Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Η ΕΕ παίρνει τη ρεβάνς από την Κύπρο

Στις 24 Απριλίου συμπληρώνονται 9 χρόνια από το βροντερό ΟΧΙ στο Σχέδιο Ανάν του 76% των Ελληνοκυπρίων. Το συγκινητικό διάγγελμα του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου έπεισαν ακόμα και όσους είχαν περιουσία στα Κατεχόμενα ότι το Σχέδιο ήταν κομμένο και ραμμένο στα μέτρα της Τουρκίας.

 
 Η φράση "Δεν παρέλαβα κράτος για να παραδώσω κοινότητα" θα στοιχειώνει για πάντα το μυαλό μας, κυρίως μετά την παράφρασή της από τον ΓΑΠ σε "Παρέλαβα κράτος και παρέδωσα αποικία"! Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.
 

Οι δυτικοί ιμπεριαλιστές εκβίασαν, απείλησαν, μα δεν μπόρεσαν να μεταπείσουν τους Ελληνοκύπριους. Δεν ξέχασαν, όμως, ούτε συγχώρεσαν το γαλατικό χωριό της Ανατολικής Μεσογείου.
Η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας άλλαξε στόχο εξαιτίας της Κρίσης. Δεν ενδιαφέρεται πια για την ένταξή της στην ΕΕ. Στράφηκε στον ισλαμικό κόσμο, με σκοπό να το παίξει ηγετική δύναμη. Παράλληλα, το Ιράν εξακολουθεί να είναι το υγρό όνειρο Ευρωπαίων και Αμερικανών. Η δολοφονία του Καντάφι, η καταστροφή του Ιράκ και ο ηλίθιος ηγέτης της Συρίας εξυπηρετούν τα σχέδιά τους, για τα οποία η θέση της Τουρκίας εξακολουθεί να είναι το κλειδί.

Η έκθεση της Κύπρου στην ελληνική οικονομία ήταν το μοιραίο λάθος. Δυστυχώς, ο Χριστόφιας έκανε άλλο ένα: δεν άφησε τις τράπεζες να καταρρεύσουν, ακολουθώντας το ισλανδικό παράδειγμα. Προτίμησε το μνημόνιο.
Τώρα είναι η σειρά των Δυτικών να πάρουν την εκδίκησή τους για το 2004.
Το εξαιρετικό άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ στις 6 του περασμένου Δεκεμβρίου εξηγεί:
"... Το καθεστώς της υποτέλειας θα απειλήσει θανάσιμα την ίδια την κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία έχει ελάχιστες αν όχι μηδαμινές πιθανότητες να επιβιώσει υπό μνημονιακό καθεστώς. Στις υποτελείς χώρες δεν αναγνωρίζονται από τη διεθνή κοινότητα εθνικά δίκαια ή δικαιώματα κυριαρχίας. Ανεξαρτήτως του αν αυτό διακηρύσσεται δημοσίως ή όχι, στην πράξη κανένας δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη του τα όσα υπερασπίζονται ή διεκδικούν οι χώρες αυτές. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια, όπως θα το νιώσουν στο πετσί τους οι Κύπριοι πολύ σύντομα και με τραγικά αποτελέσματα.
[...]  Η πολιτική ουσία πάντως των όσων λέμε είναι ότι, όταν ολοκληρωθεί η εκταμίευση των δανείων εκ μέρους της τρόικας και εφόσον τα δάνεια αυτά ανέλθουν όντως στο ύψος των 17,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, το δημόσιο χρέος της Κύπρου από 71,6% του ΑΕΠ που ήταν στα τέλη του 2011 κατά την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία θα ξεπεράσει το... 175% του ΑΕΠ της! Στα ίδια χάλια με το χρέος της Ελλάδας! Ενα χρέος αυτού του ύψους όμως αυτομάτως και δικαίως χαρακτηρίζεται μη βιώσιμο και οδηγεί την Κύπρο αμέσως σε καθεστώς ξένης επικυριαρχίας - δηλαδή γερμανικής με φύλλο συκής την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ."

Δεν τους φτάνει, όμως, αυτό. Διασύρουν τώρα το μικροσκοπικό κράτος, κατηγορώντας το ότι ξεπλένει μαύρο ρωσικό χρήμα. Σιγά, παλικάρια, θα σκίσετε τις ζαρτιέρες σας!
Δηλαδή το λονδρέζικο Σίτυ τι ακριβώς κάνει τόσα χρόνια; Πού στηρίζει την οικονομική του ευρωστία; Όπως έγραψε ο Θανάσης Αυγερινός στην Εφημερίδα των Συντακτών, η ρωσική μαφία  έχει εκσυγχρονιστεί και κοστουμαριστεί, προκειμένου να διοικεί κάθε είδους επιχειρήσεις σε 140 χώρες!

 

Η ίδια η Γερμανία είναι το καλύτερο πλυντήριο.  Σε άρθρο της στον Δρόμο της Αριστεράς με τίτλο "29 κατασκευαστές συνιστούν... Γερμανία", η Αλίκη Βεγίρη μάς ξεναγεί στους φορολογικούς παραδείσους, οι οποίοι χωρίζονται σε τρεις μεγάλες ομάδες:
τους ευρωπαϊκούς, με επικεφαλής το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία (από όπου, μόνο το 2008 πέρασαν 18 τρισεκατομμύρια δολάρια μέσα από τις Ολλανδικές Αντίλλες, δηλαδή Αρούμπα, Σεντ Βίνσεντ κλπ), την Αυστρία, τη Γερμανία, το Μονακό,
τους βρετανικούς, με κέντρο το Σίτυ, τα νησιά της Μάγχης, το Χόνγκ Κονγκ, τα νησιά Κεϊμάν κ.ά
και τους αμερικανικούς, με κέντρο το Μανχάταν και περιλαμβάνουν τη Φλόριδα, το Μαϊάμι, τα Νησιά Μάρσαλ κ.ά.
Σε σύνολο 70 φορολογικών παραδείσων, η Γερμανία κατέχει την 9η θέση, οι ΗΠΑ την 6η, η Βρετανία τη 13η! (δείκτης Financial Secrecy Intex του 2011, τον οποίο συντάσσει το tax Justice Network).

Όπως βλέπετε, δεν έπιασε ξαφνικά ο πόνος τους "εταίρους" μας για το ξέπλυμα χρήματος που κάνει η Κύπρος. Απλώς βρήκαν την ευκαιρία να πάρουν την εκδίκησή τους για το ΟΧΙ και ταυτόχρονα να την προσφέρουν στην αγαπημένη τους Τουρκία.

2 σχόλια:

Joan Petra είπε...

Λωτοφάγε μου καλέ, αυτά που παραθέτεις για την Κύπρο είναι τόσο πολύ ανατριχιαστικά, όσο και απόλυτα αληθινά δυστυχώς...
Τα μαθαίνω από πρώτο χέρι, από φίλο blogger Κύπριο, που τα αναλύει κι αυτός με την σειρά του, μπας και ξυπνήσουν κάποιοι Κύπριοι(αφού εμείς οι Έλληνες επιλέξαμε τον "ύπνο"). Ο Χριστόφιας τα διέλυσε όλα!...

Όπως "Ελλάντα"...

Καλό σου απόγευμα!

Λωτοφάγος είπε...

@ Όπως τα λές.