Δευτέρα, 21 Απριλίου 2014

47 χρόνια πέρασαν, κι είμαστε πάλι εδώ.

Ίσως τα πραξικοπήματα είναι πια ξεπερασμένα. Δεν χρειάζονται τανκς για να τρομάξεις έναν λαό.
  • Αρκούν τα ΜΜΕ και ο συνεχής εκβιασμός,
  • Ο διεθνής διασυρμός του ως διεφθαρμένου και τεμπέλη,
  • Η άγρια καταστολή και τα ληγμένα χημικά,
  • Οι νεοναζί αρουραίοι και οι συνομιλητές τους σύμβουλοι του πρωθυπουργού,
  • Η αγωνία μήπως σου πάρουν το σπίτι οι τράπεζες και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ,
  • Η απειλή της απόλυσης,
  • Η φτώχεια και η μιζέρια γύρω σου.
Στις 21 Απριλίου 1967, μια χούφτα αμόρφωτοι και άξεστοι καραβανάδες άρχισαν τη διάλυση του λαϊκού πολιτισμού και της αλληλεγγύης, που θα συνεχιστεί επί δεκαετίες, για να μας συνηθίσει στην ασχήμια, τον ατομικισμό, την εκποίηση και τη χυδαιότητα.
Σας θυμίζει κάτι από Σαμαρά; (από εδώ)

Ίσως αυτό ήταν -μαζί με την Κυπριακή τραγωδία- τα μεγαλύτερα εγκλήματα της Επταετίας. Διαρκή και διαβρωτικά. Δείτε το σχετικό ντοκιμαντέρ του Ελισσαίου Βγενόπουλου, Το πολιτιστικό έγκλημα της Χούντας, από τα αρχεία της πάλαι ποτέ ΕΡΤ:


5 σχόλια:

Joan Petra είπε...

Σα να μην πέρασε μια μέρα... Καλό βράδυ φίλε Λωτοφάγε.

Λωτοφάγος είπε...

@ Οι μέθοδοι άλλαξαν, ο στόχος παραμένει, Πέτρα μου.
Καλή σου νύχτα.

Μαζεστίξ είπε...

Ναι, αλλά έφτιαξε δρόμους...

Μαζεστίξ είπε...

και μην ξεχνάμε πως η Ελλάδα δε χρώσταγε!

(χαχα να συνεχίσω; )

Λωτοφάγος είπε...

Όλα αυτά και άλλα τόσα. Ευλογία ήταν η Χούντα, Μαζεστίξ μου. Σαν το Μνημόνιο, ένα πράγμα.
Αλλά τέτοιοι αγνώμονες είμαστε!