Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Δεν είσαι ο Γιώργος, που αγαπούσα μια φορά.


Έβλεπα πριν από λίγο το βίντεο (http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=xarOc5_WUQs) με τα γιαούρτια και την καρέκλα που εκτοξεύτηκαν στο Ίλιον εναντίον σου, Γιώργο Νταλάρα, και στενοχωρήθηκα.

Έχεις ερμηνεύσει με μοναδικό τρόπο τραγούδια των μεγαλύτερων συνθετών μας και συνεργάστηκες με σπουδαίους καλλιτέχνες από όλο τον πλανήτη.

Σε λατρέψαμε. Γεμίζαμε στάδια και γήπεδα, για να σε ακούσουμε και να τραγουδήσουμε μαζί σου, από ρεμπέτικα μέχρι λατινοαμερικάνικα. Ήσουν το σεμνό λαϊκό παιδί με την υπέροχη φωνή, που μιλούσε σιγανά. Ήσουν ο Γιώργος μας. 

Όμως, παντρεύτηκες την Άννα. Μια ξιππασμένη κόρη καραβανά, που δεν της έφτανε να είναι η μάνατζερ ενός τραγουδιστή. Ονειρευόταν μεγαλεία και πολιτικά σαλόνια. Και, για να τα έχει, ήταν διατεθειμένη να ψηφίσει τα πάντα.

Είναι περίεργο που δεν κατάλαβες τι ερχόταν. Η γυναίκα σου προπηλακίστηκε επανειλημμένα, όπως κι οι υπόλοιποι.  Δεν αφουγκράστηκες την οργή του κόσμου; Γιατί ξεκίνησες -μέρες που είναι- τις "συναυλίες αλληλεγγύης";

Αλληλεγγύη σε ποιους, Γιώργο; Στους νέους που έκαψε η Αννούλα σου με το "ναι σε όλα"; Στους γονείς που δεν έχουν να ταΐσουν και να μορφώσουν τα παιδιά τους; Σε αυτούς που κοιμούνται στους δρόμους ή στους παππούδες που στήνονται στις ουρές για λίγα κρεμμύδια και πατάτες; 

Δεν τη συμβούλεψες να μην ψηφίσει και τη δεύτερη φορά. Αντιθέτως, τη στήριξες. Γι' αυτό σε θεωρούν συνυπεύθυνο. Και ξεχνούν όσα πρόσφερες στο ελληνικό τραγούδι. Διότι τα νέα παιδιά δεν θυμούνται τι υπήρξες. Ξέρουν τι είσαι τώρα: ο σύζυγος της Άννας. Και δεν σε σέβονται όπως εμείς.

Είμαι εναντίον της βίας. Δεν θα ηθικολογήσω όμως. Ούτε θα κουνήσω το δάχτυλο στα παιδιά που σε έβριζαν και σου πετούσαν αντικείμενα.

Αντίθετα, θα σου δώσω μια συμβουλή:

Γιώργο, γύρνα σπίτι όσο είναι καιρός. Πέρασαν πια οι μέρες της ευδαιμονίας. Υπάρχει πολλή οργή εκεί έξω. Και δεν εκτονώνεται με τα τραγούδια σου...

6 σχόλια:

Μαζεστίξ είπε...

Με τα τραγούδια και τη φωνή του Ντααλάρα μεγαλώσαμε 2-3 γενιές.
Κι εγώ προσωπικά τον εχω πολύ ψηλά στη... "λίστα" μου με τα τραγούδια που μ αρέσουν.

Αλλά θα΄ήμουν ψεύτης ακι υποκριτής αν δεν παραδεχόμουν πως την ώρα που είδα αυτό το ΑΤΙΑ (αγνώστου ταυτότητος ιπτάμενο αντικείμενο) να εκτοξεύεται και να κατευθύνεται καμαρωτό-καμαρωτό στα μούτρα του αλλοτε συμπαθούς βάρδου.

Θα μου πει κανείς: και τι σχέση έχει το τραγούδι του Νταλάρα κι οι συναυλίες του με τα τεκταινόμενα;
Φυσικά και δεν είχε μέχρι πρότινος.
Αλλά ο ίδιος επέλεξε να έχουν σχέση μεταξύ τους.
Κι αφού το επέλεξε ο ίδιος να μη βγει να κανει τη μιξοπαρθενα.

Ο κόσμος τον λάτρεψε ακούγοντάς τον να τον ξεσηκώνει με την Τσιμινιέρα, την Αλάνα και τα Παπαπονεμένα λόγια.
Και τον θαυμασε προχτές να του κουνά το δάχτυλο σαν τη γυναίκα του.
(Που να μην πω τι να το κάνει και το δάχτυλο και τη γυναίκα του, μπας και χαλαρώσει κι αυτή λιγάκι.)

Γιώργο εσύ το επέλεξες.
Κάποτε αντίδραση είχε περισσότερη ανοχή και χιούμορ και συνδέθηκες άρρηκτα με φράσης απόγνωσης όπως το "Δε μας χέζεις ρε Νταλάρα;

Μετά συνδέθηκες με το κράξιμο που έτρωγες από τον Τζιμάκο για τις πισίνες σε σχήμα... Κύπρου!

Ε τώρα πια τα αστεία τελειώσανε.
και ρποσοχή γιατί τελειώνουν και τα γιαούρτια όπου να ναι!
Από στοκ ρίχνουμε!

Λωτοφάγος είπε...

Σωστά τα λες, Μαζεστίξ. Αν κρατούσε τη θέση του, αν απέφευγε τις συνεντεύξεις και την πολλή έκθεση στο ΜΠΑΤΣΟΚ, κανείς δεν θα του έριχνε τίποτε.
Μου είπαν ότι την περασμένη εβδομάδα έδωσε δίκιο στον... Πάγκαλο.
Και μετά ξεκίνησε τις συναυλίες.

Άλλη μια απόδειξη ότι ζουν στον ρόδινο κόσμο τους και δεν παίρνουν πρέφα ότι η κοινωνία βράζει επικίνδυνα.

marianaonice είπε...

Όχι δεν είναι ο Γιώργος που αγαπούσαμε μια φορά...
Ποτέ δεν ήταν τελικά...
Τα στερνά τιμούν τα πρώτα!
Κρίμα!
:(

KOYKLITIS είπε...

Ο Νταλάρας είναι από τους τραγουδιστές που αγαπάω.
Δεν με απασχόλησε ποτέ η ιδεολογική του τοποθέτηση και ούτε είχα απαίτηση να πιστεύει εκείνα που τραγουδάει.
Κατά συνέπεια, είναι μάλλον υπερβολή να αποκαλείς προδότη δοσίλογο και άλλα τερπνά έναν άνθρωπο που το μόνο προσόν του είναι η φωνή που τον προίκισε η φύση.
Και τον Καζαντζίδη αγαπούσα και τη Μοσχολιού λάτρευα μα ποτέ δεν ζήτησα τίποτα παραπάνω από αυτούς παρά τις φωνές τους που με ταξίδευαν…
Σιγά τώρα μη θεωρήσω υπεύθυνο για την κατάντια της χώρας το Νταλάρα ο οποίος και …Πανούσης να ήταν, εμείς το ΓΑΠ για Πρωθυπουργό θα εκλέγαμε…

Λωτοφάγος είπε...

@ Δεν θα ήθελα να τα ακυρώσω όλα, Μαριάννα. Και ο Μητσιάς έκανε δηλώσεις υπέρ του Σαμαρά στο Ποντίκι της περασμένης εβδομάδας, αλλά παραμένει επίσης εξαιρετικός καλλιτέχνης.
Βέβαια, οι συνεντεύξεις του είναι σπάνιες, ενώ ο Νταλάρας δεν έχανε ποτέ ευκαιρία να κάνει δηλώσεις.
Γι' αυτό και πλήρωνε πάντα την υπερ-έκθεσή του.
Θα ήταν όλα καλύτερα, αν εκφραζόταν μόνο με τη φωνή του.

Λωτοφάγος είπε...

@ "Υπερ-έκθεση": αυτό είναι το πρόβλημα του Νταλάρα, Κουκλίτη.
Πολύ μπλα-μπλα, άποψη περί πάντων και τελικά η κορυφαία δήλωση περί Πάγκαλου:
http://www.mediagate.gr/On-Screen/item/16939-VIDEO-O-Ntalaras,-o-Pagkalos-kai-i-ethniki-kyriarhia

Ούτε κι εμένα ενδιέφεραν ποτέ οι απόψεις των τραγουδιστών. Όμως ο Νταλάρας ξυνόταν στη γκλίτσα του τσοπάνη, δηλώνοντας, "Ή τα μνημόνια ή καταστρεφόμαστε"!
Εγώ απλώς είπα, "Δεν μας χέζεις, ρε Νταλάρα;". Κάποιοι, όμως, τα πήραν στο κρανίο. Και ο αμετροεπής τραγουδιστής είναι το εύκολο θύμα. Τον Πάγκαλο πώς να τον φτάσουν;