσθέσω ότι ο κύριος Μπάμπης δεν σπούδασε δημοσιογραφία. Υπάλληλος τραπεζών υπήρξε. Το αναφέρει σεμνά στο βιογραφικό του. Ίσως λοιπόν δεν γνωρίζει τον όρο "δεοντολογία", η οποία υποχρεώνει τους δημοσιογράφους να αναφέρονται σε πηγές και να τεκμηριώνουν όσα γράφουν. Κάτι που κάνουν και οι Ιστορικοί, αλλά σχεδόν ποτέ οι Οικονομολόγοι. Γι' αυτό και ελάχιστοι είχαν προβλέψει την κρίση.

Η Όλγα Σελλά, όμως, είναι δημοσιογράφος και μάλιστα στην Καθημερινή. Μια εφημερίδα με ιστορία στη λεγόμενη πεφωτισμένη Δεξιά.
Γιατί, λοιπόν, έθαψε το βιβλίο 15 βγαίνουν με Κόκκινο ως κομματικό, παραδεχόμενη ταυτόχρονα ότι δεν το διάβασε; Το γεγονός ανέφερε με κάποια πίκρα ο διευθυντής του Κόκκινου Κώστας Αρβανίτης στη χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου.
Αν μη τι άλλο, ο Μένης Κουμανταρέας που ήταν στο πάνελ δεν έχει καμιά σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω. Όπως και πολλοί από τους νέους συγγραφείς που ανθολογούνται.

Από αριστερά, Άρης Μαραγκόπουλος, Μένης Κουμανταρέας και Κώστας Αρβανίτης
 http://stokokkino.gr/article/12907/15-bgainoun-me-Kokkino---photo-gallerie-apo-tin-xthesini-parousiasi

Είναι θλιβερή η βιασύνη των καθεστωτικών ΜΜΕ να διασύρουν κάθε πολιτιστική προσπάθεια εκ μέρους της Αριστεράς. Τα παπαγαλάκια τους σπεύδουν να μιλήσουν με ύφος εκατό καρδιναλίων για πράγματα που δεν γνωρίζουν και που δεν έχουν καμία διάθεση να μάθουν, αφού είναι εξ ορισμού εχθρικά προς τους εργοδότες τους.
Πέφτοντας έτσι στην ίδια τους την παγίδα, αφού ευτελίζονται ακόμα περισσότερο μέχρι να απαξιωθούν εντελώς. Και τότε θα πεταχτούν σαν στιμμένες λεμονόκουπες, για να αντικατασταθούν από νέους πρόθυμους και φθηνότερους. Δόξα τω θεώ, είναι μεγάλη η δεξαμενή.

1 σχόλιο:

KOYKLITIS είπε...

Ο τίτλος από μόνος του παραπέμπει σε κομματική γραμμή και γραφή.
Αυτό βέβαια μπορώ να το πει κάποιος σαν και μένα που είμαι ένας απλός αναγνώστης και και σε καμιά περίπτωση ένας δημοσιογράφος που δεν επιτρέπεται να κρίνει μόνο από τίτλους και συσκευασίες...
Θα διαβάσω οπωσδήποτε το βιβλίο.