Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Τι συμβαίνει στην Ιταλία;

Τον Αύγουστο διάβασα ένα σοκαριστικό άρθρο του Θεόδωρου Ανδρεάδη Συγγελάκη στην Εφημερίδα των Συντακτών: στη γειτονική μας Ιταλία, κάθε δυο μέρες δολοφονείται μια γυναίκα από τον σύντροφο ή τον σύζυγό της, επειδή αποφάσισε να τον χωρίσει!

Μια δικηγόρος, μάλιστα, συμβουλεύει τις γυναίκες να μην δέχονται να συναντηθούν "για μια ακόμα φορά", τάχα για να λύσουν τα προβλήματα, διότι κινδυνεύει η ζωή τους.

Έχουμε συνηθίσει να ακούμε τέτοιες ειδήσεις από χώρες όπως το Αφγανιστάν ή η Ινδία. Πριν από λίγα χρόνια στη Γερμανία είχε ξεκινήσει μεγάλη συζήτηση για δολοφονίες γυναικών στους κόλπους της τουρκικής μειονότητας. Στην Ιταλία, όμως;

Στις 7 Οκτωβρίου, η εφημερίδα επανέρχεται, εξηγώντας ότι σε κάποια γυμνάσια του ιταλικού Βορρά, τα αγόρια μαθαίνουν μέσα από βίντεο και παιχνίδια ρόλων να σέβονται τις συντρόφους τους. 
"Η πρωτοβουλία ήρθε σαν απάντηση στην επιδημία βίας κατά των γυναικών που βιώνει η Ιταλία, όπου το 2012 124 γυναίκες έχασαν τη ζωή τους από τα χέρια νυν και πρώην συντρόφων τους, ενώ μόνο το πρώτο οκτάμηνο φέτος ο αριθμός τους έχει φτάσει τις 80. [...]
Πίσω από αυτή την πρωτοβουλία βρίσκεται η Λορέλα Ζανάρντο, συγγραφέας του βιβλίου που έγινε και ντοκιμαντέρ, Το Σώμα των Γυναικών, η οποία εδώ και χρόνια δίνει διαλέξεις σε σχολεία για τις σεξιστικές πρακτικές στην κοινωνία, αλλά και στα μίντια και τη διαφήμιση, που ενισχύουν τη λογική της αντρικής κυριαρχία στις σχέσεις. «Πρέπει να διδάξουμε τους νέους άντρες να σέβονται τις νέες γυναίκες και τα σχολεία πρέπει να μάθουν τα κορίτσια να μη δέχονται τίποτε λιγότερο από τον σεβασμό. Το θέμα δεν είναι μόνο η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Τα σχολεία πρέπει να εστιάσουν και να διδάξουν τρόπους ισότιμης συνύπαρξης στις σχέσεις».
 

Εκτός από τις δολοφονίες γυναικών, όμως, ένας 21χρονος ομοφυλόφιλος αυτοκτόνησε πέφτοντας από τον 11ο όροφο κτηρίου, έξω από τη Ρώμη.  «Η Ιταλία είναι ελεύθερη χώρα, αλλά πάσχει από ομοφοβία και αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει πραγματική δημοκρατία. Όσοι έχουν υιοθετήσει αυτή την στάση πρέπει να βρεθούν αντιμέτωποι με την συνείδησή τους» έγραψε ο νεαρός αυτόχειρας, σε επιστολή που θέλησε να αφήσει στους συγγενείς του.

Είναι η τρίτη αυτοκτονία ομοφυλόφιλου, από την αρχή του 2013. Δυστυχώς, η ομοφοβική συμπεριφορά, το λεγόμενο bullying, δεν απαγορεύεται ούτε στην Ιταλία ούτε στην Ελλάδα.

Την ίδια στιγμή, η Ισπανία προχώρησε με γρήγορα βήματα μετά τον Φράνκο στην καθιέρωση του διαζυγίου, την κατάργηση των διακρίσεων και την αναγνώριση του γάμου ομοφυλόφιλων ζευγαριών.

Τι φταίει, λοιπόν; Κατά τη γνώμη μου, ο μπερλουσκονισμός. Από τη δεκαετία του 1980, τα κανάλια του Μπερλουσκόνι παρουσίαζαν τις γυναίκες ως αντικείμενα: εκπομπές με νοικοκυρές που γδύνονταν, άντρες που συμπεριφέρονταν σαν καζανόβες, ο ίδιος ο "Καβαλιέρε" με τις λολίτες και τα μπουγκα μπούγκα πάρτι του. Δεν είναι τυχαίο που εκλέχτηκε τρεις φορές πρωθυπουργός, κυρίως από τον αντρικό πληθυσμό. Τριάντα χρόνια τώρα, οι Ιταλοί εκπαιδεύονται να είναι Άντρες, με την πιο οπισθοδρομική έννοια της λέξης.

Σε μια τέτοια χώρα, οι γυναίκες που παίρνουν τη ζωή στα χέρια τους και οι gay δεν έχουν καμιά τύχη. Πολύ σωστά, λοιπόν, η αλλαγή πρέπει να αρχίσει από τα ιταλικά σχολεία.
Εμείς, φυσικά, δεν μπορούμε ούτε να ονειρευτούμε ένα τέτοιο μάθημα στα δικά μας.

1 σχόλιο:

Κεράσια και Κρίνοι είπε...

Λωτό, δεν σχολίασα εδώ επειδή σαν γυναίκα που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια κοινωνία όπως την περιγράφεις, γιατί κι εδώ έχουμε τα αντίστοιχα του μπερλουσκονισμού, κάπως έχω αποστασιοποιηθεί από το θέμα, ως άμυνα.

Συμφωνώ φυσικά απόλυτα με όσα γράφεις. Σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τίποτ' άλλο. Για μένα οι γυναίκες είναι άνθρωποι πρώτα, όχι πρώτα "θηλυκά". Αν μάθουμε να βλεπουμε έτσι τον εαυτό μας, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας προσβάλλει και φυσικά θα κάνουμε και τις αντίστοιχες επιλογές ζωής, σχέσεων κλπ.

Κάποια στιγμή πρέπει να γράψω κι εγώ γι αυτό το θέμα.