Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Το στουρναρέικο αριστούργημα

Η φωτογραφία από το Ποντίκι

5 σχόλια:

Joan Petra είπε...

Τους μισώ... Μα είναι να απορεί κανείς, εκείνοι δεν το εισπνέουν;; Αλλά, ως εκεί τους κόβει... Εδώ τα τομάρια καίνε τα δάση και μετά στολίζουν μια βίλα εκεί μέσα και "ζουν" και τα παιδιά τους... Συνεπώς, είναι κτήνη και παρτάκηδες κι αφού δεν ανησυχούν για τα παιδιά τους, για ποιον άλλον μπορούν να νοιαστούν αλήθεια;...

Ανώνυμος είπε...

Πέραν από το πόσο τραγική είναι η κατάσταση με την αιθαλομίχλη, χαριτολογώντας θα ήθελα να επισημάνω ότι ευτυχώς είναι ρύπανση και απειλή η οποία δε γνωρίζει κοινωνική τάξη, πλούσιους και φτωχούς. Από αυτή την άποψη ίσως τους συγκινήσει να κάνουν κάτι αν απειλούνται και αυτοί.

ΥΓ. Λέω τώρα εγώ ότι μπορούν να συγκινηθούν τα παχύδερμα.

Νικόλας

Λωτοφάγος είπε...

@ Για κανέναν, Πέτρα. Η λέξη παρτάκιας δεν είναι ακριβής. Διότι μακροπρόθεσμα οι ενέργειές τους καταστρέφουν και τους ίδιους. Είναι απλώς ηλίθιοι και αγράμματοι!

Λωτοφάγος είπε...

@ Πράγματι, η αιθαλομίχλη είναι δημοκρατική και αταξική, Νικόλα.
Τα λαμόγια, όμως, είναι τόσο ηλίθια που δεν μπορούν να δουν τον κίνδυνο για τους ίδιους. Το μόνο που τους νοιάζει είναι να μην πειράξουν τους πετρελαιάδες, ένα από τα στηρίγματά τους.
Η απληστία τυφλώνει. Θυμάσαι εκείνη τη ρήση για τον καπιτα-ληστή που είναι διατεθειμένος να σου πουλήσει το σχοινί της κρεμάλας του;

Ανώνυμος είπε...

Τη θυμαμαι, αλλα προσωπικα και για λογους οικογενειακης παραδοσης θα προτιμησω κονσερβοκουτι και μαλιστα σκουριασμενο. Ετσι να αναπαυθει και ο παππουλης μου που κοιμαται ανησυχος τα τελευταια χρονια.

Νικολας